Happiness, gewoon simpelweg gelukkig zijn

Hoe moeilijk kan het zijn, right? De hedendaagse maatschappij laat het minder en minder toe, zo blijkt. Ja, er moet wel iets kloppen van de mensen die het systeem verafschuwen. Je gaat een vijfde van je leven (als het een beetje meezit) naar school, gaat dan werken om het ideaal voorgeschreven scenario te volgen (huisje-tuintje-boompje) om dan de rest nog een beetje te proberen te genieten in zoverre dat het mogelijk is. Is dat het recept van een gelukkig leven?

Alle studies buiten beschouwing gelaten, heb ik een sterk vermoeden dat slechts heel weinig mensen echt doen wat ze graag doen. Het zogenaamde betaald worden voor je hobby. Het overgrote deel van de bevolking werkt om, nadat ze voornoemde ideaal zo perfect mogelijk hebben uitgetekend, de rekeningen te kunnen blijven betalen. En daarnaast dan nog wat proberen te leven. En te zorgen dat je nog iets over hebt om het laatste vijfde van je leven (of wat er van overschiet) nog een beetje deftig te kunnen leven. Dat laatste moet je dan wel in perspectief zetten dat het merendeel van de kroost de ouders mee moeten bijstaan om verzorgd te worden.

Het principe dat Juvenalis beschrijft aan het begin van onze jaartelling, geldt nog steeds. Panem et circenses (brood en spelen). Zorgen dat de mens zijn maag gevuld is en dat er vertier is, en je zal geen of miniem opstand moeten verwachten. In de Verenigde Staten word je zelfs al tot hedendaagse slaaf gemaakt als je universiteit of hogeschool volgt. De torenhoge kosten, zorgen ervoor dat je, als je niet uit een ‘gegoede’ familie komt, decennia lang schuldeisers hoort aankloppen. De tip die men me vroeger gaf, geniet zolang het kan, moet je serieus ter harte nemen. Helaas werd er meer druk en nadruk gelegd om op school goed te presteren. En als je dan het schoolsysteem ook nog in vraag stelt, want ja, de geschiedenis wordt geschreven door de overwinnaars en de leiders. Mogelijk is die techniek wat aan het verdwijnen, maar tijdens mijn schoolloopbaan kan ik me niet inbeelden ooit naar mijn eigen mening te zijn bevraagd. Het was zelfs groot nieuws als het een bepaalde klas wel dat ‘voorrecht’ kreeg. Nu begrijp ik wel dat het in het vroegere systeem niet evident was omdat je dan hoogstwaarschijnlijk heel rebels gedrag kreeg. Maar wat is er mis met het opvoeden van kinderen, jongeren, jongvolwassenen met een eigen mening, die openstaan voor verandering en andere culturen? De Amerikanen die steigeren bij het idee dat er ‘nog meer’ migranten ‘hun’ land inkomen? Beseffen ze dan niet dat er voor hun eigenste invasie al volkeren leefden? Het feit dat de Britten hetzelfde gedachtegoed verkondigen terwijl ze wel de halve wereld hebben ‘gekoloniseerd’? Anderzijds wat is een identiteit? Het land waarin je geboren bent? Het land dat waarschijnlijk nog maar enkele honderden jaren bestaat… bah.

Ik blijf nog steeds de Ubuntu filosofie heel interessant vinden. Dit gaat er in een notendop over dat iedereen op zijn of haar manier zijn steentje bijdraagt aan de samenleving. Voor deze bijdragen genieten ze van alles wat ze zich wensen. Het is een heel uitgedokterd systeem waarbij bepaalde standpunten uiteraard op verzet zullen stoten. Uiteraard, want degene met een immens kapitaal zullen niet ineens het geld dat over-, over-, overgrootvaders onrechtmatig verkregen hebben, willen delen of vernietigd zien. Want ja, voor geld zal in die samenleving geen plaats zijn. Het feit dat je je kan heroriënteren wanneer je wil, spreekt me nog het meeste aan. Via stages kan je je bekwamen in andere vakken, net zoals het schoolsysteem zal werken. Eerst zullen kinderen een basisopleiding krijgen over normen en waarden gevolgd door stages waarna ze zelf kunnen beslissen wat ze willen doen. Omdat je als kind weinig weet van hoe het leven er aan toe gaat en welke beroepen wat inhouden, kan je na verloop van tijd andere taken verkennen of in een ander beroep je talenten botvieren. Jawel, zonder enige vorm van geld. Je hoeft zelfs geen 40-uren weken te draaien. Er zal meer tijd zijn voor familie en sociale contacten. Hulpverlening zal voorradig zijn, de technologie stelt zich ten dienste van de gemeenschappen en ze zullen verbeteringen aanreiken die de aarde niet schaden. Mooie vooruitzichten die helaas toch iets te utopisch zijn. De filosofie is Zuid-Afrikaans van origine en er worden tegenwoordig opnieuw zulke projecten opgestart. Wereldwijd zijn er velen die dit systeem verkiezen al is het aartsmoeilijk om dit op korte termijn te bewerkstelligen. In het Ubuntu systeem heb je dus meer tijd voor jezelf, familie etc en je hebt geen dreigende donderwolken boven je hoofd van schuldeisers, e.d. Geld (en/of olie) en macht zijn al te vaak de onderliggende redenen voor oorlog geweest, en al zeker in de laatste decennia. Verwijder deze twee, zorg dat iedereen zijn figuurlijk brood heeft en dat ie zelf zijn spelen kan inplannen. Hij zal met veel plezier zijn bijdrage leveren aan de maatschappij/gemeenschap die hem daarvan voorziet van alle behoeften, gratis.

Hoe kan ik tegenwoordig gelukkig? Het is echt met een microscoop gaan zoeken. En helaas is het al te vaak al een hele tijd na de feiten dat je erachter komt dat een bepaalde periode toch een gevoel van geluk gaf. Helaas merkte je dat op dat moment niet, en mogelijk is het je ontglipt. Wat is gelukkig voelen tegenwoordig? Bitter weinig, het enige dat me een instant goed gevoel geeft, is me vrijwillig inzetten voor anderen. Het altruïsme is een mooie zaak. Spijtig genoeg denken te weinig mensen op deze manier, en nog erger is dat er, indien ze wel iets vrijwillig doen, dat er achterliggende reden gezocht en gevonden zal worden.

Advertenties

Auteur: dhjvg

Bijna 40j geleefd zonder de hulp gekregen te hebben die ik nodig had. Het tekent me en heeft me gemaakt tot wie ik nu ben. Vandaar het "(f)autistische", niet dat mijn inzichten fout zijn, het betekent alleen dat anderen het als fout kunnen aanzien. Maar dat is een ander paar mouwen want wie bezit de complete waarheid, wat is goed/fout? Ik bedoel alleen dat ik zelf weet dat mijn gedachten niet altijd de juiste zijn, hoe juist het ook moge klinken. De constante schemerzone die er steeds voor zorgt dat ik mezelf in vraag begin te stellen, mijn geestelijke gezondheid, of beter gezegd, de mentale gezondheid van de maatschappij (behendig het woord "samenleving" ontwijkend vanwege kristalheldere redenen).

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s