ASS en erkenning

Gisteren werd ik ontboden bij de maatschappelijk werkster van CM. Het enige wat ik wist, was dat VAPH enkele bijkomende vragen heeft.

Ik was op de hoogte dat mijn diagnose niet erkend wordt door het VAPH en het is ondertussen duidelijk waarom. Terwijl het psychiatrische ziekenhuis beschikt over een afdeling diagnostiek en het PZ hoog aangeschreven staat in Vlaanderen is het niet erkend. Het zal waarschijnlijk te maken hebben met het feit dat het PZ zich niet specialiseert in ASS maar heel algemeen is. De twee erkende faciliteiten in het Antwerpse hebben een ruime wachtlijst en zijn vrij prijzig. Ik zou er wel terecht kunnen voor een verdere gedetailleerdere diagnose. Ik sta echter weigerachtig om me opnieuw open te stellen aan nieuwe personen (zelfs al zijn het professionelen/deskundigen).

In tijden dat ik zowat alles in twijfel trek, begin ik zelfs te denken dat mijn diagnose niet correct is. En dat terwijl ik toch vrij zeker ben dat ik op het spectrum zit. Blijkbaar worden er overal verschillende maatstaven gehanteerd. Omdat er vaak, en dus ook bij mij, sprake is van comorbiditeit, heeft het VAPH bijkomende informatie nodig over alcoholgebruik en depressie, alsook over mijn jeugdjaren (waarbij mijn moeder al aangegeven had, zich weinig specifieke zaken te herinneren, en dat er algemeen wordt aangenomen o.a. door mijn auticoach dat zij ook op het spectrum zit). Ze willen ook meer details over mijn verblijf in het buitenland.

Het VAPH staat echter los van de aanvragen die werden gestart (integratietegemoetkoming, inkomensvervanging, e.d.). Als je echter in een bepaalde categorie valt, krijg je onmiddellijk je VAPH aanvraag erkent. Toch een beetje meten met twee maten en gewichten. Zeker als je weet dat CM mijn aanvraag opnieuw opstartte nadat me werd gevraagd op welke moeilijkheden ik bots. Uiteraard ben ik daarbij telkens uitgegaan van worst case scenario’s. Zoals ik telkens ook meld, heb ik slechts hulp nodig als het slecht met me gaat. Als ze afzien van een minimum aan hulp, zal ik binnen korte termijn wel behoren tot de categorie die niet zelfredzaam is. Blijkbaar hebben ze weinig of geen kaas gegeten van ASS.

Door mijn vrijwilligerswerk ontdekte ik dat een paralympisch atlete problemen ondervond met hetzelfde agentschap om een speciale matras te krijgen om doorligwonden te voorkomen. Volgens haar woorden moet je hen eerst kunnen aantonen dat doorligwonden hebt. Zo blijkt dat ze niet anticiperend werken. Het is niet representatief, besef ik, en vergelijkingen moet en kan je niet maken. Soit, blijkt dat officiële erkenning van VAPH niet echt nodig blijkt. Ik bedoel daarmee dat er andere mogelijkheden zijn om hulp te krijgen. Het is wel een hele zoektocht als je geen specifieke benoembare hulp vereist. De GGZ is nog niet op punt staat. Dat werd gisteren opnieuw pijnlijk duidelijk toen de maatschappelijk werkster me toch richting psychiatrie duwde. Ik vrees dat we dan opnieuw naar de jaren stillekes gaan. Je kan je niet probleemloos in de maatschappij mengen, hoppa, naar de psychiatrie! Fijn om weten dat de mensheid nog steeds zo fijnbesnaard is, en gewetensvol. Het vaak gehoorde ‘je kan beter een ledemaat missen, dan er constant pijn in te hebben’ (niet doelend op fantoompijnen) geldt nog steeds. Ik besef dat er veel mensen misbruik trachten te maken van de voorzieningen. Ik ben geen profiteur, ik zal mijn best doen om alles op mezelf te nemen, zelfs de problemen van anderen. Zelfs mijn laatste euro’s zou ik aan anderen geven, terwijl ikzelf een week of meer amper eet. Want anderen hebben het altijd slechter.

Mijn laatste ongeluk was een hulpkreet. Toen beloofde ik plechtig om wel te beginnen zeggen wat er op mijn hart ligt, welke problemen ik heb, etc. En dat terwijl ik een heel leven lang zo goed mogelijk mezelf geïntegreerd heb. Er voor gezorgd dat ik geen last ben voor anderen. Mijn carnavalskostuum had ik een heel jaar aan. Veertig jaar lang ben ik amper mezelf geweest. En nu moet ik plots brutaal eerlijk zijn om te verkrijgen waar ik recht op heb? Als ze dan nog alles in twijfel trekken, blijven er slechts weinige opties over.

Voor de geïnteresseerden: dit is hoe het Vlaamse Agentschap voor Personen met een Handicap ASS beschouwt. Voor hen die op dit artikel beland zijn via bepaalde zoektermen, het VAPH past dit naar de letter toe. Nu begrijp ik plots de link tussen ASS en zelfmoord.

Alles of Nix

Even een reality check…

Dit heeft 0% te maken met ASS. Hoewel in rekening houdend dat zulke details overprikkeling zwaar beïnvloeden en dat het een continue stroom aan frustraties oplevert voor vele individuen in de gemeenschap. Daarvoor wil ik dus nu een zaag spannen of een vruchtbaar zaadje planten om hiertegen op te treden.

Onrechtvaardigheid raakt me hard. Helaas kan ik er niet altijd adequaat tegen optreden. Dit is vooral omdat ik flabbergasted (het Nederlandstalige alternatief dekt niet de lading in mijn opinie; overdonderd, overrompeld) ben over wat gebeurde (vooral als er agressie mee gemoeid is, ofwel gaat mijn licht uit en vallen er gewonden ofwel klap ik toe, vooral in geval van zinloos geweld, waarbij ik lijp kan worden). Langs de andere kant kan ik niet om met bureaucratie en het zich verbergen achter onmenselijke, en eveneens onrechtvaardige procedures, die ervoor zorgen dat een mens gefrustreerd raakt. Ik besef de achterliggende reden om zich wettelijk in te dekken. Als het echter de spuigaten uitloopt, krijg je een overprikkelde, ik vermoed ook agressieve, en geen grenzen kennende, ik. Hoe frustrerend is het wanneer een overgang naar een andere aanbieder (bedrijf) gemakkelijker verloopt dan een verandering in contract bij je huidige leverancier? In welke mate is het bedrijf in kwestie dan nog begaan met de klant?

Kort voorbeeldje, zolang een bepaald item gebruik maakt van een bundel, kan je de bundel niet opzeggen of van plan veranderen dat een lager tarief heeft. Maw hoe langer ze de overgang van het desbetreffende item kunnen tegengaan, hoe langer je op het niet langer gewenste dure plan blijft hangen. Verdere details: een eerder item werd door het bedrijf zonder problemen binnen twee dagen afgehandeld, naar wens. Een laatste item wordt echter afgeblokt omdat die handeling ervoor zou zorgen dat ik onmiddellijk het beoogde plan kan veranderen en nog maar €50 betaal in plaats van €150. Ik ben hier eerder al in detail over gegaan en zal het verder afhaspelen, in de mate van het mogelijke, met de ombudsdienst. Wat ik wil zeggen is dat het absoluut niet zou mogen kunnen en dat kwetsbare personen hier oneindig veel door in de problemen geraken.

Een ander voorbeeld is – ook al eerder vermeld – het feit dat je geen controle hebt over tal van issues. Een vrij onschuldig ogende is de sticker op mijn brievenbus dat ik geen ongeadresseerde post wens. Ik woon nog geen maand op mijn huidige adres en heb al een hele verzameling. De overgrote papiermassa heb ik niet meer, waarmee ik de regionale kranten bedoel die gevuld zijn met allerhande reclame. Helaas is niet iedereen overtuigt van die sticker er wordt er in mijn ogen gesluikstort. Een zware beschuldiging, maar het is niet aan mij geadresseerd en het is niet informatief zoals politieke propaganda beschouwd wordt. Mijn huidige ik weerhoud zich ervan om die reclame niet gewoon op straat te gooien. Met als achterliggende gedachte dat politie dit zou oppikken, de verantwoordelijke uitgever aanspreken over dit geval. Feit is dat wat ik ook doe (klagen bij gemeente en bij het betreffende bedrijf) dat de verkeerde persoon benadeeld en/of bestraft wordt. Ik veronderstel echter dat betreffende bezorger niet wordt betaald per bezorgd item (wat echter wel zou verklaren waarom er geregeld dubbele items te vinden zijn). Uiteraard houdt de post zich aan de wetgeving. Een ander probleem is dat de politieke partijen zo ingedekt hebben, dat ze hun propaganda via de post in je gleuf dumpen. Onder het motto, het is informatief voor onze onderdanen, twijfel ik enorm aan die oprechtheid. Hun disclaimer dat hun verstrekte informatie (inclusief statistics) enkel voor intern gebruik zijn, zegt voldoende over hoe ze zich al indekken tegenover andere partijen. Hun ideologieën en conclusies zijn daardoor – in mijn ogen – niet langer valabel. Ik heb er dus mee leren leven dat ik ongeadresseerde post onmiddellijk in een aparte verzamelbak dump. De politieke ga ik apart bewaren om tegen de verkiezingstijd op het gemeentehuis te gaan afleveren (ze weze gewaarschuwd en een update hierover volgt uiteraard!). Om maar te tonen wat ze een gewone, simpele huurder door de strot duwen en mee opscheppen. Het bedrag dat gespendeerd wordt aan allerhande promotiemateriaal tijdens verkiezingen zou mooi geïnvesteerd kunnen worden in nuttige voorzieningen (hierbij denkend aan het kapitaal dat geïnvesteerd wordt om een Amerikaanse president aan te stellen, die op zich weinig of geen inspraak heeft in wat hij/zij doet of zou willen doen, daarbij nogmaals bevestigend dat politieke afspraken – buiten de gemeentelijke – amper opgevolgd of gecompleteerd worden).

Zo miniem of klein of detail is het dus niet. En nee, ik ben nog altijd niet een persoon op geitenwollen sokken die de hippie uithangt. Ik ga het echt bijhouden om maar een nevenproject te houden dat me hopelijk minder negatief uitvalt dan ik nu inschat.

Mijn auticoach/psychologe kon me er vandaag interessante dingen over vertellen nadat ik haar initiële vraag beantwoord had over hoe het met gaat. Helaas was de sessie ten einde voor mijn tirade ten einde was.

Ik wil niet bestempeld, oh god niet opnieuw, als een gefrustreerd, negatief of zuur persoon. Ja, ik besef dat ik mijn lezer tot in den treure lastig val met futiliteiten, frustraties of wat je er ook van vindt. Ik ben niet van plan om een consumentenorganisatie op te starten (wait a minute, nog geen al te gek idee om minderheidsgroepen, gehandicapten en iedereen die uit de – haha – sociale boot valt te helpen). Hier ga ik nog even over doordenken en kijken welke opties reeds voorhanden zijn. (opnieuw een wordt vervolgd. Wat me weer doet denken aan de tekenfilmseries. Nostalgie.)

Het feit dat de hedendaagse maatschappij zo competitiegericht is, je constant je beste ik moet tonen, is voor de overgrote meerderheid van de gemeenschap reden om uiteindelijk toe te geven aan een burn-out of een fullblown depressie. Die trend zet zich onbeschaamd voort in het bedrijfsleven waar – als je niet uitkijkt – gepluimd wordt waar je bijstaat. Producten die interessant zijn, worden NIET aangeprijsd. Mijn advies: kijk uit met bundels, het is gemakkelijk, maar waarschijnlijk zijn er goedkopere alternatieven beschikbaar. Test hier op bundels, mobiele diensten, internet en vaste telefoon (bestaat dat nog?) Hoewel ik alles bij Tenelet had, ben ik ondertussen mobiel overgeschakeld naar Mobile Vikings omdat zij meer mijn data verbruik noden bevredigen. Ik ben van plan om binnen afzienbare tijd mijn internet over te zetten naar een goedkoper alternatief. Alleen op vlak van mijn voetbalverslaving moet ik nog beroep doen op – degene wiens naam ik niet meer wens uit te spreken. Al kan dat via een verbeterd internet abonnement opgelost worden.

Vragen, bemerkingen, opmerkingen, suggesties, geneer je niet en geef je reactie, vrijblijvend. Brainstormsessies (allerhande) plannen, die connecties hebben of raakvlakken met wat mij interesseert, aub, do not hesitate to contact me! Your help might be just the little push I need to conquer the world! Of om net ff heel optimistisch te doen, my help might just be the push you need to accomplish your targets!

Open brief aan telecomoperator

‘Beste’ operator,

Ik laat veel te lang over me heen walsen. Bedankt om me te laten inzien dat dat niet hoeft. Maar je hebt me op het punt (of er zwaar over) dat ik wel nu – en onmiddellijk – actie ga ondernemen, zoals de Engelstalige uitdrukking gaat, moet je met twee zijn om de tango te dansen. Nu ja, hier komt het-vel-van-de-beer-verhaal.

Het over me heen laten lopen is niet omdat ik niet gefrustreerd ben, onrechtvaardig behandeld voel of benadeeld ben. Je moet het eerder zoeken in het feit dat ze zich oppermachtig voelen (tja, op sommige vlakken bezitten ze een monopolie), zich onaantastbaar voelen (als bedrijf) en dat ik niet of onvoldoende op de hoogte ben van de procedure. En net dat laatste is veranderd. Ik heb namelijk een andere danspartner onder de arm genomen die me wel enkele basis-moves heeft aangeleerd. Zo klopt het absoluut niet dat een aanpassing in het contract tot drie weken kan aanslepen. Ik heb piekfijn mijn gebrekkige informatie overgemaakt en de consumentenbelangengroep heeft het ontvankelijk verklaard. Hoera, progressie (ja ik ben al van voor 15 maart bezig)!

Ik heb me, na een slechte en zo goed als slapeloze nacht, net een zesvoudige espresso geprepareerd. Je kan je inbeelden dat dat niet het moment is, dat je me ten dans vraagt. Of je moet een moshpit in gedachten hebben, dan graag!
Jawel, ik legde eerst nog de schuld bij mezelf. Je kan niet dansen, ik beperk de vooruitgang van mijn partner, etc. Het lag misschien aan mijn schoenen. Je kent het wel. Zoals ik eerder aangaf was een andere danspartner cruciaal in de vooruitgang.

Even opsommen, ik ben al een meer dan een halve maand in de weer om het contract van mijn moeder over te nemen. Tegelijkertijd wil ik niet langer het wurgcontract dat ze haar aangesmeerd hadden. De firma blijkt ermee weg te komen om alleen via telefonisch contact hun klanten ‘van dienst’ te zijn. Je krijgt gehaaide verkopers aan de lijn die er alles aan zullen doen om hun verkoopcijfers zo rooskleurig mogelijk te schilderen. Het bedrijf heeft het prima voor elkaar. Ik neem het de werknemers niet eens kwalijk want ik besef hoe het eraan toegaat op de helpdesk. Het is echter die compassie voor de persoon aan de andere kant van de lijn, die me op laatst doet toegeven aan een duurder contract dan nodig is. Via opzoekingswerk ben ik te weten gekomen tot €100 teveel gefactureerd te krijgen, per maand! Het is waanzinnig hoe ze de klant behandelen. Tja, ze misbruiken ze als een koning die niet weet waar zijn geld naartoe te gooien. De nieuwste kip met gouden eieren werd bijna een jaar geleden op de markt losgelaten. De verkoopmachine draaide op volle toeren en gingen telefonische het hele klantenbestand af om iedereen de kans te bieden van het nieuwe en verbeterde formule. Als je mijn moeder met computerjargon om de oren slaat, ligt ze KO. Hierdoor – en mogelijk omdat ze op een slecht moment opgebeld werd of simpelweg geen tijd had, kortom veel te vriendelijk is – ging ze akkoord met het op één na duurste abonnement dat ze aanbieden, een gezinsabonnement voor 1 persoon! Of ze bij het bedrijf niet kunnen zien dat er slechts één persoon woont en gebruik maakt van de diensten, moeten ze zeker kunnen zien. Ja, er staan wel drie mobiele nummers geregistreerd, maar ook niet op hetzelfde adres. Het hele contract is dus een soepje waar ze handig gebruik van maken. Waarschijnlijk bestaat er een procedure die de werknemers verbiedt om actie te ondernemen als er iets gevraagd wordt als het niet legaal bindend is. Of dat er een bepaalde dansregels bestaan waarvan alleen de instructeurs op de hoogte zijn.

Ondertussen heb ik een brief klaar waarmee ik deze voormiddag naar een verkooppunt ga van de betreffende operator, met alle nodige informatie, datumvermelding en handtekening van de eigenaar van het contract. Dat is wat de consumentendienst me heeft aangeraden. Ik ga proberen te verzwijgen dat ik deze informatie verkregen heb via een consumentengroep. Als ze echter uitstelgedrag gaan vertonen of hun verkoopsagressie op me loslaten, vrees ik dat net dat argument als eerste over mijn lippen gaat komen. Ik ga hen op de hoogte houden van alle mogelijke capriolen die me nog te wachten staan. Wordt zeker vervolgd!

Met vriendelijke groeten,
Danny (hij die het dansen beu is!)

Wereld autisme dag: respect en aanvaarding is alles wat ik vraag

Ik was op zoek naar een autisme quote die mensen aan het denken kan zetten. Ondat het binnen enkele uren wereld autisme dag is.

“I think when one becomes identified with a label that’ll become all anyone sees; the expansiveness and breadth of the all of who you are suddenly hidden from view. I look to the entire history of the label and how it came to be. Our Western world likes to compartmentalize putting everything into simplistic categories. Now they have such terms as “neurotypical” and “neurodivergent,” separating the entire human population on the planet into two categories. I would say that “neurotypical” is a diversity as well, Kurt Muzikar, Introduction to Bozo to Bosons.

Interessante interpretatie en ben net begonnen met zijn site te lezen. Als het je interesseert, bezoek zijn blog zeker eens.

Al te vaak wordt er teruggegrepen naar vergelijkingen. Als iemand een verkoudheid/keelpijn/griep/etc. heeft, kent iemand altijd wel een nieuw middeltje dat verzacht, de symptomen verlicht of mirakels verricht. Het is waarschijnlijk iets wat het gesprek gaande houdt en medeleven toont wat helaas bij mij praktisch altijd een naar gevoel geeft. ‘De buurman van mijn oom heeft ook’ je kent de inleidingen wel, daarbij lukt zus of zo wel om dit of geen kwaaltje te verhelpen. Elke mens is anders en de ene kan allergisch voor iets zijn en de andere niet. Ik weet dat het goed bedoeld is, maar ik vind mijn persoonlijk medicijntjes wel.

“If you’ve met one person with autism, you’ve met one person with autism,” Dr. Stephen Shore.

Geen idee of het de meesten al is opgevallen maar Autism Speaks is helemaal niet geliefd bij het merendeel dat op het spectrum vertoefd. Je zal morgen heel veel blauwe posts zien passeren op sociale media.

ugly-truth1.jpg

Ik zag eerst onderstaande informatie passeren. Zoals je wellicht al is opgevallen, heb ik iets tegen grote bedrijven (voor goede doelen inclusief) omdat hun budgetten niet correct verdeeld worden, er teveel blijft plakken aan handen etc. Ook het feit dat meer dan 10% gespendeerd blijkt te worden aan het zoeken naar middelen om autisme te voorkomen of genezen, spreekt ook boekdelen naar hun kennis over autisme.

c5274a21bdf05f5388e7d9c6786118a5.jpg

In geval van de ‘stoornis’ die bekendstaat als Aspergersyndroom, het enige van waaruit ik mijn zegje kan doen maar ook weer niet karakteriserend is, bevinden de problemen zich op het onzichtbare. Een handicap die velen teistert. Als je je energie moet pompen in het zo aanvaard mogelijk in de maatschappij te functioneren, is er iets mis met de maatschappij. Pesten mag niet, maar minder respectvol omgaan met personen die ietsje afwijken van de norm, dan is het plots minder een probleem.

Zoals altijd en overal zijn er feiten en interpretaties. En van de ‘feiten’ die je krijgt, moet je rekening houden met interpretaties van interpretaties. Dan moet je je baseren op de meest geloofwaardige bronnen. Je weet net zo goed als ik dat elke mens wel eens onwaarheden verkondigt, overdrijft of liegt. Je moet zien te identificeren bij welke onderwerpen je iemand kan vertrouwen en wanneer je weet dat je de informatie als dubieus moet beschouwen. Zo gaat het in de media en alle mogelijke bronnen ook, mezelf incluis, vrees ik.

Met de verstrekte informatie doe je wat je wil. Dit was mijn zegje, misschien fout, misschien niet, gewoon fautastisch/fautistisch.

b50a060bb2652e360052620d315fb35a.jpg

En nee, ik ga geen blauw lichtje branden voor mijn lotgenoten, noch zullen zij dit doen. In het geval van Asperger is het, naar mijn idee, eerder een ander besturingssysteem. Niets mis mee, het heeft zijn voordelen en nadelen, zoals met alles het geval is.

“What would happen if the autism gene was eliminated from the gene pool? You would have a bunch of people standing around in a cave, chatting and socializing and not getting anything done,” Dr. Temple Grandin

 

Mijn parels voor de zwijnen…

jesuistielt.jpg

Zoals je wellicht al gemerkt heb, lucht ik hier regelmatig mijn hart. Ik gebruik dit media in plaats van het overgewaardeerde en ongemanierde medium FB. Als je je waagt om een ergens een mening over te hebben of je gedacht te zeggen, wordt dit je serieus aangerekend. Het is alsof iedereen zich aangesproken voelt en de meesten mengen zich om hun ondoordachte gedachtekronkels op de wereld los te laten. Het is een van de redenen waardoor ik me nog amper vertoon op voornoemde site.

Door mijn werkervaring in Ierland heb ik een vriendengroep die in alle hoeken van Europa wonen. Je zal het wellicht wel gehoord hebben, de dierenmishandeling in Belgische slachthuizen. Ik sta versteld hoe mensen plots ophun achterste poten staan (pun intended). Niet omdat ze weer iets hebben om hun afkeer tegen te uiten of dat ze weer ongegeneerd een (of hun eigen) mening verkondigen. Ja, het is erg wat die dieren meemaken. Ik heb me zelfs laten wijsmaken dat varkens als ze op de vrachtwagen worden geladen die hen naar de slachtbank leidt, ze reeds weten welk lot hen te wachten staat. Aangezien iedereen zijn of haar zegje kan doen op het internet, twijfel ik aan alles. Het feit dat een neuro-wetenschapper een statement maakt, die deel uitmaakt van een dierenrechtenorganisatie, maakt haar beweringen niet minder geloofwaardig maar eerder vooringenomen. Dieren blijken over het algemeen slimmer te zijn dan wij, mensen, altijd dachten. Hoewel op andere manieren dan de mens denkt. We weten allemaal hoe de maatschappij denkt over minderheidsgroepen, mindervaliden, etc. Alle geluk worden deze niet in transporten naar het slachthuis gestuurd. Ik begrijp dat niet overal dergelijke praktijken gangbaar zijn, maar vrees dat het in vele landen het er net hetzelfde aan toegaat.

Enerzijds moet je rekening houden met de markt. Als de klant het goedkoopst mogelijk stukje vlees wil, zal er ergens gedurende het hele proces, bespaard moeten worden. De boeren klagen al jaren steen en been dat ze nog amper kunnen leven van hun stiel. De hele bevolking komt plots in opstand omdat de dieren in hun laatste minuten/uren zo slecht behandeld worden. Niet of onvoldoende beseffend dat ze dit zelf, indirect, in de hand gewerkt hebben en daardoor medeschuldig aan zijn? Bepaalde supermarkten hebben zeer snel gereageerd en het contract opgezegd met betreffende slachthuis. Serieus? Gaan ze daar echt nooit controleren? In deze tijden moeten de grote kledingmerken regelmatig naar derdewereldlanden om te controleren of hun waren aan alle voorwaarden voldoen. En niet nader genoemde supermarkt laat het na de volgens mij toch verplichte controles uit te voeren. Maar wat het volk niet weet, laten we rustig zo. Gaan het volk die supermarkt nu links laten liggen? Ik denk het niet. Gaan ze plots voor het iets duurdere vlees met een kwaliteitslabel? Ik vrees van niet.

Ik ga het betreffende bedrijf niet goedpraten. Ik ga ook de werknemers niet beschuldigen omdat zij vaak de speelbal zijn van de managers en bedrijfsleiders. Het komt volgens mij maar heel zelden voor dat de leiding van een bedrijf geen benul heeft van wat er zich afspeelt op de werkvloer. Zeker niet omdat er zo big brother gespeeld wordt, camera’s gehangen, etc om iedereen onder de knoette houden.

In verband met de reacties op nieuwssites en dergelijke is de algemene tendens dat de meesten toch overwegen minder vlees te gaan consumeren maar niet volledig vegetarisch gaan worden. Benieuwd of ze dit wel zouden doen als er een filmpje wordt getoond hoe kippen hun leven doorbrengen. Gelukkig bestaat er een etikettering die aangeeft of de kip in kwestie zonlicht heeft gezien of niet. Het zogenaamde biologische eten wat de meeste mensen ook vaak links laten liggen in de supermarkt omdat het vaak duurder is. Een bijkomend probleem is dat er ruimte is voor gesjoemel en dat het onvermijdbaar is. Hoe overtuigt kan je nog zijn of het vleesje dat je bij je lokale slager wel zo koosjer (pun intended) is?

De bevolking komt ook bijna jaarlijks in opstand tegen het offerfeest en bijbehorende slachten van schapen. Het feit dat dit onverdoofd gebeurt is ook niet al te diervriendelijk, dat laat ik even buiten beschouwing. De moslims passen wel hun tradities aan, om overschotten te vermijden wordt alles verdeeld onder buren, armen, etc. In Turkije is er in 2009 een project opgestart om in plaats van een schaap te slachten, gevraagd wordt ongeveer 130 euro te storten op een rekening die mensen van vlees voorziet in arme, nood behoevende regio’s. Dat lijkt me meer hoe er eeuwen geleden werd geleefd, het geslachte dier werd zo goed als helemaal gebruikt (beenderen voor materiaal, huid als kledij, vlees om te eten, etc), moslims zorgen dat er niets verloren gaat. In 2013 telde België ongeveer 27 miljoen geslachte dieren per maand terwijl we in datzelfde jaar met 11,2 miljoen waren. Ik besef dat er van het zogenaamde slachtafval nog producten gemaakt worden (om je geen degout te laten krijgen van frituursnacks zal ik hier niet verder op ingaan, ja, ik heb nog gewerkt voor Beckers). Dierenmishandeling is iets wat al heel lang oogluikend wordt toegestaan. Dat de mensen zich nu plots zo ergeren, sust hun geweten waarschijnlijk.

In dit hele verhaal zijn er verschillende visies, standpunten, e.d. maar vind het vrij hypocriet hoe de bevolking reageert. Ik bedoel hiermee niet dat we gewoon verder moeten doen. De legbatterijen zijn het collectieve geheugen ontsnapt. Alle dieren worden ook niet gelijkwaardig behandeld.

Ik moet toegeven dat mijn standaardantwoord vroeger – als een vegetariër of veganist me vroeg waarom ik vlees eet – was, dat de dieren toch geslacht zijn, dat het hen niet meer zal helpen. Niet beseffend dat het wel een miniem verschil kan maken voor de nog levende dieren. Ik ben geen vegetariër of veganist maar ik merk dat ik bewust meer kies voor vleesvervangers. Het interessante is datik een serieuze vleeseter was en me nu beperkt tot nog geen 150g vlees per week. Mijn moeder houdt kippen wat me een constante levering van eieren voorziet, ik voorzie de kippen op mijn beurt van het groenafval. Het zijn maar kleine, minieme dingen maar dat sust mijn geweten. Ik weet niet of het komt door ouder te worden, maar ik houd meer en meer rekening met een levenswijze en -stijl die de natuur het minst mogelijk schade toebrengt. In het achterhoofd houdend – als ik kinderen zou hebben of willen – een wereld te kunnen nalaten die nog hoop biedt.

Ik ga bewust niet teveel tags instellen om eindeloze reacties te mijden. Degenen die willen reageren, ga je gang, weet wel dat ik op mijn blog, mijn visie deel met de wereld, hoe fout die ook kan zijn. Ik ben niet alwetend en claim dat ook niet te zijn. Ik moet me baseren op informatie waarvan je niet of amper kan achterhalen wat de waarheid nog is.

Nog een laatste cartoon om de hypocrisie te benadrukken van de maatschappij. Weet je nog toen heel de wereld zijn profielfoto veranderde naar de Franse vlag? Werd dit ook nog wereldwijd gedaan toen gelijkaardige drama’s zich afspeelden in Istanboel, in het midden oosten en verre oosten of Afrikaanse landen?

[Voor de niet-Belgen, Tielt is de gemeente waar het bewuste slachthuis gelegen ligt.]

 

 

Information overload

Het concept van multitasken is me niet vreemd. Over het algemeen lukt het me vrij aardig. De laatste dagen stoot ik bij ongeveer alles op een betonnen muur.

Een kort overzichtje. Je geeft aan niet opgebeld te worden (door provider) maar via email, twee gemiste oproepen later spreken ze in op de voicemail wat ze met de geannuleerde diensten moeten doen. Het is me maar al te duidelijk dat ze telefonisch de beste verkoopcijfers kunnen voorleggen. En ja, wat doe je met diensten die je niet meer gebruikt en er niet meer voor wil betalen? Juist, annuleren. Hoe interpreteert de provider dat? Misschien kunnen we hem telefonisch overpoweren en toch nog diensten aanbieden. Soit, mijn bronnen geven aan dat ik per maand €100 beter af ben met een ander contract. Dat gaat uiteraard niet goed zijn voor de statistieken van de persoon die dat moet behandelen. Meer dan €1000/jaar betalen voor diensten die je niet gebruikt, hoeft geen verdere uitleg.

Nadat de wijkagent was langsgekomen begin deze week, blijkt alles in orde en moet ik langskomen op het gemeentehuis zodat de chip op mijn ID kan aangepast worden. De mail dat ik moet langskomen verzonden op vrijdag 11u58. Openingsuren loket burgerzaken op vrijdag 9-12u. Die 500m overbruggen in 2min lukt net niet, vrees ik, toch bedankt.

Deze voormiddag mijn beklag gedaan over de medewerker van het MDT van CM bij de RTH begeleider. Ze gaat contact opnemen met de persoon in kwestie en uitleg vragen en verklaren hoe ze met personen met ASS moet omgaan. Niet in het minst omdat het onzichtbaar is. Het knaagt al meer dan een week aan me. Ik vrees alleen dat deze interventie hun dossier zou kunnen beïnvloeden. Het zou niet mogen, ik weet het, al te vaak zijn dat soort details wel een doorslaggevende factor en worden andere redenen naar voren gebracht.

Na de lunchpauze van het plaatselijk bankkantoor even tot daar wandelen. Na een fout in de administratie, een vergissing eerder, zijn hopelijk alle documenten nu wel rechtsgeldig en kan deze procedure worden afgesloten.

Dadelijk komt moeder langs. Ik heb een betalend contract bij McAfee en de toestellen van de familie ook beveiligd. Nu geeft McAfee al enkele weken aan een threat op haar toestel ontdekt te hebben. Ze komt haar toestel even droppen zodat ik alles eens deftig kan updaten, etc. Deze ochtend stuurt ze via FB chat dat ze niet meer op haar FB geraakt. Paniek! Gehackt! Nee, niet echt. Ik ken haar wachtwoord en besef dat niemand dat zomaar kan hacken, en echte hackers zullen zeker niet in haar FB activiteiten geïnteresseerd zijn (er zijn andere opties voor dit euvel maar daar ga ik haar niet mee bang maken). Voor de zoveelste keer de basisbeginselen uitleggen van computer en sociale media. Nu ik er aan denk kan ik misschien beter een document opstellen en haar afprinten (of een bestendige opdracht van maken en haar mailen elke x weken)[sarcasme]. Ja, ik haat het om me elke keer te herhalen.

Net twee lieveheersbeestje uit mijn appartement gegooid. Ik apprecieer hun lentegevoel maar hoop snel uit te vinden langs waar de twee zijn binnengekomen om me verder plezier van minder interessante, gevleugelde diertjes te vermijden. Ze vlogen met hun pantser af en toe tegen de dakvenster. Het duurde even voor ik zag wat ik hoorde. Een welgekomen afleiding tussen alle betonnen muren in.

Hopelijk wordt ik dadelijk weer niet van mijn sokken gereden door onvoorzichtige bestuurders. Eenmaal per week is ruim voldoende om mezelf alert te houden. Veters zijn sindsdien ook altijd stevig gestrikt wat ik anders vrijwel nooit deed. Al is een schoen kwijtspelen minder erg dan andere mogelijke alternatieven.

Voorts gaan we ons adres nog bij enkele minder prioritaire instanties aanpassen. Hopelijk met minder poespas dan ik ondertussen gewoon ben. En vooraleer het weekend ingaan, zal ik nog wel een aantal zaken vinden op mijn imaginaire to-do list die ervoor zorgen dat ik geen boek meer moet vastnemen vanavond voor ik in dromenland beland.

Aan al deze zaken tegelijk denken en bij sommige geen uitkomst voorhanden zien, gaat op lange duur voor kortsluiting zorgen. Of op iets kortere termijn toch zeker voor vonkjes. Uit voorzorg heb ik geen plannen gemaakt voor dit weekend. Ik zal wel aanvoelen wat lukt en vooral wat niet (een middagdutje wordt inmiddels vrij dringend). Prettig weekend aan u!

De waarheid als detail

Ik heb me er al meermaals het hoofd over gebroken maar een sluitend antwoord vinden, blijkt al even moeilijk als de vraag waar ik mee zit. Wat is waarheid?

Ik bedoel uiteraard niet zoals bij het binaire stelsel (simpelweg uitgedrukt als ja of nee), zonder andere mogelijke opties. Ik ga me ook niet wagen aan de kleur van een bepaald kledingstuk dat al dan niet wit, groen, geel, blauw, rood, zwart of polkadot is (mijn oprechte excuses als je de rest van de dag met een hit van Brian Hyland in je hoofd zit). Dit soort vragen staat open voor interpretatie en/of smaak en is daardoor nooit volledig juist of fout te noemen.

In mijn zoektocht kwam ik onlangs uit bij bepaalde termen die definiëren waar ik problemen mee heb. Het is niet bepaald een heel recent fenomeen maar je zal het wel beter verstaan met hedendaagse voorbeelden. In kranten heb je het al heel lang, de zogenaamde rectificatie. Blijkbaar is dit een plicht in Nederland en heb je in België een recht op antwoord. De termen zijn in het Engels, ik heb geen goesting om deze te vertalen hoewel ik ze zal toelichten.

Geen idee hoe de mensen een krant lezen, maar toen ik vroeger bij een gedrukt exemplaar, een kolom zag met rechtzetting was ik eerder geïnteresseerd in het originele bericht. Helaas beschouwen veel mensen de media als 100% geloofwaardig. Dit geldt ook voor politici die ze appreciëren. Terwijl hun buurman, familielid of vriend bergen zou moeten verzetten om iets als waar te kunnen verkopen. De kritische zin van de mens is niet bepaald fijnbesnaard.

Een eerste term waarmee ik je om de oren ga slaan, is continued influence effect. Dit effect omschrijft dat wanneer een persoon bepaalde feiten te horen of lezen krijgt, dat ze een blijvend effect hebben, zelfs als voornoemde data vals of ongefundeerd bewezen werd. In de krant zal een normaal artikel als waarheid aanvaard worden en een kleine rectificatie vaak ongelezen blijkt (misschien omdat de link niet gelegd werd met het bewuste artikel, soit). Op een ander niveau maar niet minder gevaarlijk, is de brainwashing van de bevolking om vluchtelingen en moslims als terroristen te aanzien. Voorbeelden? Serieus?

[Even ter verduidelijking dat ik hiermee alleen wil aantonen dat de media nogal snel is met propaganda over te nemen die in hun kraam passen, goed bekeken worden, populair blijken, etc zonder bronnen deftig te checken.]

Tussen kerst en nieuwjaar worden tal van aanrandingen (sexual assaults) gerapporteerd en toegeschreven aan vluchtelingen van Arabische origine. Je zal het je nog wel herinneren want het kwam in het breed op alle media. Wist je ook dat het ondertussen vals bleek te zijn? Nogmaals, je zal me niet horen beweren dat er tout court niks gebeurt is. Er kunnen zelfs verschillende feiten gebeurt zijn, maar om dit toe te schrijven aan bepaalde etnische groepen is pure angstzaaierij (letterlijke vertaling van fearmongering, een woord dat voor het eerst gebruikt bleek te zijn in 1939, behoeft geen verder commentaar, me dunkt).

Nog eentje? Ik ontwijk bewust de (sociale) media rond de huidige Amerikaanse president. Maar deze sprong er weer tussenuit. Trefwoorden: Zweden, Trump, false news, Fox news, terror attacks. Om maar te zeggen dat iemands interpretatie van feiten (Fox news) zowaar nog fouter geïnterpreteerd kan worden (Trump).

Nu we toch bezig zijn… WTC 9/11. Oh jeetje, weer zo’n complottheorist! Nee hoor, maar het verbaast me enorm hoe bepaalde wetenschappelijk bewezen feiten nog steeds het hele plaatje vertroebelen. Ik ga me niet bezighouden met het gruwelijke feit dat bij alle bovenvermelde gebeurtenissen, traumatische gevolgen kenden voor heel veel mensen. Er is zoveel nieuw materiaal, verbeterde versies van de feiten voor handen maar nog steeds wordt de misinformatie van het eerste uur (of dagen), schaamteloos opnieuw opgepikt. Als je er tegenin durft gaan tegen mensen die de media wel blindelings vertrouwen, krijg je het backfire effect.

Alle gekheid op een stokje. Er is al jaren een tsunami aan informatie van allerlei pluimage, de een al meer dubieus dan de andere. Ik vraag me af waarom de mensen alleen op 1 april zowat elk krantenartikel, nieuwsfeit in twijfel trekken. In meer dan de helft van de gevallen blijkt iedereen gelijk te hebben met een arsenaal aan verschillende onderwerpen. Elke krant, nieuwssite, en dergelijke kan een 100% correctheid voorleggen. Het is dan wel moeilijk voor kritische denkers om telkens te filteren. Is het echt nodig om 20 bronnen naast elkaar te leggen voor een zo correct mogelijke weergave van de feiten? Daarbij al rekening houdend dat er vaak geen 20 originele bronnen zijn maar slechts enkelen. Die daarna geïnterpreteerd worden door honderden om aan de bevolking te voeden. Elke website wil als eerste een bepaald nieuwsitem publiceren. Het is bijna zo erg dat zij gestuurd worden door ‘likes’, dat hun SLA/SLO’s afhangen van shares, likes, etc.

Ok, moet er nu mee ophouden voor ik gek word. Ik veronderstel dat mijn punt begrepen is. Dat waarheid niet meer het hoogste goed is maar slechts een bijkomstigheid. Ieder persoon kan op het wijde web zijn ideeën kwijt. Niemand zal bewust foute informatie de wereld insturen. Het probleem is dat net zij hun mening zien als juist. Wat heeft de waarheid dan nog voor nut? Kunnen we binnenkort door het bos de bomen nog zien (of is het omgekeerd)?

69.jpg