Vreemde dag

Voor de eerste keer is de blogtitel het eerste wat ik schreef. Dat is dan ook het enige wat me zal bijblijven. Helaas viel mijn hele planning al vroeg op de dag in duigen. Gisterenavond kreeg ik een mailtje dat mijn bestelling boeken was aangekomen in de lokale boekhandel. Ik viel vrij laat in slaap vanwege een spannende passage in een van de vele boeken waar ik op dit moment in lees. Dat resulteerde in het feit dat mijn wekker straal werd genegeerd, nadat het uitgezet was. De bedoeling om als een van de eerste in de boekwinkel te arriveren kon geschrapt worden. Evenals mijn plan om een wandeling van 10km te maken in de omgeving. Na enkele honderden meters wandelen zonk de moed me in mijn schoenen en keerde zonder veel nadenken terug. Nog voor ik opnieuw thuis was, hield ik me voor om beiden uit te stellen tot morgen. In de namiddag een poging ondernemen was uit den boze vanwege woensdagnamiddag en dus te druk. Het was me al vrij vlug duidelijk dat overleven het enige credo van de dag zou worden waardoor ik opnieuw mijn boek vastnam. Na bijna 200 pagina’s toch maar sociale media gecheckt. En stond versteld…

Geen idee hoe ik moest reageren. Tijdens mijn verblijf in de psychiatrie een jongedame leren kennen. Het was vrij duidelijk dat we buddies waren. Ze trok me uit mijn schulp en ik zorgde als tegengewicht voor wat kalmte en rationaliteit. Tegen het einde van haar verblijf, niet veel voor mijn eigen ontslag, kwam bij haar het gevoel van beklemming. Wat wel begrijpelijk is als je na een enkele maanden samenwonen terug in de wereld gestuurd wordt. We stuurden elkaar vaak berichtjes, bijvoorbeeld als ze op weekend bij haar thuis was en zich verveelde of als het haar wat minder ging. Enfin, zoals meestal het geval is werden bepaalde acties verkeerd geïnterpreteerd, of zaken niet correct uitgesproken en de vriendschap eindigde even abrupt als ze begonnen was. Ik moet ook wel mea culpa slagen omdat ik sowieso worstel om gevoelens te benoemen, laat staan interpreteren, en daarom dingen geïnsinueerd heb die foutief gecommuniceerd werden en dus ook verkeerd begrepen werden. Om een lang verhaal kort te maken, ik had een bericht via FB waarbij ze me een foto stuurde (van de ‘veel succes’-kaart en een klein pluchen konijntje) met een begeleidende tekst die me overkwam als een reikende hand. Ik heb geantwoord maar zit nu constant te peinzen over hoe dat geïnterpreteerd gaat worden. Te afstandelijk? Te kort? Misschien dat ik toch had moeten vragen hoe het haar afgaat… Kortom, de etiquette van communiceren via sociale media ontgaat me ook volledig. Hoewel er niet van me verwacht wordt een uitgebreide resumé neer te pennen van enkele honderden woorden, ik ben toch niet echt tevreden van mijn antwoord. Misschien ook omdat het op die manier is fout gelopen. Nu weerhoud ik mezelf om verschillende berichten na elkaar sturen net omdat ik blijf malen om de zaken die ik gezegd heb en via meerdere, bijna spam-berichten, mezelf probeer te verklaren.

Soit, deze woensdag wordt dadelijk deskundig afgesloten met een bedtime-theepot, boek en voetbal op de achtergrond. Morgen hopelijk meer succes met het afhalen van mijn boeken. De wandeling zal sowieso uitgesteld worden naar een latere datum.

Het mag ook niet verbazen dat The Doors al de hele dag door mijn hoofd spoken, wat uiteraard geen straf is. Toevallig wel twee gelijkaardige songs nl. Strange Days en People Are Strange. Vooral de eerste met de synthesizer is eentje dat lange tijd blijft nazinderen in je hoofd.

Advertenties

Auteur: dhjvg

Bijna 40j geleefd zonder de hulp gekregen te hebben die ik nodig had. Het tekent me en heeft me gemaakt tot wie ik nu ben. Vandaar het "(f)autistische", niet dat mijn inzichten fout zijn, het betekent alleen dat anderen het als fout kunnen aanzien. Maar dat is een ander paar mouwen want wie bezit de complete waarheid, wat is goed/fout? Ik bedoel alleen dat ik zelf weet dat mijn gedachten niet altijd de juiste zijn, hoe juist het ook moge klinken. De constante schemerzone die er steeds voor zorgt dat ik mezelf in vraag begin te stellen, mijn geestelijke gezondheid, of beter gezegd, de mentale gezondheid van de maatschappij (behendig het woord "samenleving" ontwijkend vanwege kristalheldere redenen).

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s