Amerikaanse (on)gerechtigheid

Sinds enkele weken loopt op BBC de serie American Justice. Het geeft een inkijk naar de gerechtigheid binnen Jacksonville, Florida (aka Florida’s murder capital). Tijdens de intro wordt de kijker geïnformeerd dat de Verenigde Staten het enige land is waar het volk ook de rechterlijke macht kiest (of althans de staatsprocureur, het opperhoofd, zeg maar).

Het moge niet verbazen dat ook dat mediacircus buitenproportioneel is. Eind augustus 2016 werd Melissa Nelson verkozen boven zittende Angela Corey. Beiden zitten in het Republikeinse kamp. Corey was gecontesteerd, niet in het minst omdat ze jonge delinquenten van twaalf jaar opsloot in zwaar beveiligde gevangenissen, tussen de zwaarste criminelen, en ook berechte als volwassenen.

In een van de afleveringen komen twee pubers aan het woord die een moord begaan hebben. Ik ga moord niet goedpraten noch ga ik met de grote massa meelopen. De jongeren in kwestie hebben alles behalve een deftige jeugd gehad, wat je zelfs amper jeugd kan noemen. Een voorbeeld : een van die twaalfjarigen heeft een moeder die drugsverslaafd is/was, feestjes organiseerden, etc. De jongen leefde ondertussen zelf op straat en sliep in een vervallen, onbewoond appartement. De twaalfjarige vermoordde een dakloze. Het feit dat zo’n jongeren kansloos zijn in zo’n maatschappij, laat de Amerikaan koud. Dat een twaalfjarige zonder moeite met een wapen rondloopt, blijkt ook de normaalste zaak van de wereld. Hij werd trouwens veroordeelt tot 30 jaar. Hij bekende schuld voor moord 2e graad (niet intentioneel of gepland) waardoor hij 10 tot 40 jaar boven het hoofd hing. Zonder die bekentenis had hij voor moord in de eerste graad minstens 25 jaar gekregen en levenslang in het ergste geval.

Misschien moet de Amerikaan eerst de achterstandswijken degelijk en menselijk aanpakken. Kansarmoede is namelijk erfelijk. Een artikel dat me in het oog sprong van de Morgen. Ja, het zal een dure onderneming zijn om de getto’s uit te mesten. Wat ze in de Verenigde Staten liever blijken te doen is dweilen met de kranen open en dan kijken wie het beste dweilt (met zijn mond tijdens de verkiezingspropaganda) of gedweild heeft. Ga liever te raden bij de mensen zelf, vraag wat het ze willen, ga ten strijde tegen onrecht, armoede, stigmatisering, etc. Nogmaals ja, niet iedereen valt te redden. Hoe denk je dat onze twaalfjarige terug in de maatschappij keert, als hij zijn straf al overleeft, als veertiger in een wereld die enorm veranderd zal zijn, zonder dat hij een jeugd gehad heeft, halverwege het leven terug in de maatschappij gedumpt wordt als gerehabiliteerd. Met dat soort straffen voor jeugdige personen creëer je alleen maar complete mentale wrakken, geïnstitutionaliseerde mensen die geen leven kennen buiten het gevangeniswezen (een kinderpsycholoog die onze twaalfjarige begeleidde zei dat hij in de gevangenis voor het eerst te maken kreeg met regelmaat) of zo gehard zijn door de gevangenis dat ze nadien volledig gevoelloos en vol wrok vrijkomen.

Ik heb eerder al het Noorse gevangenissysteem geprezen. Hun cijfers, althans die ze openbaar maakten, gaven een positieve trend inzake recidivisme die geen enkel andere strafinrichting kan evenaren. Je houdt uiteraard wel een apart instituut voor zij die absoluut niet in de samenleving kunnen aarden. De technologie zou zich beter toespitsen op het perfectioneren van allerlei soorten mentale aandoeningen en opsporen ervan zodat er betere hulp geboden kan worden aan zij die misdaden gepleegd hebben. Ik wil hierbij geen 1984 scenario creëren door iedereen te onderwerpen aan die testen, maar in bepaalde gevallen, zoals ‘vermoedens van’ waarbij de persoon gebaat is bij een bepaalde hulpverlening, kan het misdadig gedrag inperken. Als een persoon de zorg krijgt die hij of zij verdient, raakt hij/zij minder snel gedesillusioneerd en wantrouwig tegen gezag, etc.

Hoewel de titel misschien niet helemaal onpartijdig is, en eigenlijk de meeste landen ter wereld beter kunnen, gebruik ik het toch als click-bait. En de Verenigde Staten hebben nu eenmaal een voorbeeldfunctie voor vele landen.

Ben ik nu echt de enige die geen nut ziet het bijbouwen van gevangenissen? Er zijn een hoop wetten die helemaal niet menselijk zijn en vaak de kleine man ontziet. Zorg dat iedereen een deftig dak boven zijn hoofd heeft, de kansen gekregen heeft die hij/zij wou en de kans om een fatsoenlijk leven te leiden.

Ik begrijp dat er mensen zijn die een sober leven verkiezen, of zelfs in complete chaos leven. Maar laat dat hun eigen keuze zijn en leg het hen niet op.

Advertenties

Auteur: dhjvg

Bijna 40j geleefd zonder de hulp gekregen te hebben die ik nodig had. Het tekent me en heeft me gemaakt tot wie ik nu ben. Vandaar het "(f)autistische", niet dat mijn inzichten fout zijn, het betekent alleen dat anderen het als fout kunnen aanzien. Maar dat is een ander paar mouwen want wie bezit de complete waarheid, wat is goed/fout? Ik bedoel alleen dat ik zelf weet dat mijn gedachten niet altijd de juiste zijn, hoe juist het ook moge klinken. De constante schemerzone die er steeds voor zorgt dat ik mezelf in vraag begin te stellen, mijn geestelijke gezondheid, of beter gezegd, de mentale gezondheid van de maatschappij (behendig het woord "samenleving" ontwijkend vanwege kristalheldere redenen).

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s