Verhuis #2

Na de schoonmaakwerken werd het grootste deel van mijn leven (inboedel, etc) verhuisd. Het was me mijn dagje wel. Amper geslapen en dan eerst nog een medewerkster van ziekenfonds, die deel uitmaakt van het MDT ivm VAPH. In plaats van duidelijk werd het alleen maar meer chaotisch. Nu blijkt dat ze voorlopig geen psychologische hulp ondersteunen. Ik weet dat er vorig jaar vanalles veranderd is terwijl DOP mijn verslag opmaakte voor het VAPH. Blijkbaar heb ik foutieve of gedateerde informatie gekregen. De dame in kwestie was ook nog eens onvoorbereid komen opdagen. Ze had tenminste toch al mijn psychiatrisch verslag en het verslag van DOP kunnen doornemen. Het enige wat ze zich van me herinnerde is dat ik vertaalwerken doe in mijn vrije tijd. En zij maakt deel uit van het team dat beslist of ik verdere hulp nodig heb, of het vereist is, in welke mate en de prioriteit. Ik kreeg het zodanig op mijn heupen dat ik halverwege alle hoop kwijt was en bijna uitflapte om gewoon alles stop te zetten, dat ze eerst maar zorgen dat alles deftig georganiseerd geraakt. Voor de diensten waarvoor ik in aanmerking kom, is er zelfs al een stop op de wachtlijst gezet tot 2019. Ik heb serieus op mijn lip gebeten maar had wel tegen mijn zus gezegd om de verhuis uit te stellen. Toen de -in mijn opinie arrogante – dame in kwestie vertrokken was, kwam ik enigszins tot rust.

Tweemaal over en weer gereden en de belangrijkste zaken zijn versjouwd. Kledij en dergelijke ga ik morgen en overmorgen arrangeren. Dat hangt een beetje af van wanneer de internetprovider over de vloer komt. Morgen een beetje tot rust komen en alles zijn plaatsje geven. Als ik dan vijf minuten zit, kan ik mentaal overlopen wat ik nog mis, wat er nog verhuist moet worden en wat aangekocht, etc. Ohja, eerste item op mijn to-dolijst is langs het gemeentehuis kuieren voor een ‘alleen geadresseerde post’-sticker.

Dus in afwachting op internet op mijn nieuwe locatie kan ik ook de vragenlijst weer onder handen nemen. Voor ik hier thuis in slaap val, snel alles opbergen en mijn wandeling aanvatten. Hopelijk lijk ik niet te veel op een muilezel (als lastdier).

Advertenties

Auteur: dhjvg

Bijna 40j geleefd zonder de hulp gekregen te hebben die ik nodig had. Het tekent me en heeft me gemaakt tot wie ik nu ben. Vandaar het "(f)autistische", niet dat mijn inzichten fout zijn, het betekent alleen dat anderen het als fout kunnen aanzien. Maar dat is een ander paar mouwen want wie bezit de complete waarheid, wat is goed/fout? Ik bedoel alleen dat ik zelf weet dat mijn gedachten niet altijd de juiste zijn, hoe juist het ook moge klinken. De constante schemerzone die er steeds voor zorgt dat ik mezelf in vraag begin te stellen, mijn geestelijke gezondheid, of beter gezegd, de mentale gezondheid van de maatschappij (behendig het woord "samenleving" ontwijkend vanwege kristalheldere redenen).

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s