A new dawn tomorrow?

Ik veronderstel dat iedereen zich op tijd en stond wel eens afvraagt wat nu eigenlijk het nut is. Wel, ik heb dat praktisch constant.

De laatste tijd heb ik gemerkt dat ik me beperkt tot overleven. Het proper houden van de belangrijkste ruimten. Het koken van de dagelijkse maaltijden. En voorts, vrij nutteloos, bezighouden om mijn kalmte te bewaren. Dit soort overleven is uiteraard niet gezond en niet lang houdbaar. Ik voel me in een situatie die ik niet kan controleren. En dan blijken bepaalde (o.a. huishoudelijke) taken bijzaak.

Morgenochtend ontvang ik mijn eerste bezoek van vzw Rotonde via de RTH (Rechtstreeks Toegankelijke Hulp, het zogenaamde vangnet voor degenen in afwachting van erkenning van het VAPH):

Rotonde vzw is sinds 1974 ondernemend in de zorg voor volwassenen met een beperking. We bieden vandaag een gevarieerd aanbod aan 250 cliënten op locaties in Kapellen, Brasschaat, Stabroek, Antwerpen en Schoten. We zijn erkend en gesubsidieerd door het Vlaams Agentschap voor Personen met een Handicap.
In verschillende woonvormen bieden we zowel ondersteuning aan personen met een handicap die maatschappelijk geïntegreerd zijn, als aan personen die intensieve zorg nodig hebben.
In onze dagcentra bieden we tal van activiteiten aan, gaande van ambachtelijke, arbeidsmatige ateliers tot zeer belevingsgerichte ateliers waarbij vooral gewerkt wordt op het stimuleren van de zintuigen.

Morgen hoop ik dus meer te weten wat ze juist voor me kunnen betekenen. Het probleem waar ik al enkele dagen mee worstel is, uiteraard, wat ze me in hun mail vroegen:

Graag had ik een afspraak gemaakt om te zien wat ik voor je kan betekenen.

Via de Maatschappelijk Dienst van mijn zorgkas hebben ze me bij hen aangemeld. Wat weten ze reeds over me? Moet ik opnieuw helemaal mijn verhaal doen? Of gaat het zoals mijn intake-gesprek in Duffel waar de ‘ondervrager’ me bijna gefrustreerd wegstuurde tot ik me herinnerde dat ik er was voor hun diagnose-afdeling. Dat was me uiteraard niet specifiek gezegd dat ik dat moest vermelden. Ze hadden onderling contact gehad en ik vermoedde dat mijn aanwezigheid daar enkel een formaliteit was. Wrong.
Een vreemd gevoel bekruipt me dus al sinds woensdag toen ik te horen kreeg dat ze me op vrijdagochtend een bezoekje zouden brengen. Wat zijn de juiste vragen die moet stellen? Verdoe ik hun tijd niet door te specifiek in te gaan op bepaalde zaken, etc…

Nuja, we zullen wel zien. Gemakkelijker gezegd dan gedaan want de zenuwachtigheid, onzekerheden, faalangst, etc. blijven ongehinderd hun ding verderzetten.

14522865_1058690934244168_1517014948741471055_n.jpg

Advertenties

Auteur: dhjvg

Bijna 40j geleefd zonder de hulp gekregen te hebben die ik nodig had. Het tekent me en heeft me gemaakt tot wie ik nu ben. Vandaar het "(f)autistische", niet dat mijn inzichten fout zijn, het betekent alleen dat anderen het als fout kunnen aanzien. Maar dat is een ander paar mouwen want wie bezit de complete waarheid, wat is goed/fout? Ik bedoel alleen dat ik zelf weet dat mijn gedachten niet altijd de juiste zijn, hoe juist het ook moge klinken. De constante schemerzone die er steeds voor zorgt dat ik mezelf in vraag begin te stellen, mijn geestelijke gezondheid, of beter gezegd, de mentale gezondheid van de maatschappij (behendig het woord "samenleving" ontwijkend vanwege kristalheldere redenen).

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s