Een rondje nieuws… en meer.

Achja, wakker worden en opstaan om 3u ’s ochtends, ’t heeft ook zijn charmes. Op de straat dendert af en toe een zware vrachtwagen voorbij. Verloren gereden of begint hij/zij aan de dagtaak? Het valt me wel op dat er veel zwaar verkeer door de gemeentestraten rijdt terwijl er, toch zeker voor een uur of zes, amper winkels open zijn. Door het aantal en de frequentie (praktisch elke weekdag), vermoed ik toch dat het vooral sluikverkeer betreft of personen die (extreem) vroeg aan hun dag beginnen. Wat dan ook weer wel begrijpelijk is om de Antwerpse ochtendspits te ontwijken. Het viel me ook op dat er bij de hittegolf die ons land onlangs teisterde, nog meer verkeer dan anders present tekende. Het zal vooral opvallen omdat het overdag amper de continue stroom van geluid overstijgt.

Door het vroege opstaan, begon ik mijn mails te checken. Mijn laatste vertaalproject wordt ondertussen verwerkt en daardoor heb ik eigenlijk niets om handen. Via een dagelijkse mail met hoogtepunten van enkele nieuwssites, begon ik opnieuw te zondigen. Algauw ergerde ik me blauw. Dat nieuwssites zich al moeten verlagen tot clickbait is verontrustend. Al is dit geen nieuw of recent verschijnsel. Begrijpelijk ook omdat nog maar weinigen de papieren versies aanschaffen en toch hun opperhoofden riante bonussen moeten aanbieden…

Al snel werd mijn aandacht getrokken door de mobiele wereld, en dan vooral de GSM’s. Een van de grootste Belgische netwerkproviders verhoogt zijn tarieven. Het mag niet verbazen dat ze zich met hand en tand moeten verdedigen en uitleggen dat het pas ingetreden verbod op roamingkosten niet de reden is. Het zou ook maar erg zijn omdat ze het al zeker twee jaar zagen aankomen. Dat ze je daarbij met enorme cijfers om de oren slaan als een geschat verlies van €61 miljoen is verbazingwekkend. Alsof ze nog niet voldoende winst maken op alle producten. Dat ze daarbij nog durven stellen dat de data verhoogd wordt is beschamend. De kosten voor dataverbruik zijn torenhoog in België, en zeker bij de grote providers. In Ierland (bvb.) zou ik voor de €10/m die ik nu betaal (en het voordeligste in België is), het dubbele aan data krijgen nl. 2GB. Je moet je zeker niet afvragen hoeveel inkomsten ze al hebben gegenereerd door onvoorzichtige of zelfs onwetende klanten en die dan nog zonder vragen te stellen gewoon hun factuur betalen. Brave schaapjes dat we zijn! Ik heb me al alle kleuren van het spectrum geërgerd aan mobiele en internetkosten in België ten opzichte van Ierland (en Groot-Brittannië). Momenteel staan we met ons landje nog meer dan tien jaar achter dan beide voornoemde landen en betalen we nog steeds meer dan de kosten die ik tien jaar geleden kreeg voorgeschoteld in UK/IE. Ik merk net op dat in Nederland pas op 15 juni de roamingkosten afgeschaft werden, mijn provider deed dat reeds een maand eerder. Het is zeer belangrijk als je in een grensgemeente woont en als de netwerken van de noorderburen sterker zijn dan die van je eigen land. Het zorgde er vooral vaak voor dat ik amper ‘mobiele gegevens’ had aanstaan. Jawel, zowel mijn familieleden als ikzelf en waarschijnlijk de hele straat heeft hier zeker al mee te maken gekregen, dat ze onverklaarbare, hoge rekeningen in de brievenbus zagen belanden.

Aansluitend zag ik een volgend, gerelateerd artikel. Dat je nog slechts viermaal per jaar je smartphone moet opladen. Het zou me verbazen dat dit ooit in omloop zou geraken. Waarom? Hoor ik je vragen. Ken je Nicola Tesla? Wel, toen zijn sponsor(en) ontdekte dat Tesla de wereld wilde voorzien van gratis, oneindige en groene elektriciteit, beëindigde de sponsor alle inkomsten. De naam van die sponsor? JP Morgan. Onbekend met deze persoon? Hij zit in hetzelfde groepje als Rockefeller, Rothschild, Vanderbilt, etc. De zogenaamde mannen die Amerika groot gemaakt hebben (sic). Als je als uitvinder een idee hebt om iedereen op aarde te voorzien van gratis energie, hadden voornoemde magnaten nooit zo groot geworden. Het idee alleen al om niet langer gebruik te moeten maken van dure, energieverslindende (olie) motoren aangeboden door bovenstaande illustere namen ten tijde van de (tweede) industriële revolutie.
Het doet me twijfelen. Als dit plan er daadwerkelijk komt om smartphones slechts elk kwartaal te moeten opladen, betekend dat ze alle macht reeds in handen hebben. Zoals je weet, vermoed ik sterk dat de Amerikaanse president slechts een marionet is die de plannen van de grote bankiersfamilies uitvoert en het volk moet laten geloven dat de president de machthebber is, terwijl dit uiteraard niet het geval is. Ofwel, en die kans acht ik veel groter, dat de wereld in een constante staat van oorlog zal vertoeven, waardoor hun projecten, investeringen, etc… de nodige kapitalen zal opbrengen en hun bankrekeningen zullen blijven stijgen.

Plots vroeg ik me af of de universele gsm-lader al op de markt was. Je weet wel, de lader die ervoor zorgt dat je geen nieuwe kabel moet aanschaffen als deze stuk is of verloren gegaan. Die zouden al sinds 2010 hun intrede gedaan moeten hebben, maar ik vraag me af of dat werkelijk het geval is. Feit is dat er al te vaak de vinger gewezen wordt naar de batterij zelf waardoor je beter een nieuw toestel aanschaft. Vandaar ook mijn beslissing om geen dure toestellen meer aan te schaffen en naar minder bekende merken over te schakelen. Mijn laatste Samsung dateert al van verschillende jaren terug. Aanvankelijk was ik vrij content van het product. Het laatste toestel zorgde echter voor zoveel problemen en extra kosten dat er me werd aangeraden om een tijdelijk vervangtoestel aan te schaffen. Het tijdelijke, goedkopere toestel voldoet volledig aan mijn wensen en daardoor heb ik onmiddellijk besloten om niet meer in zee te gaan met de dure en bekende merken. Hetzelfde geldt voor zowat alle elektronische apparaten (vnl. laptop). Over de universele usb-lader vond ik nog volgend artikel.

Het is wel raar dat door het overaanbod aan nieuws, fake nieuws, clickbait, etc. je nog amper merkt als er iets groots gebeurt. Het alombekende ‘breaking news’ is amper nog accuraat omdat het vaak over teveel giswerk gaat. Feiten die gebeuren door personen met een moslimachtergrond worden, zonder onverwijld, terreuraanslagen, terwijl bij blanken het steeds gaat om personen met een mentaal probleem. Dat iemand met een exotische uitstraling geboren is, maakt geen verschil. Zelfs niet als je familie al generaties lang in een land woont, blijven het buitenstaanders voor de maatschappij, hoe geïntegreerd ze ook zijn, of hoeveel beter ze ook zijn dan de modale bevolking. Zo kwam ik een artikel tegen over vooroordelen in stripverhalen. Een bevolkingsgroep zal steeds afgerekend worden of gelabeld worden op hun slechtste karakters en die clichés worden steeds bovengehaald. Dat de gemiddelde Belg ook geen heilige is, laten we gemakkelijkheidshalve buiten beschouwing. Het-iedereen-over-dezelfde-kam-scheren-politiek geldt alleen voor allochtonen. Hoe lang moet je trouwens resideren in een land voordat je autochtoon wordt? Kort onderzoek leert me dat er gesproken wordt over generaties. Plots vraag ik me af over de hoeveelste generatie ze spreken in de Verenigde Staten… Ook viel me op dat de term allochtoon in Nederland al voor 1970 gebruikt werd en dat daarmee personen bedoeld werden die vanuit een andere provincies, maar binnen NL, verhuisden. Blijkbaar is de term ook niet meer gangbaar maar zijn er allerhande alternatieven of verbeterde vormen. Wat mijns inziens ook maar bedoeld is om af te leiden van de hoofdzaak.

Ik zal maar een boek vastnemen. Mijn hersenen hebben alweer voldoende gedraaid en ik wil frustraties ten alle tijden vermijden.

PS: Ik merkte trouwens nog een artikel op in het Engels. Het gaat over een mogelijke clash in het voetbal tussen FC Linfield en Celtic Glasgow in de voorrondes van de Champions League. Op zich geen noemenswaardig feit maar in Belfast en Schotland wel. Ik heb op vijftig meter van het stadion van Linfield, Windsor Park, gewoond, ook de thuishaven van de nationale ploeg van Noord Ierland trouwens. Nu moet je weten dat de voetbalclubs in Noord Ierland voornamelijk protestants zijn en dus Rangers gezind. De katholieken houden zich meer aan de traditionele Ierse sporten (Gaelic games: gaelic football en hurling zijn de bekendste) en rugby. In mindere mate voetbal en daardoor supportert de ene bevolkingsgroep voor Celtic en de andere voor Rangers, al is dat vooral door hun heritage. Dat de wedstrijd gepland staat op 11 of 12 juli vormt een extra probleem omdat er net dan de protestantste hoogdagen gevierd worden. Met bonfires (vreugdevuur?) op de 11e en de grootste en belangrijkste optocht op de twaalfde. Ze vieren net dan de overwinning op de katholieke gemeenschap. Niet onmiddellijk het meest geschikte moment om Celtic FC in Belfast te laten voetballen. Soit, er zal wel een overeenkomst gevonden worden. Ik las dat het mogelijk op de veertiende gespeeld zou worden zonder uit-supporters (Celtic zou recht hebben op 4000 tickets). Ondanks het feit dat Linfield nog een voorronde wedstrijd moet spelen, is de media toch al druk bezig met de berichtgevingen. Die voorronde wedstrijd zou ook maar een formaliteit mogen zijn, zelfs voor een relatief kleine club als Linfield omdat ze moeten aantreden tegen La Fiorita. Als je nog nooit van Linfield had gehoord, dan zeker niet van hun tegenstander uit San Marino. Het is de zesde keer op rij dat ze Europees aantreden en in de vorige wedstrijden samen was de score 1-35 op 10 wedstrijden waardoor media er vanuit gaat dat Linfield inderdaad tegen Celtic zal moeten aantreden. Tot daar aan toe. Maar ook worden er verhalen, getuigenissen, etc. de wereld ingestuurd. De ene al ongeloofwaardiger dan de andere. Zou wordt ondertussen een krant en een oud-speler van valse berichtgeving beticht. Omdat iedereen tegenwoordig zijn zegje kan doen, is het moeilijk voor journalisten om alle bronnen/informatie te controleren op waarheid. Als er echter verwezen wordt naar een wedstrijd zou je toch mogen verwachten dat de krant in kwestie (en bij uitbreiding elke krant) even natrekt of die wedstrijd wel heeft plaatsgevonden. Tja, dat gebeurde dus niet. Geen idee hoe dit fake news zich ontwikkeld heeft. Er werd zelfs gewag gemaakt van laserpennen die in die periode nog niet op de markt verkrijgbaar waren. Om maar te zeggen hoe alleen die wedstrijd al opgehitst wordt langs alle kanten terwijl er zelf nog niet 100% zekerheid is dat ze er komt. Is het dan niet belangrijker om dubbel te controleren op de waarheid? Je hebt toch voldoende tijd. Of is het tegenwoordig belangrijker om clicks, like en shares te verzamelen, maakt niet uit wat je te zeggen hebt. Zelfs als het complete larie, krijg je meer commentaren en reacties en dus publiciteit dan dat je de harde waarheid verkondigd. De mens is iets raar!

Paradijs op aarde, of toch bijna…

Onlangs zag ik via mijn collectie aan opgenomen series, films, etc. een aflevering van Goed Volk. Geen kookprogramma ditmaal, van de vele tv-chefs (opnieuw een woord waar ik de Nederlandse equivalent liever niet gebruik) die ik wel waardeer. Geen hautain gedoe bij hem, en probeert zijn rare of bijzondere kantjes niet weg te steken. Dat hij zijn hart op de juiste plaats heeft, toonde hij al in enkele afleveringen. In het programma Goed Volk, dat ik pas bij aflevering 6 leerde kennen, puur en alleen omdat Foula me aansprak als omschrijving van het programma.

Zoals je via de linken hebt kunnen lezen, is het eiland bijna zelfbedruipend. Op een eiland als Foula is het moeilijker om van het land te leven als bv. in onze contreien. Het gehele concept van leven verandert drastisch op zo’n eiland. Je spreekt over een microsamenleving. De mensen beseffen dat ze heel fragiel zijn voor vreemden. Omdat ze telkens dezelfde mensen tegen het lijf lopen, is de kans op een verkoudheid van nieuwkomers, toeristen, vrij gevaarlijk. In het verleden zijn er door tegenwoordig banale ziektes al velen gestorven en vaak mag je zelfs als eilandbewoner niet binnenkomen of moet je bij het hek blijven staan. En ze respecteren dat van elkaar. Het klein beetje privacy dat ze hebben, ligt tussen hun vier muren. Regelmatig houden ze samenkomsten waarbij gitaar en zang centraal staan.

Een eiland als Foula zou een perfect oord zijn voor een verzameling ASS’ers. Ik vermoed trouwens dat er een vrij groot percentage potentiële ASS’ers leven. Een gemeenschap die volledig teruggetrokken leeft, afhankelijk van de natuur maar ze niet uitbuitend.

Ze zijn echter wel afhankelijk van leveringen. Waar ze vroeger afhankelijk waren van bootleveringen gebeurt dit nu per vliegtuig. De praktisch enige bron van inkomsten komt van hun indigenous schapen. Er zijn geen winkels. Het komt er op neer dat ze meer teren op basisbehoeften en andere waarden en normen hanteren. Een voordeel is dat ze amper of niet worden blootgesteld aan wat onze maatschappij opdringt of er althans minder vatbaar voor zijn. Aan al deze voordelen, in mijn opinie toch, moet je de barre weersomstandigheden wel bijnemen. Omdat ik van oordeel ben dat je je op koude kan kleden maar bij extreme warmte (wat bij mij al boven de 20 graden is) niet meer dan uitkleden dan je adamskostuum. In Ierland zie je de lokale bevolking ook in short en t-shirt rondlopen vanaf zonnig en  boven de 10 graden is. Het duurde niet lang voor ik daarin aangepast was. Het grappige is dat je de toeristen er dan heel snel kan uitpikken. Al zijn er veel personen van over de hele wereld die er (al dan niet) tijdelijk werken. Bij IBM Dublin was de overgrote meerderheid van Scandinavische afkomst die gemakkelijk kunnen doorgaan voor een local. Ook Polen, Russen en de Baltische Staten waren ruim vertegenwoordigd. In Belfast werkte ik samen met Italianen, Spanjaarden en Fransen die het gehele jaar rondliepen in dikke winterjassen. Om maar te zeggen dat niet iedereen in de categorie toerist valt. Het is gemakkelijker om de lokale bevolking eruit te pikken. Hun interpretatie van het Engels duurde mij vrij lang voordat ik een gesprek kon aangaan waarbij ik niet telkens ‘excuse me?’ moest vragen. Na bijna vier jaar Belfast dachten sommigen in Dublin toch dat ik een Noord Ier was, wat ik een mooi compliment vond. Soms werd ook gezegd dat ze vermoeden dat ik Schot of Australiër was, en een enkeling dacht Zuid-Afrika.

Op Foula heb je ook een identiteit. Je bent een echte Foulaman/-woman als op het eiland geboren bent. Ach, als het iets met trots te maken heeft, is het prima. Zolang je maar geen verschil maakt tussen personen. Ik begrijp dat je de ene persoon boven een andere kan verkiezen, of de ene liever hebt dan de andere. Op het eiland blijkt toch een samenhorigheid die je enkel in kleinere gemeenschappen ontdekt, waar ze elkaar nodig hebben en op elkaar kunnen steunen. In onze gemeenschap wordt je scheef bekeken als je hulp inroept, welke hulp dan ook, want ook dat wordt aanzien als falen in het leven.

Ja, ik geil tegenwoordig meer en meer op een teruggetrokken leven, in een close-knit (hechte) society, weg van alle reclame, multinationals, (mainstream) media, competitiedrang, respectloosheid, egoïsme, vooroordelen, labeltjes en stigma’s.

Wie zorgt er voor mijn eigen Foula?

Voedingssupplementen en olie

En we vervolgen met een nieuwe testfase, ditmaal met voedingssupplementen en een huidolie. Koreaanse ginseng, Chinese chlorella en CBD huidolie worden aan een rigoureuze onderzoek onderworpen met mezelf als testpersoon. Later zeker een update over de persoonlijke beleving van deze producten. Net omdat ieder mens anders is, een andere beleving heeft en anders reageert op producten, zal het zeker niet representatief zijn en is mijn mening en opinie – zoals steeds – bij voorbaat onbelangrijk en niet nuttig.

We starten in het verre Oosten met de Koreaanse ginseng. Ginseng laat de mensen altijd een belletje rinkelen als een rare wortel met mystieke en geneeskrachtige kwaliteiten. Het product wordt ook panax ginseng genoemd. Degenen met een Griekse studieachtergrond zullen ‘pan’ herkennen als ‘alles’ en ‘axos’ als ‘medicijn’. Nu heeft de oosterse keuken ook een (groot) aantal producten in huis die onder die noemer gecatalogeerd kunnen worden (denk aan gember, kurkuma en andere specerijen en/of zogenaamde superfoods met medicinale functies). De alomwerkende geneeskracht stuitte van oudsher op ongeloof in de westerse medische wetenschap. Ook hier denk ik dat het gezegde ‘wat de boer niet kent, eet ie niet’ opgaat, of onvoldoende werd onderzocht. Helaas blijkt de plant niet meer in het wild voor te komen maar blijkbaar is het gemakkelijk te telen – gelukkig maar [hoewel ik net een voetnoot las dat de grond waarop ginseng gegroeid heeft 10 jaar nodig heeft om te herstellen]. Het barst van de fytonutriënten (lees: bouwstoffen voor je lichaam). Voorts wordt ginseng volgende kwaliteiten toegedicht (o.a.): goed voor aanpassingsvermogen, tegen radioactieve straling (voor kankerpatiënten), tegen stress en vermoeidheid (hoera!), tegen diabetes en als afrodisiac. Ik ga vooral uitproberen of het product werkelijk mijn energiehuishouden verbetert of op peil houdt en mijn immuunsysteem versterkt. Ik ga de wetenschap niet in vraag stellen, ik hoop alleen dat ik langdurige en positieve effecten ondervind bij het gebruik van dit middel. Het aanbevolen gebruik dat je driemaal daags 1-2 capsules inneemt (kan ook nog als thee gedronken worden) maximum 8 weken aanhoudt waarna je na twee weken opnieuw kan hervatten.

We blijven even in het verre oosten en zoeken Chinese chlorella op. Je moet hierbij niet automatisch denken aan de geur van een zwembad maar aan chlorofyl, jawel, de stof die de plantjes een groene kleur schenkt. Mijn bronnen informeren me dat het in Japan het meest verkochte voedingssupplement is, niet representatief maar zegt wel iets omdat zij toch al meer dan de doorsnee westerse persoon meer algen en zeewieren consumeren. Het heeft een cholesterolverlagende werking en sterk ontgiftend voor het lichaam. Omdat de stof een sterke celwand heeft en een ongebruikelijk effectief DNA- reparatiemechanisme is het opnieuw een wondermiddel voor kankerpatiënten. Het heeft bewezen nuttig te zijn tegen verhoogde bloeddruk en vermoeidheid. Door eliminatie van toxines is het belangrijk ter preventies van ziekten.

Via dezelfde online webshop vond ik een aanbieder van cannabidiol. Niet beginnen steigeren, het is een niet psychoactieve stof die in nature voorkomt in planten van de hennepfamilie, en ik kocht een huidolie. Voor de kenners heeft de hennepplant veel voordelen en is de illegaliteit er rond vooral toe te schrijven aan recreatief ge/misbruik. De voornoemde groep weet ook de vele toepassingen die de plant heeft en heel nuttig zijn (plant groeit razendsnel, voedsel, vezelproductie, bouwmaterialen, medicatie, cosmetica, veevoeder, een natuurlijke herbicide en erosiebestrijder). De toepassingen zijn eindeloos en natuurlijker dan de meeste producten die wel in de legaliteit vertoeven. Je gaat me niet zien met ‘legalize marihuana’ kleding. Ik hoop via dit product de voordelen die het biedt te benutten. Baat het niet, schaadt het niet. Na een korte opzoekingstocht werd me duidelijk dat ik dit wel eens wilde uitproberen. Bij onze noorderburen is de hele materie redelijk tot goed ingeburgerd, in ons Belgenlandje heerst ook hierop een enorm stigma. Zo werd ik enige tijd geleden al vreemd aangekeken toen ik hennepzaadjes in huis had. Zo zijn we dan weer wel, als er een negatief aspect verbonden is aan iets, is het compleet plaatje negatief. En dat terwijl het medicinaal gebruik toch zijn nut heeft bewezen, blijkt het in dezelfde sferen rond te hangen als opiaten en andere illegale harddrugs. Omdat de mens toch paradoxaal moet zijn, wordt er bij alcohol een oogje toegeknepen. Ik hoop dat het product een langdurige en positieve uitwerking op me heeft. Ik zeg langdurig net omdat mijn lichaam zich zo makkelijk aanpast aan allerlei producten, gelukkig kan ik ook snel en zonder al te neveneffecten afkicken. Zoals ik eerder al zei, als ik het nut er niet meer van inzie, zet ik het net zo gemakkelijk bij het vuil. De meeste problemen ondervond ik, op vlak van afkicken, niet bij cocaïne maar bij de voorgeschreven antidepressiva. Vandaar mijn zoektocht en wil ik dit product zeker een kans geven. Vooral omdat het de gezondheid geen schade zal toebrengen. Mocht dit niet de vooropgestelde uitwerking hebben, zou ik wel kunnen opteren om in een Nederlandse vestiging van de firma meer adequate producten aan te schaffen zoals een spray of andere mogelijkheden. Dan wel alleen als ik toch een effect hebt ondervonden van voornoemde, bestelde items.

Ik besef dat voedingssupplementen op zich weinig effect zullen hebben, vooral omdat ik vijf van de zeven toch gezond en gevarieerd eet. Ik merk dat ik tijdens een laatste bloedonderzoek een gebrek had aan bepaalde vitaminen (onder andere te weinig zonlicht, zoals elke niet-zombie tijdens de wintermaanden, en een andere illustere die amper voorkomt in onze westerse standaard voeding). De tijdelijke inname van die supplementen zorgden wel voor een boost die ik met voornoemde artikelen ook tracht te bekomen en zonder mijn huisarts een kans op een one hundred and eighty te bieden.

Geen schrik, dit wordt geen food, superfood, voedingsblog of wat dan ook, ik ben geen kenner. Ik tracht mijn ervaringsdeskundigheid met mezelf als subject uit te breiden. Zoals beloofd, later meer.

Medicatie en de industrie

Net een artikel beginnen schrijven. Ja, het gaat me opnieuw weer wat beter. Al is ook dat weer relatief. Tijdens het schrijven ook wat achtergrondinformatie opgezocht om bepaalde feiten te staven.

Gedurende een van die opzoekwerken, stootte ik op volgend artikel (Knack, 4 januari 2017). Dit toont aan waarmee een heleboel mensen kampen. Ja, ook ik ben afgehaakt na jaren van antidepressiva waar ik meer nadelen van ondervond dan voordelen. Hoewel ik meer rust vond, verloor ik de controle om deftig en kritisch na te denken. De gebrekkige interactie tussen mijn denken en voelen, probeer ik nu maar zelf op te lossen, via psychologen en relativerend denken.

Het artikel bied meer inzichten in de gebreken waarmee psychiaters en de hele hulpverlening bij uitbreiding mee te maken krijgen. Als je geen of onvoldoende middelen aangereikt krijgt, omdat de grote farmaciereuzen geen (ruime) winstmarges vermoeden, spreekt boekdelen over hoe ze de patiënten bekijken. Hun nobele intenties ten spijt, de eed van Hippocrates lijkt hen vreemd. Die eed is wel achterhaalt, wat wil je, ze stamt uit 400 v. Chr. en verbied o.a. om personen uit hun lijden te verlossen. Zowel België als Nederland (KNMG en VSNU hebben elk een versie) hebben hun eigen – meer up-to-date – artseneed.

Het probleem ligt bijgevolg bij organisaties die puur zakelijk denken, de farmacie. Ze hebben een deontologische code, hoera! Maar blijkbaar moet je voor er een verregaand onderzoek komt, al kunnen aantonen dat het bedrijf geen miljoenen schulden maakt, wat uiteraard ook weer vanzelfsprekend is. Aangezien ik geld zie als een noodzakelijk kwaad, zie ik toch betere oplossingen. Beter voor de patiënt in ieder geval. Is dat niet waar het allemaal om draait. Zelfs in de psychiatrie wordt er maanden op je geëxperimenteerd om je de meest effectieve cocktail aan te bieden. Ik vraag me plots af hoeveel percent psychiaters zelf in een depressie of burn-out belanden hierdoor. Het zou me niet verbazen als de helft ook aan zelfmedicatie doet, en dus ook weet wat de bijwerkingen kunnen zijn, en dat er bijna nooit een afdoend middel bestaat, doch dit terzijde.

Moet je weten dat ik ook een periode elke dag enkele druppels bachbloesems geprobeerd heb. Die therapie heb ik na enkele sessies ook maar opgegeven wegens niet afdoende. Anderzijds heb ik het wel overwogen en geprobeerd. Maar ja, alcohol en illegale drugs heb ik ook geprobeerd. Ze hebben op dat vlak allemaal hun positieve en negatieve effecten. Bij de bachbloesems waren de effecten te verwaarlozen hoewel ik het niet afdoe als kwatsch, heeft het toch niet het effect van alcohol of cocaïne.

Ik besef dat bij autisme en bij depressies het eerder zaak is om je te kunnen afleiden en jezelf zo te leren kennen dat je je leven er op kan afstellen. Het zou echter een ultieme oplossing zijn als er een middel bestaat dat onmiddellijk effect heeft (zoals meer illegale soorten drugs en alcohol) in plaats van na enkele weken zoals antidepressiva. Een wondermiddel dat onmiddellijk en tijdelijk actief is zonder nare neveneffecten of langdurige bijwerken of nefaste gevolgen. Voor zo een oplossingen is er geen geld voorradig, nergens, niemand ziet het nut er van. Terwijl het even rendabel zou zijn als een bruistablet tegen de hoofdpijn, griepsymptomen, etc. Blijkbaar is – in de meeste gevallen – een hoofdpijn net zo gemakkelijk te behandelen met een placebo. Wat je bij een depressie best niet probeert.

Ben ik de enige die op dit vlak mogelijkheden ziet, of werden deze allemaal vakkundig de nek omgewrongen en nooit verder overwogen? De moderne technologie zou zo veel verder moeten en kunnen staan als er niet exclusief aan geldgewin wordt gedacht. Als je dan even verder denkt, begin ik de zogenaamde conspiracy theories over kanker wel te geloven. Dat er wel oplossingen of medicatie voor gevonden is, maar dat het zo effectief is, dat ze veel minder winsten maken dan nu het geval is en daardoor afgeblokt worden. En ja, klokkenluiders moeten steeds voor hun leven vrezen, dus wie – met een minimum aan menselijkheid en een beetje verantwoordelijkheid (om geloofwaardig over te komen) – gaat zichzelf in de voet schieten (ongelukkige uitdrukking, ik weet)?

Alles of Nix

Even een reality check…

Dit heeft 0% te maken met ASS. Hoewel in rekening houdend dat zulke details overprikkeling zwaar beïnvloeden en dat het een continue stroom aan frustraties oplevert voor vele individuen in de gemeenschap. Daarvoor wil ik dus nu een zaag spannen of een vruchtbaar zaadje planten om hiertegen op te treden.

Onrechtvaardigheid raakt me hard. Helaas kan ik er niet altijd adequaat tegen optreden. Dit is vooral omdat ik flabbergasted (het Nederlandstalige alternatief dekt niet de lading in mijn opinie; overdonderd, overrompeld) ben over wat gebeurde (vooral als er agressie mee gemoeid is, ofwel gaat mijn licht uit en vallen er gewonden ofwel klap ik toe, vooral in geval van zinloos geweld, waarbij ik lijp kan worden). Langs de andere kant kan ik niet om met bureaucratie en het zich verbergen achter onmenselijke, en eveneens onrechtvaardige procedures, die ervoor zorgen dat een mens gefrustreerd raakt. Ik besef de achterliggende reden om zich wettelijk in te dekken. Als het echter de spuigaten uitloopt, krijg je een overprikkelde, ik vermoed ook agressieve, en geen grenzen kennende, ik. Hoe frustrerend is het wanneer een overgang naar een andere aanbieder (bedrijf) gemakkelijker verloopt dan een verandering in contract bij je huidige leverancier? In welke mate is het bedrijf in kwestie dan nog begaan met de klant?

Kort voorbeeldje, zolang een bepaald item gebruik maakt van een bundel, kan je de bundel niet opzeggen of van plan veranderen dat een lager tarief heeft. Maw hoe langer ze de overgang van het desbetreffende item kunnen tegengaan, hoe langer je op het niet langer gewenste dure plan blijft hangen. Verdere details: een eerder item werd door het bedrijf zonder problemen binnen twee dagen afgehandeld, naar wens. Een laatste item wordt echter afgeblokt omdat die handeling ervoor zou zorgen dat ik onmiddellijk het beoogde plan kan veranderen en nog maar €50 betaal in plaats van €150. Ik ben hier eerder al in detail over gegaan en zal het verder afhaspelen, in de mate van het mogelijke, met de ombudsdienst. Wat ik wil zeggen is dat het absoluut niet zou mogen kunnen en dat kwetsbare personen hier oneindig veel door in de problemen geraken.

Een ander voorbeeld is – ook al eerder vermeld – het feit dat je geen controle hebt over tal van issues. Een vrij onschuldig ogende is de sticker op mijn brievenbus dat ik geen ongeadresseerde post wens. Ik woon nog geen maand op mijn huidige adres en heb al een hele verzameling. De overgrote papiermassa heb ik niet meer, waarmee ik de regionale kranten bedoel die gevuld zijn met allerhande reclame. Helaas is niet iedereen overtuigt van die sticker er wordt er in mijn ogen gesluikstort. Een zware beschuldiging, maar het is niet aan mij geadresseerd en het is niet informatief zoals politieke propaganda beschouwd wordt. Mijn huidige ik weerhoud zich ervan om die reclame niet gewoon op straat te gooien. Met als achterliggende gedachte dat politie dit zou oppikken, de verantwoordelijke uitgever aanspreken over dit geval. Feit is dat wat ik ook doe (klagen bij gemeente en bij het betreffende bedrijf) dat de verkeerde persoon benadeeld en/of bestraft wordt. Ik veronderstel echter dat betreffende bezorger niet wordt betaald per bezorgd item (wat echter wel zou verklaren waarom er geregeld dubbele items te vinden zijn). Uiteraard houdt de post zich aan de wetgeving. Een ander probleem is dat de politieke partijen zo ingedekt hebben, dat ze hun propaganda via de post in je gleuf dumpen. Onder het motto, het is informatief voor onze onderdanen, twijfel ik enorm aan die oprechtheid. Hun disclaimer dat hun verstrekte informatie (inclusief statistics) enkel voor intern gebruik zijn, zegt voldoende over hoe ze zich al indekken tegenover andere partijen. Hun ideologieën en conclusies zijn daardoor – in mijn ogen – niet langer valabel. Ik heb er dus mee leren leven dat ik ongeadresseerde post onmiddellijk in een aparte verzamelbak dump. De politieke ga ik apart bewaren om tegen de verkiezingstijd op het gemeentehuis te gaan afleveren (ze weze gewaarschuwd en een update hierover volgt uiteraard!). Om maar te tonen wat ze een gewone, simpele huurder door de strot duwen en mee opscheppen. Het bedrag dat gespendeerd wordt aan allerhande promotiemateriaal tijdens verkiezingen zou mooi geïnvesteerd kunnen worden in nuttige voorzieningen (hierbij denkend aan het kapitaal dat geïnvesteerd wordt om een Amerikaanse president aan te stellen, die op zich weinig of geen inspraak heeft in wat hij/zij doet of zou willen doen, daarbij nogmaals bevestigend dat politieke afspraken – buiten de gemeentelijke – amper opgevolgd of gecompleteerd worden).

Zo miniem of klein of detail is het dus niet. En nee, ik ben nog altijd niet een persoon op geitenwollen sokken die de hippie uithangt. Ik ga het echt bijhouden om maar een nevenproject te houden dat me hopelijk minder negatief uitvalt dan ik nu inschat.

Mijn auticoach/psychologe kon me er vandaag interessante dingen over vertellen nadat ik haar initiële vraag beantwoord had over hoe het met gaat. Helaas was de sessie ten einde voor mijn tirade ten einde was.

Ik wil niet bestempeld, oh god niet opnieuw, als een gefrustreerd, negatief of zuur persoon. Ja, ik besef dat ik mijn lezer tot in den treure lastig val met futiliteiten, frustraties of wat je er ook van vindt. Ik ben niet van plan om een consumentenorganisatie op te starten (wait a minute, nog geen al te gek idee om minderheidsgroepen, gehandicapten en iedereen die uit de – haha – sociale boot valt te helpen). Hier ga ik nog even over doordenken en kijken welke opties reeds voorhanden zijn. (opnieuw een wordt vervolgd. Wat me weer doet denken aan de tekenfilmseries. Nostalgie.)

Het feit dat de hedendaagse maatschappij zo competitiegericht is, je constant je beste ik moet tonen, is voor de overgrote meerderheid van de gemeenschap reden om uiteindelijk toe te geven aan een burn-out of een fullblown depressie. Die trend zet zich onbeschaamd voort in het bedrijfsleven waar – als je niet uitkijkt – gepluimd wordt waar je bijstaat. Producten die interessant zijn, worden NIET aangeprijsd. Mijn advies: kijk uit met bundels, het is gemakkelijk, maar waarschijnlijk zijn er goedkopere alternatieven beschikbaar. Test hier op bundels, mobiele diensten, internet en vaste telefoon (bestaat dat nog?) Hoewel ik alles bij Tenelet had, ben ik ondertussen mobiel overgeschakeld naar Mobile Vikings omdat zij meer mijn data verbruik noden bevredigen. Ik ben van plan om binnen afzienbare tijd mijn internet over te zetten naar een goedkoper alternatief. Alleen op vlak van mijn voetbalverslaving moet ik nog beroep doen op – degene wiens naam ik niet meer wens uit te spreken. Al kan dat via een verbeterd internet abonnement opgelost worden.

Vragen, bemerkingen, opmerkingen, suggesties, geneer je niet en geef je reactie, vrijblijvend. Brainstormsessies (allerhande) plannen, die connecties hebben of raakvlakken met wat mij interesseert, aub, do not hesitate to contact me! Your help might be just the little push I need to conquer the world! Of om net ff heel optimistisch te doen, my help might just be the push you need to accomplish your targets!

Bewustmaking, aanvaarding ASS

Via een goede vriend werd me volgend artikel onder de ogen geduwd over Ondernemen(d) met Asperger in een prestatiemaatschappij. Het sluit vrij nauw aan bij mijn interpretatie, kennis en ervaringen van het ASS en ook dezelfde muren waarop (ongewild en/of indirect) gebotst wordt.

Net zoals zo vaak worden deze artikels (al kan ik me niet uitspreken over het bereik die de auteur van het blogartikel heeft met haar blog. Ik merkte wel op dat ze ook in de krant haar zegje heeft gedaan, helaas ga ik me niet abonneren op de krant om het volledige artikel te lezen. Een ander artikel dat ik opmerkte, als je nog wat leestijd over hebt in je overvolle agenda.) slechts gelezen door een beperkt publiek en al vaker door mensen die in hetzelfde wereldje zitten of er nauw mee verbonden zijn (vrienden en/of familie die dat allemaal wel beseffen, ((h)er)kennen). Ik hoop echter dat er meer personen met ASS zich uit hun comfortzone sleuren en de boodschap verkondigen. Voor de maatschappij is het helaas vechten tegen de bierkaai omdat zij te vaak focussen op de negatieve aspecten. Die ene keer op het jaar (i.e. Music for Life)
dat heel Vlaanderen solidair is met mindervaliden, gehandicapten, etc. komt voor mij hypocriet over.

Hiermee wil ik niet zeggen dat we moeten opgeven. Het bewust maken en onderrichten van de gemeenschap en bij uitbreiding de wereld en het heelal is een nobel doel. De awareness en acceptance worden slechts opgepikt als er verder weinig nieuwswaardig blijkt te vergaren, of als het autismedag, -week of -maand is. Of bij eerder vernoemd jaarlijks evenement.

Ik wil hier gerust aan meewerken en tracht mijn best te doen om op alle mogelijke manieren mijn steentje bij te dragen. Omdat ik zo min mogelijk in de schijnwerpers wens te staan, sluit ik het overgrote deel van mijn beoogde doelgroep uit. Omwille van ervaringen, sta ik weigerachtig om uit mijn comfortzone te komen. Ik zie wel hoe het op me afkomt, mocht er plots iets of iemand zijn die mijn stem wil horen. Om eens naar een niet-Rain Man of gelijkaardig maatschappelijke stereotiep autistisch personage te luisteren. Of in mijn geval te lezen, mijn schrijfsels zullen al een heel groot deel van mijn ik-je prijsgeven. Mijn statistieken leren me dat ik al bijna negen maanden actief ben op die medium, 175 berichten heb geplaatst (inclusief bijna een volledig set van 1000 vragen aan jezelf, voorlopig 44 stuks en nog 6 te gaan), bijna 400x bezichtigingen tel en 162 bezoekers over de vloer heb gekregen. Het feit dat ik slechts 12 volgers heb, maakt het voor me pijnlijk duidelijk dat er weinig interesse bestaat van de zogenaamde buitenwereld. Ik bedoel dit niet negatief en ben blij dat het niet compleet zinloos is, ik wil maar aangeven dat er op het internet zoveel te lezen is. Ik lees in mijn vrije tijd ook liever good news-nieuws in plaats van de stumbling blocks van het ruime spectrum van de aspie.

Maar we geven niet op! Of zoals in gelinkt artikel wordt aangehaald: enthousiasme en een ongezien doorzettingsvermogen maar enkele van de kwaliteiten zijn die ons onderscheiden. Af en toe een frisse kijk op een of ander ASS-gerelateerde onderwerp, maakt al een wereld van verschil. Misschien tijdelijk, misschien slechts voor een publiek dat bestaat uit enkele vrienden, familieleden, buren, sympathisanten,… We werken aan een betere samenleving voor de volgende generaties lotgenoten.

Open brief aan telecomoperator

‘Beste’ operator,

Ik laat veel te lang over me heen walsen. Bedankt om me te laten inzien dat dat niet hoeft. Maar je hebt me op het punt (of er zwaar over) dat ik wel nu – en onmiddellijk – actie ga ondernemen, zoals de Engelstalige uitdrukking gaat, moet je met twee zijn om de tango te dansen. Nu ja, hier komt het-vel-van-de-beer-verhaal.

Het over me heen laten lopen is niet omdat ik niet gefrustreerd ben, onrechtvaardig behandeld voel of benadeeld ben. Je moet het eerder zoeken in het feit dat ze zich oppermachtig voelen (tja, op sommige vlakken bezitten ze een monopolie), zich onaantastbaar voelen (als bedrijf) en dat ik niet of onvoldoende op de hoogte ben van de procedure. En net dat laatste is veranderd. Ik heb namelijk een andere danspartner onder de arm genomen die me wel enkele basis-moves heeft aangeleerd. Zo klopt het absoluut niet dat een aanpassing in het contract tot drie weken kan aanslepen. Ik heb piekfijn mijn gebrekkige informatie overgemaakt en de consumentenbelangengroep heeft het ontvankelijk verklaard. Hoera, progressie (ja ik ben al van voor 15 maart bezig)!

Ik heb me, na een slechte en zo goed als slapeloze nacht, net een zesvoudige espresso geprepareerd. Je kan je inbeelden dat dat niet het moment is, dat je me ten dans vraagt. Of je moet een moshpit in gedachten hebben, dan graag!
Jawel, ik legde eerst nog de schuld bij mezelf. Je kan niet dansen, ik beperk de vooruitgang van mijn partner, etc. Het lag misschien aan mijn schoenen. Je kent het wel. Zoals ik eerder aangaf was een andere danspartner cruciaal in de vooruitgang.

Even opsommen, ik ben al een meer dan een halve maand in de weer om het contract van mijn moeder over te nemen. Tegelijkertijd wil ik niet langer het wurgcontract dat ze haar aangesmeerd hadden. De firma blijkt ermee weg te komen om alleen via telefonisch contact hun klanten ‘van dienst’ te zijn. Je krijgt gehaaide verkopers aan de lijn die er alles aan zullen doen om hun verkoopcijfers zo rooskleurig mogelijk te schilderen. Het bedrijf heeft het prima voor elkaar. Ik neem het de werknemers niet eens kwalijk want ik besef hoe het eraan toegaat op de helpdesk. Het is echter die compassie voor de persoon aan de andere kant van de lijn, die me op laatst doet toegeven aan een duurder contract dan nodig is. Via opzoekingswerk ben ik te weten gekomen tot €100 teveel gefactureerd te krijgen, per maand! Het is waanzinnig hoe ze de klant behandelen. Tja, ze misbruiken ze als een koning die niet weet waar zijn geld naartoe te gooien. De nieuwste kip met gouden eieren werd bijna een jaar geleden op de markt losgelaten. De verkoopmachine draaide op volle toeren en gingen telefonische het hele klantenbestand af om iedereen de kans te bieden van het nieuwe en verbeterde formule. Als je mijn moeder met computerjargon om de oren slaat, ligt ze KO. Hierdoor – en mogelijk omdat ze op een slecht moment opgebeld werd of simpelweg geen tijd had, kortom veel te vriendelijk is – ging ze akkoord met het op één na duurste abonnement dat ze aanbieden, een gezinsabonnement voor 1 persoon! Of ze bij het bedrijf niet kunnen zien dat er slechts één persoon woont en gebruik maakt van de diensten, moeten ze zeker kunnen zien. Ja, er staan wel drie mobiele nummers geregistreerd, maar ook niet op hetzelfde adres. Het hele contract is dus een soepje waar ze handig gebruik van maken. Waarschijnlijk bestaat er een procedure die de werknemers verbiedt om actie te ondernemen als er iets gevraagd wordt als het niet legaal bindend is. Of dat er een bepaalde dansregels bestaan waarvan alleen de instructeurs op de hoogte zijn.

Ondertussen heb ik een brief klaar waarmee ik deze voormiddag naar een verkooppunt ga van de betreffende operator, met alle nodige informatie, datumvermelding en handtekening van de eigenaar van het contract. Dat is wat de consumentendienst me heeft aangeraden. Ik ga proberen te verzwijgen dat ik deze informatie verkregen heb via een consumentengroep. Als ze echter uitstelgedrag gaan vertonen of hun verkoopsagressie op me loslaten, vrees ik dat net dat argument als eerste over mijn lippen gaat komen. Ik ga hen op de hoogte houden van alle mogelijke capriolen die me nog te wachten staan. Wordt zeker vervolgd!

Met vriendelijke groeten,
Danny (hij die het dansen beu is!)