30 dagen muziekuitdaging #3

Day 3: a song that makes you happy

Het eerste wat in me opkomt is: Kevin Bloody Wilson. Niet bepaald bekend vanwege zijn ijzersterke muzikale talenten maar eerder door zijn teksten. Als je hem al zou kennen, is het vooral van zijn DILLIGAF (Do I look like I give a fuck) tour of het liedje zelf. Zijn bekendere werk omvat liedjes als: Cunt of a Day,  The Local, She’s the sort of Sheila, The Apprentice, The Perfect Ten en You Can’t Say Cunt in Canada. Zoals je merkt schuwt hij geen enkele kans om tegen schenen te schoppen. Op zijn zeventigste toert hij nog steeds en heeft voldoende materiaal bijeen geschreven in zijn bijna 50-jarige carrière. Zijn dochter, Jenny Talia, trad in zijn voetsporen en gebruikt haar vaders materiaal (soms wel ietwat herwerkt). Hij heeft een zwaar Australisch dialect dus een basiskennis Engels is toch wel vereist om al zeker zijn grove gedeeltes te verstaan (of je kan een show opzoeken op Youtube waar hij buiten Australia optreed).

In België (en Nederland) heb je een metal/punkband die ook bekendheid verwierf door zijn teksten, de Vlaamse heet niet toevallig Belgian Asociality en de Nederlandse vrienden hebben hun mosterd bij Vlaams icoon Urbanus gehaald, De Heideroosjes. Elk land zal zo zijn eigen versie wel hebben. Ondertussen worden de mannen van Belgian Asociality een dagje ouder en komen er anderen opzetten zoals Fleddy Mulcely, hoewel zij uitsluitend metal spelen met Nederlandstalige teksten zoals ‘t-shirt van Metallica‘, ‘Pinker‘ en ‘Feestje in uw huisje‘.

De band die me met praktisch met elk nummer een smile op mijn bakkes tovert is Primus. Too Many Puppies is hun bekendste nummer, maar de song dat me happy maakt, is Tommy The Cat. Wat waarschijnlijk vooral te danken is aan Les Claypool en zijn basgeluiden (en uitmuntende teksten welteverstaan). Een eervolle vermelding gaat naar Wynona’s Big Brown Beaver.

Advertenties

Auteur: dhjvg

Bijna 40j geleefd zonder de hulp gekregen te hebben die ik nodig had. Het tekent me en heeft me gemaakt tot wie ik nu ben. Vandaar het "(f)autistische", niet dat mijn inzichten fout zijn, het betekent alleen dat anderen het als fout kunnen aanzien. Maar dat is een ander paar mouwen want wie bezit de complete waarheid, wat is goed/fout? Ik bedoel alleen dat ik zelf weet dat mijn gedachten niet altijd de juiste zijn, hoe juist het ook moge klinken. De constante schemerzone die er steeds voor zorgt dat ik mezelf in vraag begin te stellen, mijn geestelijke gezondheid, of beter gezegd, de mentale gezondheid van de maatschappij (behendig het woord "samenleving" ontwijkend vanwege kristalheldere redenen).

1 thought on “30 dagen muziekuitdaging #3”

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s