1000 vragen aan jezelf #50

981. Hoe ziet je auto er vanbinnen uit?
Toen ik nog een auto had, zag ie er toch vrij verzorgd uit. Niet dat ik wekelijks of zelfs maandelijks schoonmaakte maar als het nodig was, gebeurde het wel. Het aantal cd’s in het dashboardkastje puilde uit.

982. Heb je de afgelopen vijf jaar nieuwe vrienden gemaakt?
Nee, eerder kennissen, het maken van vrienden vergt meer ‘onderhoud’ dan kennissen. Het merendeel van die kennissen komen dus uit de psychiatrische hoek. Een kennissengroep die meer menselijk zijn en begripvoller dan de gewone mens. Daardoor bekijk je hen vlugger als vriend dan kennis, ook al omdat er in die kringen meer openheid is.

983. Wie ben je als niemand kijkt?
Zelfs in dat geval handel ik alsof er toch iemand kijkt. Een soort Truman Show delusion of syndroom waarbij je het gevoel hebt dat je je eigen leven niet in de hand hebt, of onvoldoende en dat je constant bekeken wordt. Wat onmiddellijk de superpower die ik graag zou willen verduidelijkt, onzichtbaarheid, dat is met andere woorden niet gebaseerd op de wens om immorele handelingen te doen of zaken te doen die het daglicht niet mogen zien.

984. Wat is tegenstrijdig aan jou?
Nu ik de hele vragenlijst bijna voltooid heb, merk ik toch wel contradicties. De goede verstaander zal dit ook wel opgemerkt hebben. Ik ben dus zeker niet immuun voor tegenstrijdigheden noch voor het gelijk behandelen van iedereen. Het heeft te maken met het micro-expressie dat me afraad om een persoon te vertrouwen, waardoor ik hem of haar niet de kansen geef die hij/zij verdient, of die ik – over het algemeen – iedereen geef. Dit is maar een van de tegenstrijdigheden die ik opgemerkt heb.

985. Wanneer verbaasde jezelf?
Ik verbaas me zelden. Het overkomt me wel eens dat ik improvisatorisch handeling verricht waarvan ik later tevreden ben. Ondanks het gebrek aan analyse en doordachtzaamheid een positief resultaat bekomen, verbaast me wel.

986. Leen je makkelijk spullen uit?
Ja, helaas vinden die spullen zelden of nooit hun weg terug. Waarschijnlijk moet ik duidelijk zeggen dat het om uitlening gaat in plaats van een geschenk. Als ik niet zeg dat het om een gift gaat, hoop ik dat ze weten dat het om uitlening gaat. Helaas is mijn interpretatie op dat vlak niet hetzelfde als die van anderen.

987. Ben je goed terechtgekomen?
Als je eerst veertig jaar hebt moeten ploeteren in de modder en amper vooruitkomen, denk ik ondertussen wel bijna terecht te zijn gekomen waar ik wil zijn. Mezelf leren kennen is er eentje van. De wereld willen doorgronden moet ik waarschijnlijk onvoltooid achter me laten. De andere dingen die ik anders zou willen zien is de mogelijkheid om me zo goed mogelijk aan te passen aan de maatschappij om minder op te vallen. Terwijl dat eigenlijk eerder een taak voor de maatschappij is.

988. Wat is je koosnaam voor je partner?
Nog niet over nagedacht, maar mijn eerste gedacht is ‘onzichtbare’ of ‘onbestaande’. Lief he!

989. Wie geeft je altijd een goed gevoel?
Er is of bestaat niemand die me een goed gevoel garandeert. Ik sta open voor suggesties en personen die voldoen aan mijn vereisten mogen hun cv naar me opsturen.

990. Hoe laat je mensen weten dat ze bijzonder voor je zijn?
Blijkbaar zend ik de verkeerde signalen uit. Als ik dan toch overschakel op woorden, worden deze vaak misbegrepen of verkeerd geïnterpreteerd waardoor ik ze afstoot. Via de kleinste details tracht ik bepaalde mensen te kennen te geven belangrijk voor me te zijn. Mijn interpretatie hiervan blijkt enorm af te wijken van de maatschappelijke normen en waarden.

991. Waar ben je het meest tevreden over?
Over het feit dat ik tegenwoordig mijn leven op de rails heb gekregen. Dat ik heb leren leven met mijn tekortkomingen. Nu nog werken aan het gebruiken van mijn talenten.

992. Wat is het mooiste cadeau wat je ooit kreeg?
De avond voor ik naar het buitenland trok, had mijn vriendengroep, op korte tijd, een fotoalbum, met tekstjes, gemaakt. Dat is toch een van de cadeaus die me nog steeds iets doen. Gisteren herinnerde ik me ook een kleine snookertafel gekregen te hebben toen ik jong was. Hoewel zo’n tafel duur was en ik er helaas maar weinig plezier aan beleeft heb, was dit een van de mooiste cadeaus die ik ooit kreeg. Ik had een periode waar ik van elk soort ondergrond een snookertafel maakte. Na lang zagen voor de gebruikelijke cadeautjestijden kreeg ik er uiteindelijk toch eentje. Het feit dat ik weinig plezier aan beleefde is omdat ik het dure cadeau niet wilde verpesten door er teveel op te spelen of door een ongeluk zou kapotmaken. Een kat die het vilt als perfecte slaapplaats zag, zorgde al voor een oneffen oppervlakte.

993. In wie heb je blind vertrouwen?
Ik geloof dat ik de meeste mensen wel blind vertrouw. Als er echter een keer iets misgelopen is, zal ik daar later steeds rekening mee houden, mogelijk nog wel vertrouwen maar niet meer blind en zelf zekerheid inbouwen.

994. Wat voelde aan als een warm bad?
Algemene narcose zorgt voor een behaaglijk gevoel. Alle stress stroomt heel snel uit je lichaam, en je valt in een diepe slaap. Het besef dat je daar compleet overgeleverd bent aan anderen, baart me wel zorgen ondanks dat het professionelen zijn. Het gevoel op zich zorgt wel voor een moment van gelukzaligheid. Het feit dat ik dit als antwoord heb, zou psychologen en psychiaters mogelijk zorgen baren.

995. Wat is het spannendste wat je ooit hebt meegemaakt?
Er zijn wel een hoop spannende dingen die ik heb meegemaakt. Zo herinner ik me nog het eerste auto-ongeluk. Het was een van de eerste keren dat mijn moeder autoreed. Van de gevolgen weet ik niets meer omdat ik daarbuiten werd gehouden. Ik weet nog wel ondanks mijn jonge leeftijd dat wij er vrij goed van zijn afgekomen. De andere auto was over kop gegaan. De plaats waar het gebeurde, woon ik nu niet al te ver vandaan en wandel er vrij vaak langs. Mijn verhuis naar het buitenland was ook spannend evenals de regelmatige vluchten van en naar het thuisfront. Om echt eentje uit te kiezen is te moeilijk. Ze hebben allemaal wel hun littekens (positief en negatief) achtergelaten.

996. Wat is een enorme troost?
Dat familie en vrienden me ondanks alles toch niet hebben laten vallen of aan mijn lot overgelaten.

997. Wat had je nooit van jezelf gedacht dat je het zou kunnen?
Waarschijnlijk het uiten van gevoelens of het uiten wat me oncomfortabel maakt. Hoewel ik het daar nog steeds fundamenteel moeilijk mee heb.

998. Wat kun je vandaag nog veranderen?
Aangezien het al vrij laat op de dag is, hoop ik toch op een ‘normaal’ uur in te slapen. De wereld veranderen is een strijd die ik dagelijks aanga.

999. Hoe ziet je leven er over tien jaar uit?
Een glazenbol-vraag die ik ook bij sollicitaties moeilijk of niet beantwoord krijg. Ik hoop tegen dan mezelf voldoende te kennen om gemakkelijker door het leven te gaan. Ook heb ik de wens om dan een functie uit te oefenen die mijn levensvisie respecteren. Om op die manier – hoe paradoxaal het ook moge klinken – conform maatschappelijke normen is.

1000. Welk antwoord heeft je het meest verrast?
Dat zijn er wel een aantal. Niet alleen omdat ik vaak een andere insteek of benadering ontdekte. Het hangt er grotendeels van af in welke situatie ik me op dat moment bevond. Als ik alles op hetzelfde moment, of met dezelfde ingesteldheid had geantwoord waren er velen antwoorden anders geweest. Niet minder waar maar de interpretatie had anders geweest. Wat me dus het meeste verrast heeft, is hoe alles op zoveel verschillende manieren interpreteerbaar is, niet meer of minder op waarheden gebaseerd maar afhankelijk van de omgevingsfactoren. Dit besluit kan je vrij gemakkelijk doortrekken naar de maatschappij en de wereld.

Advertenties

Auteur: dhjvg

Bijna 40j geleefd zonder de hulp gekregen te hebben die ik nodig had. Het tekent me en heeft me gemaakt tot wie ik nu ben. Vandaar het "(f)autistische", niet dat mijn inzichten fout zijn, het betekent alleen dat anderen het als fout kunnen aanzien. Maar dat is een ander paar mouwen want wie bezit de complete waarheid, wat is goed/fout? Ik bedoel alleen dat ik zelf weet dat mijn gedachten niet altijd de juiste zijn, hoe juist het ook moge klinken. De constante schemerzone die er steeds voor zorgt dat ik mezelf in vraag begin te stellen, mijn geestelijke gezondheid, of beter gezegd, de mentale gezondheid van de maatschappij (behendig het woord "samenleving" ontwijkend vanwege kristalheldere redenen).

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s