De waarheden zijn leugens en vice versa

Ik gebruik deze blog om mijn gedachten een beetje te ordenen. Ik merk steeds vaker dat ik uiteindelijk steeds bij dezelfde vragen en frustraties beland. Helaas liggen deze buiten mijn controleveld. En ja, bepaalde vragen zijn relatief eenvoudig  te verklaren of op te lossen. Bij de belangrijkere vragen moet je je beroepen op zogenaamde professionelen. In een nog niet zo gek lang verleden werden specialisten ter zake als autoriteit aanzien en behandeld. Tegenwoordig, opnieuw door het digitale tijdperk, is het amper mogelijk om duidelijk te scheppen in een heleboel zaken. Je kan simpelweg niet op de hoogte zijn van alles. Zelfs als je je beperkt tot een bepaalde materie heb je een enorm grote kans om te verdwalen in futiliteiten of bots je tegen contradicties.

Ik heb me lange tijd onthouden van mainstream media maar dan mis je ook weer belangrijke items. Als je je beperkt tot nieuwssites die meer schrijven naar wat me interesseert en die mij als betrouwbaar overkomen, krijg je weer een hele hoop negativiteit naar je hoofd geslingerd. Vooral omdat alles in twijfel getrokken wordt of dat er verklaringen gegeven worden die al even dubieus zijn van nature.

Je kan het vergelijken met archeologische opgravingen. Een voorwerp wordt gevonden en de belangrijkste persoon van de onderneming geeft zijn – uitgebreide – uitleg. Nadien krijg je andere specialisten ter zake met naam die de hele theorie onderuithalen. Iedereen heeft zijn visie en wijkt daar niet van af. Je moet maar eens opzoeken welke theorieën de ronde doen over de piramides van Egypte. Het hangt er dan maar gewoon vanaf welke bron je als waarheid aanneemt. Het klinkt bijna als bij de politiek, degene met het grootste bakkes krijgt de meeste luisteraars. Maar ja, als je de geschiedenisboeken al niet meer kan geloven. Of de leerstof die je op school door je strot geramd werd… Het feit dat Columbus nog elk jaar gevierd wordt in de VS. Tja, ze hebben de inheemse bevolking afgeslacht en het territorium beschaving bijgebracht. En plots komt de term Wilde Westen in me op. Wat me naadloos brengt naar Pinkerton, een bedrijf dat outlaws als Jesse James en the Wild Bunch (o.a. Butch Cassidy en de Sundance Kid). Pinkerton’s logo was een oog met als onderschrift dat zij nooit slapen. Door dat oog, kennen we nu de Engelse term private eye. De wanted posters zullen je ook wel bekend zijn (dead or alive). Omdat de fotografie toen nog niet zo op punt stond als nu, vraag ik me af hoeveel personen het loodje hebben gelegd omdat ze op iemand lijken. De posters werden trouwens niet alleen door politie opgehangen maar ook door bovengenoemd bedrijf Pinkerton, spoorwegpolitie, e.d. Het zal er zeer gezellig aan toe gegaan zijn destijds. Is dat de prijs die je betaalt om een gebied beschaving bij te brengen? En daarbij komt dat de zogenaamde outlaws al vlug als onverbeterlijke criminelen werden afgeschilderd. Uiteraard zullen ze allemaal geen lieverdjes geweest zijn, daar was het zeker de omgeving niet voor. Maar er zullen ook daar Robin Hood-achtige types geweest zijn. En als een grootgrondbezitter met veel invloed grond inpalmde van een arme boer of vee stal, was het waarschijnlijk het recht van de sterkste (lees: invloedrijkste). Als je dan van dezelfde persoon enkele dieren terug stal om te voorzien in je dagelijkse behoeften, kon dit – of beter gezegd, zal het – geleid hebben tot je nieuwe status als crimineel. Die Pinkerton’s zijn trouwens nog steeds actief en werden in 1999 overgenomen door Securitas AB en het Zweedse bedrijf werd in die periode de grootste veiligheidsmaatschappij ter wereld. Pinkerton’s activiteiten beperken zich niet tot privédetective spelen, ze doen ook screenings van werknemers, etc.

Aangezien de overwinnaar de geschiedenis schrijft, vieren de Amerikanen sinds 1776 op 4 juli Onafhankelijkheidsdag. Onafhankelijk van toenmalige Koninkrijk Groot-Brittannië welteverstaan. Ja, ook de Spanjaarden, Fransen en Nederlanders hebben hun nalatenschap achtergelaten, vandaar de plaatsnamen (Brooklyn, Bronx, Harlem, Nassau, Staten Island allen Nederlandse invloed; Bel Air, Orange County, San Francisco, Des Moines, New Orleans hebben Franse invloed) en bekende personen met niet al te Engels klinkende namen met name Martin van Buren en de Roosevelt’s (jawel, zij waren van Nederlandse afkomst).

Soit, je ziet hoe snel het kan gaan. Ik heb zopas minstens vier blogposts verwijderd. Ze hebben allemaal een verschillend startpunt en eindigen zowat allemaal in hetzelfde doodlopende straatje. Ik wil ook van mijn blog geen klaagmuur maken. Het dient mij enkel om zo mogelijk anderen te helpen, en vooral om mezelf te leren kennen.

Blijkbaar kan ik mijn gedachtentrein nooit onder controle houden. Ofwel eindigt het in frustraties, ofwel springt het van de hak op de tak. Het verbaast me echter dat er nergens duidelijke bronnen zijn om juiste informatie te verkrijgen. Een bekend voorbeeld is om een fotootje op facebook te gooien met valse informatie en dan kijken hoe vaak het gedeeld wordt. Mensen kunnen heel beïnvloedbaar zijn, althans degene die dezelfde politieke achtergrond hebben of dezelfde culturele achtergrond. Het aantal achterhaalde, hopeloos verouderde of zelfs ronduit leugens die op die manier rondgaan baart me toch wel zorgen. Het volstaat zelfs om ‘gelieve dit zoveel mogelijk te delen’ om de hersenloze massa in gang te zetten. Hoaxes zijn en blijven succesformules. (Nederlandse versie) Maak de mens bang en ze geloven alles.

Ik beland steeds in een situatie waarin ik niet terecht wil komen. Ik wil alles begrijpen. Maar hoe kan dat als er over zowat alles tegenstrijdig informatie is? Moet je dan de mainstream geloven? Ik begin meestal met me af te vragen wie er iets bij wint als er iets gebeurt, vaak kom je steeds bij dezelfde antwoorden terecht hier.

En uiteindelijk ga ik dan maar wat lezen, als het me nog lukt om me daarop te concentreren. Of een opgenomen programma bekijken (ik kijk amper nog programma’s in real time). Of ik kruip gewoon in bed en hoop dat na een slaapsessie ik iets optimistischer naar de wereld kijk om opnieuw zin te geven aan al het absurde dat we te verwerken krijgen op de wereld.

Normen en waarden en nog wat.

Het midden in de nacht starten van de dag bevalt me wel. De drukte is amper aanwezig en zo kan ik ook op een rustige manier wennen aan het aanzwellen van geluid. Al voor het licht wordt, zijn de vogeltjes al volop aan hun aria’s bezig. Gelukkig zijn de buitenbeentjes (op vlak van zangtalent) ’s ochtends amper aanwezig. De meeuwen met hun door merg en been gaande gekrijs, mogen voor mijn part in hun natuurlijke habitat blijven. Door de mens zijn ze echter al lang deel van elke stad en elk dorp geworden. Vlakbij staan twee kranen ter ondersteuning van bouwwerkzaamheden. Daarop vind je ’s avonds tegen een uur of tien een tafereel die fel lijkt op een filmtafereel van Alfred Hitchcock. Aangezien hij gecrediteerd wordt als director (69), producer (28) en schrijver (25) is een kleine duiding misschien wel van toepassing hoewel de meeste mensen hem vooral kennen van Psycho, spreek ik hier over The Birds, al stammen zij niet af van hun soortgenoten in de film. Ze zitten dan bovenop de kraan, honderden. Af en toe wordt de orde verstoord als er nog enkelen een plaatsje willen bemachtigen op de druk bezette kraan. Momenteel, bijna zes uur in de ochtend, zitten er nog slechts enkele langslapers, het gros is reeds uitgevlogen en een dozijn zit rustig op de kerk, blijkbaar een beetje op te warmen in de eerste zonnestralen.

Toen ik opstond ook maar ineens mijn broodbakmachine aan het werk gezet. Een heerlijke broodgeur vult al geruime tijd mijn appartementje. Wat me onmiddellijk doet terugdenken aan mijn zoektocht naar een bepaalde fruitsoort. Deze zaterdag ontving ik naast mijn gebruikelijke maaltijdbox ook een fruitbox. Er zat echter een stuk in dat me onbekend was. Mijn zoektocht begon op een zoekmachine. Ik vond het een beetje te omslachtig om een foto te trekken en vervolgens een omgekeerde zoekfunctie (reverse image search) te starten, maar het bleef wel een optie. Een stuk fruit omschrijven waarmee je niet bekend bent, is vrij lastig. Vooral omdat het niet echt speciale eigenschappen heeft. Na ongeveer twee minuten wist ik dat het ging over een granaatappel. Het kroontje dat het gemakkelijker had gemaakt om mijn zoektocht sneller tot een goed einde te brengen, was niet aanwezig. Bij deze bezigheid viel me op dat een granaat (de explosieve soort) vernoemd is naar dit fruit alsook enkele regio’s, de bekendste is Granada in Spanje. Wat op zich opmerkelijk is omdat het fruit van oorsprong Perzisch is en pas later in het Middellands Zeegebied geïntegreerd werd. Tijdens diezelfde zoektocht ook maar ineens op Youtube opgezocht hoe je dit fruit het gemakkelijkst eet. Later op de dag ga ik trouwens een framboos-banaanijsje bereiden. Alle ingredienten zijn hiervoor reeds vernoemd, nl. 125g frambozen en anderhalve banaan. Toch een dessertje om naar uit te kijken na lauwwarme salade met gerookte forel. Het vroege uur van de dag starten impliceert wel dat ik dadelijk al aan mijn warme maaltijd ga beginnen. Het zorgt wel voor wat verwarring als ik daarna buiten een vriendelijke mens een goede middag toewens terwijl hij/zij waarschijnlijk amper een uur wakker is. Achja, het is beter dan andersom waarbij je ’s middags iemand een goedemorgen toewenst waardoor die persoon waarschijnlijk denkt dat je net wakker bent.

Wat me vrijwel naadloos brengt bij een onderwerp waarop ik de laatste dagen toch wel vaak over heb nagedacht, normen en waarden. Ze zijn voor iedereen verschillend, hoewel het voor een gemeenschap toch identiek kan zijn. Wat jou normen en waarden zijn, kan verschillende redenen hebben. Zo heb je nature/nurture (aanleg/opvoeding) en vooral wat je als kind ziet en vermoedt dat wat volwassenen doen, allemaal correct is. Op die manier zal een kind uit een (kans)arm gezin andere normen en waarden meekrijgen dan een kind dat opgroeit in een rijke familie. En plots schiet me Annie te binnen (de film of musical). Als kind uit een arm gezin zal je heel verschillend denken over diefstal. Als je echter steelt omdat je honger hebt en enorm lijdt, zal je normen en waarden wijzigen. Als je daarbij nog eens steelt van iemand die het niet of amper zal merken en je bij je ‘zogenaamde’ criminele feiten niemand kwaad berokkend of lichamelijke schade toebrengt, kan je je afvragen of het echt zo erg is. Arme mensen zullen daardoor veel sympathie krijgen voor Robin Hood-achtige figuren.
Anderzijds verschillen normen en waarden vaak enorm. Het valt me regelmatig op omdat ik in een grensgemeente woon. En uiteraard gaat ieder mens er van uit dat zijn normen en waarden correct zijn en niet bespreekbaar. Wat al een bijzonder groot obstakel is om andere culturen te aanvaarden en leren begrijpen. Of zelfs in je eigen cultuur of gemeenschap diversiteit te kunnen accepteren. Hoe belangrijk is populariteit niet geworden? De goedheid wordt zo mogelijk onderdrukt en slechtheid wordt aanvaardbaar gemaakt. Maar hierbij moet je wel tot een bepaalde elite behoren, want opnieuw, als je arm bent en vreemd gedrag vertoont, wordt dit absoluut niet getolereerd. Als je een filmster of popster bent, blijkt vreemdsoortig gedrag wel acceptabel. Welke normen en waarden geef je dan aan de jeugd mee als je dit tolereert? Waarom krijgen de rijken net wel die privileges? Terwijl de gewone mens, de armen en minder gegoeden dit niet doen om interessant over te komen. Voor een bepaalde soort mensen worden deze eigenschappen plots aanvaarde kwaliteiten. Voor alle anderen wordt het aanzien als aandachttrekkerij.

Sinds ik mijn diagnose heb gekregen, ben ik anders gaan denken. Ik ben meer vrij- en ruimdenkend geworden. Het is me opgevallen dat ik vroeger toch wel meer egoïstische trekken vertoonde dan nu, en dat vooral omdat het zo op me overkwam als zijnde de norm. Tegenwoordig kunnen mensen me nog als egoïstisch beschouwen maar dit is in mijn ogen als strategie, terwijl ik het vroeger eerder deed om de norm te benaderen. Ik bekijk nu alles nog meer vanuit alle mogelijke standpunten om iedereen zijn gedachtegangen te kunnen begrijpen. Zo heb ik me lange tijd verdiept in seriemoordenaars. En dan vraag ik me af of de maatschappij niet gewoon telkens enorm tekortschiet. Dat de hulpverlening zelfs – nog steeds – enorm te wensen overlaat. En dan krijg je tegelijkertijd feiten op de neus gedrukt, dat de Britse overheid bijna een half miljoen euro (driehonderdduizend pond) bespaarde door een minder veilig product te plaatsen. En dat terwijl de dodenteller momenteel op 80 staat en nog steeds kan oplopen. Een mooi voorbeeld dat je krijgt van een organisatie dat een voorbeeldfunctie heeft.

En na verloop van tijd krijg ik kortsluiting in mijn bovenkamer. Dualiteit ten top. Gelijkheid bestaat alleen maar als het uitkomt, net als rechtvaardigheid. Mensen die amper of niet beschikken over productkennis, of kennis over een materie, krijgen bevoegdheden die ze niet aankunnen of niet begrijpen.

Is ait an mac an saol.

Een rondje nieuws… en meer.

Achja, wakker worden en opstaan om 3u ’s ochtends, ’t heeft ook zijn charmes. Op de straat dendert af en toe een zware vrachtwagen voorbij. Verloren gereden of begint hij/zij aan de dagtaak? Het valt me wel op dat er veel zwaar verkeer door de gemeentestraten rijdt terwijl er, toch zeker voor een uur of zes, amper winkels open zijn. Door het aantal en de frequentie (praktisch elke weekdag), vermoed ik toch dat het vooral sluikverkeer betreft of personen die (extreem) vroeg aan hun dag beginnen. Wat dan ook weer wel begrijpelijk is om de Antwerpse ochtendspits te ontwijken. Het viel me ook op dat er bij de hittegolf die ons land onlangs teisterde, nog meer verkeer dan anders present tekende. Het zal vooral opvallen omdat het overdag amper de continue stroom van geluid overstijgt.

Door het vroege opstaan, begon ik mijn mails te checken. Mijn laatste vertaalproject wordt ondertussen verwerkt en daardoor heb ik eigenlijk niets om handen. Via een dagelijkse mail met hoogtepunten van enkele nieuwssites, begon ik opnieuw te zondigen. Algauw ergerde ik me blauw. Dat nieuwssites zich al moeten verlagen tot clickbait is verontrustend. Al is dit geen nieuw of recent verschijnsel. Begrijpelijk ook omdat nog maar weinigen de papieren versies aanschaffen en toch hun opperhoofden riante bonussen moeten aanbieden…

Al snel werd mijn aandacht getrokken door de mobiele wereld, en dan vooral de GSM’s. Een van de grootste Belgische netwerkproviders verhoogt zijn tarieven. Het mag niet verbazen dat ze zich met hand en tand moeten verdedigen en uitleggen dat het pas ingetreden verbod op roamingkosten niet de reden is. Het zou ook maar erg zijn omdat ze het al zeker twee jaar zagen aankomen. Dat ze je daarbij met enorme cijfers om de oren slaan als een geschat verlies van €61 miljoen is verbazingwekkend. Alsof ze nog niet voldoende winst maken op alle producten. Dat ze daarbij nog durven stellen dat de data verhoogd wordt is beschamend. De kosten voor dataverbruik zijn torenhoog in België, en zeker bij de grote providers. In Ierland (bvb.) zou ik voor de €10/m die ik nu betaal (en het voordeligste in België is), het dubbele aan data krijgen nl. 2GB. Je moet je zeker niet afvragen hoeveel inkomsten ze al hebben gegenereerd door onvoorzichtige of zelfs onwetende klanten en die dan nog zonder vragen te stellen gewoon hun factuur betalen. Brave schaapjes dat we zijn! Ik heb me al alle kleuren van het spectrum geërgerd aan mobiele en internetkosten in België ten opzichte van Ierland (en Groot-Brittannië). Momenteel staan we met ons landje nog meer dan tien jaar achter dan beide voornoemde landen en betalen we nog steeds meer dan de kosten die ik tien jaar geleden kreeg voorgeschoteld in UK/IE. Ik merk net op dat in Nederland pas op 15 juni de roamingkosten afgeschaft werden, mijn provider deed dat reeds een maand eerder. Het is zeer belangrijk als je in een grensgemeente woont en als de netwerken van de noorderburen sterker zijn dan die van je eigen land. Het zorgde er vooral vaak voor dat ik amper ‘mobiele gegevens’ had aanstaan. Jawel, zowel mijn familieleden als ikzelf en waarschijnlijk de hele straat heeft hier zeker al mee te maken gekregen, dat ze onverklaarbare, hoge rekeningen in de brievenbus zagen belanden.

Aansluitend zag ik een volgend, gerelateerd artikel. Dat je nog slechts viermaal per jaar je smartphone moet opladen. Het zou me verbazen dat dit ooit in omloop zou geraken. Waarom? Hoor ik je vragen. Ken je Nicola Tesla? Wel, toen zijn sponsor(en) ontdekte dat Tesla de wereld wilde voorzien van gratis, oneindige en groene elektriciteit, beëindigde de sponsor alle inkomsten. De naam van die sponsor? JP Morgan. Onbekend met deze persoon? Hij zit in hetzelfde groepje als Rockefeller, Rothschild, Vanderbilt, etc. De zogenaamde mannen die Amerika groot gemaakt hebben (sic). Als je als uitvinder een idee hebt om iedereen op aarde te voorzien van gratis energie, hadden voornoemde magnaten nooit zo groot geworden. Het idee alleen al om niet langer gebruik te moeten maken van dure, energieverslindende (olie) motoren aangeboden door bovenstaande illustere namen ten tijde van de (tweede) industriële revolutie.
Het doet me twijfelen. Als dit plan er daadwerkelijk komt om smartphones slechts elk kwartaal te moeten opladen, betekend dat ze alle macht reeds in handen hebben. Zoals je weet, vermoed ik sterk dat de Amerikaanse president slechts een marionet is die de plannen van de grote bankiersfamilies uitvoert en het volk moet laten geloven dat de president de machthebber is, terwijl dit uiteraard niet het geval is. Ofwel, en die kans acht ik veel groter, dat de wereld in een constante staat van oorlog zal vertoeven, waardoor hun projecten, investeringen, etc… de nodige kapitalen zal opbrengen en hun bankrekeningen zullen blijven stijgen.

Plots vroeg ik me af of de universele gsm-lader al op de markt was. Je weet wel, de lader die ervoor zorgt dat je geen nieuwe kabel moet aanschaffen als deze stuk is of verloren gegaan. Die zouden al sinds 2010 hun intrede gedaan moeten hebben, maar ik vraag me af of dat werkelijk het geval is. Feit is dat er al te vaak de vinger gewezen wordt naar de batterij zelf waardoor je beter een nieuw toestel aanschaft. Vandaar ook mijn beslissing om geen dure toestellen meer aan te schaffen en naar minder bekende merken over te schakelen. Mijn laatste Samsung dateert al van verschillende jaren terug. Aanvankelijk was ik vrij content van het product. Het laatste toestel zorgde echter voor zoveel problemen en extra kosten dat er me werd aangeraden om een tijdelijk vervangtoestel aan te schaffen. Het tijdelijke, goedkopere toestel voldoet volledig aan mijn wensen en daardoor heb ik onmiddellijk besloten om niet meer in zee te gaan met de dure en bekende merken. Hetzelfde geldt voor zowat alle elektronische apparaten (vnl. laptop). Over de universele usb-lader vond ik nog volgend artikel.

Het is wel raar dat door het overaanbod aan nieuws, fake nieuws, clickbait, etc. je nog amper merkt als er iets groots gebeurt. Het alombekende ‘breaking news’ is amper nog accuraat omdat het vaak over teveel giswerk gaat. Feiten die gebeuren door personen met een moslimachtergrond worden, zonder onverwijld, terreuraanslagen, terwijl bij blanken het steeds gaat om personen met een mentaal probleem. Dat iemand met een exotische uitstraling geboren is, maakt geen verschil. Zelfs niet als je familie al generaties lang in een land woont, blijven het buitenstaanders voor de maatschappij, hoe geïntegreerd ze ook zijn, of hoeveel beter ze ook zijn dan de modale bevolking. Zo kwam ik een artikel tegen over vooroordelen in stripverhalen. Een bevolkingsgroep zal steeds afgerekend worden of gelabeld worden op hun slechtste karakters en die clichés worden steeds bovengehaald. Dat de gemiddelde Belg ook geen heilige is, laten we gemakkelijkheidshalve buiten beschouwing. Het-iedereen-over-dezelfde-kam-scheren-politiek geldt alleen voor allochtonen. Hoe lang moet je trouwens resideren in een land voordat je autochtoon wordt? Kort onderzoek leert me dat er gesproken wordt over generaties. Plots vraag ik me af over de hoeveelste generatie ze spreken in de Verenigde Staten… Ook viel me op dat de term allochtoon in Nederland al voor 1970 gebruikt werd en dat daarmee personen bedoeld werden die vanuit een andere provincies, maar binnen NL, verhuisden. Blijkbaar is de term ook niet meer gangbaar maar zijn er allerhande alternatieven of verbeterde vormen. Wat mijns inziens ook maar bedoeld is om af te leiden van de hoofdzaak.

Ik zal maar een boek vastnemen. Mijn hersenen hebben alweer voldoende gedraaid en ik wil frustraties ten alle tijden vermijden.

PS: Ik merkte trouwens nog een artikel op in het Engels. Het gaat over een mogelijke clash in het voetbal tussen FC Linfield en Celtic Glasgow in de voorrondes van de Champions League. Op zich geen noemenswaardig feit maar in Belfast en Schotland wel. Ik heb op vijftig meter van het stadion van Linfield, Windsor Park, gewoond, ook de thuishaven van de nationale ploeg van Noord Ierland trouwens. Nu moet je weten dat de voetbalclubs in Noord Ierland voornamelijk protestants zijn en dus Rangers gezind. De katholieken houden zich meer aan de traditionele Ierse sporten (Gaelic games: gaelic football en hurling zijn de bekendste) en rugby. In mindere mate voetbal en daardoor supportert de ene bevolkingsgroep voor Celtic en de andere voor Rangers, al is dat vooral door hun heritage. Dat de wedstrijd gepland staat op 11 of 12 juli vormt een extra probleem omdat er net dan de protestantste hoogdagen gevierd worden. Met bonfires (vreugdevuur?) op de 11e en de grootste en belangrijkste optocht op de twaalfde. Ze vieren net dan de overwinning op de katholieke gemeenschap. Niet onmiddellijk het meest geschikte moment om Celtic FC in Belfast te laten voetballen. Soit, er zal wel een overeenkomst gevonden worden. Ik las dat het mogelijk op de veertiende gespeeld zou worden zonder uit-supporters (Celtic zou recht hebben op 4000 tickets). Ondanks het feit dat Linfield nog een voorronde wedstrijd moet spelen, is de media toch al druk bezig met de berichtgevingen. Die voorronde wedstrijd zou ook maar een formaliteit mogen zijn, zelfs voor een relatief kleine club als Linfield omdat ze moeten aantreden tegen La Fiorita. Als je nog nooit van Linfield had gehoord, dan zeker niet van hun tegenstander uit San Marino. Het is de zesde keer op rij dat ze Europees aantreden en in de vorige wedstrijden samen was de score 1-35 op 10 wedstrijden waardoor media er vanuit gaat dat Linfield inderdaad tegen Celtic zal moeten aantreden. Tot daar aan toe. Maar ook worden er verhalen, getuigenissen, etc. de wereld ingestuurd. De ene al ongeloofwaardiger dan de andere. Zou wordt ondertussen een krant en een oud-speler van valse berichtgeving beticht. Omdat iedereen tegenwoordig zijn zegje kan doen, is het moeilijk voor journalisten om alle bronnen/informatie te controleren op waarheid. Als er echter verwezen wordt naar een wedstrijd zou je toch mogen verwachten dat de krant in kwestie (en bij uitbreiding elke krant) even natrekt of die wedstrijd wel heeft plaatsgevonden. Tja, dat gebeurde dus niet. Geen idee hoe dit fake news zich ontwikkeld heeft. Er werd zelfs gewag gemaakt van laserpennen die in die periode nog niet op de markt verkrijgbaar waren. Om maar te zeggen hoe alleen die wedstrijd al opgehitst wordt langs alle kanten terwijl er zelf nog niet 100% zekerheid is dat ze er komt. Is het dan niet belangrijker om dubbel te controleren op de waarheid? Je hebt toch voldoende tijd. Of is het tegenwoordig belangrijker om clicks, like en shares te verzamelen, maakt niet uit wat je te zeggen hebt. Zelfs als het complete larie, krijg je meer commentaren en reacties en dus publiciteit dan dat je de harde waarheid verkondigd. De mens is iets raar!

Levenskwaliteit verbeteren

Waarom zijn antidepressiva zoveel goedkoper dan de alternatieve medicijnen? Het is vooral zoveel minder begrijpelijk dat de farmacie-reuzen geen onderzoek meer voeren om deze markt verder te onderzoeken. Toegegeven dat antidepressiva niet voor iedereen dezelfde uitwerking heeft, maar welk middel kan wel 100% cijfers voorleggen?

Toen ik enkele dagen geleden bij mijn huisarts op visite ging en nadien langs de apotheker viel het me op dat ik destijds met al mijn antidepressiva nog geen 10 euro moest betalen en dat de alternatieven me nu bijna het viervoudige kostte.

Wat moet je daar uit opmaken? Het blijft giswerk maar ik heb zo wel mijn gedachten. Zoals bij meerdere middelen vermindert de uitwerking na verloop van tijd. Tja, dan kan je de dosis wel blijven opdrijven maar alles heeft zijn grenzen. Alcohol, illegale drugs, voorgeschreven medicatie, antidepressiva, noem maar op. Maar ook merk ik hetzelfde met voedingsmiddelen. Ik krijg meer voldoening, of voel het effect, als ik enkele dagen geen fruit eet en dan plots weer wel. Nu kan ik me er wel toe aanzetten om regelmatig fruit te eten en gezonde, gevarieerde maaltijden op mijn bord te toveren, met dank aan een bedrijf dat me dat levert. Als ik na verloop van tijd niet meer het gevoel krijg dat iets nut of voordelen heeft, stop ik vaak. Het is opnieuw iets zoals alles of niks en grenzen opzoeken om er over te gaan.

Het is duidelijk dat ik me moet aanleren om goede gewoontes op te bouwen en te onderhouden. En de slechte af te zweren. Hoe moeilijk het ook is want alles heeft zijn reden/nut. De nadelen van antidepressiva overstegen de voordelen. Mijn zoektocht naar alternatieven leidde me al naar, in Vlaanderen, illegale substanties. Hoewel het niet zo zwaar bestraft zou worden. Het maakt me wel duidelijk waarom verslavingen zo moeilijk te behandelen zijn. Vooral omdat het vaak de enige, werkende medicatie is voor velen.

Ja, ik kan terugvallen op antidepressiva als ik echt niet meer zelfs uit de put geraak. Dat is belangrijk voor me om te weten dat er nog een vangnet is. Helaas hebben ze na twee jaar experimenteren geen afdoend middel gevonden dat me helpt. Ook hier kreeg ik na een tijdje gewenning en werden de dosissen stelselmatig opgedreven. Tot ik uiteindelijk meer plant was dan een mens. Misschien moet ik na verloop van tijd toch maar daarvoor opteren, als het me echt allemaal teveel wordt. Als ik gewoonweg niet meer wil nadenken wat er allemaal foutloopt in de maatschappij en de wereld. Om mijn hoofd gewoon af te sluiten voor alles en alleen nog te gebruiken voor de basisbehoeften en voorts nergens over te moeten opboeien. Daarbij komt ook dat alles trager gaat, het lezen gebeurt op een tempo van een 6-jarige. Er zijn zoveel nadelen aan verbonden.

Het enige wat ik af en toe nodig heb, is dat ik tijdelijk mijn hersenen kan deactiveren. Als ik in een zware crisis beland, wil ik geen weken wachten voor een antidepressiva begint te werken. In dat geval is het gemakkelijker, goedkoper om je gewoon lazarus te zuipen, of een of andere drug te scoren. Toegegeven dat ik enkele dagen recuperatie nodig zal hebben, maar het is een effectiever middel. Gelukkig heb ik momenteel een interessante cocktail gevonden van relatief natuurlijke producten die me de nodige rust en kalmte bieden. Het prijskaartje hiervoor ligt wel aanzienlijk hoger dan de antidepressiva. Toch is het een prijs die er graag voor over heb. Al impliceert het wel dat ik maar enkele euro’s persoonlijk budget overhoudt per maand waardoor ik amper iets leuks kan doen.

Puur bekeken op levenskwaliteit verkies ik mijn middelen dan als een zombie uitstapjes te maken waar ik amper of geen besef heb wat ik er eigenlijk doe, of gezien heb. Dus geniet ik tegenwoordig dubbel zo hard als ik eindelijk mijn appartementje eens kan verlaten.

Met stomheid geslagen…

Deze hoort in het rijtje thuis van een hele reeks ‘serieus?’, omg en/of wtf’s.

Ik ga eerst en vooral toegeven dat ik niet zomaar alles slik wat me op school werd ingelepeld. Zowel van wetenschappen als wiskunde heb ik niet veel kaas gegeten, toch kan ik wat ik net las het beste omschrijven met het Engelse ‘flabbergasted’. Blijkbaar leven er nog mensen op onze aarde die geloven dat de aarde plat is. Terwijl de Oude Grieken dit al ontkrachtten, een zekere Eratosthenes (geboren in het huidige Libië – ten westen van Egypte) in 240 v.C. berekende de omtrek van de aarde zonder onze huidige technologieën en bleek er slechts een 570km naast te zitten (De werkelijke omtrek van de aarde is 40.070 km (equatoriaal)). Pythagoras en Aristoteles hadden theorieën hieromtrent maar geen bewijzen.

Complottheorieën zijn van alle tijden. Zo zijn er mensen die niet geloven dat de Apollo-maanlanding in 1969 niet echt is. Of dat de klimaatverandering een verzinsel zou zijn. Ik ga me niet bezigen met het ontkrachten van het hele gamma aan theorieën. Zo zijn er ook enkele waar ik sterke vermoedens heb dat ze wel eens een overgrote bron van waarheid bevatten. Maar ik wijk af.

Ten tijde van Columbus – wordt aangenomen – dat men dacht dat de aarde plat was, hoewel men in de scheepvaart rekening hield met een bolvormige aarde. Pittig detail is dat de Santa Maria nooit via die route Indië had kunnen bereiken, zelfs al lag er geen onbekend continent op hun pad, vanwege onvoldoende voedingsmiddelen. Maar wat kan je nog geloven. Er doen ook geruchten de ronde dat hij al eerder Amerika had bereikt, zo zou hij in 1477 Ijsland bereikt hebben (en verder, zoals hij in een brief zou bevestigen). Anderzijds houdt men in de Verenigde Staten Columbus-dag maar is Amerika vernoemd naar Amerigo Vespucci (Columbus heeft tijdens zijn eerste reis geen voet aan wal gezet op het continent, wel enkele eilanden). Wat me hierbij vooral intrigeert, is dat zelfs zogenaamde feiten of documenten uit die tijd gecontesteerd worden. Uiteraard is het grootste probleem dat de lokale Amerikaanse bevolking (Columbus noemde hen Indianen) geen of weinig schrijfsels hebben achtergelaten. De overwinnaar laat zelden documenten die tegenspreken overleven. Andere voorbeelden zijn de eerdere reizen van Leif Eriksen die op hun beurt worden afgedaan als verzinsels, terwijl de Íslendingasögur (de sagen van de Ijslanders) zich afspelen in de 9e, 10e en vroege elfde eeuw, werden ze pas in de dertiende en veertiende eeuw verzameld en genoteerd. Wel is duidelijk dat de belezen mensen door de eeuwen wel uitgingen van een bolvormige aarde en werd het gemeengoed voor zij die het wilde weten vanaf de elfde eeuw.

Er staat me nog bij van de basisschool dat ze tijdens de middeleeuwen dachten dat de aarde plat was en daarom dat onze Christoffel moeilijkheden had om zijn reis gefinancierd te zien. Ik had ook een gedacht dat de Katholieke kerk dit fabeltje de wereld instuurde maar kort opzoekwerk levert op dat ze vooral in conflict kwamen met Copernicus, Galileo Galilei en Kepler omdat hun bevindingen indruisten tegen het scheppingsverhaal (aka geocentrisch model) van de religie. We weten echter al lang genoeg dat de kerk en wetenschap nooit elkaars beste vrienden zullen worden.

Blijkbaar bestaan er heel wat Flat-earthers en hebben ze gestaag hun aanhang zien groeien door het internet-effect. Zoals je me waarschijnlijk al eerder hebt horen verkondigen, trek ik alles in twijfel en ga op eigen onderzoek uit. Helaas zijn er heel veel bronnen amper geloofwaardig. Zelfs de grootste nieuwssites gaan geregeld in de fout door klakkeloos feiten over te nemen zonder te (dubbel- of triple-)checken. Grappig blijft ook hoe beide kampen elkaar blijven jennen ‘Geef me dan redenen waarom de aarde bolvormig is, want…’ etc. Het komt er eigenlijk op neer dat elke reden aangehaald kan worden. Een overtuigt flat-earther kan je niet bekeren. Pas als iemand ‘agnostisch’ is, en openstaat voor gesprek en feiten, kan je overtuigingskracht iets uithalen.

Het lijkt me meer op een discussie als ‘iemand is schuldig tot zijn onschuld bewezen is’ (ja, het hoort omgekeerd te zijn). Maar wanneer je op voorhand 100% weet dat iemand schuldig is, pleit je voor ‘schuldig tot onschuld bewezen is’. Maar wanneer je zelf, familielid, vrienden – en hierbij maakt schuld of onschuld minder uit – wordt wel gepleit voor ‘onschuldig tot de schuld bewezen’ is.

Ik ga geen oordeel vellen over het intellect van individuen die bepaalde overtuigingen hebben. Mijn voorvaderen (en ganse families) waren hoogstwaarschijnlijk overtuigt van een bepaalde religie. Waarschijnlijk niet zozeer omwille van het vagevuur en de hel en zonden etc maar eerder omdat het zo – euhm, cultureel (?) – ingebakken zat of in bepaalde tijden tot een vroegtijdige dood kon leiden. Helaas infiltreerde de kerk ook in educatie waardoor er lange tijd onwaarheden verkondigd werden. Ik ga later trachten uit de vissen in welke mate dit momenteel nog het geval is. Het enige wat mijn voorvaderen – zoals die van iedereen waarschijnlijk – waren alleen geïnteresseerd in de familie van eten te voorzien en er werd amper enkele dagen vooruit gekeken.

Het probleem is niet wat iemand gelooft, of (verkeerdelijk) aanneemt als waar. Gaat het niet om het met elkaar samen te leven met elkaars gebreken en sterktes? Of ga je elkaar blijven doodconcurreren om de zwakkeren van de maatschappij dieper in de put te duwen om zelf je kop (tijdelijk) boven water te houden?

Het gaat er – mijns inziens – om dat als ik zeg dat ‘1 + 1 = 3’ niemand me gelooft. Maar mits enkele valse waarheden (als je uitgaat van een vals of onwaar standpunt) kan ik mijn opinie wel verdedigen. Het lijkt er sterk op dat er op dat vlak in de maatschappij veel misgelopen is. Het dweilen met de kraan open omdat dat het minste moeite vergt. Je krijgt na een bepaalde periode een pleister op een pleister op een pleister. Zolang de initiële oorzaak niet wordt aangepakt, kan je blijven zoeken naar doekjes tegen het bloeden.

Waar gaat het tegenwoordig nog over? Sommige mensen zoeken de aandacht en verkondigen net daarom zaken die ze eigenlijk niets of weinig kunnen schelen. Het feit dat de aarde plat zou zijn, volgens het bericht dat me onder ogen kwam, zou liggen aan het feit dat je op een vlucht gedurende twintig minuten af en toe zou moeten afbuigen. De persoon in kwestie ging dus met een waterpas een vlucht op. Ik spreek nu over een vlucht 16 jaar na de aanslagen op WTC e.a. Terwijl je niet eens met een klein beetje vloeistof op een vliegtuig geraakt in Europa (eerlijk gebied me te zeggen dat mijn laatste vlucht in 2011 was en kan dus versoepeld zijn), lukt het die man om een waterpas (die volgens mij normaliter toch uit stevig materiaal vervaardigd zijn en doorgaans ethanol (antivries) bevatten) mee aan boord te nemen. Maar blijkbaar ben ik de enige die me dat afvraagt. Ik zou ook heel graag de discussie gehoord hebben als er gevraagd werd naar het doeleinde van het artikel maar vooral het antwoord en toestemming van de autoriteiten.

En waarom moet je met iedereen in conflict gaan als hun opinie of overtuiging niet dezelfde is als de jouwe? Wat is er plots gebeurd met tegengestelden trekken elkaar aan? Of geldt dat alleen als er vleselijke krachten meespelen?

Laat elke persoon in zijn of haar waarden, zolang het hem/haar geen schade berokkent, laat dan toch. Je kan uiteraard proberen om goed te doen, maar al te vaak wordt dat niet aanvaard en nog minder geapprecieerd.

Wat maakt het uit als de aarde plat is? Ik vraag me dan alleen af hoe de andere kant er uitziet. Kan ik in mijn eigen woorden uitleggen waarom ik een sterk vermoeden heb dat ie rond is? Als ik niet aan een zesjarige mijn gedacht, overtuiging of opinie kan uitleggen, zoals toebedacht wordt aan Einstein, heb je de materie onvoldoende onder de knie. Hier van uitgaande vrees ik dat er plots een heleboel minder conversaties nodig zijn en dat we dan maar moeten hopen dat de professionelen hun vakgebied machtig zijn en voldoende supervisoren met ervaring toezicht houden.

Wat begon als met stomheid geslagen, leidt hier toe dat iedereen zich beter zijn leest houdt. Helaas worden leken tegenwoordig aanzien als ervaringsdeskundigen of professionelen waardoor de hele samenleving wel heel gevaarlijk wordt.

Voetbal: of hoe de belangrijkste bijzaak ter wereld onze menselijkheids-spiegel wordt.

Hoewel het nog steeds mijn favoriete sport is, begint het me toch meer en meer tegen te steken. De media heeft er, jawel, opnieuw wel iets mee te maken.

Zoals iedereen weet, waren er eeuwen geleden al activiteiten (met opzet gebruik ik niet het woord ‘sport’) die als de voorgangers van ’s wereld meest bekeken sport genoemd kunnen worden. In China zou in de derde eeuw v.C. een voetbal-achtige sport beoefend worden. Ook in Engeland tijdens de Middelleeuwen was een gelijkaardige sport waarbij twee dorpen het tegen elkaar opnamen, per regio verschillende de eerder officieuze regels. In Ierland zijn bewijzen opgedoken dat er in 1308 een wedstrijd gevoetbald werd. De toenmalige regels zijn niet bekend maar de feiten werden juridisch beschreven dat een bezoeker een speler onvrijwillig had neergestoken tijdens een wedstrijd. Vroege vormen van voetbal werden vaak gebannen door de agressie die vaak eindigde in verschillende doden. In vele culturen zullen er wel variatie op het voetbal bestaan hebben, het speelveld was verschillend, het aantal deelnemers, de speelbal, spelleiding, etc. maar in essentie zullen veel culturen wel hun vorm van het spelletje beoefend hebben.

Soit, alles evolueert en dus ook sport. We spreken pas van het echte voetbal in het tweede deel van de negentiende eeuw, vanaf dat er geschreven regels werden opgesteld. Zo is het moderne voetbalspel een meer geciviliseerde vorm van het rugby [wat vrij tegenstrijdig is omdat de tackles in rugby minder schade toebrengen dan die op het voetbalveld, meer bloed bij rugby, ja, maar de ernst van de blessures zijn vaak oppervlakkiger]. De eerste professionele club wordt beschouwd als Notts County FC, opgericht in 1862, in België is dat Royal Antwerp FC in 1888 (uit de taal blijkt al waar de roots liggen) en in Nederland is dat Koninklijke HFC uit Haarlem in 1879 die oorspronkelijk opgericht was als rugbyclub.

In den beginnen spraken we nog niet over wisselspelers zoals we het nu kennen. In de beginjaren was een wisselspeler iemand die een vaste speler ‘tijdelijk’ verving omdat hij later opdaagde. Tijdens de voorrondes voor de wereldbeker van 1954 in Zwitserland kon er gewisseld worden maar tijdens de eindfase was dit pas toegelaten vanaf 1970 in Mexico. Waarmee ik maar wil zeggen hoe belangrijk een wisselspeler tegenwoordig is, het was lange tijd een onbekend gegeven in het voetbal. Ook de gele en rode kaart werd pas laat geïntroduceerd. Zoals het spreekwoord gaat:

Football is a gentleman’s game played by hooligans. Rugby is a hooligan’s game played by gentlemen.

Lange tijd was er ook een zekere mate van fair-play in het voetbal. Wat vooral te maken heeft met de grondleggers van de sport, de Britten. Ene Ken Ashton, leraar van beroep, werd aangesteld om een op voorhand aangekondigde veldslag te leiden op de wereldbeker in Chili 1962, ook wel gekend als de Battle of Santiago. De eerste fout gebeurde na twaalf seconden en de eerste uitsluiting (zonder rode kaart nog toen) vond plaats na twaalf minuten. De speler in kwestie wilde het veld niet verlaten en werd door een politiemacht afgevoerd. De persoon op wie de fout gebeurde sloeg niet veel later een tegenstander maar mocht doorspelen. De wedstrijd ontaarde compleet en politie moest meermaals de rust op het veld herstellen. Voornoemde scheidsrechter bedacht het kaartensysteem. Een leraar zoekt constructieve oplossingen, niet? Toen hij jaren later via Kensington High Street in Londen reed en verkeerslichten naderde, bedacht hij ‘geel, afremmen, rustig aan’ en ‘rood, stop, je neemt niet deel aan het verkeer/spel’. Het systeem werd uitgetest in 1970 in Mexico en is sindsdien niet meer weg te denken. De uitvinder van het kaartensysteem overleed in 2001 op 86-jarige leeftijd.
De aanloop naar de wedstrijd tussen Italië en Chili, die de battle of Santiago was, werd door de media uitgespeeld. Italiaanse media berichtten over de lokale bevolking en schaamden zowat alles wat ze konden. De Chileense media vuurden op dezelfde wijze terug en noemden de Italianen maffiosi, druggebruikers en oversekst. Chili won met 2-0, voor wie het mocht interesseren, en ze eindigde derde na Brazilië en Tsjechoslowakije.

Beide evoluties zijn goed voor het spel an sich. Al ligt het in de aard van de mens om de wet te omzeilen. Je minst goede speler de beste van de tegenstander uit te laten schakelen, zie je hopelijk tegenwoordig minder. Je ziet wel dat bepaalde spelers bewust een extra gele kaart pakken om zelf te kiezen wanneer een schorsingsdag uit te zitten om nadien tijdens een belangrijke match toch opnieuw op te draven. Het pakken van een rode kaart in de laatste minuten was ook een vaak voorkomend gegeven. Dat elke rode kaart nadien bekeken werd door een reviewcommissie en een bepaalde reeks gele kaarten ook, maakt het al iets beter overzienbaar. Feit blijft dat elke scheidsrechter zijn eigen statistieken met zich meedraagt. Als een bepaalde scheidsrechter is aangesteld, die snel kaarten trekt, wordt dit zeker door de technische staf meegedeeld aan de spelers om er rekening mee te houden. Die vorm van bewust een kaart pakken zodat er in de volgende wedstrijd geen risico bestaat om een belangrijke wedstrijd te missen, is in mijn ogen wedstrijdvervalsing. Ja, de regels zijn er om nageleefd te worden, niet te omzeilen [ik spreek hier alleen over de wetten van de sport]. Vandaar mijn pleidooi om dit soort gedrag aan banden te leggen.

Helaas zijn er evoluties die minder mooi zijn. Het zogenaamde zwaluwtje (= schwalbe) bleek al vlug ingeburgerd te zijn. Eerst was het schering en inslag totdat er een reportage tijdens een wereldbeker te zien was waarbij een nationale ploeg specifiek trainde op het zich zo realistisch mogelijk laten vallen na een ingebeelde fout. Net zoals voorgaand item is het vaak moeilijk met het blote oog waarneembaar, en zeker op volle snelheid en als er contact is. Aangezien voetbal een contactsport is, duidt dit niet automatisch op een fout. Helaas zien commentatoren dat vaak anders. Er is contact en een speler laat zich ter aarde storten, staat in hun woordenboek gegarandeerd voor een overtreding. Zich overdreven laten vallen gebeurde ook op de velden in mijn jeugd. En vaak werkte het ook om de scheidsrechter te misleiden. Bij sommige spelers werkt het na een tijd zelfs enorm in hun nadeel omdat ze de reputatie van duiker hebben waardoor zelfs de scheidsrechter te pas en te onpas fluit of laat doorspelen. Wat dan ook weer niet het geval mag zijn, want dan is de scheidsrechter eerder een loterijspel. Een ander feit is dat je op de Britse eilanden vaak hoort dat het spel harder gespeeld wordt, of als een Britse scheidsrechter op Europees niveau een wedstrijd leidt dat hij meer toelaat. Nog niet zo lang geleden kon je bijna voorspellen hoe een wedstrijd zou uitdraaien op basis van de nationaliteit van de spelleider.

Tegenwoordig zijn we dus in een fase waarbij de commentatoren zaken zeggen: ‘Als hij zich had laten vallen, had hij zeker fout mee gekregen,’ of ‘ het was zeker fout, maar hij laat zich te laat vallen’. Dan denk ik toch dat het heel gemakkelijk is, dat fout een fout is. Nu wordt de schemerzone nog groter gemaakt door de wait-and-see-regel. Maar hoever ga je daar in. Geef je het voordeel totdat er een schot op doel is geweest of enkele passes later? Het lijkt me niet meer ondenkbaar om andere sporten te volgen en een video-referee aan te stellen. Niet alleen de doellijn-technologie heeft zijn waarde al getoond, maar ook voor buitenspel en zelfs voor de grovere fouten, zou het geïntroduceerd mogen worden. Als je dan toch de technologie aanwendt, gebruik het dan volledig en zonder uitzonderingen. Helaas kan je – zelfs voor de belangrijkste bijzaak in het leven – niet op elk voetbalveld deze technologie installeren. Helaas zagen we onlangs op het hoogste niveau enkele fases die een wedstrijd compleet kapot maakten (ploeg x kreeg een speler driemaal geen rood, ploeg y kreeg een buitenspel-goal tegen, wel tweemaal geel). Met al het geld dat in het circuit omgaat, moeten ze toch meer technologie kunnen aanwenden. Er zijn andere opties voor de scheidsrechters, kijk naar het rugby, waarbij slechts de kapitein van het team mag spreken tegen de spelleider (en iedereen hoort wat hij te zeggen heeft), bij hockey moet de persoon die een foute beslissing aanvecht uitleggen waarom iets geen of net wel een fout was en die fase wordt daarop afgehandeld en als de speler het fout heeft, verliezen ze het recht op een video-analyse. Zulke situaties gaan het spel niet of nauwelijks beïnvloeden. Kijk naar sporten als ijshockey, tennis, rugby, daar hebben ze regelmatig te maken met kleine pauzes of onderbrekingen en zorgt nooit voor verlies van amusementswaarde. Het vergroot de eerlijkheid van het spel, biedt de kans om de scheidsrechter niet langer als zwart schaap te behandelen maar als een persoon die respect verdient zoals iedereen op het veld.

Geen idee wat de basis tegenwoordig is om een pro-licentie te verkrijgen, misschien is het hebben van de technologieën een goede en uiterst nuttige investering om foute beslissingen of verkeerde interpretaties recht te zetten of misleidend gedrag te bestraffen. Het is heel spijtig dat je nu teams hebt spelen voor een Europa League ticket waarvoor ze niet in aanmerking komen (helemaal Belgisch wordt het als dat team het enige blijkt te zijn dat het wel zou willen of de honger toont om er het beste van te maken, terwijl andere teams het eerder zien als een overbodige nacompetitie). Niet alleen de media treft schuld, hier is geld de schuldige (lees: overijverige machtspersonen, beleidsmensen e.d.). De enige personen die een club horen te leiden zijn degenen die zich niet laten leiden door geld of winstbejag. Supporters zijn de enigen die weten wat een ploeg nodig heeft of zich kan permitteren. Ze zullen zich niet snel gek laten maken om een hele ploeg in te kopen om zo de vetpotten van het voetbal op te strijken. Als het de praatjesmakers lukt, zoveel te beter voor de echte supporters, maar hoeveel van zulke sprookjes eindigden dramatisch? Het Belgische play-off systeem, zonder voornoemde faling, heeft nog addertjes in het gras. De bekerkampioen kon mits een perfect parkoers de tweede plaats nog halen. Alleen gaf die plaats recht op een Europese ticket waardoor ze eerder in de competitie moesten opdraven (Champions League voorrondes ipv poulefase Europa League) en de kans hadden om er snel uit te liggen. Indirect of onbewust zorgt dit ook voor psychologische voor- of nadelen voor enkele partijen. Denk aan de puntenverdeling van het Eurovisie Songfestival waarbij buurlanden elkaar overduidelijk belonen waardoor er enkele acts die het wel verdienen over het hoofd gezien worden.

Sport hoort geen economisch spel te zijn. Teams in de kleinere Europese competities zullen nooit een Europees succes kunnen boeken. Wat ze nu al als een succes zien is het zo laat mogelijk treffen van een grootmacht om zo de kas goed te spekken. Een mislukking is het als er tegen een even klein team aan de andere kant van Europa gespeeld moet worden en er verloren wordt. Je kan stellen dat elk land evenveel kansen heeft. Het systematisch wegplukken van jeugdig talent uit Ierland (naar Engeland) (of kleine voetbalnaties naar de grote competities als Engeland, Spanje, Italië, Duitsland, Frankrijk) is al decennia lang aan de gang en zelfs op een niveau dat kinderrechten en kinderarbeidswetten moeten onderzocht worden. Op internationaal vlak kunnen de kleinere landen hier en daar nog voor een verrassing zorgen, op clubvlak gebeurt dit zelden. Het hele Europese tornooigebeuren is bijna gericht op de grote teams om scheve situaties recht te kunnen zetten. En zelfs een competitie in de competitie (pre-voorrondes, voorrondes, kwalificaties, poulefase om te eindigen met eliminatierondes) te houden om zo toch de grote namen, die het meeste kijkers opleveren, over te houden. Kleinere teams worden er vanzelf tussenuit gefilterd en liggen uit het tornooi voor de bekende koppen op tv komen. Want de tv-gelden zijn een heel belangrijke vorm van inkomsten voor clubs. Wedstrijden worden niet voor niets op bijna alle mogelijke momenten van de dag gespeeld. In Ierland wordt er resoluut gekozen voor een zomercompetitie en wordt er gespeeld op vrij- en maandagen om zo niet in het vaarwater van de grote wedstrijden verzeild te raken. Het vergt iets meer moed om op een koude, regenachtige avond naar een wedstrijd te gaan kijken dat een minder niveau aanbiedt, dan warm voor de tv te blijven zitten met wedstrijd met topspelers. De echte supporters, die hun ploeg steunen in goede en slechte tijden, en ook als het hondenweer is. De grote meerderheid van fans van de topclubs zijn gelegenheidsfans. Stel de Spaanse topclubs verantwoordelijk voor de enorme schulden die ze met zich meedragen, stel je voor dat Real Madrid en/of Barcelona een aantal seizoenen tegen de degradatie spelen, hoeveel minder merchandise zullen beide teams incasseren? En hoeveel supporters blijven er nog over? Juist, alleen de echte!

Wat dan op amateurniveau en jeugdverenigingen? Simpel, laat hen het spel spelen zonder scheidsrechter. Het zal wat aanpassing vereisen, maar als die man zich in het begin onder het publiek mengt, zullen spelers zich niet langer als acteurs voordoen, zullen spelers hopelijk na een inlooptijd beseffen dat je met eerlijkheid het verst geraakt. Laat de scheidsrechters in het begin nog verslagen opstellen om op die manier toch de rotte appels te straffen of zij die het spel bezien als een uitlaatklep voor hun agressie. De sportiviteit die je nog zelden ziet, zal heropleven en een deugd zijn om te zien alsook een voorbeeld voor de jeugd. Als een speler de bal laatst raakt, maar de scheidsrechter kon het niet juist beoordelen en de speler geeft dit toe, mag alleen toegejuicht worden. Hetzelfde geldt voor hoekschoppen en alle andere fouten. Op het veld heb ik vaak gedacht waarom hebben we in godsnaam een scheidsrechter nodig, maar een week later – bij wijze van spreken – kon je er een elftal aan gebruiken. Daarom pleit ik op amateur niveau, waar het werkelijk slechts gaat om het spelletje en niets met geld, schrap de scheidsrechters en speel op basis van respect en eerlijkheid.

Wat me vooral verontrust is het gebrek aan menselijkheid, ook in de sport, wat toch bedoelt is als ontspanning. Waar is het respect voor de tegenstander? Waarom niet eerlijk je acties opbiechten, onder ogen komen en de gevolgen dragen? Als je frustraties uit je lijf en leden wil meppen of stampen of tegen de tegenstanders, zijn er andere sporten die meer aan je vereisten voldoen dan het excuus om tegen een balletje te trappen. Bij de jeugd werd een regel ingevoerd om de speler die een overtreding maakt een hand te laten geven aan het slachtoffer. Hoe nobel die intentie op zich ook is, bij de jeugd heeft dat – volgens mij – minder impact dan een volwassenen zich voorstelt. Toen ik dat het eerst zag, deed me het denken alsof twee tieners elkaar een kus gaan geven. Een slap (klam?) handje, de tegenpartij niet eens aankijkend en het hele gebeuren had je gemist als je even met je ogen knipperde. Voor de jeugdspelers is het ook een noodzakelijk kwaad om je verder te behoeden voor verdere acties.

Willen we echt onze jeugd aanleren dat je door misleiding of onsportief gedrag gemakkelijker je doel kan bereiken? Of zelfs door manipulatie van de scheidsrechter of door als ouder langs de zijlijn de scheidsrechter of tegenstander verwensingen naar het hoofd te slingeren? Uiteraard moet je in het voetbal niet alles even serieus nemen, maar wees bewust, als ouder, als supporter, dat kinderen en jongeren naar ouderen opkijken. Wees bewust van je status als rolmodel.