1000 vragen aan jezelf #17

321. Wat geeft het leven zin?
Respect en menselijkheid, niet het kapitalisme, materialisme en competitiegerichtheid zoals de maatschappij voorschrijft.

322. Wat had je graag eerder geweten?
Deze vragenlijst als tool om mezelf te leren kennen. Al is het goed mogelijk dat ik de eerste vragen nu zou overdoen er compleet andere – niet minder onware – antwoorden verschijnen. Een glazen bol lijkt me ook het leven saai te maken. Reminisceren over hoe en wat je anders zou hebben gedaan, is een onnuttig tijdverdrijf, al overkomt het me wel. Waarschijnlijk getriggerd door Back To The Future-like films die benadrukken dat je, als je terug in de tijd gaat, je geen belangrijke feiten mag veranderen omdat je anders een vlindereffect creëert. Voorspelbaarheid is belangrijk voor me, maar niet in alle gevallen.

323. Hoe oud voel je je?
Zoals waarschijnlijk iedereen boven de dertig (of vroeger/later), jonger dan ik ben. Het verstand denkt vaak nog op een niveau van een 16 tot 18-jarige, met de nodige angsten, etc maar corrigeert zich vaak snel door de nodige ervaringen en kennis. Ik studeer vrij gemakkelijk hoewel niet als het verplicht is. Het lichaam – en een geschiedenis van breuken – zorgen voor een rem als ik iets te spontaan een hele dag ga fietsen of iets fysiek intensief onderneem.

324. Wat zie je als je in de spiegel kijkt?
Vaak eerst de omgeving rond me. Hoewel er vlak voor waarschijnlijk al een vlugge blik op mezelf werd geworpen. Volstaat het te zeggen dat ik niet al te vaak in de spiegel kijk? Het lot niet te tarten om zeven jaar ongeluk over me af te roepen.

325. Kun je goed luisteren?
Persoonlijk vind ik van wel, hoe anderen het interpreteren weet ik niet echt. Ik kan me fragmenten herinneren van gesprekken die decennia eerder plaatsvonden. Het negatieve aspect is dat ik alles als een spons opneem en daardoor slecht overweg kan als iemand zich niet ‘goed’ voelt. Helaas is de verwerkingssnelheid van het gezegde vaak niet evenredig met de snelheid dat er een correct, betekenisvol en behulpzaam antwoord verwacht wordt.

326. Welke vraag is je te vaak gesteld?
‘Hoe gaat het me je?’ en alle mogelijke varianten. Het is vaak retorisch bedoeld en probeer ik op alle mogelijke manieren een antwoord te ontwijken. In het Engels herhaal je de gestelde vraag gewoon en beschouw je het als begroeting, want, als je geen positief antwoord hebt, gaan ze verder vragen. Om dat te ontwijken is het beleefder om gewoon ‘how do you do?’ te herhalen.

327. Is alles mogelijk?
Ik zeg vaak ‘en net als je denkt alles gezien te hebben’ of ‘dat wordt een extra hoofdstuk aan mijn boek’, kan je je inbeelden dat het mogelijke oneindig blijkt te zijn. Waarschijnlijk was het gisteren of langer geleden nog onmogelijk. Sommige dingen zullen langer nodig hebben om mogelijk te worden, maar de toekomst is aan ons…

328. Hoe traditioneel ben je?
Ik tracht bepaalde tradities in ere te houden, maar absoluut niet om religieuze redenen, eerder om het sociale aspect er van. Al te vaak probeer ik tradities te doorbreken en te vervangen door nuttigere handelswijzen, denkpatronen. Optimalisatie van tradities spreekt me meer aan dan hersenloos overnemen omdat iedereen het doet of omdat het altijd al zo gedaan werd.

329. Kent iemand je diepste geheimen?
Ik vermoed dat die kennis vrij accuraat verspreid is, al zal deze vragenlijst wel een aantal personen een serieus voordeel geven.

330. Hoe ziet je ideale partner eruit?
Ik denk niet minder selectief te werk te gaan dan vroeger. Hoewel het oog ook wat wil is het zeker geen doorslaggevende factor. Goede looks zijn niet imperatief voor de ideale partner, de ideale partner moet gebaseerd zijn op karaktertrekken en niet op wat het oog pleziert, al zou het leuk zijn als de twee compatibel zijn.

331. Waar hunker je naar?
Easy one, gemoedsrust is het allerbelangrijkste om je dagelijkse energie te kunnen spenderen. Er zijn echter heel wat factoren die dat moeten bewerkstelligen.

332. Ben je moedig?
Ik vind van wel, net als iedereen heb ik mijn persoonlijke, dagelijkse gevechten te trotseren. Moed wordt al te vaak geassocieerd met uit een vliegtuig te springen, bungeejumping, of andere extreme adrenaline-boosters.

333. Is er voor alles een juiste plaats en tijd?
Het zou mooi zijn als dat zo is, helaas is het vaak ofwel niet de juiste plaats of niet het goede moment. Daardoor dat witte (of minder frisse) leugens zo vaak opduiken.
Mits een beetje creativiteit – en op dat vlak kan ik heel creatief zijn – vind je wel een reden waardoor je iets kan uitstellen. Met een beetje moed, uit eerdere vraag, bijt je wel door de zure appel en aanvaard de mogelijke gevolgen.

334. Waar voel jij je te goed voor?
Ik ‘voel’ me nergens te goed voor. Ik kan me wel voorstellen dat het op die manier gezien wordt als ik ergens voor bedank.

335. Zou jij een jaar zonder mensen kunnen?
Ja, mits een goede voorbereiding. Realistische gezien klopt het niet omdat ik toch (in)direct op mensen zal moeten rekenen. Een volledige ‘Into the Wild’ is wel heel drastisch.

336. Wanneer was je voor het laatst trots op jezelf?
Trotsheid is me vrij onbekend. Door appreciatie kan ik wel tijdelijk een gevoel van trotsheid hebben maar dat vervaagd even snel als het kwam.

337. Ben je nog steeds dezelfde persoon als vroeger?
Opnieuw eentje dat niet over dezelfde kam geschoren kan worden. Omdat het antwoord te uitgebreid zou worden, gaat het in het vakje van ‘ja en nee’, ‘ja, maar’ en ‘nee, maar’.

338. Waarom heb je gekozen voor het werk dat je nu doet?
Momenteel heb ik voldoende werk aan mezelf. Ondertussen verzet ik mijn gedachten met vertaalopdrachten voor vrijwilligersorganisaties. Ik hoop in de toekomst met dezelfde ideologie op de arbeidsmarkt te gooien, dat het werk niet als werken voelt, dat je voldoening voelt in wat je doet, dat de vruchten van je arbeid geapprecieerd worden en niet omwille van statistieken en rapporten.

339. Welke slechte gewoonte heb je?
Goh, wie bepaalt wat goed en slecht is? Qua stimulerende of genotmiddelen heb ik een zwak voor koffie en tabak maar aangezien die sociaal aanvaard zijn, zijn ze in beperkte maten niet slecht (vanuit maatschappelijk standpunt). Dan zullen er nog wel een aantal zijn waarop neergekeken wordt als het publiekelijk gedaan wordt. Soit, iedereen heeft zo wel zijn of haar slechte gewoonten, wie ben jij of ik om daarover te (ver)oordelen? Als bepaalde zaken mijn handelen en denken negatief beïnvloeden, zal ik zelf wel opteren om er een werkpunt van te maken.

340. Vaar jij je eigen koers?
Gelukkig heb ik nu de tijd om dat volledig te doen. Ik probeer zo eerlijk tegenover mezelf te blijven en als dat aanzien wordt als je eigen koers varen, ship ahoy!

Advertenties

Auteur: dhjvg

Bijna 40j geleefd zonder de hulp gekregen te hebben die ik nodig had. Het tekent me en heeft me gemaakt tot wie ik nu ben. Vandaar het "(f)autistische", niet dat mijn inzichten fout zijn, het betekent alleen dat anderen het als fout kunnen aanzien. Maar dat is een ander paar mouwen want wie bezit de complete waarheid, wat is goed/fout? Ik bedoel alleen dat ik zelf weet dat mijn gedachten niet altijd de juiste zijn, hoe juist het ook moge klinken. De constante schemerzone die er steeds voor zorgt dat ik mezelf in vraag begin te stellen, mijn geestelijke gezondheid, of beter gezegd, de mentale gezondheid van de maatschappij (behendig het woord "samenleving" ontwijkend vanwege kristalheldere redenen).

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s