Een rondje nieuws… en meer.

Achja, wakker worden en opstaan om 3u ’s ochtends, ’t heeft ook zijn charmes. Op de straat dendert af en toe een zware vrachtwagen voorbij. Verloren gereden of begint hij/zij aan de dagtaak? Het valt me wel op dat er veel zwaar verkeer door de gemeentestraten rijdt terwijl er, toch zeker voor een uur of zes, amper winkels open zijn. Door het aantal en de frequentie (praktisch elke weekdag), vermoed ik toch dat het vooral sluikverkeer betreft of personen die (extreem) vroeg aan hun dag beginnen. Wat dan ook weer wel begrijpelijk is om de Antwerpse ochtendspits te ontwijken. Het viel me ook op dat er bij de hittegolf die ons land onlangs teisterde, nog meer verkeer dan anders present tekende. Het zal vooral opvallen omdat het overdag amper de continue stroom van geluid overstijgt.

Door het vroege opstaan, begon ik mijn mails te checken. Mijn laatste vertaalproject wordt ondertussen verwerkt en daardoor heb ik eigenlijk niets om handen. Via een dagelijkse mail met hoogtepunten van enkele nieuwssites, begon ik opnieuw te zondigen. Algauw ergerde ik me blauw. Dat nieuwssites zich al moeten verlagen tot clickbait is verontrustend. Al is dit geen nieuw of recent verschijnsel. Begrijpelijk ook omdat nog maar weinigen de papieren versies aanschaffen en toch hun opperhoofden riante bonussen moeten aanbieden…

Al snel werd mijn aandacht getrokken door de mobiele wereld, en dan vooral de GSM’s. Een van de grootste Belgische netwerkproviders verhoogt zijn tarieven. Het mag niet verbazen dat ze zich met hand en tand moeten verdedigen en uitleggen dat het pas ingetreden verbod op roamingkosten niet de reden is. Het zou ook maar erg zijn omdat ze het al zeker twee jaar zagen aankomen. Dat ze je daarbij met enorme cijfers om de oren slaan als een geschat verlies van €61 miljoen is verbazingwekkend. Alsof ze nog niet voldoende winst maken op alle producten. Dat ze daarbij nog durven stellen dat de data verhoogd wordt is beschamend. De kosten voor dataverbruik zijn torenhoog in België, en zeker bij de grote providers. In Ierland (bvb.) zou ik voor de €10/m die ik nu betaal (en het voordeligste in België is), het dubbele aan data krijgen nl. 2GB. Je moet je zeker niet afvragen hoeveel inkomsten ze al hebben gegenereerd door onvoorzichtige of zelfs onwetende klanten en die dan nog zonder vragen te stellen gewoon hun factuur betalen. Brave schaapjes dat we zijn! Ik heb me al alle kleuren van het spectrum geërgerd aan mobiele en internetkosten in België ten opzichte van Ierland (en Groot-Brittannië). Momenteel staan we met ons landje nog meer dan tien jaar achter dan beide voornoemde landen en betalen we nog steeds meer dan de kosten die ik tien jaar geleden kreeg voorgeschoteld in UK/IE. Ik merk net op dat in Nederland pas op 15 juni de roamingkosten afgeschaft werden, mijn provider deed dat reeds een maand eerder. Het is zeer belangrijk als je in een grensgemeente woont en als de netwerken van de noorderburen sterker zijn dan die van je eigen land. Het zorgde er vooral vaak voor dat ik amper ‘mobiele gegevens’ had aanstaan. Jawel, zowel mijn familieleden als ikzelf en waarschijnlijk de hele straat heeft hier zeker al mee te maken gekregen, dat ze onverklaarbare, hoge rekeningen in de brievenbus zagen belanden.

Aansluitend zag ik een volgend, gerelateerd artikel. Dat je nog slechts viermaal per jaar je smartphone moet opladen. Het zou me verbazen dat dit ooit in omloop zou geraken. Waarom? Hoor ik je vragen. Ken je Nicola Tesla? Wel, toen zijn sponsor(en) ontdekte dat Tesla de wereld wilde voorzien van gratis, oneindige en groene elektriciteit, beëindigde de sponsor alle inkomsten. De naam van die sponsor? JP Morgan. Onbekend met deze persoon? Hij zit in hetzelfde groepje als Rockefeller, Rothschild, Vanderbilt, etc. De zogenaamde mannen die Amerika groot gemaakt hebben (sic). Als je als uitvinder een idee hebt om iedereen op aarde te voorzien van gratis energie, hadden voornoemde magnaten nooit zo groot geworden. Het idee alleen al om niet langer gebruik te moeten maken van dure, energieverslindende (olie) motoren aangeboden door bovenstaande illustere namen ten tijde van de (tweede) industriële revolutie.
Het doet me twijfelen. Als dit plan er daadwerkelijk komt om smartphones slechts elk kwartaal te moeten opladen, betekend dat ze alle macht reeds in handen hebben. Zoals je weet, vermoed ik sterk dat de Amerikaanse president slechts een marionet is die de plannen van de grote bankiersfamilies uitvoert en het volk moet laten geloven dat de president de machthebber is, terwijl dit uiteraard niet het geval is. Ofwel, en die kans acht ik veel groter, dat de wereld in een constante staat van oorlog zal vertoeven, waardoor hun projecten, investeringen, etc… de nodige kapitalen zal opbrengen en hun bankrekeningen zullen blijven stijgen.

Plots vroeg ik me af of de universele gsm-lader al op de markt was. Je weet wel, de lader die ervoor zorgt dat je geen nieuwe kabel moet aanschaffen als deze stuk is of verloren gegaan. Die zouden al sinds 2010 hun intrede gedaan moeten hebben, maar ik vraag me af of dat werkelijk het geval is. Feit is dat er al te vaak de vinger gewezen wordt naar de batterij zelf waardoor je beter een nieuw toestel aanschaft. Vandaar ook mijn beslissing om geen dure toestellen meer aan te schaffen en naar minder bekende merken over te schakelen. Mijn laatste Samsung dateert al van verschillende jaren terug. Aanvankelijk was ik vrij content van het product. Het laatste toestel zorgde echter voor zoveel problemen en extra kosten dat er me werd aangeraden om een tijdelijk vervangtoestel aan te schaffen. Het tijdelijke, goedkopere toestel voldoet volledig aan mijn wensen en daardoor heb ik onmiddellijk besloten om niet meer in zee te gaan met de dure en bekende merken. Hetzelfde geldt voor zowat alle elektronische apparaten (vnl. laptop). Over de universele usb-lader vond ik nog volgend artikel.

Het is wel raar dat door het overaanbod aan nieuws, fake nieuws, clickbait, etc. je nog amper merkt als er iets groots gebeurt. Het alombekende ‘breaking news’ is amper nog accuraat omdat het vaak over teveel giswerk gaat. Feiten die gebeuren door personen met een moslimachtergrond worden, zonder onverwijld, terreuraanslagen, terwijl bij blanken het steeds gaat om personen met een mentaal probleem. Dat iemand met een exotische uitstraling geboren is, maakt geen verschil. Zelfs niet als je familie al generaties lang in een land woont, blijven het buitenstaanders voor de maatschappij, hoe geïntegreerd ze ook zijn, of hoeveel beter ze ook zijn dan de modale bevolking. Zo kwam ik een artikel tegen over vooroordelen in stripverhalen. Een bevolkingsgroep zal steeds afgerekend worden of gelabeld worden op hun slechtste karakters en die clichés worden steeds bovengehaald. Dat de gemiddelde Belg ook geen heilige is, laten we gemakkelijkheidshalve buiten beschouwing. Het-iedereen-over-dezelfde-kam-scheren-politiek geldt alleen voor allochtonen. Hoe lang moet je trouwens resideren in een land voordat je autochtoon wordt? Kort onderzoek leert me dat er gesproken wordt over generaties. Plots vraag ik me af over de hoeveelste generatie ze spreken in de Verenigde Staten… Ook viel me op dat de term allochtoon in Nederland al voor 1970 gebruikt werd en dat daarmee personen bedoeld werden die vanuit een andere provincies, maar binnen NL, verhuisden. Blijkbaar is de term ook niet meer gangbaar maar zijn er allerhande alternatieven of verbeterde vormen. Wat mijns inziens ook maar bedoeld is om af te leiden van de hoofdzaak.

Ik zal maar een boek vastnemen. Mijn hersenen hebben alweer voldoende gedraaid en ik wil frustraties ten alle tijden vermijden.

PS: Ik merkte trouwens nog een artikel op in het Engels. Het gaat over een mogelijke clash in het voetbal tussen FC Linfield en Celtic Glasgow in de voorrondes van de Champions League. Op zich geen noemenswaardig feit maar in Belfast en Schotland wel. Ik heb op vijftig meter van het stadion van Linfield, Windsor Park, gewoond, ook de thuishaven van de nationale ploeg van Noord Ierland trouwens. Nu moet je weten dat de voetbalclubs in Noord Ierland voornamelijk protestants zijn en dus Rangers gezind. De katholieken houden zich meer aan de traditionele Ierse sporten (Gaelic games: gaelic football en hurling zijn de bekendste) en rugby. In mindere mate voetbal en daardoor supportert de ene bevolkingsgroep voor Celtic en de andere voor Rangers, al is dat vooral door hun heritage. Dat de wedstrijd gepland staat op 11 of 12 juli vormt een extra probleem omdat er net dan de protestantste hoogdagen gevierd worden. Met bonfires (vreugdevuur?) op de 11e en de grootste en belangrijkste optocht op de twaalfde. Ze vieren net dan de overwinning op de katholieke gemeenschap. Niet onmiddellijk het meest geschikte moment om Celtic FC in Belfast te laten voetballen. Soit, er zal wel een overeenkomst gevonden worden. Ik las dat het mogelijk op de veertiende gespeeld zou worden zonder uit-supporters (Celtic zou recht hebben op 4000 tickets). Ondanks het feit dat Linfield nog een voorronde wedstrijd moet spelen, is de media toch al druk bezig met de berichtgevingen. Die voorronde wedstrijd zou ook maar een formaliteit mogen zijn, zelfs voor een relatief kleine club als Linfield omdat ze moeten aantreden tegen La Fiorita. Als je nog nooit van Linfield had gehoord, dan zeker niet van hun tegenstander uit San Marino. Het is de zesde keer op rij dat ze Europees aantreden en in de vorige wedstrijden samen was de score 1-35 op 10 wedstrijden waardoor media er vanuit gaat dat Linfield inderdaad tegen Celtic zal moeten aantreden. Tot daar aan toe. Maar ook worden er verhalen, getuigenissen, etc. de wereld ingestuurd. De ene al ongeloofwaardiger dan de andere. Zou wordt ondertussen een krant en een oud-speler van valse berichtgeving beticht. Omdat iedereen tegenwoordig zijn zegje kan doen, is het moeilijk voor journalisten om alle bronnen/informatie te controleren op waarheid. Als er echter verwezen wordt naar een wedstrijd zou je toch mogen verwachten dat de krant in kwestie (en bij uitbreiding elke krant) even natrekt of die wedstrijd wel heeft plaatsgevonden. Tja, dat gebeurde dus niet. Geen idee hoe dit fake news zich ontwikkeld heeft. Er werd zelfs gewag gemaakt van laserpennen die in die periode nog niet op de markt verkrijgbaar waren. Om maar te zeggen hoe alleen die wedstrijd al opgehitst wordt langs alle kanten terwijl er zelf nog niet 100% zekerheid is dat ze er komt. Is het dan niet belangrijker om dubbel te controleren op de waarheid? Je hebt toch voldoende tijd. Of is het tegenwoordig belangrijker om clicks, like en shares te verzamelen, maakt niet uit wat je te zeggen hebt. Zelfs als het complete larie, krijg je meer commentaren en reacties en dus publiciteit dan dat je de harde waarheid verkondigd. De mens is iets raar!

Wat ik dan weer niet begrijp…

Om de hoek van waar ik woon en dan een honderd meter in de straat is een restaurantje waar ik zelfs nog nooit geweest ben, of het moet voor mijn negende zijn geweest, memorabel was het alvast niet. Het etablissement in kwestie leek me altijd verdacht stil. Tot gisterenavond 23u30, toen plots André Hazes het aanwezige publiek het beste van zichzelf liet geven, het bleek toch om een luidruchtige bende van minstens vijftig personen sterk te gaan. We zijn ondertussen anderhalf uur later en de grootste klassiekers zijn de revue gepasseerd en tot overmaat van ramp een hele hoop carnavalskrakers, zoals die dan genoemd worden. Wat toch wat vreemd aandoet nadat we net een hittegolf achter de rug hebben, ik associeer carnaval vooral met koude.
Wat me dan vooral bezighoudt, is de vraag waarom er tijdens feestje met muziek het volume steevast op zijn luidst staat tussen 23u en 1u (of later)?
Is het om toevallige passanten uit te nodigen, wat me bij een privéfeest(je) niet de bedoeling kan zijn. Of is het gewoon omdat iedereen het zo gewoon is? Dat ze zogenaamd toewerken naar een hoogtepunt? Dat je voor 23u je kan occuperen met het converseren met lotgenoten en je volgiet tot het uiteindelijk elf uur is, de muziek oorverdovend wordt, en je plots toch hele conversaties wil aangaan… Wat alcohol al niet doet voor de doorsnee mens.

Er zijn trouwens een hele hoop zaken die me bezighouden. Waarbij ik probeer het nut in te zien van het hoe en waarom. Dadelijk volgen nog voorbeelden. Een eigen huis, een plek onder de zon, ik vermoed dat het om een trouwfeest gaat. Ik ben op de hoogte van een kennis die vandaag voor de kerk getrouwd is. Dat begrijp ik dan weer al te goed. Dat ze voor de wet en voor de kerk trouwen, gescheiden houden (verkeerde uitdrukking in deze zin). Zodoende kunnen ze de kosten spreiden van de bijhorende feestjes en kan je ook je gasten ietwat scheiden, mocht dat nodig zijn.

Soit, omdat ik toch wist niet meer te kunnen slapen voordat het hele feest achter de rug is, ben ik maar opgestaan. Ik heb nog wel wat vertaalwerk voor de boeg en ik had beloofd het voor maandagochtend bij de opdrachtgever in de inbox te droppen. Om mijn hongergevoel te stillen toch maar eerst aan het koken geslagen. Het was pas bij het opeten nadien dat ik een discrepantie opmerkte, of een idiosyncrasie, het is maar hoe je het bekijkt. Mijn ingrediëntenkaart vertelde me dat ik een ‘zomerse andijviestamppot met gehaktballetjes’ aan het bereiden was. Zomers en stamppot valt evenmin te rijmen in mijn woordenboek. Het feit dat je er – ocharme – drie zongedroogde tomaten moet aan toevoegen, maakt het hele gedoe niet plots zomers. Bij de omschrijving slagen ze het over een andere boeg, een mediterrane andijviestamppot… Italiaanse gehaktballetjes… tijm, oregano en marjolein toevoegen aan gehakt, maakt het Italiaans? Ze eindigen hun omschrijving met de woorden, ‘de tomaatjes hebben flink wat zonuren gehad en daarmee geven ze de stamppot een zomers tintje’, nou nou! De blokjes oude kaas en rode ui in zwarte balsamicoazijn en de aardappelen (ik moet toegeven dat het ‘a stroke of genius’ is geweest om Malta aardappelen te kiezen hier) maken het hoegenaamd niet meer mediterraans dan Nederlands. Ja, ik ben bekend met het begrip fusion in de culinaire wereld, en juich het zeker toe omdat het voor meer afwisseling zorgt in de keuken en je ingrediënten laat gebruiken die je anders niet of amper eet. Het gaat me echter om de beschrijving zomers die ik niet kan linken met stamppot. Vrij zware kost als stamppot is, kan ik nooit of te nimmer met de zomer associëren.

Wat ik al evenmin kan begrijpen is dat er net een minibusje door de straat scheurde en telkens driemaal claxonneerde terwijl hij/zij een café passeerde. Toffe geste voor de aanwezige klanten maar ik vrees dat de goede bedoelingen alleen irritaties opwekken bij de omwonenden alsook de uitbaters en het de aanwezige klanten niet of amper is opgevallen. Daarbij is het dus volslagen nutteloos.

Het nut inzien van een hele resem aan zaken is waar ik me vaak het hoofd over breek. Dat heeft hoogstwaarschijnlijk te maken met ASS. Tijdens mogelijke gesprekken gaan de zogenaamde smalltalk onderwerpen aan me voorbij omwille van dezelfde redenen. Laatst was er een personeelsfeestje in het pand naast me (zonder muziek) met een foodtruck. Omdat er net een einde kwam aan de hete periode had ik buienradar gecheckt. Toen ik het eetstandje voorbijliep terwijl ze aan het opbouwen waren, dacht ik nog vriendelijk te zijn en hun te informeren over de aankomende buien. Dat kwam echter niet over mijn lippen. Mogelijk omdat ze reeds wisten en zichzelf geïnformeerd hadden over de regenkansen, anderzijds waren de eerste druppels die toen vielen van hele kort duur en volgende de zwaardere buien op het moment dat hun feestje net begon. Om maar te zeggen dat ik een hele hoop zaken niet zeg omdat het nutteloos zou kunnen zijn, ofwel overbodig, ofwel dat het nogal opdringerig kan opgevat worden.

Tijdens mijn laatste bezoek aan de psychologe zei ik nog dat er wel positieve aspecten verbonden zijn aan het extreem warme weer. Met name dat ik dan alles gemakkelijker van me af kan laten glijden en me minder druk maak. Waarschijnlijk door een combinatie van redenen zoals uitputting en dat zelfs overpeinzen uitmondt in overmatig zweten. Nu de temperaturen weer wat schappelijkere vormen heeft aangenomen en vooral aangenamer is, komen de nut-vragen weer opzetten alsof ze nooit zijn weggeweest. Ik bezondig me ook aan handelingen, uitspraken, e.d. die als nutteloos aanzien kunnen worden maar vaak hebben ze toch – voor mij specifiek – een belangrijk nut.

Zoals je wellicht weet, woon ik vlakbij de plaatselijke kerk in het centrum van een landelijke gemeente. Omdat er vlakbij een drukbezochte krantenwinkel is, heeft het een bijzonder aantrek van noorderburen die hun rookwaren komen inslaan. Zoals de meesten wel weten mag er in Nederland tegen de rijrichting in geparkeerd worden. Een grote meerderheid doet dit dan ook omdat er slechts 1 parkeerstrook aanwezig is op de rijbaan. In België mag je echter niet op die manier parkeren. Wat bij gevolg voor vrij gevaarlijke situaties zorgt. De Belgische bestuurder verwacht er zich niet aan, om nog maar te zwijgen van fietsers (vaak scholieren die hiervan al helemaal niet op de hoogte zijn) die plots een halve autoneus op de baan zien opdoemen, als ze al voldoende opletten. In een grensgemeente kennen veel inwoners dit merkwaardigheidje ondertussen wel. Ik wil hier geen rel veroorzaken maar elk land heeft zijn eigen verkeersregels hoewel de belangrijkste gelukkig vrij universeel zijn. In mijn vorige straat op de grens met Nederland dus, had enkel de Belgische kant een fietspad. Nederlandse fietsers maken hiervan hoegenaamd dus geen gebruik als ze in de andere richting rijden. Al te vaak kreeg ik verwensingen naar mijn hoofd omdat ik net wel gebruik maak van het fietspad. In België moet een fietser gebruik maken van het fietspad, zelfs al is er maar eentje aanwezig. Deze twee voorbeelden noem ik maar op om te zeggen dat iedereen vrij vastgeroest zit in zijn/haar gebruiken. En dat het bijzonder moeilijk is voor een mens om zich aan te passen aan de gewoonten en gebruiken van een andere cultuur, zelfs al wonen ze (letterlijk) over of naast (figuurlijk) elkaar zoals Nederlanders en Belgen in onze grensgemeente. Om maar te zwijgen van hoe velen zich op vakantie meer uitspattingen toekennen dan wanneer ze thuis zijn, als voorbeeld zal ik hier de vnl. Britse en Russische toeristen noemen in de mediterrane bestemmingen gedragen. Van de Russen weet ik het niet onmiddellijk maar van de Britten weet ik dat zij op hun thuisfront vaak even uitbundig uitlaten tijdens het uitgaan. Stereotiepen zullen er altijd zijn, zaken die je toch om de een of andere manier afstandelijk(er) maakt van een ander. Hoe vaak gebeurt het niet dat je net landgenoten (bewust of onbewust) opzoekt op vakantie? En dat terwijl vakantie net bedoeld is om weg te zijn van de dagelijkse sleur. Om toch tegen elkaar in de dezelfde taal te kunnen zeuren over plaatselijke gewoontes of voeding? En dan moet je je eens afvragen hoe wij, als Belgen (of Nederlanders) net bijzonder weinig verdragen van andere gewoontes en culturen (de lokale pita-, pizza-, hamburgerketen of Chinees/Japanner/Indiër buiten beschouwing gelaten).

We schrijven onszelf vaak meer uitzonderingen op de wet toe dan we andere ooit willen toekennen. Om een klein voorbeeldje te noemen, de parkeerplaatsen over mijn appartement. Ja, ik zeg het, ik zie enorm veel, of het valt me gewoon op, wie zal het zeggen. Toegegeven dat het een vrij lastige verkeerssituatie is omdat je rechts van de kerk via dezelfde inrit de parkeerplaats kan verlaten. Links van de kerk hebben ze een soort rotonde gemaakt met acht parkeerplaatsen in het midden, dus met eenrichtingsverkeer, 1 oprit en een aparte uitrit. Om het moeilijk te maken hebben ze een strook vrijgelaten voor de kerk tussen beide parkings, inderdaad, voor de ceremoniële voertuigen. In de drie maanden dat ik hier nu woon heb ik amper vijf ceremoniële voertuigen gezien op die plek. Anderzijds al honderden gewone voertuigen tot zelfs drie pakketdienstleveranciers die er ’s middags een rendez-vous-plaats van maken. Wat ik eigenlijk wil zeggen, is dat iedereen een eigen opvatting heeft over parkeren, zo blijkt. De ene zorgt ervoor dat zijn voertuig niet meer op de rijbaan staat, anderen nemen dit minder letterlijk op en vinden dat 80% meer dan voldoende is. Want ja, denken ze dan, niemand gaat toch bewust tegen mijn wagen rijden? Ik heb reeds ongelukken (kleintjes met slechts beperkte blikschade) zien gebeuren. Zo reed er iemand achterwaarts uit de parkeerplaats, voldoende rekening houdend met de inrit van de parking die hij/zij daardoor benaderde. Nu stond er langs haar zijkant iemand te wachten om via die inrit de parking te verlaten. Wettelijk gezien is de bestuurder in fout die de parkeerplaats verlaat. Maar wie houdt er rekening met een situatie die zich niet zou voordoen als de tegenpartij zich aan de regels houdt? De bestuurder die het voorviel in ieder geval nu, en ook degenen die in de omgeving wonen en de gevaren kennen. Al te vaak gebeuren dezelfde stoten (opzettelijke woordkeuze). Iedereen heeft zijn/haar eigen interpretatie van de wet, regels, normen en waarden. De eerste persoon zal zeggen dat het ongeluk niet had voorgedaan als de tweede persoon de letter van de wet had gevolgd. De tweede persoon ziet zichzelf niet als in fout omdat hij/zij zijn overtreding – wettelijk gezien – nog niet heeft begaan en een bestuurder altijd alert moet zijn. Stel je nu eens voor dat je persoon 1 bent, hoe zou jij reageren? En hoe reageer je als je persoon twee bent. En zeg nu, dat zou mij nooit overkomen, want ik zie het al te vaak gebeuren, met alle soorten en merken voertuigen evenals nationaliteiten. Dat er verkeersregels moeten zijn, staat buiten kijf. Dat je gefrustreerd wordt omdat een ander bestuurder zich asociaal gedraagt, zorgt voor meer negativiteit bij jezelf, dan bij elk ander persoon. Je moet je echter niet nodeloos druk maken in de fouten en ergernissen van anderen. Dat een wagen half op de baan parkeert, of iemand op een drukke baan stilstaat om iemand uit te laten stappen vlak voor de bakker terwijl er zich een hele file opstapelt, zal je niet gelukkig maken. De wet ziet dit soort fouten slechts als kleine inbreuken. Enerzijds begrijp ik wel hoe verkeersagressie zich ontwikkeld. Anderzijds is de wet de wet en behoor je je er naar te gedragen. Ohja, de parkeerplaats is met parkeerschijf. Vooral op maandag en dinsdag wordt er een bezoekje gebracht door een agent en het is frappant hoeveel mensen zich verbazen. Ik was slechts vijf minuutjes bij de bakker, krantenwinkel, etc. Een mens laat zichzelf veel meer toe dan het een ander toestaat.

Als iedereen toch zijn eigen interpretaties heeft, zelfs als de wet zwart op wit bepaald is, maakt het leven nog gecompliceerder. Hoe moeilijk is het dan om de waarheid te achterhalen? Hoe moeilijk is het dan om eigen fout toe te geven? Hoe moeilijk is het om menselijk te blijven? Om een ander ook wat licht te gunnen, om een ander ook te laten leven, plezier te hebben, etc. Hoe moeilijk is het om niet egoïstisch te zijn? Of te blijven! Want als iemand een wet overtreedt, geldt het voor mij ook niet meer (in beperkte mate uiteraard).

Een andere frustratie is de negatieve reacties op vluchtelingen, nieuwe Belgen (of Nederlanders) of migranten in het algemeen. Terwijl er amper nog commotie ontstaat als een hooggeplaatst politici buitensporige premies opstrijkt, graaipolitiek, e.d. gaan we toch beenhard zijn en blijven tegen mensen die het nog moeilijker hebben dan onszelf. Dat er profiteurs tussen zitten, kan ik begrijpen, die heb je ook bij migranten (plottwist, welke groep dacht jij eerst aan? Bevooroordeeld ofzo? 😛 ). In Ijsland hebben ze tenminste stalen ballen en hebben ze sjoemelende bankiers achter slot en grendel gestoken en zijn zodoende uit een diepe crisis geraakt. Dat een vrij kleine gemeenschap als Ijsland daarin slaagt, zou vele landen moeten inspireren. Helaas, denken de politici in vele landen dat ze ongenaakbaar zijn. Tja, ondertussen komen steeds vaker bepaalde wetten bovendrijven die amper ten dienste zijn van het volk maar eerder hunzelf. Hoe crimineel zijn zulke handelingen? Horen zij niet het volk te vertegenwoordigen?
Blijkbaar gedoogd de Vlaming sjoemelende politici zodat ze zelf ook bepaalde wetten naar hun hand of naar hun eigen letter kunnen interpreteren. Als je in zo’n samenleving leeft, wat hebben wetten dan nog voor zin? De kloof tussen rijk en arm wordt steeds groter. De arme, brave burger zal steeds de dupe zijn. Wel enorm fascinerend dat de overgrote massa zich niet tegen hen keert, maar wel naar andere zondebokken zoekt.

Goh, misschien toch maar aan mijn vertaalproject beginnen om mijn zinnen te verzetten…

De wereld waarin we ‘leven’

[edit] Omdat ik hier al vaker over geschreven heb, dacht ik deze post niet te publiceren. Omdat ik op FB zoveel berichten, commentaren, etc las, bij deze toch maar openbaar maken. Blijkbaar plant ISIS tijdens de heiligste maand Ramadan een ‘all-out war’. Helaas krijgt de modale, echte moslim hierdoor opnieuw de volle laag. [/edit]

Wanneer wordt het nu eindelijk officieel dat de derde wereldoorlog aan de gang is? Het verbaast me enorm dat dit nog niet is afgekondigd. Enerzijds ben ik wel blij omdat overheden restricties kunnen invoeren vanaf zoiets erkend wordt, anderzijds zijn er al een hoop maatregelen ingevoerd die praktisch op hetzelfde neerkomen. Als je naar een evenement wilt gaan, moet je al uren op voorhand aanwezig zijn om aan strenge controles onderworpen te worden.

Wat me vooral erg stoort, is dat terreur bijna synoniem staat met een bepaalde religie.

londonbridge.jpg

Nu ben ik me bewust van het feit dat een taal dynamisch is. In de Engelse taal zijn er verschillende voorbeelden van woorden die het tegengestelde betekenen (controniem). Geen idee of het iets moderns is of dat men vroeger ook al bepaalde woorden een andere betekenis gaf. Woorden als ‘brutaal’, of uitdrukkingen als ‘dat is ziek’ betekenen niet meer het negatieve dat het initieel was.

Zo belanden we bij ‘terreur’. We kwamen er allemaal mee in aanraken na de 9/11 aanslagen waarna de ‘War on Terror’ begon. Ik was verbaasd dat de Nederlandstalige betekenis afwijkt van de Engelstalige. Volgens Vandale betekent het georganiseerd politiek geweld. In het Engels is het uitgebreider waarbij ‘een staat van intense schrik’, ‘gewelddadige of vernietigende handelingen’. Blijkbaar moet onze dikke Vandale een upgrade krijgen omdat het niet-Engelstalige volk de Engelse betekenis klakkeloos heeft overgenomen. Het woord terror was reeds vanaf de 15e eeuw ingeburgerd en overgenomen van het Franse terreure wat op zijn beurt overgenomen was van het Latijnse terrorem (grote schrik, paniek, verschrikkelijk nieuws). Het woord zelfs is afgeleid van beven (terrere, to tremble). De Nederlandse betekenis is toch ietwat vreemd als je het zo bekijkt maar overduidelijk aanvaardbaar omdat in vorige eeuwen vooral leiders en overheden aanstokers waren. In feite nu nog steeds… (maar dan bevinden we ons weer op het conspiracy theory-ijs).

Op de wiki-pagina kan je wat meer informatie vinden hierover. Een blik op de pagina leert me wel dat ik separatistisch terreur nog wel kan appreciëren. Even nuanceren dat ik geweld niet toesta, kan ik wel de achterliggende redenen begrijpen. De IRA bijvoorbeeld tracht Ierland te herenigen. Het noorden Ierland is het enige stukje dat de Britten nog steeds in hun macht houdt. Hoewel het bewind ondertussen wel lokaal gevoerd wordt. Noord Ierland zal daardoor altijd een hotspot blijven van conflicten, en dat al sinds 1609. Ik heb zowel in Engeland, Noord Ierland als Ierland gewoond. Bom-alarmen kwamen overal voor. Als er in Engeland een bomalarm afging, werd het onmiddellijk gelinkt aan IRA, ik woonde er voor de 9/11 aanslagen gepleegd werden. Nu gaat het vingerwijzen naar een andere ideologie. Zolang Ierland niet herenigt is, zullen er altijd wel personen zijn die strijden voor dit onrecht. Deze gedachtegang kan je doortrekken naar PLO, ETA, en andere, minder gekende groeperingen. Langs de andere kant moet je ook kunnen toegeven wat de Britten nog steeds doen, landen bezet houden, ook daden van terreur zijn. Gebieden/kolonies civilisatie bijbrengen, heette dat toen. Volgens mij ging het puur om de natuurlijke rijkdommen te stelen en het volk te onderdrukken. Al zullen ze hier en daar wel goed werk verricht hebben. Dat Canada, Australië en Indië tot de Britse kroon behoren, geeft aan hoeveel macht de Britten hebben.

Waardoor we uiteindelijk belanden bij de Britse doelwitten van Manchester en Londen. De eerdere aanslagen in Londen staan ook ter discussie over wie het uitgevoerd heeft, of de uitvoering gefinancierd/goedgekeurd heeft.

Het staat wel vast dat we moeten stoppen met het criminaliseren van de moslims. Als het hen werkelijk ging om de wereld over te nemen, had dat al lang gebeurd kunnen zijn.

Uit een reportage op de BBC over de aanslag in Manchester ging het blijkbaar om een individu dat in Libië een gevochten had. Toen ze teruggekeerd waren naar Engeland hadden verschillende alarm geslagen om die personen psychologisch te onderzoeken en verder op te volgen, wat klaarblijkelijk niet gebeurde. Als die personen via oude oorlogsvrienden nadien opgevangen worden door terroristische groepen onder de gemeenschappelijke noemer van een geloof, krijgen velen opnieuw een doel in hun leven. Een nobel iets om voor te vechten (vooral figuurlijk bedoeld hier). Gedesillusioneerde, amper nog godsdienstige, individuen die plots een groep vinden waar ze bijbehoren.

Misschien wordt het tijd om uit te vissen wie er werkelijk achter al die aanslagen zit. Aan de hand van enkele vragen die ik mezelf stel, kom ik tot de conclusie dat de media er alles aan doet om de waarheid verborgen te houden.

Wie verdient hier iets aan? (wapenfabrikanten, bouwbedrijven, banken)
Wat krijgen de moslims? Niets, er zijn zoveel subreligies en toch wordt iedereen over dezelfde kam geschoren. Een eervolle dood misschien omdat ze de eeuwige vijand – het westen – een slag toegebracht hebben. Nauwelijks een reden, vind je niet? En dan in gedachten houdend dat diezelfde vijand plots hele dorpen van de kaart veegt in je land van herkomst. Tja, een catch-22.

Dus die ene vraag ‘wie wordt er beter van?’ is volgens mij de sleutel naar de oplossing van de meest recente oorlogen, conflicten en terreurdaden.

Waar wil de media dat we onze blik op richten? Naar andere volkeren die ook maar trachten te overleven in zo comfortabel mogelijke omstandigheden. Dat er in de vluchtelingenstroom hier en daar een crimineel kan tussen zitten, lijkt me vanzelfsprekend omdat het over zo een enorm grote groep gaat.

Ach, geen goed idee om mijn hoofd hierover te breken. Tijd voor afleiding…

Reflectie van de gemeenschap: voetbal

Het is wel eens goed om jezelf een spiegel voor te houden. Wat kan je jezelf enorm bedriegen. Of een fout beeld hebben over de gemeenschap waarin je vertoeft.

Voetbal, en sport in het algemeen, heeft een belangrijke sociale functie. Het biedt kinderen een gezond tijdverdrijf en verenigt gemeenschappen. Net daardoor botst het regelmatig en ontstonden er derby’s die vaak buiten proporties agressief zijn/werden.

Zo zag ik gisteren een reportage/documentaire over een voetbalploegje in Israël. Tegenwoordig heb je voetbalclubs in allerlei soorten maten en gewichten. Sommigen profileren zich als extreem rechts of links, uitgesproken religieus of anti -praktisch- alles behalve zichzelf. Een voetbalclub is vaak een reflectie van de gemeenschap.

Er bestaan teams die zijn opgericht met nobele bedoelingen. Zo werd Celtic Glasgow FC opgericht door een priester om de armoede te verlichten in een wijk in de Schotse hoofdstad met voornamelijke Ierse migranten. Hoewel niet iedereen een heilig boontje is onder de supporters, gaan ze er prat op de beste (en meest tolerante) supporters te zijn. Ze hebben nauwe banden met FC Sankt Pauli, een cultclub uit Hamburg, dat fascisme, racisme, seksisme en homofobie absoluut niet tolereert. St Pauli is wel een buitenbeentje want de cultstatus kreeg het pas halverwege de jaren 80 toen linkse rakkers, punkers, dokwerkers, travestieten en verschoppelingen zich met de club associeerden. Hoewel het een – naar traditionele oogpunt – vreemd schouwspel en figuranten betreft, zegt de club een familieclub te zijn, vrouwen en kinderen welkom. Omdat deze club nog geen bekers gewonnen heeft, is het duidelijk dat het hier niet – in hoofdzaak – gaat om het sportieve karakter. Het is net omdat buitenbeentjes er zich welkom voelen en tolerantie hoog in het vaandel gedragen wordt, dat iedereen zich toch een dag in de week zich gelukkig kan voelen, zichzelf kan zijn. Big thumbs up for Celtic en St Pauli! Niet toevallig twee clubs waar ik me mee verbonden voel.

Een andere club met iconische proporties is Vegalta Sendai. Na de tsunami in maart 2011 was de regio Myagi, de thuisbasis van de club, het zwaarst getroffen. Hierdoor werd de club gebombardeerd tot enige bron van hoop. Spelers engageerden zich in de hulpverlenging nadat ze de gebieden en miserie zagen. Het feit dat er lange tijd niet gevoetbald kon worden en de spelers dus tijd om handen hadden, doet weinig af van hun handelingen. In tijden dat de grote voetbalteams en de lokale gemeenschappen nog maar weinig binding met elkaar hebben, zijn er toch voorbeelden te over. Teams die net wel de hand reiken naar het volk en niet winst en succes op de eerste plaats stellen.

De meeste voetbalclubs zijn bedrijven geworden waarbij supporters maar weinig of geen zeggenschap hebben. Opnieuw komt het slechtste in de mens boven, ook in de sport. Behalve als er crisis is. Tegenwoordig gaat de ene club na de andere over kop door de stijgende competitiviteit. Elke club heeft echter een fanatieke en trouwe aanhang. België heeft een club die door supporters is opgericht en met de winsten die ze maken, steunen ze lokale projecten, scholen, etc. Bij Yellow Blue Beveren, dat ontstond uit het oude, roemrijke KSK Beveren, hebben de leden elke een stem. Dit initiatief ontstond uit gelijkaardig projecten in Engeland en Ierland. Fan-owned clubs ontstaan uit fusies waarbij supporterslegioenen zich niet mee kunnen verzoenen, of een bestuur dat niet de juiste visie heeft, etc. Vele clubs beseffen niet of onvoldoende dat een club niet zonder zijn supporters kan overleven.

In de meeste voetbalteams heb je een publiek dat even divers is als een samenleving. Van links tot rechts en alles er tussen wat ook voor interne problemen kan zorgen. Maar het team verbindt de mensen. Meestal toch.

Dat supporters het hart en de ziel van een club zijn, staat buiten kijf. Dat het daarbij wel eens uit de hand loopt, heeft weinig tot niets met het sportieve te maken maar eerder over opinies en gedachtegoed. Dat hooliganisme ontstaan is in de jaren 1960 in Engeland klopt wel maar er zijn een hele waslijst aan precedenten die teruggaan tot de start van het spelletje en zelfs de voorganger van het moderne voetbal tot in de 14e eeuw. Het was pas in de jaren ’50 dat de media er aandacht aan begon te schenken dat het volledig uit de hand liep.

Er zijn verschillende redenen waarom dit gebeurt. Als het hooliganisme zich beperkt tot de betreffende clans zonder buitenstaanders bij te betrekken, kan je eigenlijk al spreken over georganiseerde gevechtswedstrijden. Zoals bij alle conflicten kan je echter niet duidelijk je vinger plaatsen waar het begon fout te lopen. Het is gevolg van gevolg van gevolg, vergeldingen die niet meer in proportie staan. En dan heb je nog het fenomeen van bevriende clubs, wat gemeenschappelijke vijanden creëert. Frappant is dat de clubs die beheert worden door de supporters onderling goede banden heeft en dus bevriend is met clubs in Engeland, Duitsland, etc. maar als er een wedstrijd plaatsvindt in een naburige gemeente laaien de spanningen danig hoog op. Om maar te zeggen dat een verre vriend beter is dan een goede buur…

Terug on topic, de club uit Jeruzalem die niet genoemd zal worden, heeft ook zo’n afscheidingsclub. Omdat het gedachtegoed van beiden mij te extreem is, benoem ik ze niet. De nieuwe club kwam er trouwens omdat een gedeelte van de fans de club te extreem zag worden. Omdat beiden een zionistische kijk op de wereld hebben, verliezen ze elke vorm van sympathie. Het feit dat iedereen moet kunnen gaan en staan waar hij wil, zou een fundamenteel recht moeten zijn. Een stuk land opeisen, waar dan ook, om je volk onder te brengen, zorgt alleen maar voor meer isolatie. Integratie moet aangemoedigd worden. Wel, de voetbalclub uit de Israëlische hoofdstad kreeg een Russische eigenaar. Op dezelfde dag had hij een donatie geschonken aan een Arabisch team, om maar te zeggen dat hij niet vies is van een beetje controverse. Zijn supporters (voornamelijk de harde kern) noemt zich racistisch en wil voor altijd puur blijven (lees: vrij van Arabieren). Toen er plots twee Tsjetsjenen door de eigenaar werden binnengehaald, werd dit niet op gejuich onthaald. Het waren echter niet de eerste moslims die het team had. Eerdere spelers kwamen er niet openlijk voor uit en bleven onder de radar. Toen een van de Tsjetsjenen een goal maakte, stroomde zowat het hele stadion leeg. Ongeziene taferelen, vooral omdat de wedstrijden nadien slechts voor 200 toeschouwers gespeeld werd terwijl er anders 25 tot 30 duizend aanwezig zijn. In het hedendaagse voetbal merk je veel racisme. Je kent de apengeluiden wel of bananen die het veld opgegooid worden, of de onvermijdelijke spreekkoren. Maar dat is alleen aan het adres van spelers van de tegenpartij. De eigen buitenlanders zijn wel aanvaard. Vaak worden zulke spelers wel kritischer beoordeeld maar eens ze omarmd zijn, kunnen ze nog maar weinig fout doen. Hypocrisie ten top. Dit geldt niet alleen voor buitenlanders of andersgelovigen maar ook als je van een rivaliserende club komt. Niet zozeer de nieuwe fans zijn uitzinnig maar wel de fans die zich bedrogen voelen. Extra-sportieve spanningen die kleine vonkjes kunnen geven en de hele boel in lichtelaaie zetten.

Ik pleit niet voor een verandering in de voetbalwereld. De visies van de supporters zullen wel mee-evolueren naar meer correcte interpretaties. Het is vaak degene met de grootste muil en invloed die een hele bende kan mobiliseren en zo een gedachtegoed kan verkondigen. Het feit dat bij dezelfde niet-genoemde club vele politici de revue passeren omdat ze een geschikt platform zijn om hun politieke carrière te lanceren, is verontrustend. De welgestelde Rus was zeker niet bang voor controversie. Zo zei hij op een keer dat hij te weinig van voetbal kende om te weten of zijn aangekochte Tsjetsjenen goede voetballers zijn. Het ging hem er om aan te tonen wat hun fans echte gezicht is. Missie geslaagd. Al zullen de supporters dit zeker als eer erkennen, zoals vele clubs geuzennamen hebben aangenomen.

Ik hou me ver van politieke inmenging in de sport. Ook bedrijven zouden zich zo min mogelijk moeten moeien met de sport. Helaas kan je niet meer zonder beiden. Zolang het sportieve primeert, en de club de lokale gemeenschap ondersteunt, op welke manieren ook, kan ik best leven met voetbalclubs met minder frisse ideeën. Maar er zijn uiteraard grenzen. En naast die grenzen is er nog een schemerzone. Zolang de mensen maar blijven beseffen dat voetbal de belangrijkste bijzaak in de wereld is. Dat de gemeenschap moet primeren, en ook de menselijkheid, uiteraard.

Menselijke evolutie…

We ontkomen er niet aan. Op alle media wordt het in het groot en breed uitgesmeerd. Waarom ze plots Trump enkele woorden gunnen op het journaal, verbaast me ook. Niet in het minst omdat zijn subtiliteit en woord(keuz)en te wensen overlaat.

Uiteraard is het compleet verkeerd dat er een concert arena geviseerd wordt waar duizenden kinderen aanwezig waren. Langs de andere kant begrijp ik waarom, maar dat spreekt de daders niet goed. Laat ons dat even buiten beschouwing laten en alle zogenaamde recente terreuraanslagen over dezelfde kam scheren. In de meeste Europese landen hebben ze wel iets meegemaakt.

Wat iedereen uit het oog blijkt te zijn is dat alle betrokken landen wel een aandeel hebben in bombardementen in het Midden-Oosten. Het is zelfs zo ‘normaal’ geworden dat het nog amper in het nieuws komt. Hoeveel kinderen sinds 2001 al het leven verloren hebben in het Midden-Oosten, ten gevolge van de represailles van 9/11. Niet toevallig worden de aanslagen op het WTC in vraag gesteld. De inside-job complottheorieën krijgen steeds meer ruchtbaarheid.

We zijn ondertussen 16 jaar verder en ja, sinds The War On Terror is praktisch de hele wereld in oorlog. Het feit dat het oorlogsgebied slechts afgesloten wordt tot gebieden in Afrika en het Midden-Oosten is hypocriet. Als je een bepaalde gemeenschap viseert, moet je toch weten dat er familie, vrienden, gelijkgestemden overal ter wereld verspreid wonen. Hoeveel onrecht gaat een doorsnee mens overleven voor hun stoppen doorslaan? De gevolgen van de bombardementen, de interne problematiek en hun allianties, een kapotgeschoten stad en een lamgelegde samenleving. Er bestaan dus duizenden of zelfs miljoenen mensen die in zulke gebieden wonen. Het hele land ligt plat en inkomsten vergaren is zeer moeilijk. Vandaar dat er een hele vluchtelingenstroom op gang komt. Mensen die niet willen maar moeten verhuizen. Aankomen in ‘veilige’ gebieden waar je behandeld wordt als vee (als je geluk hebt). Lokale bevolkingen die met het idee rondlopen dat de vluchtelingen met hun geld gaan lopen. Waarom werd er geen heisa gemaakt toen België besloot om enkele miljarden te investeren om F16’s aan te schaffen, blijft me een raadsel.

Dat een organisatie als IS (of welke afkorting je de bende ook geeft) en Boko Haram uitgeroeid dient te worden, is duidelijk. Hun ideologieën zijn compleet fout. Het jihadisme, salafisme en takfir (mogelijk nog verschillende andere) zijn de boosdoeners of rotte appels in de islam mand. Takfir is het uitroepen van ongelovigen, de subreligies die zich hieraan zondigen, roepen dit ook uit tegenover andere moslims, vandaar de aanslagen in het Midden-Oosten waarbij duizenden moslims gedood worden. Vergelijk het met de situatie in Noord Ierland waarbij conflicten tussen katholieken en protestanten steeds opnieuw oplaaien. Ja, daar hebben ze een muur geplaatst om twee gemeenschappen te scheiden, ironisch genoeg heet het ‘peace wall’.

Hoewel elke wereldreligie uitgaat van vrede op aarde, hoop verstrekken in moeilijke tijden en je medemens helpen, is er onderweg toch bij verschillende religies (of subdivisies) iets misgelopen. Dat alle moslims in de westerse wereld over dezelfde kam geschoren wordt, mag niet verbazen. Dat is het gemakkelijkste, stereotyperen, en de vooroordelen zijn eindeloos.

Dus iedereen maakt het zichzelf zo gemakkelijk mogelijk. Een groep krijgt de kenmerken van hun slechtste vertegenwoordiger. Even ter verduidelijking doel ik hier niet op de Amerikaanse bevolking, noch op de Duitse, Italiaanse, Japanse verschillende decennia geleden, soit, je begrijpt me wel. Volgend artikel is ook wel representatief. ‘To bomb the shit out of IS’. Ten eerste is het cruciaal om te weten waartegen je vecht. Het moge duidelijk zijn dat je ideologieën moeilijk kan uitroeien, in tegenstelling tot volkeren. Blijkbaar heeft Trump ook nog een geschiedenisles te leren over Vietnam. Mocht hij enkele uren vrij hebben op een van zijn vluchten, raad ik hem ten sterkste Sun Tzu’s boek aan. Hoewel hij dat als zakenman sowieso op zijn curriculum zou moeten hebben. Anderzijds is hij al verschillende keren failliet gegaan, dat doet me vermoeden dat hij het boek toch niet gelezen heeft.

Als je dus gewoon verschillende steden, dorpen, gemeenschappen gaat platbombarderen, ga je geen vrienden maken. Dat er daarbij kinderen sneuvelen, wordt amper nog gemeld. Het voorval in Manchester is erg. ‘Alles is toegestaan in liefde en oorlog’, gaat het spreekwoord. Maar wie beslist waar een oorlog wordt afgebakend? Je woont rustig in het Midden-Oosten. Je dorp wordt al jarenlang geteisterd door een bende die de koran wel heel vreemd interpreteert en spelen in op de mensen op alle mogelijke manieren (de VS/westerse wereld is anti-Arabische wereld, anti-moslim). En dan komen Amerikaanse gevechtsvliegtuigen en bombarderen je dorpje. Als je na dat alles al niet gevlucht was, vertrek je maar als je niets meer van waarde hebt om te blijven, behalve je overgebleven familieleden.

Ohja, hoeveel weten over de bomaanslag op het WTC in 1993. Jawel, Al Qaida is al sinds 1988 actief. Het mag niet verbazen dat de bin Laden familie belangrijke zakenmannen zijn en handel voerden met bedrijven die geleid worden/werden of gelinkt worden aan de Bush-familie.

Het feit dat mensen hopeloos genoeg zijn om een zelfmoordaanslag te plegen, komt IS heel goed uit. Zij kunnen aanslagen opeisen die uitgevoerd werden door misnoegde individuen. Als er nog vragen gesteld zouden worden over de initiatieven zal er wel een paspoort gevonden worden. Als ik er zeker van was, dat ik geen onschuldigen mee de dood in zou jagen, en ik zou beschikken over explosieven, ik zou me ook als martelaar opgeven. MAAR, wel volgens mijn idealen, en levensfilosofie. Ten eerste druist dat al in tegen anderen pijn doen. Om het ‘ALS’-spelletje even verder te spelen, als ik de kans zou hebben om een bende met foute ideologieën te liquideren om zo de wereld al iets mooier te maken, ik zou niet twijfelen.

56ef7d2f5e9ffcc66fab562819345416.jpg

Niets van dit alles is nieuw. De interne problemen tussen moslims onderling, kenden we in de westerse wereld ook met het christendom. Zie ik een oplossing? Momenteel zie ik het heel donker in. Een resetknop zou heel handig zijn. Maar ik vrees dat de aarde zijn herstartopties al heeft opgebruikt.

Ik geloof, geloof ik

Om te beginnen, moet ik een onderscheid maken tussen de heersende, georganiseerde misdaad religieuze ordes en degene die niet ijveren naar geldgewin.

Tegenwoordig moet de doorsnee-mens zijn racisme niet meer onder stoelen of banken steken. The fear campaign, de bangmakerij heeft gewerkt. Tja, na 9/11 startte de war on terror en begon de Verenigde Staten met hun terreur om iedereen achterdochtig te maken voor moslims. Kortom, het was zo succesvol dat je alleen maar ietwat veilig bent als je blank bent. Want blanken die aanslagen plegen zijn gebrainwasht of mentaal ziek. Alles wat een beetje ruikt naar de islam wordt gecatalogeerd als terroristische aanslag. Grappig hoe het woord terreur gelinkt wordt aan een gemeenschap die zelf al eeuwen geterroriseerd worden (ach ja, het zijn zelf ook geen lieverdjes). Misschien zouden wij eens wat meer naar hun visies en verleden moeten kijken. De oorsprong van de algemene of wereldhandel ligt bij de zijderoute (ietwat foute omschrijving, maar in die tijd was er geen naam voor omdat het eerder een wirwar, of beter gezegd netwerk, was die verschillende beschavingen linkte).

Zoals we op school werden aangeleerd en iedereen als aapjes kan herhalen, begon onze beschaving bij de Romeinen. Ja, de zijderoute leefde op nadat het Romeinse Rijk Egypte had overwonnen in 30 v.C. en handel bloeide open tussen Europa, Afrika, het Midden-Oosten, Indië, Zuidoost-Azië en China. De roots moeten we zoeken bij de Chinese beschavingen en hun Centraal Aziatische (aka Eurasia) contacten. Die laatste waren gekend voor hun paarden (fokkerijen en hun rijkunsten) en dus enorm begeerd. De oorsprong van wat nu gekend staat als de Zijderoute kunnen we al zeker bepalen op minstens 2000 v.C.  Om maar te zeggen dat de Romeinen weinig tot geen impact hadden. Ja, ze civiliseerden Europa door alles wat niet Romeins als barbaars te zien en barbaars alle heidenen te verdrijven of af te slachten. Ja, hun heirbanen waren revolutionair. Ze werden initieel aangelegd om hun legers op snelle wijze te verplaatsen. De ligging van hun ‘Via’s’ werd gebaseerd op Keltische handelsroutes. Oh wacht, op school werden Kelten als Galliërs weergegeven (ja, de Romeinen gebruikten niet de naam van het kindje maar hernoemde gewoon alles en iedereen naar goeddunken).

Hoewel de Romeinen zeker hun positieve invloed heeft gehad op de westerse beschaving hebben ze zeker ook een aantal cruciale en humane regels aan hun laars gelapt die we tegenwoordig wel heel hard missen. Al kan je dat hen moeilijk aanrekenen, het is wel blijven evolueren tot waar we nu staan. Net omdat de Arabische wereld in het midden lag op de Zijderoute kwamen zij meer in aanraking met verschillende culturen. Het Perzische Rijk veroverde ook hele gebieden maar legde de gebieden niet op welke religie te belijden, of zich te converteren naar hun eigen cultuur. Zij zagen reeds in dat dat je gebieden gemakkelijker kunt overwinnen door de mensen hun eigenheid te laten behouden. De Achaemeniden, voorlopers van het Perzische Rijk (Darius, Xerxes en Cyrus inclusief verschillende volgnummers waren de leiders) voerden het Zoroastrisme in als staatsgodsdienst. Tot de vroege Middeleeuwen, lees: zevende eeuw, islam overnam als religie in de Arabische wereld. De Zoroasters die zich niet bekeerden tot de islam werden plots tweederangsburgers, maar ze konden dat uiteraard afkopen zodat ze toch nog paard konden rijden, of wapens dragen of bepaalde kledij niet moesten dragen. De islam zorgde ervoor dat aanhangers van het Zoroastrisme zich verder verspreiden door intensivering van vervolging op niet-moslims. Je moet geen raketgeleerde zijn om de gelijkenissen te zien in de westerse wereld, wat het Christendom gedaan heeft voor allerlei gemeenschappen en natuurreligies.

Toch vreemd dat de beschaafde Romeinen afkerig waren tegenover alles wat niet in hun kraam paste. Of anders gezegd, tegenover alles wat ze vreemd vonden. Enerzijds aanvaardden ze het wel om handel te drijven maar om gebieden te veroveren, moeten de mensen zich bekeren of hun lot was bezegeld. Geen idee waarom ze zo overtuigt waren dat hun godsdienst de enige ware is/was. Aanvankelijk behoorde de Romeinse religie tot de polytheïstische volks- en stammenreligies, vooral bedoeld om de natuurlijke en publieke orde te handhaven. Ondanks dat het Christendom zijn oorsprong heeft in het Oosten, wordt de godsdienst voornamelijk beschouwd als die van de westerse, beschaafde wereld. Geen enkele godsdienst is vrij van vervolgingen, veronderstel ik. Zelfs de hedendaagse op vrede gestaafde ideologieën hebben hun donkere kantjes. En net zoals tegenwoordig kan je geen hele gemeenschap(pen) over dezelfde kam scheren omdat ze een bepaalde tekst op een zekere wijze interpreteren. Veel van de conflicten zijn hieraan te wijten. In Engeland werd een eigen religie gestart omdat een koning niet de zege kreeg van de paus om zijn huwelijk te annuleren (Anglicanisme). Het protestantisme kan je ook beschouwen als een stroming binnen het christendom dat veel bloed heeft doen vloeien. En een kleine opzoeking leert me (viel bijna van mijn stoel) dat binnen het protestantisme verschillende stromingen zijn. Een interpretatie van ‘ja, ik geloof, maar wel op mijn manier’ of wat je het beste uitkomt.

Is het dan niet beter om de zogenaamde heilige schriften als fictie te beschouwen en puur als ontspanning? Bij archeologische opgravingen zijn de deskundigen het vaak oneens over hoe de vork werkelijk aan de steel zit. Is het niet beter om uit alle mogelijke filosofieën of levensbeschouwingen je eigen keuze te maken zonder dat het opgelegd is of zonder dat je ervoor vervolgd wordt? Dat er eindelijk terug wat respect tegenover elkaar komt. Verricht je handelingen niet omdat iets of iemand het zo voorschrijft, maar denk na, overweeg je activiteiten en woorden zodat je anderen er niet mee kwetst of schade berokkent. Volgens mij is mijn opsomming hier praktisch de basis van elke religie die bestaat. Uiteraard hebben ze hun verschillen maar vooral hebben ze enorm veel raakpunten. Helaas worden die gelijkenissen overschaduwt door discussie wiens onbestaande idool de beste was (‘de langste heeft’). (Praktisch) Elke godsdienst baseert zich op het verschil tussen goed en kwaad. Vanwaar komt het idee om kwaad goed te spreken omdat mijn god(en) beter zijn dan de jouwe. Klinkt me vrij kinderachtig (ik doe hier kinderen onrecht aan, besef ik).

Geloof is iets waar je je aan kan vasthouden of wat je recht houdt in moeilijke tijden. Is dat dan omdat je god je dit toedicht om je sterker te maken? Of om je te testen? Zo kan je je verantwoordelijkheden ook wel doorschuiven, net zoals je doet voor tegenslagen en bij voorspoed. De godsdiensten zijn gebaseerd op natuurreligies. Want ja, de natuur heeft meer impact op de mens dan eender welk figuur dat wat mirakels heeft verricht. Besef dat vuur maken vroeger ook al een mirakel was of een eclips voorspellen. Omdat een religie te veel negatieve bijklanken heeft, onthoud ik me er van. Ik volg liever bepaalde filosofieën die meer bijdragen tot een goed functionerende maatschappij. Die geen haat, ongelijkheid, en onmenselijkheden prediken.

Als ik dan toch verplicht zou worden een religie uit te kiezen, dan zijn FSM, Russell’s theepot of IPU.

Er zijn zoveel mogelijkheden voor handen om te zorgen dat je een comfortabel leven kan leiden. Hogere machten worden amper nog aanbeden. De kerk zijn in de meeste gemeenten slechts een oriëntatiepunt of een culturele samenkomst-plaats. Het luiden van de klokken is gereduceerd tot een noodzakelijk kwaad. Als het een week niet gehoord zou worden, weinigen die zich daar bewust van zijn. Helaas springen de meeste mensen op de kar van het kapitalisme. Het vergaren van zoveel mogelijk statussymbolen om te kunnen uitpakken in je omgeving. Ik plaats kapitalisme dan ook probleemloos bij de religies die voor mijn part kunnen verbannen worden.

Misschien moet ik me ook eens iets verder verdiepen in het satanisme. Opnieuw eentje dat in de maatschappij doodgeknepen wordt met de vreemdste vergelijkingen. Het eerste wat me opviel is dat Church of Satan trots, vrijheid en individualisme predikt en ze beschrijven het zelf als ‘kwaliteiten die door de gevestigde religies als des duivels gekenmerkt wordt’. Het satanisme predikt ook geen plegen van overvallen, terroristische of haatcriminaliteit, in tegendeel, ze willen dat je je als mens ontplooit, denkt en voelt en je eigen verantwoordelijkheden hebt en neemt.

Hoewel het toegeschreven wordt aan Nietzsche was het Hegel die eerst opperde ‘god is dood’. Het wordt tijd dat de mens zich ermee verzoend en leeft volgens een humane en respectvolle filosofie die geen gemeenschappen scheef bekijkt of benadeeld, dat elk mens zijn goede en minder goede kanten heeft en dat ook respecteert.

Ik geloof, geloof ik, in een aantal filosofieën die bijdragen aan een menswaardige maatschappij. Niet alle filosofieën zijn even interessant en opnieuw open voor interpretatie maar ook hier kunnen we misschien de beste uitpikken, verzamelen, bundelen en gebruiken als manifest om zo onze jongeren, kinderen, jeugd een basisopleiding te bieden die wel nuttig is voor de maatschappij. Filosofieën gecombineerd met openheid voor de wetenschap en deze te gebruiken ten behoeve van de gemeenschap ipv bedrijven.

9a766c0ad45c0ef9c3360c55803ee3d5.jpg
Ik denk, dus ik ben (god?)

Made in Europe

Net de eerste aflevering bekeken van het programma Made in Europe, uitgezonden door Canvas en VPRO. Eindelijk eens iets op televisie dat de moeite waard is te bekijken. Waarbij je toch wat aangespoord wordt tot nadenken.

De eerste aflevering van de serie behandelde “rebellie”. Verfrissend te zien dat er een veel ruimer beeld wordt geprojecteerd dan mainstream punk, of wat het volk als punk beschouwt. De achterliggende gedachten worden belicht, waarom rebellen doen wat ze doen. ‘Het volk’ moet weten en beseffen dat rebellen niet pur sang relschoppers zijn. Het hoort er uiteraard bij, maar het is goed om weten dat niet alle relschoppers hersenloze vandalen zijn zoals ze vaak geportretteerd worden. Evenals de negatieve connotatie die anarchisme omhult. Ik ga geen culturen, levensbeschouwingen of samenlevingen verheerlijken of aan de schandpaal nagelen. Puur en alleen omdat elke vorm zowel voor- als nadelen heeft. Een perfecte maatschappij is een utopie. Wat me stoort is het kortzichtige beeld dat de samenleving heeft over verschillende onderwerpen waaronder anarchisme, islam, etc. In alle eeuwen is de mensheid toch niet al te veel meer geëvolueerd. Hoe meer ik me verdiep in de geschiedenis, hoe meer overtuigd ik raak dat de maatschappij nog amper evolueert. Tegenwoordig wordt het meer en meer duidelijk dat een politicus vooral heel luid moet zijn en korte, slogans gebruiken die het volk aanspreken en begrijpen. Als je een verkiezing wilt winnen, moet je geen al te moeilijke onderwerpen gaan verklaren aan het volk. Gebruik een korte, begrijpelijke zin en de meerderheid schaart zich simpelweg achter je. Ik hoef geen voorbeelden te geven, de Britten en Amerikanen hebben dit van dichtbij meegemaakt. De meerderheid van het volk gaat blindelings mee in de verkondigde toespraken. Een bijzonder populaire is uitkramen de grenzen te sluiten. Dit zou ervoor zorgen dat individuen met slechte bedoelingen het land niet in raken. Opnieuw vrij kort door de bocht, wetende dat misdaad iets is wat een grens niet kan tegenhouden. De tegenpartij probeert met alle macht te verklaren hoe dit geen juiste maatregel is waardoor het volk verveeld is en niet geïnteresseerd in wat juist of het best mogelijke scenario is.

In dat opzicht is het juist goed om rebellen te hebben. Ze zorgen ervoor dat er een tegengewicht is. Dat het uitgekraamde ontkracht wordt. Helaas is het publiek niet of onvoldoende geïnteresseerd in lange politieke debatten, ik ook niet trouwens. Maar het is wel goed om te weten wat er speelt. Hoe er steeds getracht wordt om het volk meer geld afhandig te maken, om ze nog strikter in het gelid te laten lopen, nog braver te maken. In het Engels hebben ze het perfecte woord ‘sheeple’. Als het hele systeem naar de vaantjes is, mag je in je handjes klappen als er boegbeelden zijn die tegen de schenen stampen van de gevestigde waarden.

Voorgaande brengt me bijna naadloos bij een boek dat ik momenteel lees. Een moderne versie van Aldous Huxley’s klassieker Brave New World. Tijdens het lezen besef je meermaals dat verschillende visies super interessant zijn, terwijl er enorme problemen aan verbonden zijn. Een bepaalde maatregel implementeren geneest een bepaald probleem, maar zorgt ook voor nieuwe ziektes. En dan is het een zaak van afwegen, of zoals tegenwoordig vaker het geval is, wie het het beste kan verkopen. 83 jaar nadat een Oostenrijker Duitsland opnieuw groot wilde maken, gaat een Duitser de Verenigde Staten proberen groot te maken. Just kidding, ik ga de twee niet vergelijken, de gelijkenissen spreken voor zich. Het Franse spreekwoord ‘l’histoire se répète’ is er wel boenk op. Hoewel er vaak verzucht wordt dat de geschiedenis een les moet zijn, is het een les die snel vergeten wordt als er plots met utopische ideeën gestrooid wordt.

Hoe dom kan een mens zijn om migranten de toegang te ontzeggen terwijl bijna het hele land migrant is? Dat is maar één voorbeeld. Nog eentje is het vluchtelingenprobleem. Is het iets van deze tijd? Bijlange niet. Waarom is het volk nu plots zo vijandig tegenover vluchtelingen? Doorheen de eeuwen is er altijd een stroom geweest. Volkeren werden overgenomen alsof het een speelgoedje was. En plots vinden ze het belangrijk een eigen identiteit te hebben? Ja, een samenhorigheidsgevoel is belangrijk, maar behalve met carnaval merk ik er weinig van. Ik krijg meer vriendschap van niet-Vlamingen, niet-Nederlanders dan van mijn zogenaamde eigen volk. Als het gaat om de belangen van het volk horen buitenlanders er plots niet meer bij, alsof het geen mensen zijn. En die identiteit, wat is dat nu eigenlijk? Afgaande van de geschiedenislessen, moeten we er vanuit gaan dat we Romeinen zijn. Zij hebben de zogenaamde beschaving gebracht naar de Lage Landen. Of voelen we ons verbonden met de Kelten, Franken, Bourgondiër (deze hoor je vaak maar in andere context), Habsburger, Fransman, Oostenrijker, Spanjaard? Of moeten we onszelf met Afrikanen vereenzelvigen? De mensheid zou ontstaan zijn in Afrika en zij verspreidden zich over de hele wereld. Maar ook dit onderwerp is voor interpretatie vatbaar. Komt erop neer dat je een identiteit gemakkelijk kunt veranderen en dat de overkoepelende term mens en aardbewoner humaner lijken, niet? Wie begrijpt de huidige situatie nog? Het Vlaamse grondgebied is verspreid over drie landen. De Ieren hebben zich, om verschillende redenen, verspreid zijn over de hele wereld en momenteel leven er meer buiten Ierland dan op het eiland zelf. En hoe voelen Australiërs zich? Voelen zij zich nog altijd tweederangs-Britten of ballingen?

Enfin, dit is een excerpt in mijn zoektocht naar mijn waarheid, hoe (f)autistisch, gemanipuleerd of geïndoctrineerd ook. Om af te sluiten een retorische vraag: “Zijn jouw overtuigingen, meningen, ideeën en gedachten minder waard dan die van de meerderheid (van je volk)?” In welke mate is een democratie dan nog valabel?