General update #∞

Terwijl alles een beetje op zijn plooi begint te vallen, duiken her en der frustraties op.

Onlangs ging ik een sticker afhalen aan het gemeentehuis om geen ongeadresseerde post meer te ontvangen. Een sublieme uitvinding die al enkele jaren van nut is. De hoeveelheid papier dat je brievenbus vult is enorm. Vandaag kreeg ik een politieke folder. Een beetje opzoekwerk leerde me dat dit soort ongeadresseerd drukwerk valt onder de categorie ‘informatief’ en dan geldt je sticker niet meer. Elke politieke partij kan zonder problemen, en aan verlaagd tarief tijdens verkiezingsperiodes (en vermoedelijk ook daarbuiten), handenvol ‘bomen’ in je bus deponeren. Ik heb me bewust die sticker aangeschaft om – onder andere – dit soort post niet meer te ontvangen. Liefst van al zou ik de brievenbus gewoon toeplakken. Regionale reclame, je kent het wel, enkele omgevouwen krantjes en gewone reclame kunnen je echte post camoufleren of verbergen zodat je in de problemen kan komen. De jeugdverenigingen die hun maandelijks een zondag(ochtend) opofferen om tonnen papier op te halen, petje af, maar is het ‘in deze tijden’ nog nodig? Ja, mijn moeder en de ‘zogenaamde’ oudere generaties, bladeren wekelijks of zelfs dagelijks door de folders. Ik heb hier echter geen behoefte aan. Ja, uiteraard wil ik op de hoogte zijn van kortingen en promo’s etc maar die worden ook online bekendgemaakt.

Van bankafschriften, betalingen, etc alles kan online verricht worden. Persoonlijke post heb ik amper behoefte aan. Vrienden en familie kunnen allemaal overweg met email. Ik denk dat ik komende verkiezingen niet lang moet nadenken op welke partij ik ga stemmen. Ja, ik heb uitzonderlijk de propaganda doorgenomen. Grappig detail is dat hun zogenaamde informatieve drukwerk een disclaimer bevat waarin vermeld staat dat ‘de verstrekte informatie bestemd is voor intern gebruik van de diverse diensten van [politieke partij]’. Diagonaal lezen leverde vooral politiek gezwets op. Ze verzetten zich tegen de andere partijen, halen ze (schaamteloos) onderuit of wijzigen de prioriteiten.

Ik moet je niet vertellen dat een kleinigheid als dit me weer enorm opboeit. Niet alleen omdat het stuk boom zijn weg gebaand heeft tot mijn brievenbus maar ook de inhoud. Ik zou mezelf een filter moeten implementeren om elk soort nieuws, propaganda onmiddellijk te blokkeren. Het mag op zich niet verbazen dat de politici een achterpoortje (uit)gevonden hebben.

Het illustreert wel opnieuw waarom een gebrek aan controle ongunstig voor me is. Net wanneer je denkt gevrijwaard te blijven van iets, overkomt me net dat waar ik dacht voor beschermd te zijn.

Over het algemeen gaat het me sinds mijn verhuis wel beter. De nood was relatief hoog om terug onafhankelijkheid te hebben. Die vond ik in het ouderlijke huis gewoonweg niet. Hoe jammer ik het ook vind dat mensen best niet onverwacht op bezoek komen, om woordenwisselingen, conflicten en ruzies te vermijden, het moest gewoon. In het ouderlijke huis, dat veel te groot was voor mij alleen, had ik het gevoel alsof ik conciërge was. Mede-eigenaars konden ten alle tijden binnenwandelen. Nadat ik hen erop had gewezen, ging het een tijdje goed. Helaas heb ik het vinden van excuses en uitvluchten niet van onbekenden. Zelfs als ik aangaf geen bezoek te willen, werd mijn verzoek in de wind geslagen. Met alle frustraties tot gevolg. Ook alle nare ervaringen die er zich in mijn gehele leven hebben afgespeeld hadden zo hun gevolgen en ik kon me de goede tijden zelfs amper nog voor de geest halen. Toen ik deze ochtend in alle vroegte er heenging om de rolluiken te openen, een wasje te draaien (totdat ze op mijn nieuw adres geraakt) en nog wat cd’s en boeken op te halen, keerde het beklemmende gevoel terug alsof het nooit was weggeweest. Een constante druk en alertheid die je ‘thuis’ niet zou mogen ervaren. Het gaf me tijdelijke ook wel een positief gevoel dat ik na minder dan twee weken toch al een stekje gevonden heb waar ik wel tot rust kan komen. Hoewel nog niet in vereiste proporties maar het verschil was duidelijk voelbaar. Een succesje!

Een ander positief feit is dat mijn nachten nog altijd ’s nachts vallen. Een geval van interpretatie, wat vele mensen als negatief beschouwen, kan een positieve bijklank (of zelfs hoofdklank) krijgen als je je er voor openstelt (ook als je geen keuze hebt). Ik heb het over de kerkklokken. Vanaf zeven uur ’s ochtends tot 22u kan je om het half uur opschrikken. Ik ben toch al enkele keren voor 22u in bed gekropen. Deze ochtend was ik er dan ook voor vijf uur al uit de veren. Zolang ik het merendeel van de stilteperiode der kerkklokken niet (of zo min mogelijk) mis, blijf ik tevreden.

Even terzijde, ik heb alle vragen van de 1000 vragen obsessie teruggevonden. Een inventief persoon begon de lijst van achter naar voren. Het is wel frappant dat de meesten na verloop van tijd/vragen, de interesse verliest. Het mag niet verbazen dat dit voornamelijk komt omdat volgers niet op elke blog meer blijven reageren. De meeste volgers zullen nog wel de moeite nemen om te lezen, het leven van anderen zal altijd interesse opwekken. Sommigen zullen vlug afhaken wegens oninteressant. Ik begrijp dat volledig. Ik heb mijn redenen om dit te doen en het heeft niets te maken met in de schijnwerpers te staan of interessant te willen wezen. Ik heb wel gemerkt dat veel bloggers ijdel zijn en projecten afblazen voor afhandeling als er onvoldoende interesse getoond wordt. Misschien verklaart dat mijn sneltreintempo in publicatie. Anderzijds is het me opgevallen dat er verschillende versies circuleren, wat het aantal herhaalde vragen verklaart.

Om onverklaarbare redenen tracht ik steeds mijn schrijfsels tot minder dan 1000 woorden te houden. Het valt me op dat ik rond de 900 woorden plots naar het statistiekje kijk. Hoe oninteressant en oubollig dit slot ook is… 959 (zonder titel of getallen).

Advertenties

Auteur: dhjvg

Bijna 40j geleefd zonder de hulp gekregen te hebben die ik nodig had. Het tekent me en heeft me gemaakt tot wie ik nu ben. Vandaar het "(f)autistische", niet dat mijn inzichten fout zijn, het betekent alleen dat anderen het als fout kunnen aanzien. Maar dat is een ander paar mouwen want wie bezit de complete waarheid, wat is goed/fout? Ik bedoel alleen dat ik zelf weet dat mijn gedachten niet altijd de juiste zijn, hoe juist het ook moge klinken. De constante schemerzone die er steeds voor zorgt dat ik mezelf in vraag begin te stellen, mijn geestelijke gezondheid, of beter gezegd, de mentale gezondheid van de maatschappij (behendig het woord "samenleving" ontwijkend vanwege kristalheldere redenen).

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s