Verhuis #1

Opnieuw een onderwerp dat weinig zal aanspreken of oninteressant blijkt. Het is echter een onderneming die zwaar op me weegt. Hoe vaak is ook al verhuist ben, het is lastiger als je anderen erbij betrekt. Terwijl ik anders alles op eigen tempo kon regelen, ben ik nu toch iets meer afhankelijk.

De papierwinkel op zich was al vrij belastend. Zelfs nadat het huurcontract getekend werd, had ik nog niet het gevoel dat de zaak al beklonken was. Ondertussen zijn zowel de huurwaarborg als verzekeringen geregeld. Terwijl ik nu euforisch zou moeten zijn over het nieuwe pand, blijft het weg. Momenteel is het hele verhuisgedoe dat mijn gedachten overheerst. Ik heb bewust nog geen planning opgesteld. Eigenlijk wou ik gisteren de stofzuiger al tot daar brengen aangezien we toch al op de baan waren, en er moesten passeren, heb ik het nagelaten. Chauffeur van dienst, mijn moeder, heeft een vrij zware verkoudheid. Daardoor liet ik mijn verdere plannen varen en haspelde alleen de initieel vooropgestelde shopping af. Ik heb weer voldoende ingrediënten in huis om 20 broden te maken (jagersbrood, pantique, low carb en waldkorn, 3+1 aanbieding).

Om me, in de mate van het mogelijk, te vrijwaren van een verkoudheid, die me altijd zwaar teistert, reken vijf dagen inactiviteit, kroop ik, vanwege een aanslepende vermoeidheid na het winkelen rond het middaguur, in bed. Deze ochtend besloot ik toch maar, na een slaapsessie van 16u, op te staan. Binnen twee uur ga ik samen met mijn zus, die haar wekelijkse vrije dag heeft, starten met de schoonmaakwerken. Omdat het over een kleine eenpersoons-appartement gaat, hoop ik toch voor de middag klaar te zijn en zo niet te lang beslag te leggen op de vrije dag van zuslief.

Een belangrijk punt is de aanschaf van een tapijt. Ik ben er eigenlijk geen voorstander van maar de parketvloer kraakt enorm. Bij het opzoeken naar geschikte modellen viel me op dat Aldi toch niet zo goedkoop is zoals ze zich profileren. Ik had al een model gevonden dat me aanstaat op een online-site (€59,95) en krak hetzelfde product stond op maandag in het blaadje van wekelijkse aanbiedingen van Aldi (€79,99). Het tapijt is van het merk Shaggy blijkbaar. Misschien beter om hier geen anekdote over op te vissen, als je begrijpt wat ik bedoel…

Na vandaag kan ik wel een planning opmaken om de zwaarste, lompste artikelen ter plaatse te krijgen.

Tegen dat ik helemaal gesetteld ben, hoop ik, zoals eerder aangegeven, met een aantal werkpunten van start te gaan die op de lange baan geschoven waren door allerlei redenen. De papierwinkel is eigenlijk nog niet volledig afgerond want allerlei bedrijven en diensten moeten nog op de hoogte gesteld worden. Niet in het minst de provider van internet. Ik voorzie dat dat me nog een heel wat energie gaat kosten.

Ik communiceer liefst via email. Helaas zijn de meeste werknemers er niet bekwaam in. Zij handelen alles liefst af via telefoon. Het is alsof ze in hun emails in hun tweede (of derde) taal communiceren. Ik kan hierover een boek schrijven, niet in het minst omdat ik een helpdeskfunctie heb uitgeoefend, uitsluitend per email. Ik besef dat niet iedereen met computers overweg kan of op hetzelfde niveau. Het zou echter wel een vereiste moeten zijn om bepaalde functies uit te oefenen. Blijkbaar is dat niet meer zo belangrijk, en is een quasi perfecte kennis van Frans belangrijker dan met de computer om te kunnen gaan. Soit, ik haal dat maar even aan omdat ik verschillende jobs voor mijn neus zag verdwijnen omdat Frans belangrijker is dan met de computer overweg kunnen. Ik was tijdens sollicitaties altijd eerlijk, ook over mijn basiskennis Frans. Mogelijk had ik toch wat arroganter moeten zijn of meer zelfvertrouwen hebben. Ik heb namelijk een tijdlang vrienden gehad in Nantes. In het begin gebeurde de communicatie in het Engels, we hebben elkaar leren kennen in Belfast. Na enkele dagen had ik voldoende vertrouwen om een hele reeks zinnen aan elkaar te breien zonder al te veel twijfelen of Engelse woorden tussen te mixen. Het probleem is vooral dat er tijdens een gesprek vragen worden afgevuurd waarop je helemaal niet bent voorbereid, je niet op je gemak voelt en een enorme prestatiedruk voelt.

Genoeg afgedwaald, nog anderhalf uur en deel 1 van de verhuiswerken gaan van start. Ik ben eigenlijk al bevreesd voor morgen. Ik weet maar al te goed dat ik over mijn grenzen ga gaan om me toch sterker voor te doen. Omdat ik al een hele tijd geen grote lichamelijke inspanningen heb gedaan, gaat het lichaam waarschijnlijk enkele vormen van protest vertonen morgen. Binnen een week wil ik toch volledig geïnstalleerd zijn om aan het volgende stadium te beginnen, de aanpassingsperiode. Jawel, ik moet tijd uittrekken om te genieten van elke overwinning die ik maak. Een belangrijk werkpunt dat vrij prioritair is.

Mocht er iemand de gave bezitten van teleportatie, uw hulp wordt enorm geapprecieerd. Gelieve een bericht te laten na de biep.

Advertenties

Auteur: dhjvg

Bijna 40j geleefd zonder de hulp gekregen te hebben die ik nodig had. Het tekent me en heeft me gemaakt tot wie ik nu ben. Vandaar het "(f)autistische", niet dat mijn inzichten fout zijn, het betekent alleen dat anderen het als fout kunnen aanzien. Maar dat is een ander paar mouwen want wie bezit de complete waarheid, wat is goed/fout? Ik bedoel alleen dat ik zelf weet dat mijn gedachten niet altijd de juiste zijn, hoe juist het ook moge klinken. De constante schemerzone die er steeds voor zorgt dat ik mezelf in vraag begin te stellen, mijn geestelijke gezondheid, of beter gezegd, de mentale gezondheid van de maatschappij (behendig het woord "samenleving" ontwijkend vanwege kristalheldere redenen).

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s