De waarheden zijn leugens en vice versa

Ik gebruik deze blog om mijn gedachten een beetje te ordenen. Ik merk steeds vaker dat ik uiteindelijk steeds bij dezelfde vragen en frustraties beland. Helaas liggen deze buiten mijn controleveld. En ja, bepaalde vragen zijn relatief eenvoudig  te verklaren of op te lossen. Bij de belangrijkere vragen moet je je beroepen op zogenaamde professionelen. In een nog niet zo gek lang verleden werden specialisten ter zake als autoriteit aanzien en behandeld. Tegenwoordig, opnieuw door het digitale tijdperk, is het amper mogelijk om duidelijk te scheppen in een heleboel zaken. Je kan simpelweg niet op de hoogte zijn van alles. Zelfs als je je beperkt tot een bepaalde materie heb je een enorm grote kans om te verdwalen in futiliteiten of bots je tegen contradicties.

Ik heb me lange tijd onthouden van mainstream media maar dan mis je ook weer belangrijke items. Als je je beperkt tot nieuwssites die meer schrijven naar wat me interesseert en die mij als betrouwbaar overkomen, krijg je weer een hele hoop negativiteit naar je hoofd geslingerd. Vooral omdat alles in twijfel getrokken wordt of dat er verklaringen gegeven worden die al even dubieus zijn van nature.

Je kan het vergelijken met archeologische opgravingen. Een voorwerp wordt gevonden en de belangrijkste persoon van de onderneming geeft zijn – uitgebreide – uitleg. Nadien krijg je andere specialisten ter zake met naam die de hele theorie onderuithalen. Iedereen heeft zijn visie en wijkt daar niet van af. Je moet maar eens opzoeken welke theorieën de ronde doen over de piramides van Egypte. Het hangt er dan maar gewoon vanaf welke bron je als waarheid aanneemt. Het klinkt bijna als bij de politiek, degene met het grootste bakkes krijgt de meeste luisteraars. Maar ja, als je de geschiedenisboeken al niet meer kan geloven. Of de leerstof die je op school door je strot geramd werd… Het feit dat Columbus nog elk jaar gevierd wordt in de VS. Tja, ze hebben de inheemse bevolking afgeslacht en het territorium beschaving bijgebracht. En plots komt de term Wilde Westen in me op. Wat me naadloos brengt naar Pinkerton, een bedrijf dat outlaws als Jesse James en the Wild Bunch (o.a. Butch Cassidy en de Sundance Kid). Pinkerton’s logo was een oog met als onderschrift dat zij nooit slapen. Door dat oog, kennen we nu de Engelse term private eye. De wanted posters zullen je ook wel bekend zijn (dead or alive). Omdat de fotografie toen nog niet zo op punt stond als nu, vraag ik me af hoeveel personen het loodje hebben gelegd omdat ze op iemand lijken. De posters werden trouwens niet alleen door politie opgehangen maar ook door bovengenoemd bedrijf Pinkerton, spoorwegpolitie, e.d. Het zal er zeer gezellig aan toe gegaan zijn destijds. Is dat de prijs die je betaalt om een gebied beschaving bij te brengen? En daarbij komt dat de zogenaamde outlaws al vlug als onverbeterlijke criminelen werden afgeschilderd. Uiteraard zullen ze allemaal geen lieverdjes geweest zijn, daar was het zeker de omgeving niet voor. Maar er zullen ook daar Robin Hood-achtige types geweest zijn. En als een grootgrondbezitter met veel invloed grond inpalmde van een arme boer of vee stal, was het waarschijnlijk het recht van de sterkste (lees: invloedrijkste). Als je dan van dezelfde persoon enkele dieren terug stal om te voorzien in je dagelijkse behoeften, kon dit – of beter gezegd, zal het – geleid hebben tot je nieuwe status als crimineel. Die Pinkerton’s zijn trouwens nog steeds actief en werden in 1999 overgenomen door Securitas AB en het Zweedse bedrijf werd in die periode de grootste veiligheidsmaatschappij ter wereld. Pinkerton’s activiteiten beperken zich niet tot privédetective spelen, ze doen ook screenings van werknemers, etc.

Aangezien de overwinnaar de geschiedenis schrijft, vieren de Amerikanen sinds 1776 op 4 juli Onafhankelijkheidsdag. Onafhankelijk van toenmalige Koninkrijk Groot-Brittannië welteverstaan. Ja, ook de Spanjaarden, Fransen en Nederlanders hebben hun nalatenschap achtergelaten, vandaar de plaatsnamen (Brooklyn, Bronx, Harlem, Nassau, Staten Island allen Nederlandse invloed; Bel Air, Orange County, San Francisco, Des Moines, New Orleans hebben Franse invloed) en bekende personen met niet al te Engels klinkende namen met name Martin van Buren en de Roosevelt’s (jawel, zij waren van Nederlandse afkomst).

Soit, je ziet hoe snel het kan gaan. Ik heb zopas minstens vier blogposts verwijderd. Ze hebben allemaal een verschillend startpunt en eindigen zowat allemaal in hetzelfde doodlopende straatje. Ik wil ook van mijn blog geen klaagmuur maken. Het dient mij enkel om zo mogelijk anderen te helpen, en vooral om mezelf te leren kennen.

Blijkbaar kan ik mijn gedachtentrein nooit onder controle houden. Ofwel eindigt het in frustraties, ofwel springt het van de hak op de tak. Het verbaast me echter dat er nergens duidelijke bronnen zijn om juiste informatie te verkrijgen. Een bekend voorbeeld is om een fotootje op facebook te gooien met valse informatie en dan kijken hoe vaak het gedeeld wordt. Mensen kunnen heel beïnvloedbaar zijn, althans degene die dezelfde politieke achtergrond hebben of dezelfde culturele achtergrond. Het aantal achterhaalde, hopeloos verouderde of zelfs ronduit leugens die op die manier rondgaan baart me toch wel zorgen. Het volstaat zelfs om ‘gelieve dit zoveel mogelijk te delen’ om de hersenloze massa in gang te zetten. Hoaxes zijn en blijven succesformules. (Nederlandse versie) Maak de mens bang en ze geloven alles.

Ik beland steeds in een situatie waarin ik niet terecht wil komen. Ik wil alles begrijpen. Maar hoe kan dat als er over zowat alles tegenstrijdig informatie is? Moet je dan de mainstream geloven? Ik begin meestal met me af te vragen wie er iets bij wint als er iets gebeurt, vaak kom je steeds bij dezelfde antwoorden terecht hier.

En uiteindelijk ga ik dan maar wat lezen, als het me nog lukt om me daarop te concentreren. Of een opgenomen programma bekijken (ik kijk amper nog programma’s in real time). Of ik kruip gewoon in bed en hoop dat na een slaapsessie ik iets optimistischer naar de wereld kijk om opnieuw zin te geven aan al het absurde dat we te verwerken krijgen op de wereld.

Normen en waarden en nog wat.

Het midden in de nacht starten van de dag bevalt me wel. De drukte is amper aanwezig en zo kan ik ook op een rustige manier wennen aan het aanzwellen van geluid. Al voor het licht wordt, zijn de vogeltjes al volop aan hun aria’s bezig. Gelukkig zijn de buitenbeentjes (op vlak van zangtalent) ’s ochtends amper aanwezig. De meeuwen met hun door merg en been gaande gekrijs, mogen voor mijn part in hun natuurlijke habitat blijven. Door de mens zijn ze echter al lang deel van elke stad en elk dorp geworden. Vlakbij staan twee kranen ter ondersteuning van bouwwerkzaamheden. Daarop vind je ’s avonds tegen een uur of tien een tafereel die fel lijkt op een filmtafereel van Alfred Hitchcock. Aangezien hij gecrediteerd wordt als director (69), producer (28) en schrijver (25) is een kleine duiding misschien wel van toepassing hoewel de meeste mensen hem vooral kennen van Psycho, spreek ik hier over The Birds, al stammen zij niet af van hun soortgenoten in de film. Ze zitten dan bovenop de kraan, honderden. Af en toe wordt de orde verstoord als er nog enkelen een plaatsje willen bemachtigen op de druk bezette kraan. Momenteel, bijna zes uur in de ochtend, zitten er nog slechts enkele langslapers, het gros is reeds uitgevlogen en een dozijn zit rustig op de kerk, blijkbaar een beetje op te warmen in de eerste zonnestralen.

Toen ik opstond ook maar ineens mijn broodbakmachine aan het werk gezet. Een heerlijke broodgeur vult al geruime tijd mijn appartementje. Wat me onmiddellijk doet terugdenken aan mijn zoektocht naar een bepaalde fruitsoort. Deze zaterdag ontving ik naast mijn gebruikelijke maaltijdbox ook een fruitbox. Er zat echter een stuk in dat me onbekend was. Mijn zoektocht begon op een zoekmachine. Ik vond het een beetje te omslachtig om een foto te trekken en vervolgens een omgekeerde zoekfunctie (reverse image search) te starten, maar het bleef wel een optie. Een stuk fruit omschrijven waarmee je niet bekend bent, is vrij lastig. Vooral omdat het niet echt speciale eigenschappen heeft. Na ongeveer twee minuten wist ik dat het ging over een granaatappel. Het kroontje dat het gemakkelijker had gemaakt om mijn zoektocht sneller tot een goed einde te brengen, was niet aanwezig. Bij deze bezigheid viel me op dat een granaat (de explosieve soort) vernoemd is naar dit fruit alsook enkele regio’s, de bekendste is Granada in Spanje. Wat op zich opmerkelijk is omdat het fruit van oorsprong Perzisch is en pas later in het Middellands Zeegebied geïntegreerd werd. Tijdens diezelfde zoektocht ook maar ineens op Youtube opgezocht hoe je dit fruit het gemakkelijkst eet. Later op de dag ga ik trouwens een framboos-banaanijsje bereiden. Alle ingredienten zijn hiervoor reeds vernoemd, nl. 125g frambozen en anderhalve banaan. Toch een dessertje om naar uit te kijken na lauwwarme salade met gerookte forel. Het vroege uur van de dag starten impliceert wel dat ik dadelijk al aan mijn warme maaltijd ga beginnen. Het zorgt wel voor wat verwarring als ik daarna buiten een vriendelijke mens een goede middag toewens terwijl hij/zij waarschijnlijk amper een uur wakker is. Achja, het is beter dan andersom waarbij je ’s middags iemand een goedemorgen toewenst waardoor die persoon waarschijnlijk denkt dat je net wakker bent.

Wat me vrijwel naadloos brengt bij een onderwerp waarop ik de laatste dagen toch wel vaak over heb nagedacht, normen en waarden. Ze zijn voor iedereen verschillend, hoewel het voor een gemeenschap toch identiek kan zijn. Wat jou normen en waarden zijn, kan verschillende redenen hebben. Zo heb je nature/nurture (aanleg/opvoeding) en vooral wat je als kind ziet en vermoedt dat wat volwassenen doen, allemaal correct is. Op die manier zal een kind uit een (kans)arm gezin andere normen en waarden meekrijgen dan een kind dat opgroeit in een rijke familie. En plots schiet me Annie te binnen (de film of musical). Als kind uit een arm gezin zal je heel verschillend denken over diefstal. Als je echter steelt omdat je honger hebt en enorm lijdt, zal je normen en waarden wijzigen. Als je daarbij nog eens steelt van iemand die het niet of amper zal merken en je bij je ‘zogenaamde’ criminele feiten niemand kwaad berokkend of lichamelijke schade toebrengt, kan je je afvragen of het echt zo erg is. Arme mensen zullen daardoor veel sympathie krijgen voor Robin Hood-achtige figuren.
Anderzijds verschillen normen en waarden vaak enorm. Het valt me regelmatig op omdat ik in een grensgemeente woon. En uiteraard gaat ieder mens er van uit dat zijn normen en waarden correct zijn en niet bespreekbaar. Wat al een bijzonder groot obstakel is om andere culturen te aanvaarden en leren begrijpen. Of zelfs in je eigen cultuur of gemeenschap diversiteit te kunnen accepteren. Hoe belangrijk is populariteit niet geworden? De goedheid wordt zo mogelijk onderdrukt en slechtheid wordt aanvaardbaar gemaakt. Maar hierbij moet je wel tot een bepaalde elite behoren, want opnieuw, als je arm bent en vreemd gedrag vertoont, wordt dit absoluut niet getolereerd. Als je een filmster of popster bent, blijkt vreemdsoortig gedrag wel acceptabel. Welke normen en waarden geef je dan aan de jeugd mee als je dit tolereert? Waarom krijgen de rijken net wel die privileges? Terwijl de gewone mens, de armen en minder gegoeden dit niet doen om interessant over te komen. Voor een bepaalde soort mensen worden deze eigenschappen plots aanvaarde kwaliteiten. Voor alle anderen wordt het aanzien als aandachttrekkerij.

Sinds ik mijn diagnose heb gekregen, ben ik anders gaan denken. Ik ben meer vrij- en ruimdenkend geworden. Het is me opgevallen dat ik vroeger toch wel meer egoïstische trekken vertoonde dan nu, en dat vooral omdat het zo op me overkwam als zijnde de norm. Tegenwoordig kunnen mensen me nog als egoïstisch beschouwen maar dit is in mijn ogen als strategie, terwijl ik het vroeger eerder deed om de norm te benaderen. Ik bekijk nu alles nog meer vanuit alle mogelijke standpunten om iedereen zijn gedachtegangen te kunnen begrijpen. Zo heb ik me lange tijd verdiept in seriemoordenaars. En dan vraag ik me af of de maatschappij niet gewoon telkens enorm tekortschiet. Dat de hulpverlening zelfs – nog steeds – enorm te wensen overlaat. En dan krijg je tegelijkertijd feiten op de neus gedrukt, dat de Britse overheid bijna een half miljoen euro (driehonderdduizend pond) bespaarde door een minder veilig product te plaatsen. En dat terwijl de dodenteller momenteel op 80 staat en nog steeds kan oplopen. Een mooi voorbeeld dat je krijgt van een organisatie dat een voorbeeldfunctie heeft.

En na verloop van tijd krijg ik kortsluiting in mijn bovenkamer. Dualiteit ten top. Gelijkheid bestaat alleen maar als het uitkomt, net als rechtvaardigheid. Mensen die amper of niet beschikken over productkennis, of kennis over een materie, krijgen bevoegdheden die ze niet aankunnen of niet begrijpen.

Is ait an mac an saol.

Een rondje nieuws… en meer.

Achja, wakker worden en opstaan om 3u ’s ochtends, ’t heeft ook zijn charmes. Op de straat dendert af en toe een zware vrachtwagen voorbij. Verloren gereden of begint hij/zij aan de dagtaak? Het valt me wel op dat er veel zwaar verkeer door de gemeentestraten rijdt terwijl er, toch zeker voor een uur of zes, amper winkels open zijn. Door het aantal en de frequentie (praktisch elke weekdag), vermoed ik toch dat het vooral sluikverkeer betreft of personen die (extreem) vroeg aan hun dag beginnen. Wat dan ook weer wel begrijpelijk is om de Antwerpse ochtendspits te ontwijken. Het viel me ook op dat er bij de hittegolf die ons land onlangs teisterde, nog meer verkeer dan anders present tekende. Het zal vooral opvallen omdat het overdag amper de continue stroom van geluid overstijgt.

Door het vroege opstaan, begon ik mijn mails te checken. Mijn laatste vertaalproject wordt ondertussen verwerkt en daardoor heb ik eigenlijk niets om handen. Via een dagelijkse mail met hoogtepunten van enkele nieuwssites, begon ik opnieuw te zondigen. Algauw ergerde ik me blauw. Dat nieuwssites zich al moeten verlagen tot clickbait is verontrustend. Al is dit geen nieuw of recent verschijnsel. Begrijpelijk ook omdat nog maar weinigen de papieren versies aanschaffen en toch hun opperhoofden riante bonussen moeten aanbieden…

Al snel werd mijn aandacht getrokken door de mobiele wereld, en dan vooral de GSM’s. Een van de grootste Belgische netwerkproviders verhoogt zijn tarieven. Het mag niet verbazen dat ze zich met hand en tand moeten verdedigen en uitleggen dat het pas ingetreden verbod op roamingkosten niet de reden is. Het zou ook maar erg zijn omdat ze het al zeker twee jaar zagen aankomen. Dat ze je daarbij met enorme cijfers om de oren slaan als een geschat verlies van €61 miljoen is verbazingwekkend. Alsof ze nog niet voldoende winst maken op alle producten. Dat ze daarbij nog durven stellen dat de data verhoogd wordt is beschamend. De kosten voor dataverbruik zijn torenhoog in België, en zeker bij de grote providers. In Ierland (bvb.) zou ik voor de €10/m die ik nu betaal (en het voordeligste in België is), het dubbele aan data krijgen nl. 2GB. Je moet je zeker niet afvragen hoeveel inkomsten ze al hebben gegenereerd door onvoorzichtige of zelfs onwetende klanten en die dan nog zonder vragen te stellen gewoon hun factuur betalen. Brave schaapjes dat we zijn! Ik heb me al alle kleuren van het spectrum geërgerd aan mobiele en internetkosten in België ten opzichte van Ierland (en Groot-Brittannië). Momenteel staan we met ons landje nog meer dan tien jaar achter dan beide voornoemde landen en betalen we nog steeds meer dan de kosten die ik tien jaar geleden kreeg voorgeschoteld in UK/IE. Ik merk net op dat in Nederland pas op 15 juni de roamingkosten afgeschaft werden, mijn provider deed dat reeds een maand eerder. Het is zeer belangrijk als je in een grensgemeente woont en als de netwerken van de noorderburen sterker zijn dan die van je eigen land. Het zorgde er vooral vaak voor dat ik amper ‘mobiele gegevens’ had aanstaan. Jawel, zowel mijn familieleden als ikzelf en waarschijnlijk de hele straat heeft hier zeker al mee te maken gekregen, dat ze onverklaarbare, hoge rekeningen in de brievenbus zagen belanden.

Aansluitend zag ik een volgend, gerelateerd artikel. Dat je nog slechts viermaal per jaar je smartphone moet opladen. Het zou me verbazen dat dit ooit in omloop zou geraken. Waarom? Hoor ik je vragen. Ken je Nicola Tesla? Wel, toen zijn sponsor(en) ontdekte dat Tesla de wereld wilde voorzien van gratis, oneindige en groene elektriciteit, beëindigde de sponsor alle inkomsten. De naam van die sponsor? JP Morgan. Onbekend met deze persoon? Hij zit in hetzelfde groepje als Rockefeller, Rothschild, Vanderbilt, etc. De zogenaamde mannen die Amerika groot gemaakt hebben (sic). Als je als uitvinder een idee hebt om iedereen op aarde te voorzien van gratis energie, hadden voornoemde magnaten nooit zo groot geworden. Het idee alleen al om niet langer gebruik te moeten maken van dure, energieverslindende (olie) motoren aangeboden door bovenstaande illustere namen ten tijde van de (tweede) industriële revolutie.
Het doet me twijfelen. Als dit plan er daadwerkelijk komt om smartphones slechts elk kwartaal te moeten opladen, betekend dat ze alle macht reeds in handen hebben. Zoals je weet, vermoed ik sterk dat de Amerikaanse president slechts een marionet is die de plannen van de grote bankiersfamilies uitvoert en het volk moet laten geloven dat de president de machthebber is, terwijl dit uiteraard niet het geval is. Ofwel, en die kans acht ik veel groter, dat de wereld in een constante staat van oorlog zal vertoeven, waardoor hun projecten, investeringen, etc… de nodige kapitalen zal opbrengen en hun bankrekeningen zullen blijven stijgen.

Plots vroeg ik me af of de universele gsm-lader al op de markt was. Je weet wel, de lader die ervoor zorgt dat je geen nieuwe kabel moet aanschaffen als deze stuk is of verloren gegaan. Die zouden al sinds 2010 hun intrede gedaan moeten hebben, maar ik vraag me af of dat werkelijk het geval is. Feit is dat er al te vaak de vinger gewezen wordt naar de batterij zelf waardoor je beter een nieuw toestel aanschaft. Vandaar ook mijn beslissing om geen dure toestellen meer aan te schaffen en naar minder bekende merken over te schakelen. Mijn laatste Samsung dateert al van verschillende jaren terug. Aanvankelijk was ik vrij content van het product. Het laatste toestel zorgde echter voor zoveel problemen en extra kosten dat er me werd aangeraden om een tijdelijk vervangtoestel aan te schaffen. Het tijdelijke, goedkopere toestel voldoet volledig aan mijn wensen en daardoor heb ik onmiddellijk besloten om niet meer in zee te gaan met de dure en bekende merken. Hetzelfde geldt voor zowat alle elektronische apparaten (vnl. laptop). Over de universele usb-lader vond ik nog volgend artikel.

Het is wel raar dat door het overaanbod aan nieuws, fake nieuws, clickbait, etc. je nog amper merkt als er iets groots gebeurt. Het alombekende ‘breaking news’ is amper nog accuraat omdat het vaak over teveel giswerk gaat. Feiten die gebeuren door personen met een moslimachtergrond worden, zonder onverwijld, terreuraanslagen, terwijl bij blanken het steeds gaat om personen met een mentaal probleem. Dat iemand met een exotische uitstraling geboren is, maakt geen verschil. Zelfs niet als je familie al generaties lang in een land woont, blijven het buitenstaanders voor de maatschappij, hoe geïntegreerd ze ook zijn, of hoeveel beter ze ook zijn dan de modale bevolking. Zo kwam ik een artikel tegen over vooroordelen in stripverhalen. Een bevolkingsgroep zal steeds afgerekend worden of gelabeld worden op hun slechtste karakters en die clichés worden steeds bovengehaald. Dat de gemiddelde Belg ook geen heilige is, laten we gemakkelijkheidshalve buiten beschouwing. Het-iedereen-over-dezelfde-kam-scheren-politiek geldt alleen voor allochtonen. Hoe lang moet je trouwens resideren in een land voordat je autochtoon wordt? Kort onderzoek leert me dat er gesproken wordt over generaties. Plots vraag ik me af over de hoeveelste generatie ze spreken in de Verenigde Staten… Ook viel me op dat de term allochtoon in Nederland al voor 1970 gebruikt werd en dat daarmee personen bedoeld werden die vanuit een andere provincies, maar binnen NL, verhuisden. Blijkbaar is de term ook niet meer gangbaar maar zijn er allerhande alternatieven of verbeterde vormen. Wat mijns inziens ook maar bedoeld is om af te leiden van de hoofdzaak.

Ik zal maar een boek vastnemen. Mijn hersenen hebben alweer voldoende gedraaid en ik wil frustraties ten alle tijden vermijden.

PS: Ik merkte trouwens nog een artikel op in het Engels. Het gaat over een mogelijke clash in het voetbal tussen FC Linfield en Celtic Glasgow in de voorrondes van de Champions League. Op zich geen noemenswaardig feit maar in Belfast en Schotland wel. Ik heb op vijftig meter van het stadion van Linfield, Windsor Park, gewoond, ook de thuishaven van de nationale ploeg van Noord Ierland trouwens. Nu moet je weten dat de voetbalclubs in Noord Ierland voornamelijk protestants zijn en dus Rangers gezind. De katholieken houden zich meer aan de traditionele Ierse sporten (Gaelic games: gaelic football en hurling zijn de bekendste) en rugby. In mindere mate voetbal en daardoor supportert de ene bevolkingsgroep voor Celtic en de andere voor Rangers, al is dat vooral door hun heritage. Dat de wedstrijd gepland staat op 11 of 12 juli vormt een extra probleem omdat er net dan de protestantste hoogdagen gevierd worden. Met bonfires (vreugdevuur?) op de 11e en de grootste en belangrijkste optocht op de twaalfde. Ze vieren net dan de overwinning op de katholieke gemeenschap. Niet onmiddellijk het meest geschikte moment om Celtic FC in Belfast te laten voetballen. Soit, er zal wel een overeenkomst gevonden worden. Ik las dat het mogelijk op de veertiende gespeeld zou worden zonder uit-supporters (Celtic zou recht hebben op 4000 tickets). Ondanks het feit dat Linfield nog een voorronde wedstrijd moet spelen, is de media toch al druk bezig met de berichtgevingen. Die voorronde wedstrijd zou ook maar een formaliteit mogen zijn, zelfs voor een relatief kleine club als Linfield omdat ze moeten aantreden tegen La Fiorita. Als je nog nooit van Linfield had gehoord, dan zeker niet van hun tegenstander uit San Marino. Het is de zesde keer op rij dat ze Europees aantreden en in de vorige wedstrijden samen was de score 1-35 op 10 wedstrijden waardoor media er vanuit gaat dat Linfield inderdaad tegen Celtic zal moeten aantreden. Tot daar aan toe. Maar ook worden er verhalen, getuigenissen, etc. de wereld ingestuurd. De ene al ongeloofwaardiger dan de andere. Zou wordt ondertussen een krant en een oud-speler van valse berichtgeving beticht. Omdat iedereen tegenwoordig zijn zegje kan doen, is het moeilijk voor journalisten om alle bronnen/informatie te controleren op waarheid. Als er echter verwezen wordt naar een wedstrijd zou je toch mogen verwachten dat de krant in kwestie (en bij uitbreiding elke krant) even natrekt of die wedstrijd wel heeft plaatsgevonden. Tja, dat gebeurde dus niet. Geen idee hoe dit fake news zich ontwikkeld heeft. Er werd zelfs gewag gemaakt van laserpennen die in die periode nog niet op de markt verkrijgbaar waren. Om maar te zeggen hoe alleen die wedstrijd al opgehitst wordt langs alle kanten terwijl er zelf nog niet 100% zekerheid is dat ze er komt. Is het dan niet belangrijker om dubbel te controleren op de waarheid? Je hebt toch voldoende tijd. Of is het tegenwoordig belangrijker om clicks, like en shares te verzamelen, maakt niet uit wat je te zeggen hebt. Zelfs als het complete larie, krijg je meer commentaren en reacties en dus publiciteit dan dat je de harde waarheid verkondigd. De mens is iets raar!

Zondebok zoeken…

En ik heb weer gezondigd.

Eerder toevallig stond de tv nog steeds aan nadat ik wat sport gekeken had. Blijkbaar is het steeds een vraag of er misschien geen ‘terreur’ in het spel zit. Zowel bij de ramp in het appartementsblok in Londen als een schietincident met Steve Scalise. Het was slechts toen ik een vraag een tweede maal in nog geen kwartier opnieuw hoorde… ‘Kan het niet zijn dat er terreur in het spel betrokken is’?

Overal waar burgerslachtoffers vallen, wordt onmiddellijk gecatalogeerd als terreur. Terwijl er in Manchester culturen verenigd worden in de nasleep van het gebeurde aldaar, blijft de media hameren met het woord terreur.

Zou je bij een brand als Grenfell Tower, London, niet eerder denken dat de regering de schuldige is? Dat de overheid de grootste eigenaar is van alle panden in het Verenigd Koninkrijk. Toevallig hebben de machthebbers wel geld voor een ongelooflijk budget voor defensie en onschuldigen bombarderen in afgelegen landen. Terwijl vluchtelingen amper opvang krijgen. Terwijl ook in ons Belgenlandje het budget voor defensie stijgt omdat Trump ons landje (hellhole) bezocht heeft. Terwijl er voor de burgers amper gelden overschieten. Terwijl dat er ook in de educatie bespaard moet worden.

Soit, een appartementsblok van x aantal verdiepingen met 500 tot 600 inwoners moderniseren en beveiligen blijkt te duur te zijn. Dat ze in gelijkaardige blokken de raad krijgen om een natte handdoek voor je deur te leggen, zal niet echt bemoedigend werken. Het afgebrande appartementsblok was trouwens al onder handen genomen en sommige andere omliggende, gelijkaardige panden nog niet.

Wordt het dan eens geen tijd om je regering in vraag te stellen? Dat ze wel, zoals in België hun budget vergroten voor defensie en gevechtsvliegtuigen, en constant moeten besparen in sociale zekerheid (pensioenen, ondersteuning, gehandicapten, etc) en educatie.

En het enige dat de media wil inpeperen is terreur. Het is een terroristische daad van de overheid hoe het zijn burgers behandeld. Uiteraard worden er ideeën geopperd als brandversnellers. Want in de bouwwereld is het onbestaand (sarcasme) dat er goedkopere producten worden aangeleverd omdat het budget onvoldoende is. Hoeveel is een mensenleven tegenwoordig nog waard?

Hoedje af voor de de slachtoffers, families en vrienden en de hulpdiensten. Iedereen die geen verborgen agenda hanteren.

Hoop en frustraties

Ik zit er een beetje door.

Eigenlijk had ik het bij die zes woorden moeten houden, maar voor minder dan een duizend doen we het niet…

Kan ik mijn rust terugvinden? Jawel. Maar het duurt nog erg lang.

En dan kan ik me wel optrekken aan het voetbal. Waarbij de Schotten bijna aartsrivaal Engeland verslaat, Zweden de Fransen een neus zetten (losstaand van het feit dat het zichzelf in de spreekwoordelijke voet schoten), Ijsland dat de sterren van Kroatië puntenloos huiswaarts stuurt. Met andere woorden dat de zogenaamde kleine dwergen Goliath verslaan. Vooral dat Ijsland is en blijft een inspiratiebron voor me. Een land met amper 330 duizend inwoners (ter vergelijking Antwerpen heeft er een half miljoen, zelfs Amsterdam, Rotterdam en Den Haag hebben er meer en is zowat even bevolkt als Utrecht of Gent).

Als natie kan Ijsland voor velen een bron van inspiratie vormen. Iedereen kent Björk GuðmundsdóttirSigur RósOf Monsters and Men en Emilíana Torrini. Terwijl ik vroeger Ijsland voornamelijk kende van programma’s zoals de sterkste man ter wereld (8 goud, 8 zilver, 3 brons en moet alleen de Verenigde Staten laten voorgaan in het algemeen klassement). Voorts kan ik wel appreciëren dat ze malafide bankiers/politici achter slot en grendel zetten in plaats van bonussen en onschendbaarheid te geven zoals in de rest van wereld.

Zulke sprookjes dat de kleine muis de grote reus verslaat, kan me wel boeien.

De ongeloofwaardige verhalen die dagelijks het nieuws halen, halen me steevast onderuit. Ik kan niet begrijpen dat zelfs in de politiek de populairste het niet halen, en zoals in Engeland een zekere May wil samengaan met een niet al te koosjere DUP. Praktisch vergelijkbaar met terroristische organisaties als UVF en UFF (paramilitaire organisaties).

Dus telkens als ik me ietwat beter voel, gebeurt er wel iets dat me volledig onderuithaalt. Altijd komen er wel onrechtvaardigheden bovendrijven.

Ook nog zoiets is dat ik mezelf steeds honderd procent beschikbaar stel als iemand me nodig heeft. Terwijl dat andersom praktisch niet gebeurt. Zo stuurde mijn broer om half tien een berichtje met de vraag of ik nog wakker ben. Ik haat zulke ‘open’ vragen. Stuur liever onmiddellijk wat je wil of wat je van me verwacht. Anderzijds durf ik hen dat niet direct te zeggen. Maar als mij iets gevraagd wordt, laat ik alles vallen. Mijn taken, projecten, bezigheden zijn nooit zo belangrijk als de noden van derden, vooral dan van familie, vrienden, kennissen.

Soit, ik heb dit weekend mijn tweede project afgewerkt van het vertaalproject. Ik zal zowel het eerste als de tweede reactie op mijn werk quoteren:

 I just went through all of it and integrated it to the already existing logs of the reel A9.

It is excellent. Please continue with that format.

This is incredibly helpful in seeing the true meaning of the scene.

 

Thanks for this. I will copy and paste it all into the existing English document where there are holes to insert the Flemish and its English translation.

I’ll let you know when I have completed that and that all is clear.

I appreciate very much your making the effort on this more difficult reel.

This week I did a first cut on the Flemish material with Marieke and her burn doctor. Your work was essential. It is a very goos scene and I thnk you again for making it possible to work with that scene.

Het zal ondertussen vrij duidelijk zijn over wie het gaat. Dus heb je iets om naar uit te kijken in 2019. Als alles gaat zoals gepland. De tweede vertaalopdracht was verschrikkelijk om te vertalen. De persoon in kwestie had een enorm lastige periode, beseffende dat ze euthanasie kan en mag ondergaan, kan je begrijpen hoe erg je er aan toe moet, kan zijn. Terwijl ze dan onder serieuze invloed is van verschillende pijnstillers en enorme pijnen moet trotseren, denk je dan maar in hoe moeilijk het is om stukken te vertalen.

Het heeft me deze week zowel moeilijkheden gegeven als opgekrikt. Enerzijds geeft het voldoening om haar strijd te internationaliseren, anderzijds zorgt het voor mentale problemen.

Ondertussen probeer ik me voorts zo goed mogelijk voor te bereiden op mijn eigen taken. Al moet ik zeggen dat ik vanochtend voor het eerst eens deftig schoongemaakt heb in bijna drie maanden. Dat komt vooral omdat ik alles nog niet op orde heb. Mijn mezzanine en keuken zijn nog altijd niet deftig ingericht. Daardoor zie ik het nut niet in om een volledige schoonmaakbeurt in te lassen. Bekijk het zoals je ook geen schoonmaakwerken gaat inplannen als je aan nog aan het verbouwen bent. Het klinkt misschien ongeloofwaardig maar als het nut niet aanwezig is, stel ik het liever uit. Ik kan geen deftige schoonmaakwerken organiseren als er nog opdrachten te wachten staan.

We zijn maandag vandaag. Deze week moet ik zowel langs de psycholoog en ontvang ik mijn begeleider van RTH. Niet optimaal omdat ik beiden nooit plan in dezelfde week. ik heb RTH uitgesteld nadat ze vroeg om onze afspraak een uur te verlaten. Waarschijnlijk had dat meer te maken met de vertaalopdracht.

Soit, we zien wel hoe we deze week gaan overleven. Het was opnieuw een warmere periode waardoor ik enkele dagen moest acclimatiseren.

Ik hoop binnenkort eindelijk eens mijn verstand op nul te kunnen zetten. Enkele dagen wat boeken te lezen zonder de frustratie op te nemen die in de dagelijkse journaals worden afgevuurd. Zonder de dagen af te sluiten met een hoop middelen om me terug tot rust te brengen.

De wereld waarin we ‘leven’

[edit] Omdat ik hier al vaker over geschreven heb, dacht ik deze post niet te publiceren. Omdat ik op FB zoveel berichten, commentaren, etc las, bij deze toch maar openbaar maken. Blijkbaar plant ISIS tijdens de heiligste maand Ramadan een ‘all-out war’. Helaas krijgt de modale, echte moslim hierdoor opnieuw de volle laag. [/edit]

Wanneer wordt het nu eindelijk officieel dat de derde wereldoorlog aan de gang is? Het verbaast me enorm dat dit nog niet is afgekondigd. Enerzijds ben ik wel blij omdat overheden restricties kunnen invoeren vanaf zoiets erkend wordt, anderzijds zijn er al een hoop maatregelen ingevoerd die praktisch op hetzelfde neerkomen. Als je naar een evenement wilt gaan, moet je al uren op voorhand aanwezig zijn om aan strenge controles onderworpen te worden.

Wat me vooral erg stoort, is dat terreur bijna synoniem staat met een bepaalde religie.

londonbridge.jpg

Nu ben ik me bewust van het feit dat een taal dynamisch is. In de Engelse taal zijn er verschillende voorbeelden van woorden die het tegengestelde betekenen (controniem). Geen idee of het iets moderns is of dat men vroeger ook al bepaalde woorden een andere betekenis gaf. Woorden als ‘brutaal’, of uitdrukkingen als ‘dat is ziek’ betekenen niet meer het negatieve dat het initieel was.

Zo belanden we bij ‘terreur’. We kwamen er allemaal mee in aanraken na de 9/11 aanslagen waarna de ‘War on Terror’ begon. Ik was verbaasd dat de Nederlandstalige betekenis afwijkt van de Engelstalige. Volgens Vandale betekent het georganiseerd politiek geweld. In het Engels is het uitgebreider waarbij ‘een staat van intense schrik’, ‘gewelddadige of vernietigende handelingen’. Blijkbaar moet onze dikke Vandale een upgrade krijgen omdat het niet-Engelstalige volk de Engelse betekenis klakkeloos heeft overgenomen. Het woord terror was reeds vanaf de 15e eeuw ingeburgerd en overgenomen van het Franse terreure wat op zijn beurt overgenomen was van het Latijnse terrorem (grote schrik, paniek, verschrikkelijk nieuws). Het woord zelfs is afgeleid van beven (terrere, to tremble). De Nederlandse betekenis is toch ietwat vreemd als je het zo bekijkt maar overduidelijk aanvaardbaar omdat in vorige eeuwen vooral leiders en overheden aanstokers waren. In feite nu nog steeds… (maar dan bevinden we ons weer op het conspiracy theory-ijs).

Op de wiki-pagina kan je wat meer informatie vinden hierover. Een blik op de pagina leert me wel dat ik separatistisch terreur nog wel kan appreciëren. Even nuanceren dat ik geweld niet toesta, kan ik wel de achterliggende redenen begrijpen. De IRA bijvoorbeeld tracht Ierland te herenigen. Het noorden Ierland is het enige stukje dat de Britten nog steeds in hun macht houdt. Hoewel het bewind ondertussen wel lokaal gevoerd wordt. Noord Ierland zal daardoor altijd een hotspot blijven van conflicten, en dat al sinds 1609. Ik heb zowel in Engeland, Noord Ierland als Ierland gewoond. Bom-alarmen kwamen overal voor. Als er in Engeland een bomalarm afging, werd het onmiddellijk gelinkt aan IRA, ik woonde er voor de 9/11 aanslagen gepleegd werden. Nu gaat het vingerwijzen naar een andere ideologie. Zolang Ierland niet herenigt is, zullen er altijd wel personen zijn die strijden voor dit onrecht. Deze gedachtegang kan je doortrekken naar PLO, ETA, en andere, minder gekende groeperingen. Langs de andere kant moet je ook kunnen toegeven wat de Britten nog steeds doen, landen bezet houden, ook daden van terreur zijn. Gebieden/kolonies civilisatie bijbrengen, heette dat toen. Volgens mij ging het puur om de natuurlijke rijkdommen te stelen en het volk te onderdrukken. Al zullen ze hier en daar wel goed werk verricht hebben. Dat Canada, Australië en Indië tot de Britse kroon behoren, geeft aan hoeveel macht de Britten hebben.

Waardoor we uiteindelijk belanden bij de Britse doelwitten van Manchester en Londen. De eerdere aanslagen in Londen staan ook ter discussie over wie het uitgevoerd heeft, of de uitvoering gefinancierd/goedgekeurd heeft.

Het staat wel vast dat we moeten stoppen met het criminaliseren van de moslims. Als het hen werkelijk ging om de wereld over te nemen, had dat al lang gebeurd kunnen zijn.

Uit een reportage op de BBC over de aanslag in Manchester ging het blijkbaar om een individu dat in Libië een gevochten had. Toen ze teruggekeerd waren naar Engeland hadden verschillende alarm geslagen om die personen psychologisch te onderzoeken en verder op te volgen, wat klaarblijkelijk niet gebeurde. Als die personen via oude oorlogsvrienden nadien opgevangen worden door terroristische groepen onder de gemeenschappelijke noemer van een geloof, krijgen velen opnieuw een doel in hun leven. Een nobel iets om voor te vechten (vooral figuurlijk bedoeld hier). Gedesillusioneerde, amper nog godsdienstige, individuen die plots een groep vinden waar ze bijbehoren.

Misschien wordt het tijd om uit te vissen wie er werkelijk achter al die aanslagen zit. Aan de hand van enkele vragen die ik mezelf stel, kom ik tot de conclusie dat de media er alles aan doet om de waarheid verborgen te houden.

Wie verdient hier iets aan? (wapenfabrikanten, bouwbedrijven, banken)
Wat krijgen de moslims? Niets, er zijn zoveel subreligies en toch wordt iedereen over dezelfde kam geschoren. Een eervolle dood misschien omdat ze de eeuwige vijand – het westen – een slag toegebracht hebben. Nauwelijks een reden, vind je niet? En dan in gedachten houdend dat diezelfde vijand plots hele dorpen van de kaart veegt in je land van herkomst. Tja, een catch-22.

Dus die ene vraag ‘wie wordt er beter van?’ is volgens mij de sleutel naar de oplossing van de meest recente oorlogen, conflicten en terreurdaden.

Waar wil de media dat we onze blik op richten? Naar andere volkeren die ook maar trachten te overleven in zo comfortabel mogelijke omstandigheden. Dat er in de vluchtelingenstroom hier en daar een crimineel kan tussen zitten, lijkt me vanzelfsprekend omdat het over zo een enorm grote groep gaat.

Ach, geen goed idee om mijn hoofd hierover te breken. Tijd voor afleiding…

Reflectie van de gemeenschap: voetbal

Het is wel eens goed om jezelf een spiegel voor te houden. Wat kan je jezelf enorm bedriegen. Of een fout beeld hebben over de gemeenschap waarin je vertoeft.

Voetbal, en sport in het algemeen, heeft een belangrijke sociale functie. Het biedt kinderen een gezond tijdverdrijf en verenigt gemeenschappen. Net daardoor botst het regelmatig en ontstonden er derby’s die vaak buiten proporties agressief zijn/werden.

Zo zag ik gisteren een reportage/documentaire over een voetbalploegje in Israël. Tegenwoordig heb je voetbalclubs in allerlei soorten maten en gewichten. Sommigen profileren zich als extreem rechts of links, uitgesproken religieus of anti -praktisch- alles behalve zichzelf. Een voetbalclub is vaak een reflectie van de gemeenschap.

Er bestaan teams die zijn opgericht met nobele bedoelingen. Zo werd Celtic Glasgow FC opgericht door een priester om de armoede te verlichten in een wijk in de Schotse hoofdstad met voornamelijke Ierse migranten. Hoewel niet iedereen een heilig boontje is onder de supporters, gaan ze er prat op de beste (en meest tolerante) supporters te zijn. Ze hebben nauwe banden met FC Sankt Pauli, een cultclub uit Hamburg, dat fascisme, racisme, seksisme en homofobie absoluut niet tolereert. St Pauli is wel een buitenbeentje want de cultstatus kreeg het pas halverwege de jaren 80 toen linkse rakkers, punkers, dokwerkers, travestieten en verschoppelingen zich met de club associeerden. Hoewel het een – naar traditionele oogpunt – vreemd schouwspel en figuranten betreft, zegt de club een familieclub te zijn, vrouwen en kinderen welkom. Omdat deze club nog geen bekers gewonnen heeft, is het duidelijk dat het hier niet – in hoofdzaak – gaat om het sportieve karakter. Het is net omdat buitenbeentjes er zich welkom voelen en tolerantie hoog in het vaandel gedragen wordt, dat iedereen zich toch een dag in de week zich gelukkig kan voelen, zichzelf kan zijn. Big thumbs up for Celtic en St Pauli! Niet toevallig twee clubs waar ik me mee verbonden voel.

Een andere club met iconische proporties is Vegalta Sendai. Na de tsunami in maart 2011 was de regio Myagi, de thuisbasis van de club, het zwaarst getroffen. Hierdoor werd de club gebombardeerd tot enige bron van hoop. Spelers engageerden zich in de hulpverlenging nadat ze de gebieden en miserie zagen. Het feit dat er lange tijd niet gevoetbald kon worden en de spelers dus tijd om handen hadden, doet weinig af van hun handelingen. In tijden dat de grote voetbalteams en de lokale gemeenschappen nog maar weinig binding met elkaar hebben, zijn er toch voorbeelden te over. Teams die net wel de hand reiken naar het volk en niet winst en succes op de eerste plaats stellen.

De meeste voetbalclubs zijn bedrijven geworden waarbij supporters maar weinig of geen zeggenschap hebben. Opnieuw komt het slechtste in de mens boven, ook in de sport. Behalve als er crisis is. Tegenwoordig gaat de ene club na de andere over kop door de stijgende competitiviteit. Elke club heeft echter een fanatieke en trouwe aanhang. België heeft een club die door supporters is opgericht en met de winsten die ze maken, steunen ze lokale projecten, scholen, etc. Bij Yellow Blue Beveren, dat ontstond uit het oude, roemrijke KSK Beveren, hebben de leden elke een stem. Dit initiatief ontstond uit gelijkaardig projecten in Engeland en Ierland. Fan-owned clubs ontstaan uit fusies waarbij supporterslegioenen zich niet mee kunnen verzoenen, of een bestuur dat niet de juiste visie heeft, etc. Vele clubs beseffen niet of onvoldoende dat een club niet zonder zijn supporters kan overleven.

In de meeste voetbalteams heb je een publiek dat even divers is als een samenleving. Van links tot rechts en alles er tussen wat ook voor interne problemen kan zorgen. Maar het team verbindt de mensen. Meestal toch.

Dat supporters het hart en de ziel van een club zijn, staat buiten kijf. Dat het daarbij wel eens uit de hand loopt, heeft weinig tot niets met het sportieve te maken maar eerder over opinies en gedachtegoed. Dat hooliganisme ontstaan is in de jaren 1960 in Engeland klopt wel maar er zijn een hele waslijst aan precedenten die teruggaan tot de start van het spelletje en zelfs de voorganger van het moderne voetbal tot in de 14e eeuw. Het was pas in de jaren ’50 dat de media er aandacht aan begon te schenken dat het volledig uit de hand liep.

Er zijn verschillende redenen waarom dit gebeurt. Als het hooliganisme zich beperkt tot de betreffende clans zonder buitenstaanders bij te betrekken, kan je eigenlijk al spreken over georganiseerde gevechtswedstrijden. Zoals bij alle conflicten kan je echter niet duidelijk je vinger plaatsen waar het begon fout te lopen. Het is gevolg van gevolg van gevolg, vergeldingen die niet meer in proportie staan. En dan heb je nog het fenomeen van bevriende clubs, wat gemeenschappelijke vijanden creëert. Frappant is dat de clubs die beheert worden door de supporters onderling goede banden heeft en dus bevriend is met clubs in Engeland, Duitsland, etc. maar als er een wedstrijd plaatsvindt in een naburige gemeente laaien de spanningen danig hoog op. Om maar te zeggen dat een verre vriend beter is dan een goede buur…

Terug on topic, de club uit Jeruzalem die niet genoemd zal worden, heeft ook zo’n afscheidingsclub. Omdat het gedachtegoed van beiden mij te extreem is, benoem ik ze niet. De nieuwe club kwam er trouwens omdat een gedeelte van de fans de club te extreem zag worden. Omdat beiden een zionistische kijk op de wereld hebben, verliezen ze elke vorm van sympathie. Het feit dat iedereen moet kunnen gaan en staan waar hij wil, zou een fundamenteel recht moeten zijn. Een stuk land opeisen, waar dan ook, om je volk onder te brengen, zorgt alleen maar voor meer isolatie. Integratie moet aangemoedigd worden. Wel, de voetbalclub uit de Israëlische hoofdstad kreeg een Russische eigenaar. Op dezelfde dag had hij een donatie geschonken aan een Arabisch team, om maar te zeggen dat hij niet vies is van een beetje controverse. Zijn supporters (voornamelijk de harde kern) noemt zich racistisch en wil voor altijd puur blijven (lees: vrij van Arabieren). Toen er plots twee Tsjetsjenen door de eigenaar werden binnengehaald, werd dit niet op gejuich onthaald. Het waren echter niet de eerste moslims die het team had. Eerdere spelers kwamen er niet openlijk voor uit en bleven onder de radar. Toen een van de Tsjetsjenen een goal maakte, stroomde zowat het hele stadion leeg. Ongeziene taferelen, vooral omdat de wedstrijden nadien slechts voor 200 toeschouwers gespeeld werd terwijl er anders 25 tot 30 duizend aanwezig zijn. In het hedendaagse voetbal merk je veel racisme. Je kent de apengeluiden wel of bananen die het veld opgegooid worden, of de onvermijdelijke spreekkoren. Maar dat is alleen aan het adres van spelers van de tegenpartij. De eigen buitenlanders zijn wel aanvaard. Vaak worden zulke spelers wel kritischer beoordeeld maar eens ze omarmd zijn, kunnen ze nog maar weinig fout doen. Hypocrisie ten top. Dit geldt niet alleen voor buitenlanders of andersgelovigen maar ook als je van een rivaliserende club komt. Niet zozeer de nieuwe fans zijn uitzinnig maar wel de fans die zich bedrogen voelen. Extra-sportieve spanningen die kleine vonkjes kunnen geven en de hele boel in lichtelaaie zetten.

Ik pleit niet voor een verandering in de voetbalwereld. De visies van de supporters zullen wel mee-evolueren naar meer correcte interpretaties. Het is vaak degene met de grootste muil en invloed die een hele bende kan mobiliseren en zo een gedachtegoed kan verkondigen. Het feit dat bij dezelfde niet-genoemde club vele politici de revue passeren omdat ze een geschikt platform zijn om hun politieke carrière te lanceren, is verontrustend. De welgestelde Rus was zeker niet bang voor controversie. Zo zei hij op een keer dat hij te weinig van voetbal kende om te weten of zijn aangekochte Tsjetsjenen goede voetballers zijn. Het ging hem er om aan te tonen wat hun fans echte gezicht is. Missie geslaagd. Al zullen de supporters dit zeker als eer erkennen, zoals vele clubs geuzennamen hebben aangenomen.

Ik hou me ver van politieke inmenging in de sport. Ook bedrijven zouden zich zo min mogelijk moeten moeien met de sport. Helaas kan je niet meer zonder beiden. Zolang het sportieve primeert, en de club de lokale gemeenschap ondersteunt, op welke manieren ook, kan ik best leven met voetbalclubs met minder frisse ideeën. Maar er zijn uiteraard grenzen. En naast die grenzen is er nog een schemerzone. Zolang de mensen maar blijven beseffen dat voetbal de belangrijkste bijzaak in de wereld is. Dat de gemeenschap moet primeren, en ook de menselijkheid, uiteraard.