Hoe kan je mijn leven aangenamer maken – leven met Asperger (deel 2)

Dit is een moeilijke, qua onderwerp en hoe het exact uit te leggen aan degene die je nauw aan het hart liggen.

Het vaak onmogelijk om zaken te plannen of kan het zijn dat ik toch moet afzeggen. Dit is het vooral moeilijk voor mezelf. Ik wil me constant voordoen alsof alles op wieltjes loopt. Dat je het leven aankan zoals iedereen. Voor ik de beslissing nemen dat iets niet zal lukken, gaat een lang proces aan vooraf. Er wordt met alles rekening gehouden EN, waarschijnlijk de belangrijkste factor, het schuldgevoel waarmee we op dat moment al worstelen en dat nog lang zal nazinderen [Dit laatste woord doet me terugdenken aan de tijd toen ik nog voor MSN Spaces werkte, ook een soort blogsite. Aangezien het een Amerikaans product is, geld(d)en de Amerikaanse wetten. Daardoor was er een woordfilter waarbij bepaalde woorden niet werden aanvaard. Uiteraard bevatte de filter het woord ‘nazi’ en nazien, e.d. waren niet aanvaard. Ook gaf dat problemen met woorden die ‘tit’ bevatten, zoals partitie. In andere Europese talen werden deze problemen ook ondervonden zoals ‘slut’ in Scandinavische landen. Grappig was dat we daar toch wel enkele dagen mee bezig waren vooral het hoofdkantoor ons dit kon vertellen.].

Ok, ik tracht steeds als er een bepaalde afspraak is gemaakt om deze na te komen. Ik kamp op dat vlak niet met uitstel- of afstelgedrag. Op dagen zoals vandaag, als er een hittegolf heerst, leef ik vooral ’s nachts. Om dan tegen de middag in een goedverluchte, frisse slaapkamer mijn ‘nachtrust’ in te zetten. Het zijn altijd de eerste dagen waarmee ik het zo moeilijk heb, de eerste verstikkende hitte, ook op vakantie heb ik daar steevast last van, of zoals tijdens mijn laatste trip naar Turkije een verkoudheid door de airco. Het probleem ligt vooral in het feit dat als het te warm is, en ik heb wat voor afspraak ook, dat ik waarschijnlijk onvoldoende ben uitgerust, met alle gevolgen vandien. Ik besef dat ik dan een zeer kort lontje heb, en vooral minder subtiel ben in mijn antwoorden en kortaf of botweg agressief. Ondertussen besef ik dat ik daardoor beter af en toe een afspraak uitstel, een telefoon of text message niet beantwoord.

Aangezien het niet altijd mogelijk om bepaalde afspraken af te zeggen, komt het vaak voor dat ik nadien OOK schuldgevoelens heb over hoe ik iemand heb behandeld of verkeerde dingen gezegd. Hiermee wil ik maar zeggen dat het vaak een serieus afgewogen beslissing is om iets te doen of net niet. Af en toe valt het mee dat ik iets doe waarbij ik beter had afgezegd, maar de keren dat ik het niet doe, ben ik vaak nog meer aangedaan door datzelfde schuldgevoel.

Besef in ieder geval dat het niet komt door jou/jullie. De beslissing van mijnentwege is genomen ter uwer bescherming. Omdat ik de sfeer niet wil verpesten, enfin, je begrijpt waar ik heen wil. Het schuldgevoel dat vaak onterecht is, is iets waarmee ik vaak af te rekenen heb. Al te vaak onterecht, dat beseft mijn bovenkamer maar al te goed. Alleen is het gevoel het daar niet mee eens.

Wat ik denk en voel is vaak zo tegenstrijdig dat ik er zelfs gek van word. Ik weet en besef dat bepaalde gevoelens niet kloppen, onterecht zijn, maar toch kan ik dat niet veranderen door er logisch of analytisch over na te denken. Ik vermoed dat daar wel een deel mijn autisme voor tussenzit, of zoals de Engelse uitdrukking zegt, high functioning autism. Ik kan gewoonweg niet zeggen, nadat ik iets heb geanalyseerd , je m’en fous. Of ’t is gebeurd en we gaan verder. Ik zal er dan alles aan doen om mijn ‘fout’ of misvatting’ te voorkomen alsook de ‘benadeelden’ te vergoeden voor hun verloren tijd of onterecht geleverde energie.

Dus, als ik een keertje, of beter vaker dan gewild, nee zeg, begrijp dat ik het daar waarschijnlijk nog moeilijker mee heb en langer mee worstel dan jij. Ik besef dat er nooit een ‘ideaal’ moment voor iets is, maar vaak is het gewoon zo dat ik me slechter zou voelen als ik iets verkeerd zou doen of zeggen of handelen, dan dat ik er gewoon niet bij ben.

Dit heeft ook te maken met hoe beter ik me voel bij een persoon of groep, hoe minder ik zal afzeggen. Al is er uiteraard steeds zoiets als ‘overmacht’.

Advertenties

Auteur: dhjvg

Bijna 40j geleefd zonder de hulp gekregen te hebben die ik nodig had. Het tekent me en heeft me gemaakt tot wie ik nu ben. Vandaar het "(f)autistische", niet dat mijn inzichten fout zijn, het betekent alleen dat anderen het als fout kunnen aanzien. Maar dat is een ander paar mouwen want wie bezit de complete waarheid, wat is goed/fout? Ik bedoel alleen dat ik zelf weet dat mijn gedachten niet altijd de juiste zijn, hoe juist het ook moge klinken. De constante schemerzone die er steeds voor zorgt dat ik mezelf in vraag begin te stellen, mijn geestelijke gezondheid, of beter gezegd, de mentale gezondheid van de maatschappij (behendig het woord "samenleving" ontwijkend vanwege kristalheldere redenen).

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s