1000 vragen aan jezelf #38

741. Mag je gesprekken met de ene vriendin vertellen aan de andere?
Hangt af van de materie, maar als het confidentieel is, wordt dat ongetwijfeld uitgebreid aangehaald. Als het echter gaat om zaken die de ander persoon moet kennen of weten zodat ze er beter van kunnen worden, geldt die vertrouwelijkheid niet. Het antwoord hierop zal verschillend zijn geweest tijdens mijn pubertijd (doet bijna pijn om dit op te biechten).

742. Met wie deel je je dromen?
Als ik al iets herinner van mijn dromen, deel ik deze amper of nooit. Ongetwijfeld zijn er psychologische (of minder heldere) verklaringen voor die alleen maar in mijn nadeel kunnen spelen. Of het is een extra argument om me terug in de psychiatrie te steken. Dagdromen doe ik niet, het is eerder een vorm van visualisatie van mogelijke scenario’s. Die deel ik uiteraard met iedereen die ik nodig acht. Mijn fantasie gebruik ik praktisch. Op vlak van doelen, heb ik wel wat ideetjes. Die tracht ik echter voor mezelf te houden en af te wachten tot het opgemerkt wordt. Als dat niet het geval is, wacht ik af tot er een eerste mijlpaal of zichtbare verandering is.

743. Is nieuw altijd beter?
Definieer ‘nieuw’. Een upgrade/update is ook nieuw maar niet nieuw-nieuw. Iets nieuw betekent van nul af aan beginnen en niet specifiek dat het beter, handiger, praktischer is. Als je iets nieuw op dezelfde manier aanpakt als het oude, kan het nieuwe snel onbruikbaar zijn. Als je bvb. een kind hebt en de opvoeding niet naar behoren uitvoert, kan je wel opnieuw beginnen, maar de kansen blijven miniem als je niet weet hoe aanpakken. Een ander negatief punt van de mens is dat ze gebruikshandboeken niet meer lezen. Of pas als ze op iets botsen. De volledige functionaliteit gaat vaak verloren. Nieuw is handig om opnieuw te starten, maar met dezelfde, stugge houding of handelingen, is nieuw niet beter.

744. Wat doe je wanneer een feestje maar geen feestje wil worden?
Catalogeren onder samenkomst.

745. Wat heb je geleerd op school waar je nog steeds wat aan hebt?
De Nederlandse taal, basiskennis wiskunde en enkele andere vakken. Wat enorm jammer is dat het schoolsysteem hun wil oplegt en je geheugen test op de vreemdste wijzen. Wat ik buiten school of nadien heb geleerd, heb ik wel iets aan en is praktisch. Zo leerde ik zwemmen buiten de schooluren ondanks jarenlange, wekelijkse zwemlessen. De aanpak was anders en die werkte wel. Ik heb nog steeds een hoop kennis die op mijn harde schijf nutteloos ronddwaalt.

746. Zeg je altijd de waarheid, ook als die een ander kan kwetsen?
Ik tracht mezelf te onthouden van witte leugens. Wel als het gaat om mensen (en dan vooral kinderen) die geen baat hebben bij de harde waarheid. Tegen totaal onbekenden zie ik het nut niet in om de brutale waarheid te verkondigen. Toegegeven dat ik nog steeds – en al heel mijn leven – lieg op de vraag ‘hoe is’t?’.

747. Wat heb je onlangs weggegeven aan iemand die het harder nodig had?
Ik geef altijd iets mee aan mensen die bij me langskomen. Een vers gebakken brood, overschotten soep, groenafval voor de kippen, voedsel dat ik toch niet consumeer, etc. De laatste persoon die ik bewust en onbaatzuchtig geholpen heb, is de onderbuurvrouw. Ze kwam net aan met een heleboel materiaal en dat heb ik voor haar naar haar gedragen. Eigenlijk was het niet volledig onbaatzuchtig maar een kans op toenadering en om mijn goede wil te tonen. Of ga ik nu te ver om te denken dat dit niet onbaatzuchtig was, het was een goede reden en niet als excuus, dus in mijn opinie heb ik arm-/draagkracht weggegeven aan iemand die het harder nodig had dan ik.

748. Ben je online anders dan in het echte leven?
Ik denk dat deze lijst me zelf gaat doen inzien of ik me al dan niet anders voordoe. Op deze blog in ieder geval niet, op andere sociale media verval ik in patronen (of karakterrollen).

749. Wat doe je als je ergens bent verdwaald?
Een aangename omleiding maken. Het overkomt me zelden dat ik verloren loop. Ik ben altijd zeer goed voorbereid en heb vaak al een landkaart (fracties althans) in mijn hoofd van hoe tot een bepaalde plaats te geraken. Het gebeurt vaker dat ik me op een bekende plaats verdwaald voel, zowat het gevoel dat je in het donker naar een lichtschakelaar zoekt, je weet instinctief waar ie moet staan, maar om de een of andere reden blijkt ie verdwenen. Hoeft ook niet altijd in het donker te zijn, mijn automatische piloot is ook allesbehalve betrouwbaar.

750. Wanneer ben je voor het laatst naar het theater gegaan?
Het eerste dat in me opkwam was Pjotr Tsjaikovski’s De Notenkraker in de Stadsschouwburg in Antwerpen. Het was een schooluitstap en de ervaring had me toen al geleerd dat dat soort evenementen niet tof bevonden mochten worden. Ik geloof dat ik op dat moment 12 jaar was. Later nog wel in theaters geweest, eentje was The Opera House in Tunbridge Wells wat tegenwoordig een pub is, en The Olympia Theatre waar ik o.a. in Feb 2010 Machine Head zag optreden. Doch dit terzijde omdat dat soort cultuur waarschijnlijk niet bedoeld wordt.

751. Met welk fruit kun je je lichaam vergelijken?
Serieus? Als ik te lang (soms is vijf minuten te lang) onder de zon loop, een tomaat, omdat ik hier spreek over het uiterlijk, bedoel ik de meest traditionele versie van de vrucht die je je kan inbeelden. De wet mag voorschrijven dat het een groente is, I don’t care!

Kennis is: weten dat tomaat een vrucht is. Wijsheid is: om die niet in fruitsalade te mengen.

In mijn fruitmand zie ik een kiwi liggen en ook daar kan ik wel iets over uit mijn duim zuigen dat op iets slaat. Ziet er niet appetijtelijk uit maar de kern is, afhankelijk van het moment, vrij aangenaam (al valt er over smaak en geur niet te twisten).

752. Kloppen je gedachten altijd?
Kloppijn krijg ik er van. Mijn gedachten gaan van het ene uiterste tot het andere. Het resultaat is zelden extreem maar wel ingecalculeerd. Dus in zekere zin, klopt alles wat ik denk.

753. Welke woorden wil je nog van iemand horen?
Voornamelijk dat bepaalde ideeën of opinies verkeerd werden ingeschat. Fouten toegeven, misvattingen uitklaren, kortom een eerlijke, open communicatie nastreven.

754. Wat is er typisch Belgisch aan jou?
Ik vermoed de gemoedelijkheid. Wel pas nadat ik me comfortabel genoeg voel om de afstandelijkheid te doorbreken. Inschikkelijkheid is ook wel een typisch iets, niet dat ik overal mee akkoord ga, maar ik pas me wel aan aan de wensen van de meerderheid. Nu ben ik niet bepaald de grote democraat omdat in dat systeem teveel volk uit de spreekwoordelijke boot vallen en ben eerder voor een systeem dat uitgaat dat degene die het meeste hulp nodig heeft, dat ook krijgt. Ik schik me dus niet alleen naar de democratische kant maar ook naar zij die het meeste hulp nodig hebben.

755. Zit je nu lekkerder in je vel dan tien jaar geleden?
Dag op dag tien jaar geleden wel, op dat moment woonde ik toch al ruim twee jaar in Belfast en wist dan wel hoe het eraan toeging. Als ik moet vergelijken met negen jaar geleden, vermoed ik dat het antwoord eerder nee is en toen al in een neerwaartse spiraal verzeild geraakt was.

756. Wanneer stond je hart op het spel?
Mijn hart heeft een eigen leven. Mijn gevoelens beschrijven is haast onmogelijk. Met mijn bovenkamer moet ik constant zin geven aan alles wat er met en rond me gebeurt, wat uitputtend is. Ik zal ook amper of nooit mijn hart volgen omdat een tijdelijk high niet opweegt tegen de miserie die – totnogtoe – altijd op volgde. De romanticus in me werd even wakker.

758. Drink je het liefst uit een speciale mok of beker?
Hangt van de drank af. Koffie en thee worden uit dezelfde mokken geleegd. Water en frisdranken worden in mijn collectie Guinness-glazen geserveerd.

759. Met wie sloot je je allereerste vriendschap?
Dat moet tijdens de kleuterschool geweest zijn al was het niet echt memorabel. De eerste echte vriendschap volgde later op de basisschool. Ik ga geen namen noemen omdat hij een zware tijd heeft (gehad en nu nog) en al lange tijd en blijvend arbeidsonbekwaam is (werkgerelateerd). Nog op de basisschool had ik een vriendschap met een Iranees, samen met zijn familie – initieel was vader nog achtergebleven, maar vervoegde hen niet veel later  – de eerste (politieke) vluchtelingen in ons dorp. Hier heb ik eerder al op ingegaan.

760. Zou jij het minder goed willen hebben als dat inhoudt dat iedereen het beter krijgt?
Dat is zo ongeveer hoe ik nu leef. Ik wil of moet er zelfs vanaf omdat het me geen goed doet. Het is een nobele gedachte, dat wel, maar degenen die verandering kunnen brengen door deze edelmoedige gedachte, verrekken het.

Advertenties

Auteur: dhjvg

Bijna 40j geleefd zonder de hulp gekregen te hebben die ik nodig had. Het tekent me en heeft me gemaakt tot wie ik nu ben. Vandaar het "(f)autistische", niet dat mijn inzichten fout zijn, het betekent alleen dat anderen het als fout kunnen aanzien. Maar dat is een ander paar mouwen want wie bezit de complete waarheid, wat is goed/fout? Ik bedoel alleen dat ik zelf weet dat mijn gedachten niet altijd de juiste zijn, hoe juist het ook moge klinken. De constante schemerzone die er steeds voor zorgt dat ik mezelf in vraag begin te stellen, mijn geestelijke gezondheid, of beter gezegd, de mentale gezondheid van de maatschappij (behendig het woord "samenleving" ontwijkend vanwege kristalheldere redenen).

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s