Normen en waarden en nog wat.

Het midden in de nacht starten van de dag bevalt me wel. De drukte is amper aanwezig en zo kan ik ook op een rustige manier wennen aan het aanzwellen van geluid. Al voor het licht wordt, zijn de vogeltjes al volop aan hun aria’s bezig. Gelukkig zijn de buitenbeentjes (op vlak van zangtalent) ’s ochtends amper aanwezig. De meeuwen met hun door merg en been gaande gekrijs, mogen voor mijn part in hun natuurlijke habitat blijven. Door de mens zijn ze echter al lang deel van elke stad en elk dorp geworden. Vlakbij staan twee kranen ter ondersteuning van bouwwerkzaamheden. Daarop vind je ’s avonds tegen een uur of tien een tafereel die fel lijkt op een filmtafereel van Alfred Hitchcock. Aangezien hij gecrediteerd wordt als director (69), producer (28) en schrijver (25) is een kleine duiding misschien wel van toepassing hoewel de meeste mensen hem vooral kennen van Psycho, spreek ik hier over The Birds, al stammen zij niet af van hun soortgenoten in de film. Ze zitten dan bovenop de kraan, honderden. Af en toe wordt de orde verstoord als er nog enkelen een plaatsje willen bemachtigen op de druk bezette kraan. Momenteel, bijna zes uur in de ochtend, zitten er nog slechts enkele langslapers, het gros is reeds uitgevlogen en een dozijn zit rustig op de kerk, blijkbaar een beetje op te warmen in de eerste zonnestralen.

Toen ik opstond ook maar ineens mijn broodbakmachine aan het werk gezet. Een heerlijke broodgeur vult al geruime tijd mijn appartementje. Wat me onmiddellijk doet terugdenken aan mijn zoektocht naar een bepaalde fruitsoort. Deze zaterdag ontving ik naast mijn gebruikelijke maaltijdbox ook een fruitbox. Er zat echter een stuk in dat me onbekend was. Mijn zoektocht begon op een zoekmachine. Ik vond het een beetje te omslachtig om een foto te trekken en vervolgens een omgekeerde zoekfunctie (reverse image search) te starten, maar het bleef wel een optie. Een stuk fruit omschrijven waarmee je niet bekend bent, is vrij lastig. Vooral omdat het niet echt speciale eigenschappen heeft. Na ongeveer twee minuten wist ik dat het ging over een granaatappel. Het kroontje dat het gemakkelijker had gemaakt om mijn zoektocht sneller tot een goed einde te brengen, was niet aanwezig. Bij deze bezigheid viel me op dat een granaat (de explosieve soort) vernoemd is naar dit fruit alsook enkele regio’s, de bekendste is Granada in Spanje. Wat op zich opmerkelijk is omdat het fruit van oorsprong Perzisch is en pas later in het Middellands Zeegebied geïntegreerd werd. Tijdens diezelfde zoektocht ook maar ineens op Youtube opgezocht hoe je dit fruit het gemakkelijkst eet. Later op de dag ga ik trouwens een framboos-banaanijsje bereiden. Alle ingredienten zijn hiervoor reeds vernoemd, nl. 125g frambozen en anderhalve banaan. Toch een dessertje om naar uit te kijken na lauwwarme salade met gerookte forel. Het vroege uur van de dag starten impliceert wel dat ik dadelijk al aan mijn warme maaltijd ga beginnen. Het zorgt wel voor wat verwarring als ik daarna buiten een vriendelijke mens een goede middag toewens terwijl hij/zij waarschijnlijk amper een uur wakker is. Achja, het is beter dan andersom waarbij je ’s middags iemand een goedemorgen toewenst waardoor die persoon waarschijnlijk denkt dat je net wakker bent.

Wat me vrijwel naadloos brengt bij een onderwerp waarop ik de laatste dagen toch wel vaak over heb nagedacht, normen en waarden. Ze zijn voor iedereen verschillend, hoewel het voor een gemeenschap toch identiek kan zijn. Wat jou normen en waarden zijn, kan verschillende redenen hebben. Zo heb je nature/nurture (aanleg/opvoeding) en vooral wat je als kind ziet en vermoedt dat wat volwassenen doen, allemaal correct is. Op die manier zal een kind uit een (kans)arm gezin andere normen en waarden meekrijgen dan een kind dat opgroeit in een rijke familie. En plots schiet me Annie te binnen (de film of musical). Als kind uit een arm gezin zal je heel verschillend denken over diefstal. Als je echter steelt omdat je honger hebt en enorm lijdt, zal je normen en waarden wijzigen. Als je daarbij nog eens steelt van iemand die het niet of amper zal merken en je bij je ‘zogenaamde’ criminele feiten niemand kwaad berokkend of lichamelijke schade toebrengt, kan je je afvragen of het echt zo erg is. Arme mensen zullen daardoor veel sympathie krijgen voor Robin Hood-achtige figuren.
Anderzijds verschillen normen en waarden vaak enorm. Het valt me regelmatig op omdat ik in een grensgemeente woon. En uiteraard gaat ieder mens er van uit dat zijn normen en waarden correct zijn en niet bespreekbaar. Wat al een bijzonder groot obstakel is om andere culturen te aanvaarden en leren begrijpen. Of zelfs in je eigen cultuur of gemeenschap diversiteit te kunnen accepteren. Hoe belangrijk is populariteit niet geworden? De goedheid wordt zo mogelijk onderdrukt en slechtheid wordt aanvaardbaar gemaakt. Maar hierbij moet je wel tot een bepaalde elite behoren, want opnieuw, als je arm bent en vreemd gedrag vertoont, wordt dit absoluut niet getolereerd. Als je een filmster of popster bent, blijkt vreemdsoortig gedrag wel acceptabel. Welke normen en waarden geef je dan aan de jeugd mee als je dit tolereert? Waarom krijgen de rijken net wel die privileges? Terwijl de gewone mens, de armen en minder gegoeden dit niet doen om interessant over te komen. Voor een bepaalde soort mensen worden deze eigenschappen plots aanvaarde kwaliteiten. Voor alle anderen wordt het aanzien als aandachttrekkerij.

Sinds ik mijn diagnose heb gekregen, ben ik anders gaan denken. Ik ben meer vrij- en ruimdenkend geworden. Het is me opgevallen dat ik vroeger toch wel meer egoïstische trekken vertoonde dan nu, en dat vooral omdat het zo op me overkwam als zijnde de norm. Tegenwoordig kunnen mensen me nog als egoïstisch beschouwen maar dit is in mijn ogen als strategie, terwijl ik het vroeger eerder deed om de norm te benaderen. Ik bekijk nu alles nog meer vanuit alle mogelijke standpunten om iedereen zijn gedachtegangen te kunnen begrijpen. Zo heb ik me lange tijd verdiept in seriemoordenaars. En dan vraag ik me af of de maatschappij niet gewoon telkens enorm tekortschiet. Dat de hulpverlening zelfs – nog steeds – enorm te wensen overlaat. En dan krijg je tegelijkertijd feiten op de neus gedrukt, dat de Britse overheid bijna een half miljoen euro (driehonderdduizend pond) bespaarde door een minder veilig product te plaatsen. En dat terwijl de dodenteller momenteel op 80 staat en nog steeds kan oplopen. Een mooi voorbeeld dat je krijgt van een organisatie dat een voorbeeldfunctie heeft.

En na verloop van tijd krijg ik kortsluiting in mijn bovenkamer. Dualiteit ten top. Gelijkheid bestaat alleen maar als het uitkomt, net als rechtvaardigheid. Mensen die amper of niet beschikken over productkennis, of kennis over een materie, krijgen bevoegdheden die ze niet aankunnen of niet begrijpen.

Is ait an mac an saol.

Advertenties

Auteur: dhjvg

Bijna 40j geleefd zonder de hulp gekregen te hebben die ik nodig had. Het tekent me en heeft me gemaakt tot wie ik nu ben. Vandaar het "(f)autistische", niet dat mijn inzichten fout zijn, het betekent alleen dat anderen het als fout kunnen aanzien. Maar dat is een ander paar mouwen want wie bezit de complete waarheid, wat is goed/fout? Ik bedoel alleen dat ik zelf weet dat mijn gedachten niet altijd de juiste zijn, hoe juist het ook moge klinken. De constante schemerzone die er steeds voor zorgt dat ik mezelf in vraag begin te stellen, mijn geestelijke gezondheid, of beter gezegd, de mentale gezondheid van de maatschappij (behendig het woord "samenleving" ontwijkend vanwege kristalheldere redenen).

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s