Op zoek naar rust

In deze gejaagde tijden en competitiedrang, is/wordt het zoeken naar gemoedsrust de volgende basisbehoefte. Hoe belangrijk is het om dagelijks te ontstressen of relaxen. Maar wat als je zogenaamde rustopties je niet meer helpen?
Op allerlei websites vind je een hele resem mogelijkheden: muziek, lezen, meditatie, mindfulness, vakantie, etc. Als je het aan mensen vraagt, zal je ook wel wat ideeën krijgen en helaas mogelijk ook een diagnose, psychiatrische/psychologische begeleiding, en dat het allemaal nog wel met je meevalt. Want uiteraard zijn er mensen die het slechter hebben, of kennen ze iemand met een ongeneeslijke ziekte. Natuurlijk vind ik dat vreselijk voor de persoon in kwestie. Maar is het echt nodig om elkaar te gaan vergelijken? Waarom denkt iedereen dat ze kunnen oplossen of verhelpen hoe ik me voel? Ik verkies enkel te luisteren naar personen die er hun beroep van hebben gemaakt, die ik vertrouw in hun oordeel en die ik er voor betaal. Al de anderen die een mening hebben, spaar je energie want ik luister toch niet.

Zo kreeg ik onlangs het verwijt dat ik geen vrijdag of maandaggevoel mag/kan hebben omdat ik niet werk. En dat is nog zo iets waar ‘de mens’ goed in is, vertellen wat je mag en vooral niet mag voelen. Ik worstel al genoeg met de synchronisatie van mijn gedachten en gevoel. Beiden zitten constant op een andere golflengte. Niemand, behalve psycholoog, kan me daarom helpen met dit probleem. Ook niet de zogenaamde verdoken hulp zoals het ‘via via’ syndroom. ‘X of Y, zoon/dochter/neef/nicht van de buurvrouw van de bakker had dit ook en A of B hielp als bij wonder nadat 1, 2 en 3 bij hem/haar ook geen baat hadden.’

Muziek helpt me rust te vinden. Zoals de link hierboven, kan ik genieten van klassieke muziek. Maar ook extreme metal kan me de rust geven die ik op dat moment zo verlang. In de psychiatrie maakte ik kennis met mindfulness en dat bracht me vaak ook rust, sommige oefeningen echter niet. Die rust is vaak ook van korte duur. Muziek heeft als voordeel dat je ook als achtergrond kan gebruiken. Voorts zijn lezen en slapen de enige tactieken die me helpen om tijdelijk rustig te worden. Maar er is een groot verschil tussen rust en gemoedsrust.

De hele week zit ik te dubben over mijn lang weekend. Wat mag ik zeker niet vergeten, wat is toch handig om mee te nemen, etc. De grootste voorbereidingen zijn, anderhalve dag voor vertrek, al getroffen. Ik heb geen planning opgesteld maar wel een plan A, plan B, plan C opgesteld per dag en deze activiteiten zijn onderling verwisselbaar. De factoren die ik in de hand heb, zijn tot in de puntjes uitgewerkt. De onvoorspelbare elementen zijn het weer, hoewel ik na 7 jaar Ierland vrij veel kan verdragen op vlak van koude, wind en regen. Een andere onderdeel is de drukte, helaas wordt dit weekend net een iets warmer weer voorspelt dan het vriesweer van de afgelopen dagen/weken, gelukkig worden er hier en daar wel buien verwacht. Dat opent toch perspectieven om een uurtje naar een kerstmarkt te gaan in de omgeving of in Oostende. Zo zou ik ’s morgens vroeg een wandeling kunnen maken tot Oostende (13,4km), een hapje eten en bij opening van de markt even rondstruinen en hoogstwaarschijnlijk daarna per tram terugkeren. Ook zal de zwaarte van mijn bagage vergroot worden door een duizendtal bladzijden leesvoer (Decameron van Boccaccio en eentje van Mo Hayder zijn de grootste kanshebbers).

In mijn zoektocht naar rust en mogelijk tijdelijke gemoedsrust zal dit weekenduitstapje mogelijk bijdragen. De studio waar ik zal overnachten, enkele wandelingen (tot 15km), muziek en literatuur zullen de nodige rust brengen. Ik weet ook dat ik meer zal buitenkomen in een onbekende omgeving. Waar de mensen mijn achtergrond niet kennen en hopelijk al niet met vooroordelen starten. De blikken en gedragingen (mogelijk ook micro expressies) zorgen ervoor dat ik me in mijn gemeente nog amper buiten waag. Daarom dat deze vakantie me goed zal doen. Weg van het te grote huis waar ik me amper thuis voel, weg van het dorpje met de vaak bekrompen mentaliteit. Even weg van alles en mezelf herontdekken, herbronnen.

Alvast een fijn weekend gewenst aan mijn lezers. Mogelijks is dit de laatste blog voor ik vertrek. Een handig voordeel is ook dat ik ter plaatse niet zal beschikken over wifi. Helaas minder handig omdat ik er heel vaak afhankelijk van ben, anderzijds zal het me rust geven. De contradicties vliegen opnieuw in het rond maar zolang ik er zelf aan uit kan en de nodige rust vind, ben ik content.

Advertenties

Auteur: dhjvg

Bijna 40j geleefd zonder de hulp gekregen te hebben die ik nodig had. Het tekent me en heeft me gemaakt tot wie ik nu ben. Vandaar het "(f)autistische", niet dat mijn inzichten fout zijn, het betekent alleen dat anderen het als fout kunnen aanzien. Maar dat is een ander paar mouwen want wie bezit de complete waarheid, wat is goed/fout? Ik bedoel alleen dat ik zelf weet dat mijn gedachten niet altijd de juiste zijn, hoe juist het ook moge klinken. De constante schemerzone die er steeds voor zorgt dat ik mezelf in vraag begin te stellen, mijn geestelijke gezondheid, of beter gezegd, de mentale gezondheid van de maatschappij (behendig het woord "samenleving" ontwijkend vanwege kristalheldere redenen).

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s