1000 vragen aan jezelf – intro

Nee, ik ben normaal gezien niet iemand die op de hype-kar springt. De reden waarom dit me wel aanspreekt is dat ik mezelf ook beter wil leren kennen. Hopelijk moet ik niet te vaak het politieke stokpaardje ‘no comment’ gebruiken. Ik vermoed dat er verschillende vragen bij zullen zijn waar ik liever niet op antwoord om bepaalde redenen maar dan zal ik het ook verantwoorden. Net zoals de meeste van mijn blogposts deins ik niet vaak terug voor moeilijke onderwerpen. Op deze manier hoop ik een beter beeld over mezelf te krijgen en zal het af en toe helpen om dieper in te gaan op sommige onderwerpen.

Vandaag heb ik zo’n dag waarop ik amper iets voor elkaar krijg. Een hoop dingen die me bezighouden en niet in het minst mijn aankomende verhuis. Het papierwerk is zo goed als rond waardoor ik eindelijk het gevoel krijg dat het zo goed als rond is, dat het einde – of een nieuw begin – in zicht is. Alsof ik op een doorsnee-dag in een doorsnee-week nog niet voldoende problemen het hoofd moet bieden, is de planning van een verhuis een vergiftigd geschenk. Een welkome afleiding voor de dagelijkse sleur. Alsof ik alle opties en mogelijkheden zelf nog niet heb ingecalculeerd, bezorgt mijn directe omgeving – hoewel goedbedoeld – voor extra spanning. Deze namiddag bijvoorbeeld de huurwaarborg bij de bank gaan regelen. Vraagt mijn zus in de auto of ik mijn identiteitskaart bij heb. Toegegeven dat ik deze soms vergeet omdat ik het geregeld gebruik voor eID zaken. Ik check voor vertrek of ik alles bij heb. Om mijn zus gerust te stellen, neem ik mijn portefeuille uit mijn broekzak. Het gevoel van dat ding in mijn achterzak maakt me ongemakkelijk dus leg ik hem op het dashboard. De rit naar de bank duurt nog geen tien minuten. De eerste vraag die de bankbediende me vraagt is naar mijn identiteitskaart. In lichte paniek begin ik al mijn zakken te controleren, zonder succes, tot ik me bedenk dat ie nog in de auto ligt. Zo’n situaties brengen me van mijn stuk.
Goedbedoelde vragen, reacties, commentaren in successie bezorgen me eerst hoofdpijn en niet veel later zal ik weerspannig worden. Dit is het geval bij familie en vrienden. Ik ga me onthouden wat mijn reactie is – of zou kunnen zijn – bij onbekenden. Sarcasme is mijn eerste defensieve reactie maar helaas al te vaak niet succesvol.

Een andere reden voor de vragenlijst is dat ik op die manier mijn databank kan updaten. Voor het merendeel van de vragen die me gesteld kunnen worden, heb ik een antwoord klaar. Ik wordt nerveus als ik in de vuurlijn sta van onvoorbereide vragen zoals bij een sollicitatiegesprek. Jawel, ik begrijp dat je je daar tot op zekere hoogte voor kan voorbereiden. Helaas bezorgt me dat geen rust, ook al omdat het vaak op een manier wordt verpakt dat het me van mijn melk brengt. Net als bij telefoongesprekken wordt er in one-on-one gesprekken verwacht dat je vrijwel onmiddellijk antwoordt. En daar loopt het dan ook altijd fout. Dus met de 1000 vragen hoop ik dat ik mijn online database (op de harde schijf van mijn bovenkamer) kan uitbreiden.

Voorts moet nog verteld dat ik persoonlijke vragen in welke vorm of formaat ook altijd heb verafschuwd en pas sinds mijn opname beetje bij beetje mezelf heb ‘prijsgegeven’. Dat proces van ‘openbaring’ (en van opname) duurde dan ook langer dan standaard. Ik betwijfel of het gros van de vragen enige waarde hebben, maar zal het entertainend houden.

Even vermelden waar ik de inspiratie vond van 1000 vragen aan jezelf bij Tistje. Ik moet ook zeggen dat ik zulke posts zelf niet lees, omdat ik problemen van anderen mezelf te hard aantrek en dat heeft een vrij negatieve invloed op me. Ik schrijf dit ook niet voor een reden anders dan mezelf. Mocht je toch teveel vrije tijd hebben, graag lezen of welke reden dan ook, veel leesplezier!

Advertenties

Auteur: dhjvg

Bijna 40j geleefd zonder de hulp gekregen te hebben die ik nodig had. Het tekent me en heeft me gemaakt tot wie ik nu ben. Vandaar het "(f)autistische", niet dat mijn inzichten fout zijn, het betekent alleen dat anderen het als fout kunnen aanzien. Maar dat is een ander paar mouwen want wie bezit de complete waarheid, wat is goed/fout? Ik bedoel alleen dat ik zelf weet dat mijn gedachten niet altijd de juiste zijn, hoe juist het ook moge klinken. De constante schemerzone die er steeds voor zorgt dat ik mezelf in vraag begin te stellen, mijn geestelijke gezondheid, of beter gezegd, de mentale gezondheid van de maatschappij (behendig het woord "samenleving" ontwijkend vanwege kristalheldere redenen).

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s