Een nieuwe richting aan mijn blog

Ik heb besloten om deze blog opnieuw te gebruiken voor mijn initiële doel, meer gerelateerd aan ASS. Om mijn frustraties kwijt te raken met alles wat de gemeenschap, beschaving, menselijkheid, etc. aangaat, heb ik nieuw platform opgestart. Het begon hier overwegend over voorgaande onderwerpen te gaan. Uiteraard een zeer belangrijke materie maar ik ga trachten om me toch meer on topic te houden. Het zal een rode draad en verweven blijven met alles wat ik schrijf, net omdat het zo belangrijk is.

Onlangs heb ik een rolluik geïnstalleerd aan het enige raam dat geen verduisteringsmogelijkheden had. Aanvankelijk hing ik er een vlag aan maar dit gaf niet het gewenste resultaat. De middelste kleur van de Ierse vlag is wit en dat laat toch net iets teveel licht door. De rolluik is zo eentje dat met een soort kralenkoordje werkt en dat ofwel volledig verduistert of gedeeltelijk. Het is echt wel nodig om te verduisteren omdat er ’s ochtends het morgenzonnetje doorpriemt en de rest van de dag het zonlicht teruggekaatst wordt op de recent witgeverfde façade van de appartementen aan de overkant. Omdat er slechts een raam aan de straatkant staat, is het een donkere kant waardoor het licht dubbel zo hard afsteekt.

Ik heb me ook een leeslamp aangeschaft. Nu alleen mijn leesgoesting nog terugvinden. Mijn leesuitdaging, 6 van 20 boeken, ligt achter op schema. Een inhaalbeweging zal ingezet worden vanaf de temperaturen opnieuw menselijk worden.

Qua interieur moet er nog steeds gespaard worden vooraleer ik heel mijn appartementje kan benutten en inrichten naar mijn smaak en goesting. Helaas geraak ik vanwege financiële problemen amper geïnstalleerd. Daardoor kom ik na bijna vier maanden nog steeds niet toe aan een deftige routine op vlak van schoonmaken. Het vinden van rust blijft dus een probleem. Gelukkig kan ik wel gebruik maken van enkele hulpmiddelen die me het leven wat comfortabeler maken, hoewel het nog steeds niet optimaal is. We blijven dus rustig verder doen tot alles eindelijk is zoals ik me inbeeld dat mijn levenskwaliteit toch ietwat bevredigend is.

Ondertussen heb ik mijn vierde vertaalproject ontvangen ivm een op til staande documentaire van een Vlaamse paralympische atlete. Elk project bestaat uit ruw beeldmateriaal van een anderhalf uur. Alle conversaties moeten uitgeschreven en vertaald worden naar het Engels. Daarnaast kreeg ik ook van een andere organisatie een nieuwe opdracht. Hun conferentie staat gepland in oktober waardoor hun werkjaar zopas van start gegaan is. Omdat zij ook hun pijlen richten op de niet-Nederlandstalige autisten, worden enkele artikelen vertaald naar het Engels. Het eerste document betrof dus vijf pagina’s om voorstellen in te dienen. Voorstellen die passen in het thema en nuttig zijn. Hiervoor worden dus ook internationale sprekers aangesproken. Zo waren er tijdens vorige editie een Finse spreekster en in 2015 twee Britten. Ook kreeg ik van de organisatie te horen dat ze bezoekers verwachten uit Bosnië waardoor mijn vertaling toch voldoende geapprecieerd wordt. Voor de geïnteresseerden is hier de website. Vanwege plotse verwijdering van een feature is de vorige site een beetje in de war gedraaid en staan de Engelse en Nederlandse artikelen door elkaar.

Ondertussen is het bijna half tien op zondagochtend en ga ik starten met mijn middagmaal te bereiden. Niet dat het zo lang gaat duren voor het klaar is. Gewoon omdat ik alweer veel te vroeg op was. Het voordeel of nadeel van het warme weer. De vooruitzichten van twintig graden overdag en tien ’s nachts, liggen me in ieder geval veel beter. Nu alleen nog zorgen dat mijn leef- en slaapruimten mug-vrij worden en ik ben weer ietsje meer gelukkig.

Advertenties

Auteur: dhjvg

Bijna 40j geleefd zonder de hulp gekregen te hebben die ik nodig had. Het tekent me en heeft me gemaakt tot wie ik nu ben. Vandaar het "(f)autistische", niet dat mijn inzichten fout zijn, het betekent alleen dat anderen het als fout kunnen aanzien. Maar dat is een ander paar mouwen want wie bezit de complete waarheid, wat is goed/fout? Ik bedoel alleen dat ik zelf weet dat mijn gedachten niet altijd de juiste zijn, hoe juist het ook moge klinken. De constante schemerzone die er steeds voor zorgt dat ik mezelf in vraag begin te stellen, mijn geestelijke gezondheid, of beter gezegd, de mentale gezondheid van de maatschappij (behendig het woord "samenleving" ontwijkend vanwege kristalheldere redenen).

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s