Of hoe je je planning ondanks alles doorzet zoals vooropgesteld. Tot rust komen, kwam er gisteren echt niet van. Waarschijnlijk baarde de workload me teveel zorgen om de schapen te kunnen tellen. Bijgevolg na een aantal uren (hoofd)kussen-worstelen om vier uur ’s ochtends uit bed te zijgen. En net op dat moment stuikt alles in elkaar. Je begint met je werkzaamheden maar bent eigenlijk te moe, je denkt het nog wel te kunnen uitstellen hoewel de twijfel er insluipt. Terwijl je je taken overloopt en hoe best uit te voeren, merk je dat je ogen plots wel toevallen. Je denkt bij jezelf dat je beter in de zetel/bank kan slapen voortaan. Het gebeurt me oh zo vaak, voor tv of met een boek zit je ontspannen in een comfortabele zetel. Je besluit op een gegeven moment dat het moment gekomen is om de dag af te sluiten en je slaapkamer een bezoekje te brengen. Eenmaal aangekomen, na een kort badkamerbezoek, kruip je onder de dons. Om mijn gedachten niet te laten escaleren, want dat is getest en kreeg een negatief cijfer in de slaapprocedure, zet ik Youtube-filmpjes op (natuur- of geschiedenisdocumentaires en soms ook docu’s over serial killers en anders relaxatiemuziek, gaande van Beethoven over Pink Floyd naar Animals As Leaders, jawel, ze zijn allen gelinkt aan elkaar) of de radio aan. Over het algemeen verloopt dat vlot aangezien een resem filmpjes staan te wachten op een herkansing om bewust en wakker bekeken te worden. Dat was niet het geval afgelopen nacht. Tegen acht uur ’s morgens toch alweer een part klaargestoomd. De wekker had ik om 15u gezet maar de biologische wekker werd door omgevingslawaai (buitenshuis, niet voornoemde radio of docu’s) tegen de noen getriggerd. Onmiddellijk gestort in het verplaatsen (verstoppen voor het bezoek) van de in onbruik geraakte pc, printer en bijgevolg het pc-meubel. De (evenzeer in onbruik geraakte) eettafel vrijgemaakt. Nu nog de bovenkanten van alle kasten, kastjes en vensterbanken fatsoeneren wat niet te onderschatten is omdat het hier aanzien wordt/werd als extra kastruimte en een vensterbank bevat zo’n 3 gevleugelde vrienden, 2 katten, een sanseveria, twee klaverachtigen, een cactusachtige en een theelichthouder met reservoir voor etherische oliën. Na nazicht bleek ik een vogeltje vergeten te zijn, evenals een roze-achtige pseudo edelsteen als theelichthouder en nog een herdenkings- (’14-’18) theelichthouder. Dan moet je weten dat ik er al eens een helft van verplaatst heb wegens te druk. Blijkbaar moet elke vierkante millimeter op een vensterbank benut worden. Euhm, bij uitbreiding, gaat dit principe ook op voor elke mogelijke vrije horizontale ruimte (tot de vloer toe onder de kasten). Ik hoop deze keer dat het echt de laatste keer is dat ik me bezig houd met dit soort overdreven opruimwerken. Nadeel is dat de familieleden die vertrokken zijn, mijn woning (het vroegere ouderlijke huis) nu aanzien wordt als enorme container om zaken te bewaren. Het komt niet als een verrassing dat je de vreemdste dingen kan tegenkomen inclusief producten die hun T.H.T.-datum al verschillende decennia hebben overschreden.

Enkele taken later ben ik opnieuw hier voor de volgende updates. Het therapeutische van-me-afschrijf-microbe heeft mijn immuunsysteem nog niet voldoende kunnen attaqueren. Helaas ben jij daar als lezer de dupe van, of niet, hangt er maar net van af hoe je hier tegenover staat. Wat me opnieuw opviel is mijn afkeer van stof die resulteert in verkoudheidachtige symptomen. Dat speelt op als iemand afstoft of bestofte materialen versjouwt. Het is niet gelijkaardig aan lawaai. In dat geval verdraag ik zelf gekozen lawaai wel. Iemand anders zijn/haar muziekkeuze of iemands gebruik van elektronische apparaten, maken me compleet krankzinnig. Dat is dan ook de reden dat ikzelf liever alleen opruim, de vaatwasser inlaad/uitlaad, kook, kortom alles wat ook maar het geringste geluid maakt. Misschien is ook dit gerelateerd aan controle. Je weet in dat geval wanneer iets kan schuren, ritselen, poppen, knallen of monotone, pompende, schreeuwerige, irritante geluiden kan maken. Doordat ik dit ooit eens heb kunnen benoemen, wordt er rekening mee gehouden. En dan wel in die mate dat je het kan vergelijken met kinderen (die kattenkwaad gaan uitsteken). Als er een rustige, constante stroom aan (niet irritant bevonden) geluiden produceert, verloopt alles naar wens. Als het echter plots stil wordt, ga ik in full alert, word ik achterdochtig.

Autisme blijkt erfelijk te zijn. Aangezien ikzelf pas net voor mijn veertigste ben gediagnosticeerd vanwege depressies en aanhoudende problemen om me naar behoren te kunnen integreren in het sociale leven, communicatie en op werkvlak inclusief de tegenwoordige tijd die altijd vergt competitief, communicatief te zijn alsook jezelf moet kunnen verkopen zijn maar enkele van de obstakels waar ik steevast tegenaan bots. Als ik ga kijken naar mijn ouders, tantes en nonkels (omen), grootvaders en -moeders, e.d. kan ik er wel enkele aanduiden die ook dezelfde diagnose kunnen bekomen (met zekerheid drie zowel langs vaders als moeders zijde). In mijn jeugdjaren was er amper iets over gekend laat staan in de tijd van de vorige generatie. Het is een compleet ander onderwerp maar vroeger bleken deze lotgenoten op een bepaalde manier wel door de gemeenschap aanvaard en geïntegreerd te worden. Tegenwoordig bots je op meer problemen en zeker als je zelfstandigheid verkiest. Waar ik naar toe wil, is dat ik sterke vermoedens heb bij mijn moeder. Al uit zich dat op compleet verschillende manieren. Het komt erop neer dat zij mij vaak triggert en ik haar als reactie. Wat dus zorgt voor een vicieuze cirkel.

Ik ben momenteel op het punt waarbij ik vaak begin te procrastineren. Het resultaat is bereikt en begint me te dagen dat er nog veel meer gedaan kan worden. Met andere woorden het is deftig en proper. Er is echter zoveel dat nog moet/kan gebeuren. Alle kasten onder handen nemen, 90% van de decoratie opbergen, en nog ingrijpendere taken als schilderen, renoveren, etc. Het is wel zo dat ik het nut moet inzien om iets te beginnen. Aangezien ik toch wel dringende verhuisplannen heb, kan ik mezelf niet overtuigen om de leefruimte toch meer naar mijn hand te zetten. Ondertussen heb ik al wel enkele boeken een plekje gegeven maar daar blijft het bij. Op een andere wandschap staat een hele collectie boeken en dvd’s waar ik geen interesse in heb en zelfs een afkeer van heb. Maar die zijn niet mijn eigendom en daarom blijven die staan waar ze staan. Het ouderlijk huis als bergruimte voor verhuisde familieleden. Het zorgt vaak indirect voor kortsluitingen in mijn hoofd. De familieleden hebben echter in hun nieuwe stek geen plaats voor deze items maar ze willen er toch geen afstand van doen. Ik kan dus wel die items opbergen in een kamer, maar dan verplaats ik het probleem. Via een soort eidetisch vermogen weet ik wat voor een boeltje het is in de meeste kastladen of bepaalde ruimtes. Dat zorgt ook voor veel onrust in mijn hoofd.

Enfin, ik ga even een frisse neus halen terwijl het huis lucht.

Advertenties

Auteur: dhjvg

Bijna 40j geleefd zonder de hulp gekregen te hebben die ik nodig had. Het tekent me en heeft me gemaakt tot wie ik nu ben. Vandaar het "(f)autistische", niet dat mijn inzichten fout zijn, het betekent alleen dat anderen het als fout kunnen aanzien. Maar dat is een ander paar mouwen want wie bezit de complete waarheid, wat is goed/fout? Ik bedoel alleen dat ik zelf weet dat mijn gedachten niet altijd de juiste zijn, hoe juist het ook moge klinken. De constante schemerzone die er steeds voor zorgt dat ik mezelf in vraag begin te stellen, mijn geestelijke gezondheid, of beter gezegd, de mentale gezondheid van de maatschappij (behendig het woord "samenleving" ontwijkend vanwege kristalheldere redenen).

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s