Gemiste oproepen

’t Is weer van dat.

Ik heb een heel sterk vermoeden dat ik bij mijn ziekenfonds heb verkozen om per email te communiceren. Murphy’s Law schrijft voor dat je net telefoon krijgt op het slechts mogelijk moment. Vermenigvuldig dat maal drie en dat terwijl ik aan een siësta begonnen was. Door het onophoudelijk gejengel van mijn mobieltje uiteindelijk wakker geworden. Drie gemiste oproepen, twee voor een afspraak met maatschappelijke dienst op maandag, of ik even kan terugbellen om te bevestigen en een derde van de controlearts met de vraag terug te bellen deze namiddag of morgenvroeg.

Nu besef ik dat niet iedereen gemakkelijk overweg kan met een computer, maar is het ondertussen niet zo ingeburgerd dat je veel meer tijd bespaart dan het telefoneren? Voor mij geldt dat in ieder geval wel. Telefoneren vereist een voorbereidingsperiode en daarmee bedoel ik niet alleen het opzoeken van het nummer en/of naam contactpersoon e.d. Ik heb al een keer contact gehad met de controlearts maar uiteraard zit ik nu aan een resem mogelijk scenario’s te denken die qua onderwerp in het rijtje behoren van Tarantino (van rustig gezapig naar compleet absurditeiten) of Kubrick (zowat alle mogelijke genres).

Enfin, doordat mijn siësta in het water viel, ben ik blij dat ik niemand om me heen heb waar ik om geef (uit vrees dingen te doen of zeggen die niet gemeend zijn). Een ander gevolg is dat ik de tweede oproep niet beantwoord heb. Niet vanwege procrastinatie want hij zei duidelijk dat ik morgenvoormiddag ook nog kon terugbellen. Ik vrees – maar betwijfel ten sterkste – dat de controlearts en mijn psychiater met elkaar in contact staan. Net voor het “groot verlof” had ik een verslag ingediend van psychiater aan controlearts. En net nu krijg ik alweer een oproep, eerste afspraak voor een “controle”? Een vraag voor een nieuw verslag?

Dat is dus waar ik me zo in kan ergeren bij gemiste oproepen. In plaats van gewoon te zeggen wat er te zeggen valt, gaat men geheimzinnig doen. Dat moet je vooral doen bij iemand als ik. Grmbl!

 

Advertenties

Auteur: dhjvg

Bijna 40j geleefd zonder de hulp gekregen te hebben die ik nodig had. Het tekent me en heeft me gemaakt tot wie ik nu ben. Vandaar het "(f)autistische", niet dat mijn inzichten fout zijn, het betekent alleen dat anderen het als fout kunnen aanzien. Maar dat is een ander paar mouwen want wie bezit de complete waarheid, wat is goed/fout? Ik bedoel alleen dat ik zelf weet dat mijn gedachten niet altijd de juiste zijn, hoe juist het ook moge klinken. De constante schemerzone die er steeds voor zorgt dat ik mezelf in vraag begin te stellen, mijn geestelijke gezondheid, of beter gezegd, de mentale gezondheid van de maatschappij (behendig het woord "samenleving" ontwijkend vanwege kristalheldere redenen).

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s