1000 vragen aan jezelf #6

101. Kloppen de karaktereigenschappen van je sterrenbeeld?
Had het er gisteren (onder andere) nog over met de psychologe. Ze omschrijf het eloquenter dan ik uitlegde, dat het eerder gaat om selffulfilling prophecies en vaker om de negatieve aspecten te laten ‘uitkomen’ in plaats van wekelijks de liefde van je leven te ontmoeten of het financieel plots voor de wind te gaan. Aangezien niemand identiek is, wordt het lastig om een twaalfde van je publiek in enkele zinnen over dezelfde kam te scheren. Om toch even terug te keren op de vraag, ff gegoogeld (en eentje uitgepikt):

leeuw

I rest my case…

102. Welke kleur overheerst in je kledingkast?
Vroeger was het overwegend zwart. Nu kom ik groen toch ook bijna evenredig tegen.

103. Haal je alles uit een dag?
Grappig dat je het vraagt. Op sommige dagen haal ik er meer uit dan wat er in zit. Dit omdat ik soms twee keer slaap en mezelf een schrikkeldag aanbied. Het duistere kantje is dan ook dat het tegengestelde voorkomt, dat ik slechts een viertal uren wakker/actief ben.

104. Hoeveel tv-series volg je?
Een korte check leerde me dat ik tien series heb opgenomen. Een aantal ervan moet ik nog volledig zien en vallen – technisch gezien – af. Hierbij heb ik wel degene gerekend waarbij ik hoop op een vervolg. Ik moet ook bij zeggen dat ik sommige series pas begin te kijken als de hele reeks is opgenomen om dan op een mindere dag te bingekijken.

105. Waarin wil je altijd kind blijven?
In het blijven ontdekken van dingen. Het blijven zoeken naar mogelijkheden om mijn tijd constructief in te vullen. Soms gaat het dan om zaken waar ik vroeger zelfs niet aan dacht om zelf te doen. Wordt dit antwoord aanvaard?

106. Kun je een week zonder internet?
Het is mogelijk. Het zou wel wat ontwenningsverschijnselen met zich meebrengen en een adaptie van daginvulling of beter gezegd verandering van routines.

107. Wie kent jou het best?
Ik vrees dat ik dat zelf ben. En aangezien ik deze vragenlijst ben gestart, naar de psycholoog loop, etc, voel ik mezelf aan als een groot enigma. Als ikzelf niet mag, vermoed ik dat ik mijn beste maat of mijn zus moet aanduiden.

108. Wat is het minst vervelende huishoudelijke klusje?
Without a shadow of a doubt: koken.

109. Ben je weleens teleurgesteld in mensen?
Vrijwel altijd. Vandaar ik nog amper het nieuws en het merendeel van de tv programma’s kijk/volg. Ook reacties van mensen op gebeurtenissen, feiten en opinies en dan onmiddellijk hun eigen mening als de ultieme waarheid aanzien en verkondigen zonder ook maar enige reservatie in te bouwen om de echte (of meer plausibele) waarheid te accepteren. Het doel van een soulmate vinden, wordt cruciaal om geen kluizenaar te worden.

110. Hoe ziet je ideale vrije dag eruit?
Een ochtendlijke wandeling op buiige herfstdag, gevolgd door een leesnamiddag bij natuurlijk licht, de regen tikkend op de achtergrond (een geluid dat ik ’s nachts vaak op youtube opzoek om tot rust te komen of te kunnen slapen). Als het te donker wordt enkele kaarsen aansteken en een filmpje kijken (liefst een cult classic movie). Dit alles met soulmate, en liefst wat te eten op tijd en stond, kannen thee en koffie zijn verplicht.

111. Ben je trots op jezelf?
Soms wel maar al te vaak hou ik me meer bezig met het optimaliseren van mijn tactieken en strategieën om even stil te staan bij hoe ik me werkelijk voel. Werkpunt dat reeds in behandeling is.

112. Welk nutteloos talent bezit je?
Ik zie in mijn glazen bol een hele lijst verschijnen bij deze vraag. Nee, de toekomst voorspellen is er geen van. Dit kwam toevallig ook ter sprake bij mijn gesprek bij de psychologe. Ik ben in 12 a 15 boeken tegelijk bezig en zou eender welk boek kunnen opnemen en verder lezen zonder te moeten terugbladeren. De psychologe vond dat geen nutteloos talent en vermoed dat ze hier op een ander moment wel op in pikt. Een ander, voor mij nutteloos talent, is het onthouden van weetjes die enkel van pas komen om een grapje te maken bij een ongemakkelijke stilte of dergelijke. Terwijl ik het ene feitje na het andere kan opsommen, lukt het me niet om dit tijdens een quiz te doen. Als ik dan eens een vraag weet, staat dat in een uithoek van mijn harde schijf met een laag stof op zodat je een sneeuwruimer nodig hebt. Waarschijnlijk kan ik hier een eindeloze lijst neerpennen. Want mijn interpretatie van nutteloos is dat je er niet je fulltime job van kan maken. Het feit dat het af en toe entertainende waarde heeft, maakt het niet volkomen nutteloos, maar aanzie ik eerder als een luxe-item. Je hebt het niet nodig maar geeft een meerwaarde. Damn, ik moet me ervoor laten betalen in de toekomst! Ik ga facturen meezeulen overal waar ik loop. Voorts kan ik maniakaal zaken verslinden eenmaal ik gestart ben (1000vragen, boeken, series bingewatchen, etc) en vaak kan er naast me een bom ontploffen, het leidt me niet af. Op andere dagen kan ik me nergens op concentreren of geraak ik niet in de flow (als de drie kinderen van de buren vakantie hebben en me dit elke minuut van de dag willen bevestigen). Is trouwens ook een werkpuntje om niet al mijn talenten als nutteloos te beschouwen, mijn psychologe moet haar loon verdienen!

113. Heb je losse eindjes in je leven?
Ja, al zijn dat door de maatschappij opgelegde verwachtingen waarbij ik er niet in slaag om als een doorsnee persoon door het leven te gaan.

114. Waarom drink je (geen) alcohol?
Ik drink nog wel. Tegenwoordig echter veel verantwoordelijker. Door omstandigheden leefde ik van weekend tot weekend om dan zo snel mogelijk in een roes te belanden en die zo lang mogelijk tracht aan te houden. Op goede momenten had ik dit niet nodig en kon steeds tijdig een halt toeroepen, op mindere momenten was het hek van de dam. Omdat die roes me verlichte in mijn activiteiten beschouwde ik het als zelfmedicatie. Na mijn ongeval, opname en diagnose heb ik lange tijd niets gedronken en heb er nooit ontwenningsverschijnselen van of drang naar gehad. Nu en dan drink ik nog wel eens. Ik kan zeggen dat het nu wel sociaal is: twee pintjes na de zaalvoetbal, een glaasje wijn tijdens een restaurantbezoek. Tot er plots een moment komt waarbij je weer compleet over de schreef gaat, met redenen die echt geen drogredenen zijn, maar toch ook halve excuses. Ik vermoed dat me dat niet in het vakje stopt van de standaard alcoholicus. Ik weiger me zo te noemen hoewel er geen reden tot schaamte is, maar ik gebruik alcohol om me toch die enkele uren simpelweg beter te laten voelen. Al de medicijnen die me al voorgeschreven werden, maakten een zombie van me en ben er dan maar mee gestopt. Dus, nu en dan een sociaal verantwoord drankje (niet meer dan vijf!) en zo nu en dan een uitspatting waardoor ik er weer voor een tijdje tegen kan, en in het proces niemand kwaad heb gedaan op welke manier ook, is volgens mij geen probleemgedrag. Zoals zo vaak is dit voor interpretatie vatbaar, je sais, maar zo nu en dan een beetje begrip is wel op zijn plaats, me dunkt.

115. Van welke spullen word je blij?
Hou je vast voor een – perhaps – bizar antwoord. Ik ben niet materialistisch ingesteld. Maar soit, ik zal meegaan in de vraag. Awel, vaak zie je op de vreemdste plaatsen een koffie-automaar, in het ziekenhuis bijvoorbeeld (rekening houdend dat patienten er gedurende de dag verschillende keren bevoorraad worden en tijdens de bezoekuren de cafetaria open is). Denk je waarschijnlijk in jezelf terwijl je er voorbijloopt, daar neemt toch niemand ooit koffie?, tot je een hele nacht op de spoedafdeling hebt doorgebracht, je je plots voor dezelfde automaat ziet staan, Murphy buiten beschouwing gelaten dus je hebt kleingeld en het apparaat functioneert, je drinkt en verkondigt bijna dat ze in Italië zulke smakelijke koffie niet kennen. Het komt neer op zo’n eureka-moment wanneer je enorm naar iets snakt. Die hunkeringen worden hopelijk niet al te vaak vervuld anders kan je wel spreken van een nuttig talent.

116. Heb je al naar de wolken gekeken vandaag?
Ja, helaas kon ik nog geen zaken identificeren, oftewel allemaal met hetzelfde woord voor ‘een ontplofte’ dit of dat.

117. Welk woord zeg je te vaak?
Een heel arsenaal aan sarcastische opmerkingen maar voornamelijk: Serieus?, Ja! en Nee!

118. Sta je graag in de spotlights?
Nee, het maakt me ongemakkelijk. Tegenstrijdig is wel dat ik vaak de clown uithang hoewel dit eigenlijk is om de sfeer gemoedelijk te houden en zijn mijn bijdragen slechts bedoeld als kort intermezzo.

119. Waar moet je vaker de tijd voor nemen?
Het lukt me gewoon niet om tot rust te komen. De processor van de bovenkamer draait full continu, denkt/analyseert TB’s aan informatie gaande van gebeurtenissen en gevoerde gesprekken tot hoe het beter had gekund. Enkele keren per dag kijk ik ook vooruit om me op praktisch dezelfde wijze voor te bereiden. Dat proces gebeurt ook op de achtergrond bij alle mogelijke activiteiten, zelfs tijdens het lezen van een boek of het volgen van een tv serie.

120. Zijn mensen van nature goed?
Met de kans dat ik bestempeld wordt als irrationeel, ja. Doet me trouwens denken aan die foto van een blanke en zwarte baby die gezellig met elkaar spelen met als onderschrift dat ze pas op latere leeftijd beïnvloed worden door omgeving en/of maatschappij.
Door het bekijken van documentaires over seriemoordenaars komt heel vaak, zoniet altijd, ter sprake dat er traumatische jeugdervaringen voorgevallen zijn.
Mijn gedacht is dat mensen naïef en manipuleerbaar zijn en dat er tijdens het vormen van de persoonlijkheid en de ontplooiing kinken in de kabel kunnen komen die onherstelbaar zijn.
Voorbeeldje? In de eerste jaren als je naar school gaat, zal je waarschijnlijk later willen worden wat mama of papa doet. Niet veel later zal je er zowat alles aan doen om niet op papa of mama te lijken. Ook als jonge ouder tracht je je kinderen te bieden wat je vindt dat jouw jeugd ontbrak. En geleidelijke druppelt de waarheid door dat je toch wel veel gelijkenissen en/of karaktertrekken herkent, of misschien dat je partner je er op attent maakt.
Dat wetende is het cruciaal wat er gebeurt tijdens de eerste levensjaren (bij uitbreiding tot jongvolwassenheid) van een mens. Die onbeschreven harde schijven zijn zoals apen en papegaaien. Apen apen apen na en zullen steeds de grenzen opzoeken, vaak spelenderwijs. En papegaaien bootsen klanken na en zeggen dus alles wat ze horen (in het beste geval alleen het goede), maar beseffen niet wat ze zeggen of wat voor impact het heeft. De begeleiding, reacties en leerproces tot een zelfstandig persoon vormt de basis voor de rest van het leven.
Politiekers zijn van nature ook goed. Het is maar vanaf ze merken dat je met leugens op korte termijn resultaat behaalt.
Door een niet al te kordate of een foute begeleiding zorg je voor mensen die op hun manier tegen het leven en de maatschappij aankijken. Al te vaak niet beseffende dat hun manieren niet door de beugel kunnen. Ze kennen niet anders.
Ok, mijn gedachtentrein is opnieuw ontspoord.

Advertenties

Auteur: dhjvg

Bijna 40j geleefd zonder de hulp gekregen te hebben die ik nodig had. Het tekent me en heeft me gemaakt tot wie ik nu ben. Vandaar het "(f)autistische", niet dat mijn inzichten fout zijn, het betekent alleen dat anderen het als fout kunnen aanzien. Maar dat is een ander paar mouwen want wie bezit de complete waarheid, wat is goed/fout? Ik bedoel alleen dat ik zelf weet dat mijn gedachten niet altijd de juiste zijn, hoe juist het ook moge klinken. De constante schemerzone die er steeds voor zorgt dat ik mezelf in vraag begin te stellen, mijn geestelijke gezondheid, of beter gezegd, de mentale gezondheid van de maatschappij (behendig het woord "samenleving" ontwijkend vanwege kristalheldere redenen).

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s