Normen en waarden en nog wat.

Het midden in de nacht starten van de dag bevalt me wel. De drukte is amper aanwezig en zo kan ik ook op een rustige manier wennen aan het aanzwellen van geluid. Al voor het licht wordt, zijn de vogeltjes al volop aan hun aria’s bezig. Gelukkig zijn de buitenbeentjes (op vlak van zangtalent) ’s ochtends amper aanwezig. De meeuwen met hun door merg en been gaande gekrijs, mogen voor mijn part in hun natuurlijke habitat blijven. Door de mens zijn ze echter al lang deel van elke stad en elk dorp geworden. Vlakbij staan twee kranen ter ondersteuning van bouwwerkzaamheden. Daarop vind je ’s avonds tegen een uur of tien een tafereel die fel lijkt op een filmtafereel van Alfred Hitchcock. Aangezien hij gecrediteerd wordt als director (69), producer (28) en schrijver (25) is een kleine duiding misschien wel van toepassing hoewel de meeste mensen hem vooral kennen van Psycho, spreek ik hier over The Birds, al stammen zij niet af van hun soortgenoten in de film. Ze zitten dan bovenop de kraan, honderden. Af en toe wordt de orde verstoord als er nog enkelen een plaatsje willen bemachtigen op de druk bezette kraan. Momenteel, bijna zes uur in de ochtend, zitten er nog slechts enkele langslapers, het gros is reeds uitgevlogen en een dozijn zit rustig op de kerk, blijkbaar een beetje op te warmen in de eerste zonnestralen.

Toen ik opstond ook maar ineens mijn broodbakmachine aan het werk gezet. Een heerlijke broodgeur vult al geruime tijd mijn appartementje. Wat me onmiddellijk doet terugdenken aan mijn zoektocht naar een bepaalde fruitsoort. Deze zaterdag ontving ik naast mijn gebruikelijke maaltijdbox ook een fruitbox. Er zat echter een stuk in dat me onbekend was. Mijn zoektocht begon op een zoekmachine. Ik vond het een beetje te omslachtig om een foto te trekken en vervolgens een omgekeerde zoekfunctie (reverse image search) te starten, maar het bleef wel een optie. Een stuk fruit omschrijven waarmee je niet bekend bent, is vrij lastig. Vooral omdat het niet echt speciale eigenschappen heeft. Na ongeveer twee minuten wist ik dat het ging over een granaatappel. Het kroontje dat het gemakkelijker had gemaakt om mijn zoektocht sneller tot een goed einde te brengen, was niet aanwezig. Bij deze bezigheid viel me op dat een granaat (de explosieve soort) vernoemd is naar dit fruit alsook enkele regio’s, de bekendste is Granada in Spanje. Wat op zich opmerkelijk is omdat het fruit van oorsprong Perzisch is en pas later in het Middellands Zeegebied geïntegreerd werd. Tijdens diezelfde zoektocht ook maar ineens op Youtube opgezocht hoe je dit fruit het gemakkelijkst eet. Later op de dag ga ik trouwens een framboos-banaanijsje bereiden. Alle ingredienten zijn hiervoor reeds vernoemd, nl. 125g frambozen en anderhalve banaan. Toch een dessertje om naar uit te kijken na lauwwarme salade met gerookte forel. Het vroege uur van de dag starten impliceert wel dat ik dadelijk al aan mijn warme maaltijd ga beginnen. Het zorgt wel voor wat verwarring als ik daarna buiten een vriendelijke mens een goede middag toewens terwijl hij/zij waarschijnlijk amper een uur wakker is. Achja, het is beter dan andersom waarbij je ’s middags iemand een goedemorgen toewenst waardoor die persoon waarschijnlijk denkt dat je net wakker bent.

Wat me vrijwel naadloos brengt bij een onderwerp waarop ik de laatste dagen toch wel vaak over heb nagedacht, normen en waarden. Ze zijn voor iedereen verschillend, hoewel het voor een gemeenschap toch identiek kan zijn. Wat jou normen en waarden zijn, kan verschillende redenen hebben. Zo heb je nature/nurture (aanleg/opvoeding) en vooral wat je als kind ziet en vermoedt dat wat volwassenen doen, allemaal correct is. Op die manier zal een kind uit een (kans)arm gezin andere normen en waarden meekrijgen dan een kind dat opgroeit in een rijke familie. En plots schiet me Annie te binnen (de film of musical). Als kind uit een arm gezin zal je heel verschillend denken over diefstal. Als je echter steelt omdat je honger hebt en enorm lijdt, zal je normen en waarden wijzigen. Als je daarbij nog eens steelt van iemand die het niet of amper zal merken en je bij je ‘zogenaamde’ criminele feiten niemand kwaad berokkend of lichamelijke schade toebrengt, kan je je afvragen of het echt zo erg is. Arme mensen zullen daardoor veel sympathie krijgen voor Robin Hood-achtige figuren.
Anderzijds verschillen normen en waarden vaak enorm. Het valt me regelmatig op omdat ik in een grensgemeente woon. En uiteraard gaat ieder mens er van uit dat zijn normen en waarden correct zijn en niet bespreekbaar. Wat al een bijzonder groot obstakel is om andere culturen te aanvaarden en leren begrijpen. Of zelfs in je eigen cultuur of gemeenschap diversiteit te kunnen accepteren. Hoe belangrijk is populariteit niet geworden? De goedheid wordt zo mogelijk onderdrukt en slechtheid wordt aanvaardbaar gemaakt. Maar hierbij moet je wel tot een bepaalde elite behoren, want opnieuw, als je arm bent en vreemd gedrag vertoont, wordt dit absoluut niet getolereerd. Als je een filmster of popster bent, blijkt vreemdsoortig gedrag wel acceptabel. Welke normen en waarden geef je dan aan de jeugd mee als je dit tolereert? Waarom krijgen de rijken net wel die privileges? Terwijl de gewone mens, de armen en minder gegoeden dit niet doen om interessant over te komen. Voor een bepaalde soort mensen worden deze eigenschappen plots aanvaarde kwaliteiten. Voor alle anderen wordt het aanzien als aandachttrekkerij.

Sinds ik mijn diagnose heb gekregen, ben ik anders gaan denken. Ik ben meer vrij- en ruimdenkend geworden. Het is me opgevallen dat ik vroeger toch wel meer egoïstische trekken vertoonde dan nu, en dat vooral omdat het zo op me overkwam als zijnde de norm. Tegenwoordig kunnen mensen me nog als egoïstisch beschouwen maar dit is in mijn ogen als strategie, terwijl ik het vroeger eerder deed om de norm te benaderen. Ik bekijk nu alles nog meer vanuit alle mogelijke standpunten om iedereen zijn gedachtegangen te kunnen begrijpen. Zo heb ik me lange tijd verdiept in seriemoordenaars. En dan vraag ik me af of de maatschappij niet gewoon telkens enorm tekortschiet. Dat de hulpverlening zelfs – nog steeds – enorm te wensen overlaat. En dan krijg je tegelijkertijd feiten op de neus gedrukt, dat de Britse overheid bijna een half miljoen euro (driehonderdduizend pond) bespaarde door een minder veilig product te plaatsen. En dat terwijl de dodenteller momenteel op 80 staat en nog steeds kan oplopen. Een mooi voorbeeld dat je krijgt van een organisatie dat een voorbeeldfunctie heeft.

En na verloop van tijd krijg ik kortsluiting in mijn bovenkamer. Dualiteit ten top. Gelijkheid bestaat alleen maar als het uitkomt, net als rechtvaardigheid. Mensen die amper of niet beschikken over productkennis, of kennis over een materie, krijgen bevoegdheden die ze niet aankunnen of niet begrijpen.

Is ait an mac an saol.

Wereld autisme dag: respect en aanvaarding is alles wat ik vraag

Ik was op zoek naar een autisme quote die mensen aan het denken kan zetten. Ondat het binnen enkele uren wereld autisme dag is.

“I think when one becomes identified with a label that’ll become all anyone sees; the expansiveness and breadth of the all of who you are suddenly hidden from view. I look to the entire history of the label and how it came to be. Our Western world likes to compartmentalize putting everything into simplistic categories. Now they have such terms as “neurotypical” and “neurodivergent,” separating the entire human population on the planet into two categories. I would say that “neurotypical” is a diversity as well, Kurt Muzikar, Introduction to Bozo to Bosons.

Interessante interpretatie en ben net begonnen met zijn site te lezen. Als het je interesseert, bezoek zijn blog zeker eens.

Al te vaak wordt er teruggegrepen naar vergelijkingen. Als iemand een verkoudheid/keelpijn/griep/etc. heeft, kent iemand altijd wel een nieuw middeltje dat verzacht, de symptomen verlicht of mirakels verricht. Het is waarschijnlijk iets wat het gesprek gaande houdt en medeleven toont wat helaas bij mij praktisch altijd een naar gevoel geeft. ‘De buurman van mijn oom heeft ook’ je kent de inleidingen wel, daarbij lukt zus of zo wel om dit of geen kwaaltje te verhelpen. Elke mens is anders en de ene kan allergisch voor iets zijn en de andere niet. Ik weet dat het goed bedoeld is, maar ik vind mijn persoonlijk medicijntjes wel.

“If you’ve met one person with autism, you’ve met one person with autism,” Dr. Stephen Shore.

Geen idee of het de meesten al is opgevallen maar Autism Speaks is helemaal niet geliefd bij het merendeel dat op het spectrum vertoefd. Je zal morgen heel veel blauwe posts zien passeren op sociale media.

ugly-truth1.jpg

Ik zag eerst onderstaande informatie passeren. Zoals je wellicht al is opgevallen, heb ik iets tegen grote bedrijven (voor goede doelen inclusief) omdat hun budgetten niet correct verdeeld worden, er teveel blijft plakken aan handen etc. Ook het feit dat meer dan 10% gespendeerd blijkt te worden aan het zoeken naar middelen om autisme te voorkomen of genezen, spreekt ook boekdelen naar hun kennis over autisme.

c5274a21bdf05f5388e7d9c6786118a5.jpg

In geval van de ‘stoornis’ die bekendstaat als Aspergersyndroom, het enige van waaruit ik mijn zegje kan doen maar ook weer niet karakteriserend is, bevinden de problemen zich op het onzichtbare. Een handicap die velen teistert. Als je je energie moet pompen in het zo aanvaard mogelijk in de maatschappij te functioneren, is er iets mis met de maatschappij. Pesten mag niet, maar minder respectvol omgaan met personen die ietsje afwijken van de norm, dan is het plots minder een probleem.

Zoals altijd en overal zijn er feiten en interpretaties. En van de ‘feiten’ die je krijgt, moet je rekening houden met interpretaties van interpretaties. Dan moet je je baseren op de meest geloofwaardige bronnen. Je weet net zo goed als ik dat elke mens wel eens onwaarheden verkondigt, overdrijft of liegt. Je moet zien te identificeren bij welke onderwerpen je iemand kan vertrouwen en wanneer je weet dat je de informatie als dubieus moet beschouwen. Zo gaat het in de media en alle mogelijke bronnen ook, mezelf incluis, vrees ik.

Met de verstrekte informatie doe je wat je wil. Dit was mijn zegje, misschien fout, misschien niet, gewoon fautastisch/fautistisch.

b50a060bb2652e360052620d315fb35a.jpg

En nee, ik ga geen blauw lichtje branden voor mijn lotgenoten, noch zullen zij dit doen. In het geval van Asperger is het, naar mijn idee, eerder een ander besturingssysteem. Niets mis mee, het heeft zijn voordelen en nadelen, zoals met alles het geval is.

“What would happen if the autism gene was eliminated from the gene pool? You would have a bunch of people standing around in a cave, chatting and socializing and not getting anything done,” Dr. Temple Grandin

 

Hoe zie je jouw (perfecte) toekomst?

Onlangs vroeg mijn auticoach me hoe ik het liefst zou leven. Over die vraag had ik me niet beziggehouden. Het is een constant optimalisatieproces om mijn leven zo aangenaam mogelijk te maken. Een ideaalbeeld had ik niet. Hier en daar vind ik wel eens ideetjes, strategieën, tips, e.d. om me hiermee te helpen, maar een compleet plaatje ontbrak me.

Na veel en lang nadenken, heb ik toch een aantal zaken op een rijtje gezet. Dit beeld hebben de meeste mensen waarschijnlijk om een tijdje te onthaasten. Een bungalow in de bossen, nee, niet in het dichtbevolkte West Europa maar in een afgelegen gebied.

tiny-rustic-cabin-in-the-woods-tiny-house-blog-the-flying-tortoise2.jpg

Er zijn wel een aantal zaken die aanwezig moeten zijn en ook weer niet te afgelegen om compleet als heremiet door het leven te gaan. Een aantal maanden geleden zag ik een artikel voorbijflitsen waarbij er een persoon (huisbewaarder) gezocht wordt/werd(?) die in een afgelegen kerk verblijven en onderhoudswerken uitvoeren en toeristen te woord staan die daar behoefte aan hebben. Enige nadelen, geen stromend water of internet en in mindere mate een probleem zijn zelfvoorzienendheid.

Internet is voor me vrij belangrijk. Zo zoek ik graag zelf alle zaken uit die me interesseren en jawel, dat gaat bijzonder ver, het perfectionisme dat opspeelt. Ik doe praktisch al mijn aankopen online. Stromend water is een belangrijke modaliteit. Net als energie, al zou ik hiervoor gebruik maken van natuurlijke, duurzame energie (Nikola Tesla-achtig, liefst had ik hem zelf een installatie laten in elkaar flansen om zelf een Einstein-achtig kapsel te vermijden). Voor voedsel zou ikzelf willen zorgen middels een moestuintje. Helaas kan je niet overal alle nodige ingrediënten telen. Maar om de zoveel een grote zak rijst, bestanddelen voor brood, etc. zou perfect zijn. Desnoods zou ik zelf een halve dag wandelen om dit ergens op te halen. Licht zou niet echt moeten, al zou het in de wintertijd toch aangenaam zijn om enkele uren te lezen bij een vuurtje.

Ik zou een dag of twee (max!) per week (of maand?) werken om op die manier aankopen te kunnen doen (koffiebonen, rijst, boeken, muziek, kaarsen…). Qua werk zou ik vertaalprojecten kunnen doen of iets pc-gerelateerd. Misschien is het aan te raden dat ik eerst wat verder informeer over survivalism, zelfredzaamheid, etc. Omdat dit idee niet compleet uitgewerkt dient te worden, acht ik deze details voorlopig niet belangrijk. Dit zou ik opzoeken ter voorbereiding vanaf er een datum is dat ik werkelijk zou vertrekken.

Hoe bevredigend zou het zijn om je, in de mate van het mogelijk, onafhankelijk te voelen. De vruchten te plukken en te consumeren van je eigen arbeid (letterlijk dan). Je dagen zo in te plannen dat je voorzieningen zelf voorbereidt van zaadje tot op je bord. Dat in grote tegenstelling van hoe de moderne maatschappij is geëvolueerd. Waarbij je prestaties levert die je baas meer opleveren dan de peulschil die je verdient, waarbij de maatschappij voorschrijft om een huis, auto aan te schaffen (en dat naargelang je status) en dit allemaal om je inkomsten en uitgaven in balans te houden. En dan mag/kan je een of tweemaal per jaar op vakantie. Is dat leven? Maar ja, sommigen die vastgeroest zijn in dat proces zullen denken dat mijn idee van (over)leven niet beschaafd is. Dat is een verschil in perspectief, de Romeinen die Europa veroverden, zagen alle andere volkeren als ongeciviliseerd. Geef me dan maar het heidendom, met goden die gelinkt zijn aan de natuur. Wel in gedachte houden dat ik ’s ochtends of ’s avonds niet aan de rand van het bed op mijn knieën ga zitten prevelen. Mijn aanbidding zal in de vorm van respect zijn tegenover moeder aarde, het dankbaar zijn voor de energie de zon aanbiedt, dankbaar voor regen die je moestuin te drinken geeft.

Wil je dan echt geen menselijk contact meer? Zo min mogelijk. Als het mogelijk is, kan een soulmate zich settelen. Een soulmate die stilte accepteert. Anderzijds is het wel zo dat ik me volledig ten dienste stel van de mensen om me heen. Zelfs in die mate dat ik er zelf aan onderdoor zou gaan. Om de een of ander duistere reden geef ik steeds iets mee aan de personen die me bezoeken. Dat kan variëren van soep, brood of aangesneden, overtollige groenten/fruit, etc. Er zal wel een psychologische redenering achter schuilen dat het iets te maken heeft met schuldgevoel dat iemand de tijd neemt om zich even over me te ontfermen, aantoont dat ik een waardig persoon ben.

Over dit ideale scenario heb ik een tijdje gebroed. En hoe langer ik erover nadenk hoe gedetailleerder het wordt. En zelfs naar begin te verlangen. Je dagen afstemmen op de natuur, rekening houdend met het ritme van de natuur. Nee, ik ben niet die groengezinde op de spreekwoordelijke geitenwollen sokken die meer bomen wil in de stad.

Natuur-is-volmaakt.jpg

c59d09f1206b6275bbc3a9629d99491f.jpg

Het komt er eigenlijk op neer om te leven zoals je je het beste voelt. Dat je het gevoel hebt te leven in plaats van geleefd te worden in een kunstmatige maatschappij met hun opgelegde normen en waarden. Om te leven zoals het voelt dat je nooit vakantie nodig hebt.

Wie/wat mag/kan je nog geloven?

Nee, ik ga proberen niet alle media over een kam te scheren. Net zoals je nooit mag veralgemenen voor de gedragingen van bepaalde, negatieve elementen in een groep. Opnieuw een onderwerp, dat ik aansnijd, dat niet doorsnee is, en waar je weinig informatie over zal vinden. Ik laat opnieuw aan anderen over of het al dan niet juist of fout is. Ik heb zo mijn gedachten en overtuigingen maar die doen er niet toe.

Ik vraag me serieus af waarom de Verenigde Staten zo’n aantrekkingskracht blijven hebben. We spreken over een ‘relatief’ nieuw land, we houden ook de inheemse, ‘originele’ volkeren buiten beschouwing (alsook andere theorieën ivm Aziatische ontdekkingen). Het feit dat ik eerder geloof dat de Noormannen, met name Bjarni Herjólfsson en Leif Eriksson, eerst voet aan wal stak ‘over de grote plas’, zegt waarschijnlijk veel over de mediageilheid, pr-oorlogsmachines, geschiedenisvervalser, e.d.
Ik vermoed dat iedereen op school de datum 1492 kent van op school en de schoolgaande jeugd in de VS kennen dan vooral Columbus Day op 12 oktober. Gelukkig zijn er enkele staten die deze ‘festiviteiten’ niet erkennen en daarvoor in plaats “Indigenous People’s Day” (Vermont) en “Native American Day” (South Dakota) organiseren. In Oregon gaan ze nog een stapje verder en gaan ze die dag gewoon naar school/werk. Uiteraard zijn er vele steden/gemeenschappen die de feestdag hebben vervangen door Indigenous People’s Day zoals Berkeley, California sinds 1992.

Zoals bij elke goede detective ga je op zoek naar ‘wie profiteert daar nu eigenlijk (het meeste) van?’ Ik besef dat de Vikingen tijdens hun reizen nooit langer dan 2 jaar op eenzelfde plaats bleven. Door overbevolking zijn ze hun terrein moeten gaan uitbreiden om voldoende landbouwgrond te vinden. Feit is dat ze zich nadat ze gesetteld hadden, enorm snel aanpasten aan de omgeving, gebruiken, en meer dan hun steentje bijdroegen aan de maatschappij. De iets minder beschaafden onder hen konden perfect ingezet worden als huurlingen. Wat de reden is van hun vrij korte verblijf op het ‘nieuwe’ continent’ is gissen, al is klimaat uit te sluiten.
Dus de Italiaan onder Spaanse vlag gaat met de eer lopen en verschijnt in de geschiedenisboeken. Ik ben me bewust dat er tegenwoordig van studenten wordt gevraagd meer zelfstandig te denken maar tijdens mijn schoolcarrière had het antwoord Noormannen op de vraag wie de nieuwe wereld ontdekte geen punten opgeleverd. En ja, geschiedenis wordt vaak geschreven door de overwinnaars. Iedereen weet dat elk verhaal (minstens) twee versies heeft. Dus in hoeverre zijn onze ‘officiële’ geschiedenisboeken correct?

Waar ik eigenlijk heen wil, is het volgende. De Amerikaanse-Spaanse oorlog zal voor weinigen bekend zijn. Het was de eerste oorlog onder een false flag operatie. In 1898 bestond de Spaanse vloot in Cuba (toenmalige Spaanse kolonie) vooral uit houten schepen. Het Amerikaanse pantserschip USS Maine werd tot zinken gebracht in Havanna. De Spaanse vloot en kolonialen noteerden een gebrek aan munitie en materialen en was kansloos. De Spanjaarden waren ook geen lieverdjes want ze werkten met concentratiekampen. Het lijkt zeer onwaarschijnlijk dat zij verantwoordelijk waren voor de ondergang van de USS Maine. De pers had een groot aandeel in de publieke opinie door krantenkoppen als ‘Remember the Maine, to hell with Spain’.

Even vooruitspoelen naar WO1, de Lusitania wordt ten zuiden van Kinsale, Ierland onder vuur genomen door een Duitse U-boot in 1915. De Amerikanen waren op de hoogte van de aanwezigheid van de onderzeeër in dat gebied. Het schip was geladen met ‘admiraliteitsgoederen’ (wapens, munitie en legergoederen) ter bevoorrading van de Britten. Dit ging in tegen de Monroedoctrine, die verklaarde elke vorm van Europese bemoeienis op het westelijk halfrond taboe. Fast forward naar WO2 en Pearl Harbour, door de meesten wel gekend via film. Het ging volgens de media (en nu nog) om een verrassingsaanval.

De regering van President Franklin D. Roosevelt was al vele jaren van plan om oorlog te voeren tegen Japan en trachtte vanaf de zomer van 1941 een dergelijke oorlog uit te lokken door het opleggen van een olie-embargo en andere provocaties. dewereldmorgen

In de Koreaanse oorlog (’50-’53) hadden we reeds een atoombom gedropt kunnen zien toen. Amerikaans Generaal MacArthur vroeg president Harry Truman eentje op China te gooien, Truman weigerde uit vrees voor een nucleaire oorlog, en ontslaat zijn generaal, doch dit terzijde.

Volgend item is de Golf van Tonkin-incident. In 1964 zouden drie Noord-Vietnamese patrouilleboten de Amerikaanse torpedobootjager USS Maddox hebben aangevallen gevolgd door een tweede aanval, 2 dagen later, die nadien niet bleek te hebben plaatsgevonden.

Gedurende de eerste Noord-Vietnamese aanval op de USS Maddox raakte één Amerikaans vliegtuig beschadigd. Eén 14,5 mm patroon raakte het Amerikaanse schip. Drie noord-Vietnamese torpedoboten raakten beschadigd door de 280 afgevuurde granaten, zes opvarenden raakten gewond en vier stierven. Er waren geen slachtoffers aan de Amerikaanse kant.

Verdere lectuur hier

In een recenter verleden herinneren we ons de aanslagen van 9/11 die leidden tot de Afghaanse oorlog. Als verantwoordelijke voor de aanslagen wordt Osama Bin Laden genoemd. Toevallig kennen de families Bush en Bin Laden elkaar al verschillende decennia via het bedrijfsleven (Carlyle Group, Arbusto, en vele vele anderen). Dat er opnieuw vele levens verloren gingen, is weer erg, maar zoals een ander illuster groepje zegt dat we het bevolkingsaantal moeten verminderen (hoe drastischer, hoe beter). Er is in mijn ogen voldoende bewezen dat de vliegtuigen niet de oorzaak zijn van het instorten van de drie gebouwen, jawel, WTC7 was zelfs niet geraakt.

En dan blijft er nog Irak over, ze zouden beschikken over massa-vernietigingswapens, quatsch uiteraard en dat bleek achteraf ook toegegeven.

False flag-operaties telkens opnieuw, en dit zijn dan nog degene die de mainstream journaals halen. De 9/11 gevolgen zijn echter nog een pak meer beangstigend. Die leidden de ‘war on terror’ in. Ze hebben het ondertussen zo ver gekregen dat ze de mensen bang kunnen maken tegen een onbekende of zelfs onbestaande vijand. Iedereen is bang van iedereen. De grote bedrijven bepalen de politiek en de wetgeving. Op die manier zal er uiteraard weinig in huis komen van global warming awareness (het zwarte goud is nog veel te invloedrijk).

Wat me vooral bang maakt is het feit dat wanneer iets ingrijpend gebeurt, vaak de eerste uitspraken blijven hangen in het bewustzijn. De mens is niet gemaakt om van gedachten te veranderen, zelfs al zijn ze fout. Tegenwoordig weet iedereen dat de Noormannen voor Columbus op Amerikaanse bodem waren. Of dat de WTC torens niet vanwege de vliegtuigen zijn ingestort. Wat herinnert de mensheid zich, dat Columbus Amerika heeft ontdekt en dat Al Qaida verantwoordelijk is voor 9/11. Heeft het dan nog nut om geschiedenisboeken aan te passen/ te corrigeren? Het zal wel psychologisch te verklaren zijn en in de krant, dag- en weekbladen zullen ze ervan kunnen meespreken dat fouten gemaakt kunnen worden en helaas ook blijven hangen, en dat rechtzettingen wel gelezen zullen worden maar geen of slechts beperkt invloed hebben. Of zoals ze in de zaken- en reclamewereld plegen te zeggen: ‘slechte reclame is ook reclame’.

Quotes + uitleg

In mijn ontdekkingstocht naar meer kennis en informatie, heb ik me Google Analytics meester gemaakt. Bijna althans, ik heb al wel deze blog er in gegooid en het geeft me veel meer interessante informatie dan de Statistieken optie in WordPress zelf. Een zo’n bruikbare factor is terugkerende of nieuwe bezoekers en sessieduur. Dit hulpmiddel zal na verloop bepalen of ik al dan niet beslis om mijn WordPress abonnement aan te passen.

fe628d330392b6488cb3fdd68e02aaab.jpg

Het spreekt voor zich dat dit enorm frustrerend is. Weten dat er iets scheelt maar het niet kunnen benoemen of omschrijven. Een heel arsenaal strategieën komt er aan te pas om zo doorsnee mogelijk over te komen. Iets wat veel ASS’ers doormaken die geen Rain Man karakteristieken vertonen. Een doorsnee ASS’er is niet zoals Dustin Hoffman Raymond Babbitt portretteerde. In mijn opinie vertoont Raymond Babbitt de symptomen van klassiek autisme, hoewel het aanleunt aan Asperger. Het enige positieve aan de film is dat deze personen wel kunnen functioneren in de samenleving mits er rekening gehouden wordt met bepaalde (of een hele resem) factoren. Helaas denken (veralgemenen) veel mensen dat elke autist een verborgen kwaliteit bezit, het zogenaamde savantsyndroom. Net zoals elke mens heb je autisten in elke categorie op de schaal van de begaafdheid.

sqltsuger.jpg

Een ander onderwerp dat ik heb aangehaald, is gelinkt aan het zout/suiker vergelijking. Lees hier.

flozer.jpg

Deze spreekt ook voor zich. Tegenwoordig worden andere educatieve methodes gebruikt, toch al meer dan in vergelijking met vroegere jaren. Het mag dan ook geen verrassing zijn dat de best gekende genieën de school niet hebben afgemaakt. Of slechts met middelmatige cijfers. De meeste autisten hebben interesse in een beperkt aantal onderwerpen. De term ‘kleine professors’ werd al door Hans Asperger in de mond genomen. Nu wil ik niet heel het onderwijssysteem onderuit schoffelen maar het is toch normaal dat niet ieder kind of jongere op dezelfde manier leerstof verwerkt. Ik vrees dat daardoor al heel wat kennis verloren is gegaan. Vooral omdat autisten zo onderhevig zijn overprikkeling en al snel werden opgesloten en via zware medicatie het zwijgen werd opgelegd of hun intelligentie en creativiteit compleet beknot.