Interpretatie en waardering

Hmm, toch teleurgesteld in de reactie op mijn vertaalproject. Leg ik de lat te hoog? Absoluut. Al had het antwoord van hen wel iets persoonlijkere gemogen. Nu kan ik het wel plaatsen waarom hun respons lauwtjes was. De opdrachtgeefster keerde gisteren voor een dagje terug na de vakantieperiode. Mogelijk om haar inbox te ordenen, lopende zaken door te sturen, etc maar vooral om afscheid te nemen. Ondertussen besef ik dat als ik wat vroeger begonnen was, wel een beter systeem had kunnen uitdokteren en hanteren zodat het toch naar mijn opinie beter had kunnen afgeleverd worden. Maar zoals altijd is het een zaak van interpretatie. Ik heb het zelf heel moeilijk om taken uit handen te geven, zelfs vroeger op professioneel vlak. Onder het motto ‘wat je zelf doet, doe je beter’, kan ook geredeneerd worden. Misschien lees ik later wel in hoeverre mijn opdracht geapprecieerd wordt, en krijg ik dan wel het beoogde gevoel, maar ik heb geen kristallen bol. Het kan ook zijn dat ik niet op de hoogte was van publicatie, of dat ik simpelweg te druk had met een andere taak of was mijn toestand niet optimaal dat ik alle media schuwde. Ik vind het wel spijtig dat er niet een beetje meer appreciatie getoond werd. Ik heb zelf op een helpdesk gewerkt en dan merk je heel vlug bij ondernemingen, bedrijven in het algemeen wat een standaard dankwoord is, en wat echt gewaardeerd werd.

Vanochtend toch iets later opgestaan. Het was al na drie uur ’s ochtends. Ondertussen een hutsepot bereid voor broer en vriendin waarvan ze vanavond en morgen kunnen genieten. Het geldt eigenlijk als een excuus om voor familie brood te bakken of een gerecht te prepareren. Ik merk aan hen onmiddellijk of het op prijs gesteld werd. Zo kwam gisteren mijn zus langs en mijn nichtje bleef lustig lepelen in de 3l groentesoep (vooral op basis van paksoi en net iets teveel rode pepers, maar zoals gezegd, weerhield dit haar niet).
Het koken geldt als een excuus. Het houdt me een tijdje bezig en je krijgt er vrijwel ogenblikkelijk reactie op. Ook zorgt het voor een heerlijke geur in huis.

De rest van de dag ga ik een boek vasthouden en een rustig muziekje opzetten. Om in alle rust de komende afspraak bij de auticoach te kunnen aanvangen.

Advertenties

Auteur: dhjvg

Bijna 40j geleefd zonder de hulp gekregen te hebben die ik nodig had. Het tekent me en heeft me gemaakt tot wie ik nu ben. Vandaar het "(f)autistische", niet dat mijn inzichten fout zijn, het betekent alleen dat anderen het als fout kunnen aanzien. Maar dat is een ander paar mouwen want wie bezit de complete waarheid, wat is goed/fout? Ik bedoel alleen dat ik zelf weet dat mijn gedachten niet altijd de juiste zijn, hoe juist het ook moge klinken. De constante schemerzone die er steeds voor zorgt dat ik mezelf in vraag begin te stellen, mijn geestelijke gezondheid, of beter gezegd, de mentale gezondheid van de maatschappij (behendig het woord "samenleving" ontwijkend vanwege kristalheldere redenen).

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s