Kerstavond t-1

Na een middagsessie bij de auticoach toch voldoende moed gevonden om te starten met een kerstschoonmaak. Gelijkaardig aan de lente- of herfstschoonmaak maar dan om familie te ontvangen voor op commando feestje van amper drie à vier uur.

Nu doe ik zo’n schoonmaak regelmatig als ik de energie vind en het de hoogste tijd is voor een schoonmaak. Uiteraard worden keuken, leefruimtes en slaapvertrekken ten gepaste tijden onder handen genomen maar toch net iets minder minutieus dan wanneer je volk over de vloer verwacht. De sociale druk handelingen worden dan net iets gedetailleerder uitgevoerd van A tot Z terwijl het er anders toch mag uitzien alsof er geleefd wordt, ondanks mijn perfectionisme.

De keuken is spick & span en morgen volgen de eetkamer en tv ruimte. De vloeren (incl. keukenvloer) worden als laatste geprogrammeerd. De schoonmaakprocedures zorgen er dan weer wel voor dat mijn gedachten amper afdwalen. Het vertrouwen dat alles wel op tijd naar behoren volbracht zal zijn, bezorgd me nu ik me probeer te ontspannen, meer onrust over de avond zelf. Voor de meerderheid van de aanwezigen zullen er twee personen bij zijn die onvoldoende gekend zijn voor de rest. Het vriendje van mijn tienernichtje zal weinig problemen opleveren. De partner van mijn moeder daarentegen is een ander paar mouwen. Zowat alles wat fout kon lopen bij de kennismaking met hem, liep in het honderd. Dat is een voorname reden waarom ik zelf koos om de avond bij mij te laten plaatsvinden. In dat geval heb ik meer controle over de situatie in verband met de duur en dat iedereen toch rekening zal houden met mijn situatie. Niet dat ze dat anders niet zouden doen, maar je bent toch vaak anders als je zelf thuis bent. Zo plan ik om toch een achtergrondmuziekje op te zetten en hoop daardoor het psychologische effect te bekomen dat het niet te luid wordt, aangezien we met negen aan tafel zullen zitten.

Tussen alle werkzaamheden door ook nog een ananassapje gemaakt (overschot van de ananas die ik verwerkte in een zuurkoolstamppot gisteren), en een ijsthee van perziken. Hopelijk slaat het een beetje aan zodat degenen die normaal de bekende frisdrankmerken consumeren toch iets gezonder aan te bieden, hoewel die multinational-producten helaas wel aanwezig zijn. Sinds enkele maanden heb ik mezelf een broodbakmachine cadeau gedaan. Ik zag er steeds meer tegen op om naar de bakker te gaan. Zelfs net voor opening aankomen, zorgde reeds voor een wachtrij, combineer dat met ongeduldige mede-klanten (tot ze aan de beurt zijn want dan hebben ze alle tijd van de wereld en vaak zelfs nog geen keuzes gemaakt). Daarbij komt dat ik steeds me zo snel mogelijk uit de voeten wil maken, het maaltijdchequekaartje net niet voldoende krediet bevatte en geen geld bij heb of zoals een tijdens een andere gelegenheid wel geld bij had maar dat de slaatjes zo propvol werden gevuld dat de prijs toch boven mijn vooropgestelde budget ligt en op die moment heb je je bankkaart weer niet bij. Jawel, Murphy is een rotzakje. Ook omdat ik gezonder wil gaan eten, bak ik mijn brood liever zelf. Dus, op kerstavond ga ik enkele broden bakken (omega3, volkoren, meergranen en Italiaans, met olijven) en drie soorten soep (selder, ijsbergsla en look). Misschien ga ik nog een bruschetta, de tomatensalsa althans, prepareren en/of mozzarella/tomaat/basilicum. Mijn zus zorgt voor het meer klassieke beleg en moeder voor het dessert en drank.

Terwijl ik me nu zou willen ontspannen met een wedstrijdje voetbal op tv, merk ik dat ik steeds alles wil overlopen. Hoogstwaarschijnlijk zal dat er voor zorgen dat ik nog veel meer op tafel zal toveren dan negen personen kunnen verorberen. Het voorbereiden van de verschillende gerechten, zal er voor zorgen dat ik toch steeds een gespreksonderwerp heb of sarcastische, ontwijkende antwoorden kan voorschotelen in noodgevallen. Ook is het ideaal om af en toe zonder excuus de tafel te kunnen verlaten indien nodig. Jawel, er is nagedacht over de keuze om het bij me thuis te organiseren.

Dadelijk nog even een boek openslaan voor het slapengaan. Morgen zal een drukke dag worden maar moet ik ook rekening houden om niet te vroeg onder de wol te duiken om op zaterdag toch over voldoende lepeltjes te beschikken (ik besef dat de lepeltheorie gebruikt wordt bij CVS en gerelateerde aandoeningen maar helaas ook op mij van toepassing, maar dan hopelijk vanwege de nazinderende depressie).

Daar houd ik me dus al dagen van tevoren mee bezig. Helaas zal het ook enkele dagen vergen voor ik weer ‘de oude’ ben. Die redenen zijn voor me voldoende om opnieuw een psychiater te gaan frequenteren. Intussen toch al iets wijzer geworden over mijn toekomstige woonsituatie, na de ‘feest’dagen kunnen we daar aan verder werken.

Zoals wel vaker heb ik opnieuw gesolliciteerd voor vrijwilligerswerk. Deze keer heb ik antwoord ontvangen van 11.11.11, Kurdish Institute en een vzw die gezond(er) en eerlijk(er) eten predikt. Een vertaalproject, een filmpje van een gesprek van 60 tot 100 minuten, moet voor 9 januari afgewerkt worden. Op die manier voel ik me toch meer nuttig dan de meeste werknemers die er alles aan proberen te doen om zo min mogelijk te verrichten om toch net niet ontslagen te worden. Deze projecten bieden me meer genoegdoening dan ik zou verkrijgen door voor een multinational te werken waarbij je slechts een nummer bent en daarenboven gemakkelijk vervangbaar.Het enige wat ik daar heb van overgehouden is enkele mooie namen op mijn cv.

Soit, tv uit, bad laten lopen, boek open en kan het echte relaxen beginnen.

Advertenties

Auteur: dhjvg

Bijna 40j geleefd zonder de hulp gekregen te hebben die ik nodig had. Het tekent me en heeft me gemaakt tot wie ik nu ben. Vandaar het "(f)autistische", niet dat mijn inzichten fout zijn, het betekent alleen dat anderen het als fout kunnen aanzien. Maar dat is een ander paar mouwen want wie bezit de complete waarheid, wat is goed/fout? Ik bedoel alleen dat ik zelf weet dat mijn gedachten niet altijd de juiste zijn, hoe juist het ook moge klinken. De constante schemerzone die er steeds voor zorgt dat ik mezelf in vraag begin te stellen, mijn geestelijke gezondheid, of beter gezegd, de mentale gezondheid van de maatschappij (behendig het woord "samenleving" ontwijkend vanwege kristalheldere redenen).

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s