De waarheden zijn leugens en vice versa

Ik gebruik deze blog om mijn gedachten een beetje te ordenen. Ik merk steeds vaker dat ik uiteindelijk steeds bij dezelfde vragen en frustraties beland. Helaas liggen deze buiten mijn controleveld. En ja, bepaalde vragen zijn relatief eenvoudig  te verklaren of op te lossen. Bij de belangrijkere vragen moet je je beroepen op zogenaamde professionelen. In een nog niet zo gek lang verleden werden specialisten ter zake als autoriteit aanzien en behandeld. Tegenwoordig, opnieuw door het digitale tijdperk, is het amper mogelijk om duidelijk te scheppen in een heleboel zaken. Je kan simpelweg niet op de hoogte zijn van alles. Zelfs als je je beperkt tot een bepaalde materie heb je een enorm grote kans om te verdwalen in futiliteiten of bots je tegen contradicties.

Ik heb me lange tijd onthouden van mainstream media maar dan mis je ook weer belangrijke items. Als je je beperkt tot nieuwssites die meer schrijven naar wat me interesseert en die mij als betrouwbaar overkomen, krijg je weer een hele hoop negativiteit naar je hoofd geslingerd. Vooral omdat alles in twijfel getrokken wordt of dat er verklaringen gegeven worden die al even dubieus zijn van nature.

Je kan het vergelijken met archeologische opgravingen. Een voorwerp wordt gevonden en de belangrijkste persoon van de onderneming geeft zijn – uitgebreide – uitleg. Nadien krijg je andere specialisten ter zake met naam die de hele theorie onderuithalen. Iedereen heeft zijn visie en wijkt daar niet van af. Je moet maar eens opzoeken welke theorieën de ronde doen over de piramides van Egypte. Het hangt er dan maar gewoon vanaf welke bron je als waarheid aanneemt. Het klinkt bijna als bij de politiek, degene met het grootste bakkes krijgt de meeste luisteraars. Maar ja, als je de geschiedenisboeken al niet meer kan geloven. Of de leerstof die je op school door je strot geramd werd… Het feit dat Columbus nog elk jaar gevierd wordt in de VS. Tja, ze hebben de inheemse bevolking afgeslacht en het territorium beschaving bijgebracht. En plots komt de term Wilde Westen in me op. Wat me naadloos brengt naar Pinkerton, een bedrijf dat outlaws als Jesse James en the Wild Bunch (o.a. Butch Cassidy en de Sundance Kid). Pinkerton’s logo was een oog met als onderschrift dat zij nooit slapen. Door dat oog, kennen we nu de Engelse term private eye. De wanted posters zullen je ook wel bekend zijn (dead or alive). Omdat de fotografie toen nog niet zo op punt stond als nu, vraag ik me af hoeveel personen het loodje hebben gelegd omdat ze op iemand lijken. De posters werden trouwens niet alleen door politie opgehangen maar ook door bovengenoemd bedrijf Pinkerton, spoorwegpolitie, e.d. Het zal er zeer gezellig aan toe gegaan zijn destijds. Is dat de prijs die je betaalt om een gebied beschaving bij te brengen? En daarbij komt dat de zogenaamde outlaws al vlug als onverbeterlijke criminelen werden afgeschilderd. Uiteraard zullen ze allemaal geen lieverdjes geweest zijn, daar was het zeker de omgeving niet voor. Maar er zullen ook daar Robin Hood-achtige types geweest zijn. En als een grootgrondbezitter met veel invloed grond inpalmde van een arme boer of vee stal, was het waarschijnlijk het recht van de sterkste (lees: invloedrijkste). Als je dan van dezelfde persoon enkele dieren terug stal om te voorzien in je dagelijkse behoeften, kon dit – of beter gezegd, zal het – geleid hebben tot je nieuwe status als crimineel. Die Pinkerton’s zijn trouwens nog steeds actief en werden in 1999 overgenomen door Securitas AB en het Zweedse bedrijf werd in die periode de grootste veiligheidsmaatschappij ter wereld. Pinkerton’s activiteiten beperken zich niet tot privédetective spelen, ze doen ook screenings van werknemers, etc.

Aangezien de overwinnaar de geschiedenis schrijft, vieren de Amerikanen sinds 1776 op 4 juli Onafhankelijkheidsdag. Onafhankelijk van toenmalige Koninkrijk Groot-Brittannië welteverstaan. Ja, ook de Spanjaarden, Fransen en Nederlanders hebben hun nalatenschap achtergelaten, vandaar de plaatsnamen (Brooklyn, Bronx, Harlem, Nassau, Staten Island allen Nederlandse invloed; Bel Air, Orange County, San Francisco, Des Moines, New Orleans hebben Franse invloed) en bekende personen met niet al te Engels klinkende namen met name Martin van Buren en de Roosevelt’s (jawel, zij waren van Nederlandse afkomst).

Soit, je ziet hoe snel het kan gaan. Ik heb zopas minstens vier blogposts verwijderd. Ze hebben allemaal een verschillend startpunt en eindigen zowat allemaal in hetzelfde doodlopende straatje. Ik wil ook van mijn blog geen klaagmuur maken. Het dient mij enkel om zo mogelijk anderen te helpen, en vooral om mezelf te leren kennen.

Blijkbaar kan ik mijn gedachtentrein nooit onder controle houden. Ofwel eindigt het in frustraties, ofwel springt het van de hak op de tak. Het verbaast me echter dat er nergens duidelijke bronnen zijn om juiste informatie te verkrijgen. Een bekend voorbeeld is om een fotootje op facebook te gooien met valse informatie en dan kijken hoe vaak het gedeeld wordt. Mensen kunnen heel beïnvloedbaar zijn, althans degene die dezelfde politieke achtergrond hebben of dezelfde culturele achtergrond. Het aantal achterhaalde, hopeloos verouderde of zelfs ronduit leugens die op die manier rondgaan baart me toch wel zorgen. Het volstaat zelfs om ‘gelieve dit zoveel mogelijk te delen’ om de hersenloze massa in gang te zetten. Hoaxes zijn en blijven succesformules. (Nederlandse versie) Maak de mens bang en ze geloven alles.

Ik beland steeds in een situatie waarin ik niet terecht wil komen. Ik wil alles begrijpen. Maar hoe kan dat als er over zowat alles tegenstrijdig informatie is? Moet je dan de mainstream geloven? Ik begin meestal met me af te vragen wie er iets bij wint als er iets gebeurt, vaak kom je steeds bij dezelfde antwoorden terecht hier.

En uiteindelijk ga ik dan maar wat lezen, als het me nog lukt om me daarop te concentreren. Of een opgenomen programma bekijken (ik kijk amper nog programma’s in real time). Of ik kruip gewoon in bed en hoop dat na een slaapsessie ik iets optimistischer naar de wereld kijk om opnieuw zin te geven aan al het absurde dat we te verwerken krijgen op de wereld.

Normen en waarden en nog wat.

Het midden in de nacht starten van de dag bevalt me wel. De drukte is amper aanwezig en zo kan ik ook op een rustige manier wennen aan het aanzwellen van geluid. Al voor het licht wordt, zijn de vogeltjes al volop aan hun aria’s bezig. Gelukkig zijn de buitenbeentjes (op vlak van zangtalent) ’s ochtends amper aanwezig. De meeuwen met hun door merg en been gaande gekrijs, mogen voor mijn part in hun natuurlijke habitat blijven. Door de mens zijn ze echter al lang deel van elke stad en elk dorp geworden. Vlakbij staan twee kranen ter ondersteuning van bouwwerkzaamheden. Daarop vind je ’s avonds tegen een uur of tien een tafereel die fel lijkt op een filmtafereel van Alfred Hitchcock. Aangezien hij gecrediteerd wordt als director (69), producer (28) en schrijver (25) is een kleine duiding misschien wel van toepassing hoewel de meeste mensen hem vooral kennen van Psycho, spreek ik hier over The Birds, al stammen zij niet af van hun soortgenoten in de film. Ze zitten dan bovenop de kraan, honderden. Af en toe wordt de orde verstoord als er nog enkelen een plaatsje willen bemachtigen op de druk bezette kraan. Momenteel, bijna zes uur in de ochtend, zitten er nog slechts enkele langslapers, het gros is reeds uitgevlogen en een dozijn zit rustig op de kerk, blijkbaar een beetje op te warmen in de eerste zonnestralen.

Toen ik opstond ook maar ineens mijn broodbakmachine aan het werk gezet. Een heerlijke broodgeur vult al geruime tijd mijn appartementje. Wat me onmiddellijk doet terugdenken aan mijn zoektocht naar een bepaalde fruitsoort. Deze zaterdag ontving ik naast mijn gebruikelijke maaltijdbox ook een fruitbox. Er zat echter een stuk in dat me onbekend was. Mijn zoektocht begon op een zoekmachine. Ik vond het een beetje te omslachtig om een foto te trekken en vervolgens een omgekeerde zoekfunctie (reverse image search) te starten, maar het bleef wel een optie. Een stuk fruit omschrijven waarmee je niet bekend bent, is vrij lastig. Vooral omdat het niet echt speciale eigenschappen heeft. Na ongeveer twee minuten wist ik dat het ging over een granaatappel. Het kroontje dat het gemakkelijker had gemaakt om mijn zoektocht sneller tot een goed einde te brengen, was niet aanwezig. Bij deze bezigheid viel me op dat een granaat (de explosieve soort) vernoemd is naar dit fruit alsook enkele regio’s, de bekendste is Granada in Spanje. Wat op zich opmerkelijk is omdat het fruit van oorsprong Perzisch is en pas later in het Middellands Zeegebied geïntegreerd werd. Tijdens diezelfde zoektocht ook maar ineens op Youtube opgezocht hoe je dit fruit het gemakkelijkst eet. Later op de dag ga ik trouwens een framboos-banaanijsje bereiden. Alle ingredienten zijn hiervoor reeds vernoemd, nl. 125g frambozen en anderhalve banaan. Toch een dessertje om naar uit te kijken na lauwwarme salade met gerookte forel. Het vroege uur van de dag starten impliceert wel dat ik dadelijk al aan mijn warme maaltijd ga beginnen. Het zorgt wel voor wat verwarring als ik daarna buiten een vriendelijke mens een goede middag toewens terwijl hij/zij waarschijnlijk amper een uur wakker is. Achja, het is beter dan andersom waarbij je ’s middags iemand een goedemorgen toewenst waardoor die persoon waarschijnlijk denkt dat je net wakker bent.

Wat me vrijwel naadloos brengt bij een onderwerp waarop ik de laatste dagen toch wel vaak over heb nagedacht, normen en waarden. Ze zijn voor iedereen verschillend, hoewel het voor een gemeenschap toch identiek kan zijn. Wat jou normen en waarden zijn, kan verschillende redenen hebben. Zo heb je nature/nurture (aanleg/opvoeding) en vooral wat je als kind ziet en vermoedt dat wat volwassenen doen, allemaal correct is. Op die manier zal een kind uit een (kans)arm gezin andere normen en waarden meekrijgen dan een kind dat opgroeit in een rijke familie. En plots schiet me Annie te binnen (de film of musical). Als kind uit een arm gezin zal je heel verschillend denken over diefstal. Als je echter steelt omdat je honger hebt en enorm lijdt, zal je normen en waarden wijzigen. Als je daarbij nog eens steelt van iemand die het niet of amper zal merken en je bij je ‘zogenaamde’ criminele feiten niemand kwaad berokkend of lichamelijke schade toebrengt, kan je je afvragen of het echt zo erg is. Arme mensen zullen daardoor veel sympathie krijgen voor Robin Hood-achtige figuren.
Anderzijds verschillen normen en waarden vaak enorm. Het valt me regelmatig op omdat ik in een grensgemeente woon. En uiteraard gaat ieder mens er van uit dat zijn normen en waarden correct zijn en niet bespreekbaar. Wat al een bijzonder groot obstakel is om andere culturen te aanvaarden en leren begrijpen. Of zelfs in je eigen cultuur of gemeenschap diversiteit te kunnen accepteren. Hoe belangrijk is populariteit niet geworden? De goedheid wordt zo mogelijk onderdrukt en slechtheid wordt aanvaardbaar gemaakt. Maar hierbij moet je wel tot een bepaalde elite behoren, want opnieuw, als je arm bent en vreemd gedrag vertoont, wordt dit absoluut niet getolereerd. Als je een filmster of popster bent, blijkt vreemdsoortig gedrag wel acceptabel. Welke normen en waarden geef je dan aan de jeugd mee als je dit tolereert? Waarom krijgen de rijken net wel die privileges? Terwijl de gewone mens, de armen en minder gegoeden dit niet doen om interessant over te komen. Voor een bepaalde soort mensen worden deze eigenschappen plots aanvaarde kwaliteiten. Voor alle anderen wordt het aanzien als aandachttrekkerij.

Sinds ik mijn diagnose heb gekregen, ben ik anders gaan denken. Ik ben meer vrij- en ruimdenkend geworden. Het is me opgevallen dat ik vroeger toch wel meer egoïstische trekken vertoonde dan nu, en dat vooral omdat het zo op me overkwam als zijnde de norm. Tegenwoordig kunnen mensen me nog als egoïstisch beschouwen maar dit is in mijn ogen als strategie, terwijl ik het vroeger eerder deed om de norm te benaderen. Ik bekijk nu alles nog meer vanuit alle mogelijke standpunten om iedereen zijn gedachtegangen te kunnen begrijpen. Zo heb ik me lange tijd verdiept in seriemoordenaars. En dan vraag ik me af of de maatschappij niet gewoon telkens enorm tekortschiet. Dat de hulpverlening zelfs – nog steeds – enorm te wensen overlaat. En dan krijg je tegelijkertijd feiten op de neus gedrukt, dat de Britse overheid bijna een half miljoen euro (driehonderdduizend pond) bespaarde door een minder veilig product te plaatsen. En dat terwijl de dodenteller momenteel op 80 staat en nog steeds kan oplopen. Een mooi voorbeeld dat je krijgt van een organisatie dat een voorbeeldfunctie heeft.

En na verloop van tijd krijg ik kortsluiting in mijn bovenkamer. Dualiteit ten top. Gelijkheid bestaat alleen maar als het uitkomt, net als rechtvaardigheid. Mensen die amper of niet beschikken over productkennis, of kennis over een materie, krijgen bevoegdheden die ze niet aankunnen of niet begrijpen.

Is ait an mac an saol.

Een rondje nieuws… en meer.

Achja, wakker worden en opstaan om 3u ’s ochtends, ’t heeft ook zijn charmes. Op de straat dendert af en toe een zware vrachtwagen voorbij. Verloren gereden of begint hij/zij aan de dagtaak? Het valt me wel op dat er veel zwaar verkeer door de gemeentestraten rijdt terwijl er, toch zeker voor een uur of zes, amper winkels open zijn. Door het aantal en de frequentie (praktisch elke weekdag), vermoed ik toch dat het vooral sluikverkeer betreft of personen die (extreem) vroeg aan hun dag beginnen. Wat dan ook weer wel begrijpelijk is om de Antwerpse ochtendspits te ontwijken. Het viel me ook op dat er bij de hittegolf die ons land onlangs teisterde, nog meer verkeer dan anders present tekende. Het zal vooral opvallen omdat het overdag amper de continue stroom van geluid overstijgt.

Door het vroege opstaan, begon ik mijn mails te checken. Mijn laatste vertaalproject wordt ondertussen verwerkt en daardoor heb ik eigenlijk niets om handen. Via een dagelijkse mail met hoogtepunten van enkele nieuwssites, begon ik opnieuw te zondigen. Algauw ergerde ik me blauw. Dat nieuwssites zich al moeten verlagen tot clickbait is verontrustend. Al is dit geen nieuw of recent verschijnsel. Begrijpelijk ook omdat nog maar weinigen de papieren versies aanschaffen en toch hun opperhoofden riante bonussen moeten aanbieden…

Al snel werd mijn aandacht getrokken door de mobiele wereld, en dan vooral de GSM’s. Een van de grootste Belgische netwerkproviders verhoogt zijn tarieven. Het mag niet verbazen dat ze zich met hand en tand moeten verdedigen en uitleggen dat het pas ingetreden verbod op roamingkosten niet de reden is. Het zou ook maar erg zijn omdat ze het al zeker twee jaar zagen aankomen. Dat ze je daarbij met enorme cijfers om de oren slaan als een geschat verlies van €61 miljoen is verbazingwekkend. Alsof ze nog niet voldoende winst maken op alle producten. Dat ze daarbij nog durven stellen dat de data verhoogd wordt is beschamend. De kosten voor dataverbruik zijn torenhoog in België, en zeker bij de grote providers. In Ierland (bvb.) zou ik voor de €10/m die ik nu betaal (en het voordeligste in België is), het dubbele aan data krijgen nl. 2GB. Je moet je zeker niet afvragen hoeveel inkomsten ze al hebben gegenereerd door onvoorzichtige of zelfs onwetende klanten en die dan nog zonder vragen te stellen gewoon hun factuur betalen. Brave schaapjes dat we zijn! Ik heb me al alle kleuren van het spectrum geërgerd aan mobiele en internetkosten in België ten opzichte van Ierland (en Groot-Brittannië). Momenteel staan we met ons landje nog meer dan tien jaar achter dan beide voornoemde landen en betalen we nog steeds meer dan de kosten die ik tien jaar geleden kreeg voorgeschoteld in UK/IE. Ik merk net op dat in Nederland pas op 15 juni de roamingkosten afgeschaft werden, mijn provider deed dat reeds een maand eerder. Het is zeer belangrijk als je in een grensgemeente woont en als de netwerken van de noorderburen sterker zijn dan die van je eigen land. Het zorgde er vooral vaak voor dat ik amper ‘mobiele gegevens’ had aanstaan. Jawel, zowel mijn familieleden als ikzelf en waarschijnlijk de hele straat heeft hier zeker al mee te maken gekregen, dat ze onverklaarbare, hoge rekeningen in de brievenbus zagen belanden.

Aansluitend zag ik een volgend, gerelateerd artikel. Dat je nog slechts viermaal per jaar je smartphone moet opladen. Het zou me verbazen dat dit ooit in omloop zou geraken. Waarom? Hoor ik je vragen. Ken je Nicola Tesla? Wel, toen zijn sponsor(en) ontdekte dat Tesla de wereld wilde voorzien van gratis, oneindige en groene elektriciteit, beëindigde de sponsor alle inkomsten. De naam van die sponsor? JP Morgan. Onbekend met deze persoon? Hij zit in hetzelfde groepje als Rockefeller, Rothschild, Vanderbilt, etc. De zogenaamde mannen die Amerika groot gemaakt hebben (sic). Als je als uitvinder een idee hebt om iedereen op aarde te voorzien van gratis energie, hadden voornoemde magnaten nooit zo groot geworden. Het idee alleen al om niet langer gebruik te moeten maken van dure, energieverslindende (olie) motoren aangeboden door bovenstaande illustere namen ten tijde van de (tweede) industriële revolutie.
Het doet me twijfelen. Als dit plan er daadwerkelijk komt om smartphones slechts elk kwartaal te moeten opladen, betekend dat ze alle macht reeds in handen hebben. Zoals je weet, vermoed ik sterk dat de Amerikaanse president slechts een marionet is die de plannen van de grote bankiersfamilies uitvoert en het volk moet laten geloven dat de president de machthebber is, terwijl dit uiteraard niet het geval is. Ofwel, en die kans acht ik veel groter, dat de wereld in een constante staat van oorlog zal vertoeven, waardoor hun projecten, investeringen, etc… de nodige kapitalen zal opbrengen en hun bankrekeningen zullen blijven stijgen.

Plots vroeg ik me af of de universele gsm-lader al op de markt was. Je weet wel, de lader die ervoor zorgt dat je geen nieuwe kabel moet aanschaffen als deze stuk is of verloren gegaan. Die zouden al sinds 2010 hun intrede gedaan moeten hebben, maar ik vraag me af of dat werkelijk het geval is. Feit is dat er al te vaak de vinger gewezen wordt naar de batterij zelf waardoor je beter een nieuw toestel aanschaft. Vandaar ook mijn beslissing om geen dure toestellen meer aan te schaffen en naar minder bekende merken over te schakelen. Mijn laatste Samsung dateert al van verschillende jaren terug. Aanvankelijk was ik vrij content van het product. Het laatste toestel zorgde echter voor zoveel problemen en extra kosten dat er me werd aangeraden om een tijdelijk vervangtoestel aan te schaffen. Het tijdelijke, goedkopere toestel voldoet volledig aan mijn wensen en daardoor heb ik onmiddellijk besloten om niet meer in zee te gaan met de dure en bekende merken. Hetzelfde geldt voor zowat alle elektronische apparaten (vnl. laptop). Over de universele usb-lader vond ik nog volgend artikel.

Het is wel raar dat door het overaanbod aan nieuws, fake nieuws, clickbait, etc. je nog amper merkt als er iets groots gebeurt. Het alombekende ‘breaking news’ is amper nog accuraat omdat het vaak over teveel giswerk gaat. Feiten die gebeuren door personen met een moslimachtergrond worden, zonder onverwijld, terreuraanslagen, terwijl bij blanken het steeds gaat om personen met een mentaal probleem. Dat iemand met een exotische uitstraling geboren is, maakt geen verschil. Zelfs niet als je familie al generaties lang in een land woont, blijven het buitenstaanders voor de maatschappij, hoe geïntegreerd ze ook zijn, of hoeveel beter ze ook zijn dan de modale bevolking. Zo kwam ik een artikel tegen over vooroordelen in stripverhalen. Een bevolkingsgroep zal steeds afgerekend worden of gelabeld worden op hun slechtste karakters en die clichés worden steeds bovengehaald. Dat de gemiddelde Belg ook geen heilige is, laten we gemakkelijkheidshalve buiten beschouwing. Het-iedereen-over-dezelfde-kam-scheren-politiek geldt alleen voor allochtonen. Hoe lang moet je trouwens resideren in een land voordat je autochtoon wordt? Kort onderzoek leert me dat er gesproken wordt over generaties. Plots vraag ik me af over de hoeveelste generatie ze spreken in de Verenigde Staten… Ook viel me op dat de term allochtoon in Nederland al voor 1970 gebruikt werd en dat daarmee personen bedoeld werden die vanuit een andere provincies, maar binnen NL, verhuisden. Blijkbaar is de term ook niet meer gangbaar maar zijn er allerhande alternatieven of verbeterde vormen. Wat mijns inziens ook maar bedoeld is om af te leiden van de hoofdzaak.

Ik zal maar een boek vastnemen. Mijn hersenen hebben alweer voldoende gedraaid en ik wil frustraties ten alle tijden vermijden.

PS: Ik merkte trouwens nog een artikel op in het Engels. Het gaat over een mogelijke clash in het voetbal tussen FC Linfield en Celtic Glasgow in de voorrondes van de Champions League. Op zich geen noemenswaardig feit maar in Belfast en Schotland wel. Ik heb op vijftig meter van het stadion van Linfield, Windsor Park, gewoond, ook de thuishaven van de nationale ploeg van Noord Ierland trouwens. Nu moet je weten dat de voetbalclubs in Noord Ierland voornamelijk protestants zijn en dus Rangers gezind. De katholieken houden zich meer aan de traditionele Ierse sporten (Gaelic games: gaelic football en hurling zijn de bekendste) en rugby. In mindere mate voetbal en daardoor supportert de ene bevolkingsgroep voor Celtic en de andere voor Rangers, al is dat vooral door hun heritage. Dat de wedstrijd gepland staat op 11 of 12 juli vormt een extra probleem omdat er net dan de protestantste hoogdagen gevierd worden. Met bonfires (vreugdevuur?) op de 11e en de grootste en belangrijkste optocht op de twaalfde. Ze vieren net dan de overwinning op de katholieke gemeenschap. Niet onmiddellijk het meest geschikte moment om Celtic FC in Belfast te laten voetballen. Soit, er zal wel een overeenkomst gevonden worden. Ik las dat het mogelijk op de veertiende gespeeld zou worden zonder uit-supporters (Celtic zou recht hebben op 4000 tickets). Ondanks het feit dat Linfield nog een voorronde wedstrijd moet spelen, is de media toch al druk bezig met de berichtgevingen. Die voorronde wedstrijd zou ook maar een formaliteit mogen zijn, zelfs voor een relatief kleine club als Linfield omdat ze moeten aantreden tegen La Fiorita. Als je nog nooit van Linfield had gehoord, dan zeker niet van hun tegenstander uit San Marino. Het is de zesde keer op rij dat ze Europees aantreden en in de vorige wedstrijden samen was de score 1-35 op 10 wedstrijden waardoor media er vanuit gaat dat Linfield inderdaad tegen Celtic zal moeten aantreden. Tot daar aan toe. Maar ook worden er verhalen, getuigenissen, etc. de wereld ingestuurd. De ene al ongeloofwaardiger dan de andere. Zou wordt ondertussen een krant en een oud-speler van valse berichtgeving beticht. Omdat iedereen tegenwoordig zijn zegje kan doen, is het moeilijk voor journalisten om alle bronnen/informatie te controleren op waarheid. Als er echter verwezen wordt naar een wedstrijd zou je toch mogen verwachten dat de krant in kwestie (en bij uitbreiding elke krant) even natrekt of die wedstrijd wel heeft plaatsgevonden. Tja, dat gebeurde dus niet. Geen idee hoe dit fake news zich ontwikkeld heeft. Er werd zelfs gewag gemaakt van laserpennen die in die periode nog niet op de markt verkrijgbaar waren. Om maar te zeggen hoe alleen die wedstrijd al opgehitst wordt langs alle kanten terwijl er zelf nog niet 100% zekerheid is dat ze er komt. Is het dan niet belangrijker om dubbel te controleren op de waarheid? Je hebt toch voldoende tijd. Of is het tegenwoordig belangrijker om clicks, like en shares te verzamelen, maakt niet uit wat je te zeggen hebt. Zelfs als het complete larie, krijg je meer commentaren en reacties en dus publiciteit dan dat je de harde waarheid verkondigd. De mens is iets raar!

Wat ik dan weer niet begrijp…

Om de hoek van waar ik woon en dan een honderd meter in de straat is een restaurantje waar ik zelfs nog nooit geweest ben, of het moet voor mijn negende zijn geweest, memorabel was het alvast niet. Het etablissement in kwestie leek me altijd verdacht stil. Tot gisterenavond 23u30, toen plots André Hazes het aanwezige publiek het beste van zichzelf liet geven, het bleek toch om een luidruchtige bende van minstens vijftig personen sterk te gaan. We zijn ondertussen anderhalf uur later en de grootste klassiekers zijn de revue gepasseerd en tot overmaat van ramp een hele hoop carnavalskrakers, zoals die dan genoemd worden. Wat toch wat vreemd aandoet nadat we net een hittegolf achter de rug hebben, ik associeer carnaval vooral met koude.
Wat me dan vooral bezighoudt, is de vraag waarom er tijdens feestje met muziek het volume steevast op zijn luidst staat tussen 23u en 1u (of later)?
Is het om toevallige passanten uit te nodigen, wat me bij een privéfeest(je) niet de bedoeling kan zijn. Of is het gewoon omdat iedereen het zo gewoon is? Dat ze zogenaamd toewerken naar een hoogtepunt? Dat je voor 23u je kan occuperen met het converseren met lotgenoten en je volgiet tot het uiteindelijk elf uur is, de muziek oorverdovend wordt, en je plots toch hele conversaties wil aangaan… Wat alcohol al niet doet voor de doorsnee mens.

Er zijn trouwens een hele hoop zaken die me bezighouden. Waarbij ik probeer het nut in te zien van het hoe en waarom. Dadelijk volgen nog voorbeelden. Een eigen huis, een plek onder de zon, ik vermoed dat het om een trouwfeest gaat. Ik ben op de hoogte van een kennis die vandaag voor de kerk getrouwd is. Dat begrijp ik dan weer al te goed. Dat ze voor de wet en voor de kerk trouwen, gescheiden houden (verkeerde uitdrukking in deze zin). Zodoende kunnen ze de kosten spreiden van de bijhorende feestjes en kan je ook je gasten ietwat scheiden, mocht dat nodig zijn.

Soit, omdat ik toch wist niet meer te kunnen slapen voordat het hele feest achter de rug is, ben ik maar opgestaan. Ik heb nog wel wat vertaalwerk voor de boeg en ik had beloofd het voor maandagochtend bij de opdrachtgever in de inbox te droppen. Om mijn hongergevoel te stillen toch maar eerst aan het koken geslagen. Het was pas bij het opeten nadien dat ik een discrepantie opmerkte, of een idiosyncrasie, het is maar hoe je het bekijkt. Mijn ingrediëntenkaart vertelde me dat ik een ‘zomerse andijviestamppot met gehaktballetjes’ aan het bereiden was. Zomers en stamppot valt evenmin te rijmen in mijn woordenboek. Het feit dat je er – ocharme – drie zongedroogde tomaten moet aan toevoegen, maakt het hele gedoe niet plots zomers. Bij de omschrijving slagen ze het over een andere boeg, een mediterrane andijviestamppot… Italiaanse gehaktballetjes… tijm, oregano en marjolein toevoegen aan gehakt, maakt het Italiaans? Ze eindigen hun omschrijving met de woorden, ‘de tomaatjes hebben flink wat zonuren gehad en daarmee geven ze de stamppot een zomers tintje’, nou nou! De blokjes oude kaas en rode ui in zwarte balsamicoazijn en de aardappelen (ik moet toegeven dat het ‘a stroke of genius’ is geweest om Malta aardappelen te kiezen hier) maken het hoegenaamd niet meer mediterraans dan Nederlands. Ja, ik ben bekend met het begrip fusion in de culinaire wereld, en juich het zeker toe omdat het voor meer afwisseling zorgt in de keuken en je ingrediënten laat gebruiken die je anders niet of amper eet. Het gaat me echter om de beschrijving zomers die ik niet kan linken met stamppot. Vrij zware kost als stamppot is, kan ik nooit of te nimmer met de zomer associëren.

Wat ik al evenmin kan begrijpen is dat er net een minibusje door de straat scheurde en telkens driemaal claxonneerde terwijl hij/zij een café passeerde. Toffe geste voor de aanwezige klanten maar ik vrees dat de goede bedoelingen alleen irritaties opwekken bij de omwonenden alsook de uitbaters en het de aanwezige klanten niet of amper is opgevallen. Daarbij is het dus volslagen nutteloos.

Het nut inzien van een hele resem aan zaken is waar ik me vaak het hoofd over breek. Dat heeft hoogstwaarschijnlijk te maken met ASS. Tijdens mogelijke gesprekken gaan de zogenaamde smalltalk onderwerpen aan me voorbij omwille van dezelfde redenen. Laatst was er een personeelsfeestje in het pand naast me (zonder muziek) met een foodtruck. Omdat er net een einde kwam aan de hete periode had ik buienradar gecheckt. Toen ik het eetstandje voorbijliep terwijl ze aan het opbouwen waren, dacht ik nog vriendelijk te zijn en hun te informeren over de aankomende buien. Dat kwam echter niet over mijn lippen. Mogelijk omdat ze reeds wisten en zichzelf geïnformeerd hadden over de regenkansen, anderzijds waren de eerste druppels die toen vielen van hele kort duur en volgende de zwaardere buien op het moment dat hun feestje net begon. Om maar te zeggen dat ik een hele hoop zaken niet zeg omdat het nutteloos zou kunnen zijn, ofwel overbodig, ofwel dat het nogal opdringerig kan opgevat worden.

Tijdens mijn laatste bezoek aan de psychologe zei ik nog dat er wel positieve aspecten verbonden zijn aan het extreem warme weer. Met name dat ik dan alles gemakkelijker van me af kan laten glijden en me minder druk maak. Waarschijnlijk door een combinatie van redenen zoals uitputting en dat zelfs overpeinzen uitmondt in overmatig zweten. Nu de temperaturen weer wat schappelijkere vormen heeft aangenomen en vooral aangenamer is, komen de nut-vragen weer opzetten alsof ze nooit zijn weggeweest. Ik bezondig me ook aan handelingen, uitspraken, e.d. die als nutteloos aanzien kunnen worden maar vaak hebben ze toch – voor mij specifiek – een belangrijk nut.

Zoals je wellicht weet, woon ik vlakbij de plaatselijke kerk in het centrum van een landelijke gemeente. Omdat er vlakbij een drukbezochte krantenwinkel is, heeft het een bijzonder aantrek van noorderburen die hun rookwaren komen inslaan. Zoals de meesten wel weten mag er in Nederland tegen de rijrichting in geparkeerd worden. Een grote meerderheid doet dit dan ook omdat er slechts 1 parkeerstrook aanwezig is op de rijbaan. In België mag je echter niet op die manier parkeren. Wat bij gevolg voor vrij gevaarlijke situaties zorgt. De Belgische bestuurder verwacht er zich niet aan, om nog maar te zwijgen van fietsers (vaak scholieren die hiervan al helemaal niet op de hoogte zijn) die plots een halve autoneus op de baan zien opdoemen, als ze al voldoende opletten. In een grensgemeente kennen veel inwoners dit merkwaardigheidje ondertussen wel. Ik wil hier geen rel veroorzaken maar elk land heeft zijn eigen verkeersregels hoewel de belangrijkste gelukkig vrij universeel zijn. In mijn vorige straat op de grens met Nederland dus, had enkel de Belgische kant een fietspad. Nederlandse fietsers maken hiervan hoegenaamd dus geen gebruik als ze in de andere richting rijden. Al te vaak kreeg ik verwensingen naar mijn hoofd omdat ik net wel gebruik maak van het fietspad. In België moet een fietser gebruik maken van het fietspad, zelfs al is er maar eentje aanwezig. Deze twee voorbeelden noem ik maar op om te zeggen dat iedereen vrij vastgeroest zit in zijn/haar gebruiken. En dat het bijzonder moeilijk is voor een mens om zich aan te passen aan de gewoonten en gebruiken van een andere cultuur, zelfs al wonen ze (letterlijk) over of naast (figuurlijk) elkaar zoals Nederlanders en Belgen in onze grensgemeente. Om maar te zwijgen van hoe velen zich op vakantie meer uitspattingen toekennen dan wanneer ze thuis zijn, als voorbeeld zal ik hier de vnl. Britse en Russische toeristen noemen in de mediterrane bestemmingen gedragen. Van de Russen weet ik het niet onmiddellijk maar van de Britten weet ik dat zij op hun thuisfront vaak even uitbundig uitlaten tijdens het uitgaan. Stereotiepen zullen er altijd zijn, zaken die je toch om de een of andere manier afstandelijk(er) maakt van een ander. Hoe vaak gebeurt het niet dat je net landgenoten (bewust of onbewust) opzoekt op vakantie? En dat terwijl vakantie net bedoeld is om weg te zijn van de dagelijkse sleur. Om toch tegen elkaar in de dezelfde taal te kunnen zeuren over plaatselijke gewoontes of voeding? En dan moet je je eens afvragen hoe wij, als Belgen (of Nederlanders) net bijzonder weinig verdragen van andere gewoontes en culturen (de lokale pita-, pizza-, hamburgerketen of Chinees/Japanner/Indiër buiten beschouwing gelaten).

We schrijven onszelf vaak meer uitzonderingen op de wet toe dan we andere ooit willen toekennen. Om een klein voorbeeldje te noemen, de parkeerplaatsen over mijn appartement. Ja, ik zeg het, ik zie enorm veel, of het valt me gewoon op, wie zal het zeggen. Toegegeven dat het een vrij lastige verkeerssituatie is omdat je rechts van de kerk via dezelfde inrit de parkeerplaats kan verlaten. Links van de kerk hebben ze een soort rotonde gemaakt met acht parkeerplaatsen in het midden, dus met eenrichtingsverkeer, 1 oprit en een aparte uitrit. Om het moeilijk te maken hebben ze een strook vrijgelaten voor de kerk tussen beide parkings, inderdaad, voor de ceremoniële voertuigen. In de drie maanden dat ik hier nu woon heb ik amper vijf ceremoniële voertuigen gezien op die plek. Anderzijds al honderden gewone voertuigen tot zelfs drie pakketdienstleveranciers die er ’s middags een rendez-vous-plaats van maken. Wat ik eigenlijk wil zeggen, is dat iedereen een eigen opvatting heeft over parkeren, zo blijkt. De ene zorgt ervoor dat zijn voertuig niet meer op de rijbaan staat, anderen nemen dit minder letterlijk op en vinden dat 80% meer dan voldoende is. Want ja, denken ze dan, niemand gaat toch bewust tegen mijn wagen rijden? Ik heb reeds ongelukken (kleintjes met slechts beperkte blikschade) zien gebeuren. Zo reed er iemand achterwaarts uit de parkeerplaats, voldoende rekening houdend met de inrit van de parking die hij/zij daardoor benaderde. Nu stond er langs haar zijkant iemand te wachten om via die inrit de parking te verlaten. Wettelijk gezien is de bestuurder in fout die de parkeerplaats verlaat. Maar wie houdt er rekening met een situatie die zich niet zou voordoen als de tegenpartij zich aan de regels houdt? De bestuurder die het voorviel in ieder geval nu, en ook degenen die in de omgeving wonen en de gevaren kennen. Al te vaak gebeuren dezelfde stoten (opzettelijke woordkeuze). Iedereen heeft zijn/haar eigen interpretatie van de wet, regels, normen en waarden. De eerste persoon zal zeggen dat het ongeluk niet had voorgedaan als de tweede persoon de letter van de wet had gevolgd. De tweede persoon ziet zichzelf niet als in fout omdat hij/zij zijn overtreding – wettelijk gezien – nog niet heeft begaan en een bestuurder altijd alert moet zijn. Stel je nu eens voor dat je persoon 1 bent, hoe zou jij reageren? En hoe reageer je als je persoon twee bent. En zeg nu, dat zou mij nooit overkomen, want ik zie het al te vaak gebeuren, met alle soorten en merken voertuigen evenals nationaliteiten. Dat er verkeersregels moeten zijn, staat buiten kijf. Dat je gefrustreerd wordt omdat een ander bestuurder zich asociaal gedraagt, zorgt voor meer negativiteit bij jezelf, dan bij elk ander persoon. Je moet je echter niet nodeloos druk maken in de fouten en ergernissen van anderen. Dat een wagen half op de baan parkeert, of iemand op een drukke baan stilstaat om iemand uit te laten stappen vlak voor de bakker terwijl er zich een hele file opstapelt, zal je niet gelukkig maken. De wet ziet dit soort fouten slechts als kleine inbreuken. Enerzijds begrijp ik wel hoe verkeersagressie zich ontwikkeld. Anderzijds is de wet de wet en behoor je je er naar te gedragen. Ohja, de parkeerplaats is met parkeerschijf. Vooral op maandag en dinsdag wordt er een bezoekje gebracht door een agent en het is frappant hoeveel mensen zich verbazen. Ik was slechts vijf minuutjes bij de bakker, krantenwinkel, etc. Een mens laat zichzelf veel meer toe dan het een ander toestaat.

Als iedereen toch zijn eigen interpretaties heeft, zelfs als de wet zwart op wit bepaald is, maakt het leven nog gecompliceerder. Hoe moeilijk is het dan om de waarheid te achterhalen? Hoe moeilijk is het dan om eigen fout toe te geven? Hoe moeilijk is het om menselijk te blijven? Om een ander ook wat licht te gunnen, om een ander ook te laten leven, plezier te hebben, etc. Hoe moeilijk is het om niet egoïstisch te zijn? Of te blijven! Want als iemand een wet overtreedt, geldt het voor mij ook niet meer (in beperkte mate uiteraard).

Een andere frustratie is de negatieve reacties op vluchtelingen, nieuwe Belgen (of Nederlanders) of migranten in het algemeen. Terwijl er amper nog commotie ontstaat als een hooggeplaatst politici buitensporige premies opstrijkt, graaipolitiek, e.d. gaan we toch beenhard zijn en blijven tegen mensen die het nog moeilijker hebben dan onszelf. Dat er profiteurs tussen zitten, kan ik begrijpen, die heb je ook bij migranten (plottwist, welke groep dacht jij eerst aan? Bevooroordeeld ofzo? 😛 ). In Ijsland hebben ze tenminste stalen ballen en hebben ze sjoemelende bankiers achter slot en grendel gestoken en zijn zodoende uit een diepe crisis geraakt. Dat een vrij kleine gemeenschap als Ijsland daarin slaagt, zou vele landen moeten inspireren. Helaas, denken de politici in vele landen dat ze ongenaakbaar zijn. Tja, ondertussen komen steeds vaker bepaalde wetten bovendrijven die amper ten dienste zijn van het volk maar eerder hunzelf. Hoe crimineel zijn zulke handelingen? Horen zij niet het volk te vertegenwoordigen?
Blijkbaar gedoogd de Vlaming sjoemelende politici zodat ze zelf ook bepaalde wetten naar hun hand of naar hun eigen letter kunnen interpreteren. Als je in zo’n samenleving leeft, wat hebben wetten dan nog voor zin? De kloof tussen rijk en arm wordt steeds groter. De arme, brave burger zal steeds de dupe zijn. Wel enorm fascinerend dat de overgrote massa zich niet tegen hen keert, maar wel naar andere zondebokken zoekt.

Goh, misschien toch maar aan mijn vertaalproject beginnen om mijn zinnen te verzetten…

Zondebok zoeken…

En ik heb weer gezondigd.

Eerder toevallig stond de tv nog steeds aan nadat ik wat sport gekeken had. Blijkbaar is het steeds een vraag of er misschien geen ‘terreur’ in het spel zit. Zowel bij de ramp in het appartementsblok in Londen als een schietincident met Steve Scalise. Het was slechts toen ik een vraag een tweede maal in nog geen kwartier opnieuw hoorde… ‘Kan het niet zijn dat er terreur in het spel betrokken is’?

Overal waar burgerslachtoffers vallen, wordt onmiddellijk gecatalogeerd als terreur. Terwijl er in Manchester culturen verenigd worden in de nasleep van het gebeurde aldaar, blijft de media hameren met het woord terreur.

Zou je bij een brand als Grenfell Tower, London, niet eerder denken dat de regering de schuldige is? Dat de overheid de grootste eigenaar is van alle panden in het Verenigd Koninkrijk. Toevallig hebben de machthebbers wel geld voor een ongelooflijk budget voor defensie en onschuldigen bombarderen in afgelegen landen. Terwijl vluchtelingen amper opvang krijgen. Terwijl ook in ons Belgenlandje het budget voor defensie stijgt omdat Trump ons landje (hellhole) bezocht heeft. Terwijl er voor de burgers amper gelden overschieten. Terwijl dat er ook in de educatie bespaard moet worden.

Soit, een appartementsblok van x aantal verdiepingen met 500 tot 600 inwoners moderniseren en beveiligen blijkt te duur te zijn. Dat ze in gelijkaardige blokken de raad krijgen om een natte handdoek voor je deur te leggen, zal niet echt bemoedigend werken. Het afgebrande appartementsblok was trouwens al onder handen genomen en sommige andere omliggende, gelijkaardige panden nog niet.

Wordt het dan eens geen tijd om je regering in vraag te stellen? Dat ze wel, zoals in België hun budget vergroten voor defensie en gevechtsvliegtuigen, en constant moeten besparen in sociale zekerheid (pensioenen, ondersteuning, gehandicapten, etc) en educatie.

En het enige dat de media wil inpeperen is terreur. Het is een terroristische daad van de overheid hoe het zijn burgers behandeld. Uiteraard worden er ideeën geopperd als brandversnellers. Want in de bouwwereld is het onbestaand (sarcasme) dat er goedkopere producten worden aangeleverd omdat het budget onvoldoende is. Hoeveel is een mensenleven tegenwoordig nog waard?

Hoedje af voor de de slachtoffers, families en vrienden en de hulpdiensten. Iedereen die geen verborgen agenda hanteren.

Hoop en frustraties

Ik zit er een beetje door.

Eigenlijk had ik het bij die zes woorden moeten houden, maar voor minder dan een duizend doen we het niet…

Kan ik mijn rust terugvinden? Jawel. Maar het duurt nog erg lang.

En dan kan ik me wel optrekken aan het voetbal. Waarbij de Schotten bijna aartsrivaal Engeland verslaat, Zweden de Fransen een neus zetten (losstaand van het feit dat het zichzelf in de spreekwoordelijke voet schoten), Ijsland dat de sterren van Kroatië puntenloos huiswaarts stuurt. Met andere woorden dat de zogenaamde kleine dwergen Goliath verslaan. Vooral dat Ijsland is en blijft een inspiratiebron voor me. Een land met amper 330 duizend inwoners (ter vergelijking Antwerpen heeft er een half miljoen, zelfs Amsterdam, Rotterdam en Den Haag hebben er meer en is zowat even bevolkt als Utrecht of Gent).

Als natie kan Ijsland voor velen een bron van inspiratie vormen. Iedereen kent Björk GuðmundsdóttirSigur RósOf Monsters and Men en Emilíana Torrini. Terwijl ik vroeger Ijsland voornamelijk kende van programma’s zoals de sterkste man ter wereld (8 goud, 8 zilver, 3 brons en moet alleen de Verenigde Staten laten voorgaan in het algemeen klassement). Voorts kan ik wel appreciëren dat ze malafide bankiers/politici achter slot en grendel zetten in plaats van bonussen en onschendbaarheid te geven zoals in de rest van wereld.

Zulke sprookjes dat de kleine muis de grote reus verslaat, kan me wel boeien.

De ongeloofwaardige verhalen die dagelijks het nieuws halen, halen me steevast onderuit. Ik kan niet begrijpen dat zelfs in de politiek de populairste het niet halen, en zoals in Engeland een zekere May wil samengaan met een niet al te koosjere DUP. Praktisch vergelijkbaar met terroristische organisaties als UVF en UFF (paramilitaire organisaties).

Dus telkens als ik me ietwat beter voel, gebeurt er wel iets dat me volledig onderuithaalt. Altijd komen er wel onrechtvaardigheden bovendrijven.

Ook nog zoiets is dat ik mezelf steeds honderd procent beschikbaar stel als iemand me nodig heeft. Terwijl dat andersom praktisch niet gebeurt. Zo stuurde mijn broer om half tien een berichtje met de vraag of ik nog wakker ben. Ik haat zulke ‘open’ vragen. Stuur liever onmiddellijk wat je wil of wat je van me verwacht. Anderzijds durf ik hen dat niet direct te zeggen. Maar als mij iets gevraagd wordt, laat ik alles vallen. Mijn taken, projecten, bezigheden zijn nooit zo belangrijk als de noden van derden, vooral dan van familie, vrienden, kennissen.

Soit, ik heb dit weekend mijn tweede project afgewerkt van het vertaalproject. Ik zal zowel het eerste als de tweede reactie op mijn werk quoteren:

 I just went through all of it and integrated it to the already existing logs of the reel A9.

It is excellent. Please continue with that format.

This is incredibly helpful in seeing the true meaning of the scene.

 

Thanks for this. I will copy and paste it all into the existing English document where there are holes to insert the Flemish and its English translation.

I’ll let you know when I have completed that and that all is clear.

I appreciate very much your making the effort on this more difficult reel.

This week I did a first cut on the Flemish material with Marieke and her burn doctor. Your work was essential. It is a very goos scene and I thnk you again for making it possible to work with that scene.

Het zal ondertussen vrij duidelijk zijn over wie het gaat. Dus heb je iets om naar uit te kijken in 2019. Als alles gaat zoals gepland. De tweede vertaalopdracht was verschrikkelijk om te vertalen. De persoon in kwestie had een enorm lastige periode, beseffende dat ze euthanasie kan en mag ondergaan, kan je begrijpen hoe erg je er aan toe moet, kan zijn. Terwijl ze dan onder serieuze invloed is van verschillende pijnstillers en enorme pijnen moet trotseren, denk je dan maar in hoe moeilijk het is om stukken te vertalen.

Het heeft me deze week zowel moeilijkheden gegeven als opgekrikt. Enerzijds geeft het voldoening om haar strijd te internationaliseren, anderzijds zorgt het voor mentale problemen.

Ondertussen probeer ik me voorts zo goed mogelijk voor te bereiden op mijn eigen taken. Al moet ik zeggen dat ik vanochtend voor het eerst eens deftig schoongemaakt heb in bijna drie maanden. Dat komt vooral omdat ik alles nog niet op orde heb. Mijn mezzanine en keuken zijn nog altijd niet deftig ingericht. Daardoor zie ik het nut niet in om een volledige schoonmaakbeurt in te lassen. Bekijk het zoals je ook geen schoonmaakwerken gaat inplannen als je aan nog aan het verbouwen bent. Het klinkt misschien ongeloofwaardig maar als het nut niet aanwezig is, stel ik het liever uit. Ik kan geen deftige schoonmaakwerken organiseren als er nog opdrachten te wachten staan.

We zijn maandag vandaag. Deze week moet ik zowel langs de psycholoog en ontvang ik mijn begeleider van RTH. Niet optimaal omdat ik beiden nooit plan in dezelfde week. ik heb RTH uitgesteld nadat ze vroeg om onze afspraak een uur te verlaten. Waarschijnlijk had dat meer te maken met de vertaalopdracht.

Soit, we zien wel hoe we deze week gaan overleven. Het was opnieuw een warmere periode waardoor ik enkele dagen moest acclimatiseren.

Ik hoop binnenkort eindelijk eens mijn verstand op nul te kunnen zetten. Enkele dagen wat boeken te lezen zonder de frustratie op te nemen die in de dagelijkse journaals worden afgevuurd. Zonder de dagen af te sluiten met een hoop middelen om me terug tot rust te brengen.

De wereld waarin we ‘leven’

[edit] Omdat ik hier al vaker over geschreven heb, dacht ik deze post niet te publiceren. Omdat ik op FB zoveel berichten, commentaren, etc las, bij deze toch maar openbaar maken. Blijkbaar plant ISIS tijdens de heiligste maand Ramadan een ‘all-out war’. Helaas krijgt de modale, echte moslim hierdoor opnieuw de volle laag. [/edit]

Wanneer wordt het nu eindelijk officieel dat de derde wereldoorlog aan de gang is? Het verbaast me enorm dat dit nog niet is afgekondigd. Enerzijds ben ik wel blij omdat overheden restricties kunnen invoeren vanaf zoiets erkend wordt, anderzijds zijn er al een hoop maatregelen ingevoerd die praktisch op hetzelfde neerkomen. Als je naar een evenement wilt gaan, moet je al uren op voorhand aanwezig zijn om aan strenge controles onderworpen te worden.

Wat me vooral erg stoort, is dat terreur bijna synoniem staat met een bepaalde religie.

londonbridge.jpg

Nu ben ik me bewust van het feit dat een taal dynamisch is. In de Engelse taal zijn er verschillende voorbeelden van woorden die het tegengestelde betekenen (controniem). Geen idee of het iets moderns is of dat men vroeger ook al bepaalde woorden een andere betekenis gaf. Woorden als ‘brutaal’, of uitdrukkingen als ‘dat is ziek’ betekenen niet meer het negatieve dat het initieel was.

Zo belanden we bij ‘terreur’. We kwamen er allemaal mee in aanraken na de 9/11 aanslagen waarna de ‘War on Terror’ begon. Ik was verbaasd dat de Nederlandstalige betekenis afwijkt van de Engelstalige. Volgens Vandale betekent het georganiseerd politiek geweld. In het Engels is het uitgebreider waarbij ‘een staat van intense schrik’, ‘gewelddadige of vernietigende handelingen’. Blijkbaar moet onze dikke Vandale een upgrade krijgen omdat het niet-Engelstalige volk de Engelse betekenis klakkeloos heeft overgenomen. Het woord terror was reeds vanaf de 15e eeuw ingeburgerd en overgenomen van het Franse terreure wat op zijn beurt overgenomen was van het Latijnse terrorem (grote schrik, paniek, verschrikkelijk nieuws). Het woord zelfs is afgeleid van beven (terrere, to tremble). De Nederlandse betekenis is toch ietwat vreemd als je het zo bekijkt maar overduidelijk aanvaardbaar omdat in vorige eeuwen vooral leiders en overheden aanstokers waren. In feite nu nog steeds… (maar dan bevinden we ons weer op het conspiracy theory-ijs).

Op de wiki-pagina kan je wat meer informatie vinden hierover. Een blik op de pagina leert me wel dat ik separatistisch terreur nog wel kan appreciëren. Even nuanceren dat ik geweld niet toesta, kan ik wel de achterliggende redenen begrijpen. De IRA bijvoorbeeld tracht Ierland te herenigen. Het noorden Ierland is het enige stukje dat de Britten nog steeds in hun macht houdt. Hoewel het bewind ondertussen wel lokaal gevoerd wordt. Noord Ierland zal daardoor altijd een hotspot blijven van conflicten, en dat al sinds 1609. Ik heb zowel in Engeland, Noord Ierland als Ierland gewoond. Bom-alarmen kwamen overal voor. Als er in Engeland een bomalarm afging, werd het onmiddellijk gelinkt aan IRA, ik woonde er voor de 9/11 aanslagen gepleegd werden. Nu gaat het vingerwijzen naar een andere ideologie. Zolang Ierland niet herenigt is, zullen er altijd wel personen zijn die strijden voor dit onrecht. Deze gedachtegang kan je doortrekken naar PLO, ETA, en andere, minder gekende groeperingen. Langs de andere kant moet je ook kunnen toegeven wat de Britten nog steeds doen, landen bezet houden, ook daden van terreur zijn. Gebieden/kolonies civilisatie bijbrengen, heette dat toen. Volgens mij ging het puur om de natuurlijke rijkdommen te stelen en het volk te onderdrukken. Al zullen ze hier en daar wel goed werk verricht hebben. Dat Canada, Australië en Indië tot de Britse kroon behoren, geeft aan hoeveel macht de Britten hebben.

Waardoor we uiteindelijk belanden bij de Britse doelwitten van Manchester en Londen. De eerdere aanslagen in Londen staan ook ter discussie over wie het uitgevoerd heeft, of de uitvoering gefinancierd/goedgekeurd heeft.

Het staat wel vast dat we moeten stoppen met het criminaliseren van de moslims. Als het hen werkelijk ging om de wereld over te nemen, had dat al lang gebeurd kunnen zijn.

Uit een reportage op de BBC over de aanslag in Manchester ging het blijkbaar om een individu dat in Libië een gevochten had. Toen ze teruggekeerd waren naar Engeland hadden verschillende alarm geslagen om die personen psychologisch te onderzoeken en verder op te volgen, wat klaarblijkelijk niet gebeurde. Als die personen via oude oorlogsvrienden nadien opgevangen worden door terroristische groepen onder de gemeenschappelijke noemer van een geloof, krijgen velen opnieuw een doel in hun leven. Een nobel iets om voor te vechten (vooral figuurlijk bedoeld hier). Gedesillusioneerde, amper nog godsdienstige, individuen die plots een groep vinden waar ze bijbehoren.

Misschien wordt het tijd om uit te vissen wie er werkelijk achter al die aanslagen zit. Aan de hand van enkele vragen die ik mezelf stel, kom ik tot de conclusie dat de media er alles aan doet om de waarheid verborgen te houden.

Wie verdient hier iets aan? (wapenfabrikanten, bouwbedrijven, banken)
Wat krijgen de moslims? Niets, er zijn zoveel subreligies en toch wordt iedereen over dezelfde kam geschoren. Een eervolle dood misschien omdat ze de eeuwige vijand – het westen – een slag toegebracht hebben. Nauwelijks een reden, vind je niet? En dan in gedachten houdend dat diezelfde vijand plots hele dorpen van de kaart veegt in je land van herkomst. Tja, een catch-22.

Dus die ene vraag ‘wie wordt er beter van?’ is volgens mij de sleutel naar de oplossing van de meest recente oorlogen, conflicten en terreurdaden.

Waar wil de media dat we onze blik op richten? Naar andere volkeren die ook maar trachten te overleven in zo comfortabel mogelijke omstandigheden. Dat er in de vluchtelingenstroom hier en daar een crimineel kan tussen zitten, lijkt me vanzelfsprekend omdat het over zo een enorm grote groep gaat.

Ach, geen goed idee om mijn hoofd hierover te breken. Tijd voor afleiding…