Copingstrategieën

Het uitdokteren van strategieën vergt veel van me. Het is ook een continu proces. Aangezien ik nog steeds moeilijkheden ondervindt met mijn grenzen, overschrijd ik ze met de regelmaat van de klok. Daardoor is het vrij moeilijk te bepalen wanneer en waarbij ik meer rekening moet houden. Zo ging ik gisteren op bezoek bij vzw De Rotonde die me RTH aanbiedt. Met de nodige problemen ter plaatse geraakt (slaap-, eet- en transportproblemen). Bijna twee uur gepraat en daarna dacht ik rustig huiswaarts te keren. Think again! Al vanaf ik het gebouw uitliep merkte ik dat de scholen ook de deuren gesloten hadden. Rekening houdend dat het vrijdagnamiddag is, kan je je de uitbundigheid al inbeelden. Een volgend probleem was een overvolle bushalte en dan vooral aan de panelen met de uurregeling en uiteraard is er niemand die even opzij gaat om je er te laten informeren. Twee bussen later kwam de mijne aanrijden en was het ondertussen al iets minder druk aan de halte geworden. Helaas was de bus overvol en blijkbaar moest iedereen er pas bij mijn eindhalte uit. Een korte wandeling naar het station en aldaar ook een overrompeling. Idem op de trein. Toch heb ik mezelf niet laten kennen en toch geen aansluitingen laten voorbijgaan. Op de trein ook moeten blijven staan, tot overmaat van ramp nog aan de kant waar de deuren openen. Onnodig te zeggen dat ik amper gewoeld heb in bed die avond.

Vandaag geloof ik nog steeds die naweeën te ondervinden. Lang geslapen maar toch al op voor de meerderheid van de bevolking, vermoed ik. We zijn nu amper 19u ’s avonds en lang zal ik het niet meer trekken. Morgen hoop ik toch wat meer rust te vinden. Ik ga me erop focussen geen al te grote inspanningen te verrichten. Boekje lezen en wat voetbal kijken, lijken me ideaal om de zondag door te komen en opnieuw fris aan de week te beginnen. Vanaf maandag ga ik me opnieuw concentreren op het verbeteren van mijn bioritme (vooral het eten en slapen). Het opstellen van een schema heb ik steevast verworpen omdat ik me daar heel slecht aan kan houden. Ik kan je daarvoor verschillende redenen geven maar ik vrees, heel eerlijk, dat het uitstekende excuses zijn. Ik wil hier niet zeggen dat het uit luiheid ofzo is. Het kan ook zijn dat ik me bijvoorbeeld goed voel en dan blijf ik ook naarstig bezig tot de taak is afgerond. Vaak tot gevolg dat ik opnieuw mijn grenzen heb overschreden en me dat zuur opbreekt de komende dag(en). Een soort energie jojo-effect dat je ook kan doortrekken naar eet- en slaappatronen. Hopelijk kan ik met deze testweek een basis- of standaardplanning maken.

Advertenties

Auteur: dhjvg

Bijna 40j geleefd zonder de hulp gekregen te hebben die ik nodig had. Het tekent me en heeft me gemaakt tot wie ik nu ben. Vandaar het "(f)autistische", niet dat mijn inzichten fout zijn, het betekent alleen dat anderen het als fout kunnen aanzien. Maar dat is een ander paar mouwen want wie bezit de complete waarheid, wat is goed/fout? Ik bedoel alleen dat ik zelf weet dat mijn gedachten niet altijd de juiste zijn, hoe juist het ook moge klinken. De constante schemerzone die er steeds voor zorgt dat ik mezelf in vraag begin te stellen, mijn geestelijke gezondheid, of beter gezegd, de mentale gezondheid van de maatschappij (behendig het woord "samenleving" ontwijkend vanwege kristalheldere redenen).

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s