En we kunnen weer…

Het begin van de maand is zoals altijd een nieuw begin. Net zoals elke week en dat telkens op zaterdag. Dan arriveert namelijk mijn box met vijf maaltijden. Vlug alles opbergen in kelder of koelkast, of soms zelfs diepvries als er verschillende maaltijden zo spoedig mogelijk geconsumeerd moeten worden. Deze gerechten zijn een verademing geworden in mijn leven. Gezonde kost, vaak gemakkelijk klaar te maken. Alleen op de laatste dagen van de week, en soms ook de laatste week of meer van de maand (als de bankrekening het niet meer toelaat om een bestelling te ontvangen) verval ik in oude gewoonten.

Zoals je uit vorige blogs al weet is mijn slaaphygiëne een probleem, teveel of te weinig maar ook altijd onregelmatig. Dit geldt ook voor mijn eetgewoonten, ik denk pas aan eten als mijn maag zich in een knoop draait en daarna eet ik uiteraard teveel. Vanwege mijn maagproblemen stel ik eten daarom ook zo lang mogelijk uit. De maaltijdenbox is uitgebalanceerd (gezond en voor 1 persoon). Nu is het alleen nog bij mijn ontbijt dat ik me kan overeten.

Het is en blijft zoeken naar optimale procedures om mijn leven zo aangenaam mogelijk te maken. Uiteraard verloopt dit zoals steeds vlotter als je geld op je rekening hebt staan.

Op maandag breng ik mijn diagnoseverslag van PZ Duffel opnieuw naar mijn zorgverzekeraar/zorgkas. In de loop van de week hoop ik dan toch bericht te krijgen van de RTH (rechtstreeks toegankelijke hulp) waar ik werd ingeschreven. Voorts hopen we ook dat het diagnoseverslag voldoende blijkt en niet moet gaan sparen voor de dure, door het VAPH-erkende diagnose om van enkele bijkomende, financiële tegemoetkomingen  te kunnen ‘genieten’. OK, deze laatste paragraaf was nefast voor mijn humeur en gedachten gaan in overdrive.

Advertenties

Auteur: dhjvg

Bijna 40j geleefd zonder de hulp gekregen te hebben die ik nodig had. Het tekent me en heeft me gemaakt tot wie ik nu ben. Vandaar het "(f)autistische", niet dat mijn inzichten fout zijn, het betekent alleen dat anderen het als fout kunnen aanzien. Maar dat is een ander paar mouwen want wie bezit de complete waarheid, wat is goed/fout? Ik bedoel alleen dat ik zelf weet dat mijn gedachten niet altijd de juiste zijn, hoe juist het ook moge klinken. De constante schemerzone die er steeds voor zorgt dat ik mezelf in vraag begin te stellen, mijn geestelijke gezondheid, of beter gezegd, de mentale gezondheid van de maatschappij (behendig het woord "samenleving" ontwijkend vanwege kristalheldere redenen).

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s