Een rondje nieuws 08-08

Ik zou er bijna een dagelijkse rubriek van kunnen maken. Vandaag ga ik de nieuwssites nog eens afstruinen. Ditmaal probeer ik meer te focussen op ‘goed nieuws’-berichten.

In tijden dat je constant bereikbaar (available) moet zijn, is het moeilijk om tijd voor jezelf te vinden/maken. Het is ook de grootste oorzaak van de modernste ziekten/aandoeningen (depressie, burn-out, etc.). Het volgende artikel verbaast me dan ook allerminst. Enkele jaren geleden viel het me al op. Tijdens een avondje uit of wat dan ook, als er even een momentje is waarbij het gesprek stilvalt, of wanneer er een ongemakkelijke stilte valt, er onmiddellijk naar de gsm gegrepen wordt. Toen was het nog absoluut noodzakelijk en uiterst belangrijk dat je de wereld (je volgers of je vriendengroep) op de hoogte bracht van waar je je bevindt. Je meldde je je aan bij het etablissement waar je aangekomen was. Zeer handig om naasten te laten weten waar je bent, het kan positief zijn. Tegenwoordig is de functie overgenomen door FB, waarbij je je als veilig kunt opgeven in geval van een ramp (brand, aanslag, etc). Onlangs zag ik ook dat Google informatie heeft opgeslagen (of overgenomen) van oude apps. Zelfs van apps die ik had voor ik een Google-account heb aangemaakt. Wat toch ook verontrustend is. Als je al eens online winkels bezoekt, zal je merken, op websites die werken met gesponsorde reclame, dat je plots items tegenkomt die je wou kopen of gelijkaardige artikelen. Ondertussen maak ik ook al geruime tijd gebruik van de functie om alle meldingen voor acht uur te dempen als ik ga slapen. Mijn mobieltje heeft een beperkt aantal apps, zo is er geen plaats meer voor sociale media. Ik heb bewust gekozen voor een goedkoper exemplaar waarbij er beperkte ruimte is voor apps. Een enorm nadeel is dat de meeste mensen gebruik maken van Whatsapp. Op zich is dat geen probleem want het is een uiterst gemakkelijke manier om contact te houden met verschillende personen tegelijkertijd. Wat me enorm stoort is dat je kan zien wanneer de persoon laatst online was, en wanneer een bericht is aangekomen en wanneer het bekeken is. Dit zorgt voor extra druk. Niemand wil lang wachten op antwoord. Vanuit psychologisch standpunt zijn deze opties niet bepaald ideaal. Je moet praktisch al je vrienden laten weten dat je slechts enkele malen per dag je gsm vastneemt om dat soort zaken te controleren. Alleen in nood kan ik opgebeld worden, voorts zullen ze het moeten stellen met sms of whatsapp. Helaas is de interpretatie van ‘wat is belangrijk’ voor iedereen verschillend, of eigenlijk ook niet, als iemand met iets bepaalds bezig is, is een onmiddellijk antwoord of reactie cruciaal. Soit, een onderwerp dat nog onderworpen dient te worden aan etiquette of tenminste algemeen aanvaarde regels.

Niet echt positief nieuws maar toch een klein woordje over de zogenaamde fipronilcrisis (jep, onze eikes). De Boerenbond raamt de schade op ruim tien miljoen euro. Volgens Wiki ontstond het product in 1987 en in Frankrijk zijn sinds 2004 producten uit de handel genomen op basis van deze stof omdat het in de doelgroep van ongewervelden ook onze uiterst nuttige bij (terwijl het eigenlijk bedoeld is om teken, vlooien en mijten bij honden en katten te bestrijden – en blijkbaar dus ook bij kippen). Het feit dat de wetenschap geen gezondere alternatieven heeft ontwikkeld, baart me zorgen. Tja, de bestaande producten – met al zijn nadelen – zijn ondertussen wel op de markt en de ontwikkelingskosten zullen al gerecupereerd zijn.
Het is zo Belgisch dat alles geminimaliseerd werd. In Nederland (en ook Duitsland, dacht ik) werden vrij drastische maatregelen genomen. In België uiteraard niet. Opnieuw een typisch voorbeeld van hoe het er in België aan toegaat. We vegen het onder de mat en hopen dat er niets gebeurt. Tja, anticiperen wordt alleen gedaan om meer belastingen te verantwoorden (zo blijkt). Om (grote) kosten te besparen wordt er een oogje dichtgeknepen. Of om het met een typische Belgische politieke uitdrukking te zeggen ‘we zullen het probleem behandelen wanneer het zich aanbiedt’. Next!

De mens gunt ook een ander het licht in de ogen niet. Een klein Spaans dorp (Júzcar) werd geselecteerd door Sony Pictures España om als locatie te dienen voor een internationaal promotie evenement voor de 3D film. 9000 Liter later en een gedenkplaat geschonken door de directeur van Sony Spanje: “Júzcar, het eerste Smurfendorp ter wereld” (“Júzcar, el Primer Pueblo Pitufo del Mundo”). Allemaal geschonken door Sony Spanje. Vermoedelijk kregen de Culliford’s (de erfgenamen van Peyo aka Pierre Culliford) voldoende inkomsten van de film. Sony wilde het dorp na het evenement ook op hun kosten terug in het maagdelijk wit hullen. De inwoners waren er ondertussen aan gehecht geraakt, zoals een bron zegt, maar ik vermoed dat het eerder te maken heeft met gegroeide inkomsten van toeristen. Niet veel later verschenen er wandtekeningen en figuren in het straatbeeld. Ook vond ik volgende pagina op een toeristenplatform. Het is dus volledig normaal om een klein dorp in te nemen maar nadien moet je wel doen alsof er niets gebeurd is… Blijkbaar wil de familie Culliford twaalf procent op alle smurfen-gerelateerde producten. Begrijp ik het correct dat het dorpje zelf producten heeft laten aanmaken met afbeeldingen van de smurfen en daardoor een inbreuk op het beeld-/portretrecht? Als het dorpje zelfs foto’s maakt van hun blauwe dorpje en daarbij het gedenkplaatje in beeld brengen, kan de familie er weinig tot niets aan verhinderen, me dunkt. Tja, die vijftigduizend toeristen zullen hun ogen uitsteken. De percentages die ze daarvan zouden opstrijken zou een soort Win For Life zijn… Dat gaan we een klein Spaans bergdorpje toch niet gunnen? Ik begrijp dat je niet zomaar iemands foto’s, afbeeldingen, portretten e.d. mag gebruiken voor je eigen profijt. Mijns inziens ligt de fout vooral bij Sony Spanje met zijn stunt. Die grote bedrijven denken zich alles te kunnen permitteren. Nu blijft het dorpje in kwestie genieten van de aandacht en plots krijgen zowel Sony als de Culliford’s dollar- of eurotekentjes in de ogen (om in stripanalogieën te blijven spreken). Hier het nieuwsartikel.

Om in dezelfde sector te blijven, ziet het entertainmentconcern Walt Disney dollartekentjes. Bioscoopinkomsten blijven dalen. Het concern gaat in zee met ESPN, een sportzender en richt een eigen streamingsdienst op. Benieuwd hoe ze dat gaan bolwerken omdat in vele landen ESPN in het betalende sportaanbod opgenomen zit. Ik moet me er niet druk om maken, Disney zal bij mij geen inkomsten moeten zoeken.

Volgend artikel is al iets minder kindvriendelijk maar toch over Disney. Het mag wederom niet verbazen omdat je informatie veel geld waard is (behalve wanneer je jezelf registreert). Kassa kassa! En dan blijft de vraag wie de hoogste bieder is? Of verkopen ze aan iedereen die ook maar iets op tafel legt, zowaar nog schrikwekkender.

Het mag al duidelijk zijn dat de goed-nieuws-feiten maar dun bezaaid liggen en ik al vrij vlug via allerhande links voortkabbelde als een blauw bergriviertje (ai, hopelijk moet ik geen royalties betalen).

Een andere studie bracht aan het licht dat een taalcursus voor het land waar je je in vestigt weinig invloed heeft. Terwijl iedereen dacht dat als je je een beetje begrijpbaar maken voldoende is om een job te scoren. Blijkbaar denken mensen nog steeds dat je effectief kan communiceren als iedereen dezelfde taal spreekt. Het is tegenwoordig zoveel interessanter om de kantjes af te lopen van het gevraagde of zo ver mogelijk om te buigen wat gezegd is. Ik ben zelf de eerste die zal toegeven dat zelfs bepaalde woordkeuzes belangrijk zijn. En om een mens helemaal tureluurs te maken, moet je starten met uitdrukkingen die dubbele negaties bevatten, is iets nu belangrijk als het niet onbelangrijk is of wordt het toch minder belangrijk? Ik tracht dat soort uitspraken te vermijden. Evenals uitdrukkingen die niet voldoende expliciet zijn (‘ik spring binnenkort wel eens binnen’, nee, bedankt!). En trouwens, voor de jobs waarvoor ik bekwaam was en bijna drie jaar intensief voor solliciteerde, kreeg ik ook het hele arsenaal aan uitvluchten die bestaan en zelfs enkele nieuwe. De uitdrukking ‘net als je denkt alles gezien of meegemaakt te hebben…’ heb ik laten varen wegens teveel gebruikt.

Volgend artikel huist dan weer in het rijtje van erfgenamen of rechtenbezitters die de koe blijven uitmelken. Het is een algemene regel dat werken, kunst, muziek, etc meer geld in het laatje brengt wanneer de artiest in kwestie dood is. Enerzijds is het leuk voor de fans en het brengt extra inkomsten voor de nazaten en erfgenamen (rechthebbenden). Langs de andere kant is het bijzonder droef voor de persoon in kwestie (kunstenaar, muzikant) dat hij/zij niet de erkenning kreeg die hij/zij verdiende. Hoewel niet iedereen onbekend en onbemind stierf zoals de personen in het artikel aangehaald, een Vincent van Gogh was dat wel. Ik moet toegeven dat ik ook pas een album van David Bowie en Leonard Cohen heb gekocht nadat ze het tijdelijke voor het eeuwige ruilden. Hun muziek spreekt me dan ook al langer aan maar nooit in die mate om een cd’tje aan te schaffen. Kunstwerken zijn helaas niet haalbaar voor mijn budget, hoewel ik graag een van Gogh had gekocht toen hij nog leefde. En plots denk ik dat mijn nazaten dat wel een interessante investering gevonden zouden hebben. En plots begin ik me ook weer te bezondigen aan het kapitalistisch denken…

Nog een opvallend feit is dat brandexperts zeggen dat je tijdens het slapen niets ruikt terwijl artsen beweren dat onze neus nooit slaapt. Net zoals de meeste mensen ga ik de brandexperts niet tegenspreken en hangen er twee rookmelders in mijn kleine appartementje. Dokters zullen zich ook baseren op studies die hun gelijk zullen staven. Daarmee wil ik maar zeggen hoe dubbelzinnig alles kan zijn, al zullen er nog partijen die een derde (en zelfs meerderen) stelling kunnen verdedigen. In hoeverre kan je dan nog zeker zijn van je stuk? Dat een kledingstuk blauw of zwart is, is leuk om even te kijken in welke mate je ogen je bedriegen. Het feit dat je neus al dan niet slaapt als je in dromenland vertoeft, is een ander paar mouwen. Dat je een bepaald kamp kiest, wil daarom niet per se zeggen dat je de andere tegenspreekt, daarvoor heb je politiek en houd ik me ver van af (verwoede pogingen).

En dan kom je een artikel tegen dat mijn haren doet rijzen, en dat noemt zich een kwaliteitskrant… Jawel, het gaat om die laatste zin. Als de bewuste krant in de Verenigde Staten zou gestationeerd zijn, zou het elk bericht zo moeten eindigen (mits je Belg vervangt door Amerikaan). Wat is dat toch met ‘andere afkomst’? Wanneer ben je echte Belg? Als je huid Michael Jackson-gewijs helemaal gebleekt is? Als je de taal spreekt op een hoog niveau dat zowat de helft van de ‘autochtone’ bevolking zelfs niet machtig is?

Onlangs nog een stukje gezien van een programma op de BBC (ik vermoed dat het dit programma was) waarbij Britten werd gevraagd of ze zich Brit voelen. Bij de gekleurde Britse bevolking was er absoluut geen sprake van een Brit-gevoel. Een zwarte Britse comédienne (Gina Yashere) haalde een anecdote boven dat haar zware Britse accent haar in de Verenigde Staten uit de problemen geholpen heeft toen ze een agent tegenkwam die uiteindelijk zei dat ze dacht dat ze zwart was. Toen ik haar naam opzocht blijkt dat ze de anecdote ook verteld tijdens een zaalshow waardoor de echtheid toch weer iets in vraag gesteld kan worden. Het moge duidelijk zijn dat zelfs degenen (gekleurde medemens) die in het land zelf geboren zijn, niet of amper aanvaard worden, zelfs met dezelfde educatie (en beter) en dialect (of zwaarder). Hoe frustrerend is het dat ze wel als ‘vol’ aanzien worden als ze voor je nationale voetbalelftal uitkomen of op de Olympische Spelen of het tot internationaal model schoppen zoals Naomi Campbell?
In België heb je dan weer de bekende namen als Kompany, Fellaini, Nainggolan, Witsel, Ouédraogo, Thiam, noem maar op, allemaal geboren op Belgische bodem. Waarom mag het ook weer niet verbazen dat een Svetlana Bolshakova hier minder problemen zal ondervinden? Is het omdat ze in het prachtige Sint-Petersburg het licht zag (mijn verontschuldigingen, de stad heette ten tijde van haar geboorte Leningrad)?
Het is moeilijk vergelijken of de Britten racistischer zijn dan Belgen. Het is wel een feit dat de Britten meer gebieden hebben veroverd, gekoloniseerd of ‘beschaving hebben bijgebracht’ zoals het ook genoemd wordt en wat me misselijk maakt. Als je echt naar de geschiedenis kijkt, zal je weinig te zeggen hebben over wie zich welk gebied kan toe-eigenen.

En om het helemaal in het belachelijke te trekken, gooien ze volgend artikel mijn richting op. Pure hypocrisie! Dat is hetzelfde als een Limburger, Antwerpenaar, Oost-Vlaming of West-Vlaming in zijn eigen dialect een Nederlandstalige test te onderwerpen en te falen. Correctie, je kan het vergelijken met Vlaams Nederlands en Nederlands Nederlands. Beide landen hebben zo hun eigen regels en eigenaardigheden. Zo zou een Vlaamse versie van die spraakcomputer Nederlanders fouten aanrekenen voor hun ‘g’ en mogelijk als ze ‘zeven ‘ moeten zeggen en omgekeerd voor Vlamingen die bij de noorderburen getest worden.
Ik begrijp dat landen bijzonder strenge maatregelen treffen, zoals de Australiërs (ook Nieuw-Zeelanders o.a.) doen met goederen die het land worden binnengebracht voor de ecologische stabiliteit. Perfect begrijpelijk, maar een Ierse die de Engelse taal spreekt, al twee jaar een knelpuntberoep uitoefent EN getrouwd is met een autochtoon, vind ik wel heel bizar. Helaas zijn er in België ook regelmatig zulke wantoestanden. Ik besef dat een land, gemeenschap zijn onderdanen helpt en het economisch zwaar te verduren zou krijgen als er een plotse influx is van hulpbehoevende personen, maar een mens afrekenen op zijn ras, afkomst, geaardheid, sexe (of zelfs religie) kan er bij mij hoegenaamd niet in. In welke mate ben je beschaafd als je je domein afbakent, je grens regelmatig geplast en niemand zonder een wachtwoord binnenlaat?  Dat je hulpbehoevenden letterlijk laat sterven voor je poorten? Je hebt uiteraard allianties en in dat geval gaan de deuren wel open.

Pff, wordt weer tijd om dit hoofdstuk af te sluiten…

Ohja, nog even wat goed nieuws (al maakt het bitter weinig uit, zelfs geen doekje tegen het bloeden).

Even ter verklaring, ik startte dit schrijfsel een dag voor publicatie, maar vond die 08-08 in de titel te mooi om te laten verdwijnen. Kleine bijlage, toegegeven dat ik opnieuw slechts het laatste paragraafje gelezen heb. Heb nog niet nagedacht over numerologie maar het neigt naar astrologie, lijkt me.

Advertenties

Auteur: dhjvg

Bijna 40j geleefd zonder de hulp gekregen te hebben die ik nodig had. Het tekent me en heeft me gemaakt tot wie ik nu ben. Vandaar het "(f)autistische", niet dat mijn inzichten fout zijn, het betekent alleen dat anderen het als fout kunnen aanzien. Maar dat is een ander paar mouwen want wie bezit de complete waarheid, wat is goed/fout? Ik bedoel alleen dat ik zelf weet dat mijn gedachten niet altijd de juiste zijn, hoe juist het ook moge klinken. De constante schemerzone die er steeds voor zorgt dat ik mezelf in vraag begin te stellen, mijn geestelijke gezondheid, of beter gezegd, de mentale gezondheid van de maatschappij (behendig het woord "samenleving" ontwijkend vanwege kristalheldere redenen).

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s