Kerststress

Een woord met vier s’en, twee r’en, twee t’s, twee e’s en een k. Vandale kent het woord niet maar iedereen kent het wel of krijgt er wel mee eens te maken. Ik heb daar jaarlijks problemen mee. Het ‘op commando’ feesten is niet aan mij besteed, niet zoals ‘op commando’ blij zijn.

Deze keer wel enorm veel hooi op mijn vork genomen door de familie bij me thuis uit te nodigen. Initieel dacht ik dat me dat het best zou bevallen omdat ik dan meer controle heb. Zo heb ik onmiddellijk gezegd dat het dan maximum drie uur zal duren. Nu beginnen de praktische zaken me zorgen te baren. De hele woonruimte tot in de puntjes gereedmaken, tijdig beginnen met de voorbereidingen voor het eten, en tussendoor nog een sessie bij de auticoach en enkele leveringen afwachten. Spijtig dat niet alles in 1 ruk geklaard kan worden. Hiermee bedoel ik dat als je ergens aan begint het gewoon afwerkt en ermee klaar bent. De voorbereidingen moeten in horten en stoten afgewerkt werken en daar ben ik niet de beste in.

Daarbij komt dat ik uitgerekend had op 6 personen plus ikzelf. Nu blijkt dat er twee bijkomen. Van de hele bende zijn er twee bij die ik niet voldoende ken om me bij hen op mijn gemak te voelen.

Hoewel de voorbereidingen zeker in orde zullen komen en het gezelschap niet al te kieskeurig is, weet ik dat het wel in orde komt. Anderzijds baren de gespreksonderwerpen me zoals steeds zorgen. Al te vaak wordt er teruggegrepen naar oude cliché-onderwerpen die echt niemand interesseert maar de beleefdheid gebied wel dat je een deftig antwoord geeft. Die gesprekken gaan nergens over maar peilen wel naar je algemene gesteldheid. Ik vermoed dat dit een van de enige onderwerpen is waar ik bij lieg; puur en alleen om het gezelschap en/of gesprekspartner niet bezorgd te maken. Bij personen die je nauw aan het hart staan, kan ik geen (of slechts sporadisch) gebruik maken van sarcasme.

Hoewel ik liefst alles alleen in orde zou maken, kan ik geen nee zeggen tegen de aanboden van moeder en zus om mee te helpen aan de voorbereidingen. Helaas zal dit voor extra druk zorgen die ik van mijn energie moet aftrekken die uitgerekend is voor ‘het feestje’ zelf. Ik weet hoe beiden kunnen zijn als er sprake is van druk. Ik vrees dat we op dat vlak alledrie liefst zelf de touwtjes in handen hebben, en nee, dat is niet omdat we de andere een bepaalde taak niet toevertrouwen, het is een controlekwestie.

En dan moet je rekening houden dat wij elkaar geen cadeaus geven (althans niet georganiseerd of vooropgesteld, wel uitzondering voor de petekinderen).

Advertenties

Auteur: dhjvg

Bijna 40j geleefd zonder de hulp gekregen te hebben die ik nodig had. Het tekent me en heeft me gemaakt tot wie ik nu ben. Vandaar het "(f)autistische", niet dat mijn inzichten fout zijn, het betekent alleen dat anderen het als fout kunnen aanzien. Maar dat is een ander paar mouwen want wie bezit de complete waarheid, wat is goed/fout? Ik bedoel alleen dat ik zelf weet dat mijn gedachten niet altijd de juiste zijn, hoe juist het ook moge klinken. De constante schemerzone die er steeds voor zorgt dat ik mezelf in vraag begin te stellen, mijn geestelijke gezondheid, of beter gezegd, de mentale gezondheid van de maatschappij (behendig het woord "samenleving" ontwijkend vanwege kristalheldere redenen).

1 thought on “Kerststress”

  1. Zo vreselijk herkenbaar.Ik ben nu al doodmoe en de kerst moet nog beginnen. Stoer van je dat je iedereen bij jou uitnodigt. Dit geeft ook stress, zoals je ook al hebt gemerkt.

    Like

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s