Medicatie en de industrie

Net een artikel beginnen schrijven. Ja, het gaat me opnieuw weer wat beter. Al is ook dat weer relatief. Tijdens het schrijven ook wat achtergrondinformatie opgezocht om bepaalde feiten te staven.

Gedurende een van die opzoekwerken, stootte ik op volgend artikel (Knack, 4 januari 2017). Dit toont aan waarmee een heleboel mensen kampen. Ja, ook ik ben afgehaakt na jaren van antidepressiva waar ik meer nadelen van ondervond dan voordelen. Hoewel ik meer rust vond, verloor ik de controle om deftig en kritisch na te denken. De gebrekkige interactie tussen mijn denken en voelen, probeer ik nu maar zelf op te lossen, via psychologen en relativerend denken.

Het artikel bied meer inzichten in de gebreken waarmee psychiaters en de hele hulpverlening bij uitbreiding mee te maken krijgen. Als je geen of onvoldoende middelen aangereikt krijgt, omdat de grote farmaciereuzen geen (ruime) winstmarges vermoeden, spreekt boekdelen over hoe ze de patiënten bekijken. Hun nobele intenties ten spijt, de eed van Hippocrates lijkt hen vreemd. Die eed is wel achterhaalt, wat wil je, ze stamt uit 400 v. Chr. en verbied o.a. om personen uit hun lijden te verlossen. Zowel België als Nederland (KNMG en VSNU hebben elk een versie) hebben hun eigen – meer up-to-date – artseneed.

Het probleem ligt bijgevolg bij organisaties die puur zakelijk denken, de farmacie. Ze hebben een deontologische code, hoera! Maar blijkbaar moet je voor er een verregaand onderzoek komt, al kunnen aantonen dat het bedrijf geen miljoenen schulden maakt, wat uiteraard ook weer vanzelfsprekend is. Aangezien ik geld zie als een noodzakelijk kwaad, zie ik toch betere oplossingen. Beter voor de patiënt in ieder geval. Is dat niet waar het allemaal om draait. Zelfs in de psychiatrie wordt er maanden op je geëxperimenteerd om je de meest effectieve cocktail aan te bieden. Ik vraag me plots af hoeveel percent psychiaters zelf in een depressie of burn-out belanden hierdoor. Het zou me niet verbazen als de helft ook aan zelfmedicatie doet, en dus ook weet wat de bijwerkingen kunnen zijn, en dat er bijna nooit een afdoend middel bestaat, doch dit terzijde.

Moet je weten dat ik ook een periode elke dag enkele druppels bachbloesems geprobeerd heb. Die therapie heb ik na enkele sessies ook maar opgegeven wegens niet afdoende. Anderzijds heb ik het wel overwogen en geprobeerd. Maar ja, alcohol en illegale drugs heb ik ook geprobeerd. Ze hebben op dat vlak allemaal hun positieve en negatieve effecten. Bij de bachbloesems waren de effecten te verwaarlozen hoewel ik het niet afdoe als kwatsch, heeft het toch niet het effect van alcohol of cocaïne.

Ik besef dat bij autisme en bij depressies het eerder zaak is om je te kunnen afleiden en jezelf zo te leren kennen dat je je leven er op kan afstellen. Het zou echter een ultieme oplossing zijn als er een middel bestaat dat onmiddellijk effect heeft (zoals meer illegale soorten drugs en alcohol) in plaats van na enkele weken zoals antidepressiva. Een wondermiddel dat onmiddellijk en tijdelijk actief is zonder nare neveneffecten of langdurige bijwerken of nefaste gevolgen. Voor zo een oplossingen is er geen geld voorradig, nergens, niemand ziet het nut er van. Terwijl het even rendabel zou zijn als een bruistablet tegen de hoofdpijn, griepsymptomen, etc. Blijkbaar is – in de meeste gevallen – een hoofdpijn net zo gemakkelijk te behandelen met een placebo. Wat je bij een depressie best niet probeert.

Ben ik de enige die op dit vlak mogelijkheden ziet, of werden deze allemaal vakkundig de nek omgewrongen en nooit verder overwogen? De moderne technologie zou zo veel verder moeten en kunnen staan als er niet exclusief aan geldgewin wordt gedacht. Als je dan even verder denkt, begin ik de zogenaamde conspiracy theories over kanker wel te geloven. Dat er wel oplossingen of medicatie voor gevonden is, maar dat het zo effectief is, dat ze veel minder winsten maken dan nu het geval is en daardoor afgeblokt worden. En ja, klokkenluiders moeten steeds voor hun leven vrezen, dus wie – met een minimum aan menselijkheid en een beetje verantwoordelijkheid (om geloofwaardig over te komen) – gaat zichzelf in de voet schieten (ongelukkige uitdrukking, ik weet)?

Advertenties

Auteur: dhjvg

Bijna 40j geleefd zonder de hulp gekregen te hebben die ik nodig had. Het tekent me en heeft me gemaakt tot wie ik nu ben. Vandaar het "(f)autistische", niet dat mijn inzichten fout zijn, het betekent alleen dat anderen het als fout kunnen aanzien. Maar dat is een ander paar mouwen want wie bezit de complete waarheid, wat is goed/fout? Ik bedoel alleen dat ik zelf weet dat mijn gedachten niet altijd de juiste zijn, hoe juist het ook moge klinken. De constante schemerzone die er steeds voor zorgt dat ik mezelf in vraag begin te stellen, mijn geestelijke gezondheid, of beter gezegd, de mentale gezondheid van de maatschappij (behendig het woord "samenleving" ontwijkend vanwege kristalheldere redenen).

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s