Onmogelijke procedure

Vandaag opnieuw meer informatie verkregen over het krijgen van hulp.Na opgenomen te zijn in een psychiatrische crisiscentrum en vervolgens doorgestuurd te zijn naar een diagnostische afdeling van het psychiatrisch ziekenhuis te Duffel, wacht ik nog steeds op de nodige hulp. Om die te verkrijgen moet je een langdurige procedure ondergaan. Eerst en vooral een jaar lange opvolging door DOP, zij maken je dossier op. Die wordt vervolgens doorgestuurd naar het VAPH. De volgende stappen zijn het multidisciplinair team die mijn vraagstelling onderzoekt e.d. Nu blijkt dat het diagnoseverslag van het PZ onvoldoende voor het VAPH. Het VAPH erkent slechts 2 centra die een diagnose bepalen (in het Antwerpse). Deze twee centra doen dit echter niet gratis en kost bijna €1000, jawel!

Ondertussen, na verschillende maanden toch groen licht gekregen op RTH (rechtstreeks toegankelijke hulp) dat blijkbaar pas toegankelijk is na het verslag van het DOP. Vanaf donderdag krijg ik te horen of ik terecht kan in een centrum in Gooreind, zij kunnen ook aan huis komen.

Een van de dagen moet ik opnieuw het diagnoseverslag van PZ Duffel afleveren bij de Maatschappelijke Dienst van de zorgkas. Hopelijk is dat verslag voldoende om verder te kunnen bij de VAPH procedure. Anders moet ik me registreren bij een van de twee centra, veel geld ophoesten en opnieuw een batterij aan tests en gesprekken ondergaan. Hoera! De VAPH procedure is om erkend te worden als persoon met handicap en vervolgens ook recht te hebben op hun diensten.

En dan vragen ze zich af waarom een mens cynisch en depressie is.

Advertenties

Auteur: dhjvg

Bijna 40j geleefd zonder de hulp gekregen te hebben die ik nodig had. Het tekent me en heeft me gemaakt tot wie ik nu ben. Vandaar het "(f)autistische", niet dat mijn inzichten fout zijn, het betekent alleen dat anderen het als fout kunnen aanzien. Maar dat is een ander paar mouwen want wie bezit de complete waarheid, wat is goed/fout? Ik bedoel alleen dat ik zelf weet dat mijn gedachten niet altijd de juiste zijn, hoe juist het ook moge klinken. De constante schemerzone die er steeds voor zorgt dat ik mezelf in vraag begin te stellen, mijn geestelijke gezondheid, of beter gezegd, de mentale gezondheid van de maatschappij (behendig het woord "samenleving" ontwijkend vanwege kristalheldere redenen).

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s