Geuren en associaties

Ik kwam net tot de vreemde constatatie dat bepaalde geuren me een loopneus bezorgen, soms gecombineerd met hoofdpijn, misselijkheid en braakneigingen. Vroeger op een overvolle trein merkte ik dat ik amper sterk geparfumeerde dames kon verdragen. Het is wel zo dat ik bepaalde geuren beter kan omgaan dan anderen. De aroma’s die vrijkomen tijdens het koken, vormen geen probleem, zelfs spruiten. Etherische (aromatische) oliën irriteren mijn reukorgaan als het te dominant of sterk is. Citroengras is mijn favoriet de laatste tijd.

Ook gerelateerd aan geuren is dat ik ’s ochtends wel eens te kampen heb met een tijdelijke loopneus. Ik merk ook dat dit het geval is als ik te weinig heb geslapen, op zich een interessante indicator. Laatst zat ik, opnieuw, op een trein en gelukkig was het niet te druk. Het was wel tijdens de examenperiode en dat zorgde voor een ander probleem, namelijk dat hun (examen)stress op me wordt overgedragen. Maar de studentes in kwestie waren omhuld in een aangenaam, fris en fruitig geurtje dat op zich wel iets rustgevend had.

Met de oliën moet ik toch wel uitkijken. Zo had ik net twee verpakkingen geopend met 4 verschillende geuren. Elk op zich zou geen probleem gevormd hebben. Het spreekt voor zich dat ik elk aroma moest testen en dat was teveel. Een ander probleem zijn die wc-blokjes. Tijdens mijn vakantie had ik mijn moeder gevraagd om de rolluiken op en neer te laten. Niet met de achterliggende gedachte dat ze bepaalde ruimtes onder handen zou nemen, maar dat had ik moeten uitspreken blijkbaar. Sinds die blokjes geïnstalleerd zijn, krijg ik tijdens een toiletbezoek al een loopneus en wordt wat draaierig. Die verdwijnt enkele minuten na het verlaten van de ruimte maar het zorgt er nu wel (in)direct voor dat ik toekomstige bezoekjes zo lang mogelijk uitstel. Het tijdelijk verwijderen van die toch net iets te chemische geur gaat me ook weer te ver. Ook is het slechts van tijdelijke aard en verdwijnen de negatieve aspecten vrij vlug.

Sinds ik zelf mijn brood bak, hoor ik elke keer opnieuw hoe lekker het huis ruikt. De geur van vers gebakken brood associeer ik met vroege ochtenden als je voorbij de bakker loopt of fiets. Het is een heerlijke geur die pas vrijkomt als het begint te bakken. In de stadia ervoor ruikt het net iets minder aangenaam naar gist en heeft daardoor iets alcoholisch (verschaald bier ofzo). Ik link het echter aan de procedure en daardoor is het minder onaangenaam dan de gedachte dat je ’s morgens binnenloopt in een de avond ervoor druk bezochte café.

Bepaalde geuren link ik ook aan ex-vriendinnetjes, onbereikbare jeugdliefdes, situaties, kortom alle mogelijke gebeurtenissen. Zo gruwel ik van de speculaasgeur van de handschoenen van de tandarts (geen idee of ze daar de dag van vandaag nog mee werken).

De geur van koffie heeft ook iets aangenaams in de morgen. Maar de geur van de koffiemachine op de werkvloer mist dit effect compleet. Gelukkig hadden ze bij IBM in Dublin een soort plaza waar er naast een keuken en een ontbijt- en lunchbuffet ook een gespecialiseerd koffiebedrijf een concessie had. Hierdoor associeer je de koffiegeur niet met stresserende collega’s en allerhande rapporten of workload in het algemeen.

Ik herinner me ook dat ik de geur van tankstation als aangenaam ervoer vroeger en vroeg telkens of het raampje een beetje open mocht tijdens een tankbeurt. Toen ikzelf begon auto te rijden vervaagde dit wel hoewel het een aangename geur blijft. Nog een bijzondere is de geur van zwavel. Lucifers waren om die reden aantrekkelijk maar anderzijds had ik toch angst voor vuur. Een verbrande geur is bij me ook gelinkt met positieve geursensatie, kaarsen of aangebrande etensresten, e.d. Uiteraard wordt die sensatie vlug de kop ingedrukt door negatieve gevoelens en dan vooral als je eten oneetbaar blijkt geworden.

Advertenties

Auteur: dhjvg

Bijna 40j geleefd zonder de hulp gekregen te hebben die ik nodig had. Het tekent me en heeft me gemaakt tot wie ik nu ben. Vandaar het "(f)autistische", niet dat mijn inzichten fout zijn, het betekent alleen dat anderen het als fout kunnen aanzien. Maar dat is een ander paar mouwen want wie bezit de complete waarheid, wat is goed/fout? Ik bedoel alleen dat ik zelf weet dat mijn gedachten niet altijd de juiste zijn, hoe juist het ook moge klinken. De constante schemerzone die er steeds voor zorgt dat ik mezelf in vraag begin te stellen, mijn geestelijke gezondheid, of beter gezegd, de mentale gezondheid van de maatschappij (behendig het woord "samenleving" ontwijkend vanwege kristalheldere redenen).

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s